Marcos 5
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARA
1 A̱s'a̱i i̱ncha tsichu nankihi̱ xu̱ta̱ Gerasa̱, nanki xi tíjña ngabantá ntáchak'uu̱n.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nk'ie nga tsitjujen Jesu tsutsuu̱, tje̱n'yún j'aik'úhún ra̱ nku nda̱ xi tsitjujin tsjóo̱. Nda̱nindoo̱ tíjñajihi̱n ndo̱.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 A̱jin tsjóo̱ b'ejña ko̱ najmi ch'a ta̱ ma ts'ínk'íéjña'yúhu̱n ra̱, ndaha tsa n'úki̱cha̱ s'e̱'yúnko̱ho.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 A̱t'aha̱ nkjin ṉkjún ni̱yá kis'e'yúnko̱ho n'úki̱cha̱ sjai ko̱ ntsja, tu̱nga kikjeti̱yahá n'úki̱cha̱ ntsja ko̱ kits'ín xi̱xi̱ n'úki̱cha̱ sjai. Najmi tjín xi ma ts'ínk'íéjña jyuhu̱ ndo̱.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ni̱stjin ni̱stje̱n fatsú'bajín tsjóo̱ ko̱ jñóo̱ nga kjintáya ko̱ nga ndji̱o̱ ts'ín'unko̱ho̱ ra̱ yjoho̱.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nk'ie nga kjin tje̱n sa Jesu, kikiehe̱ ndo̱ ko̱ tsangatsanka nga j'aisinkúnch'int'aha̱.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 'Yún kikjintáya nga b'i̱ kitsúhu̱:
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 B'a̱ ts'ín kinchja̱ ndo̱ a̱t'aha̱ Jesu b'a̱ kitsúhu̱:
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 A̱s'a̱i Jesu kingjásjaiyaha̱:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A̱s'a̱i 'yún ṉkjún i̱ncha tsankihi̱ Jesu nga najmi tu̱ ts'i̱ínkji t'axíhi̱n.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Xi tje̱hen nku a̱sunntu tje̱nki̱ nkjin ṉkjún chi̱nka̱ tíi̱ncha kjine jñá.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 A̱s'a̱i jánindoo̱ i̱ncha tsankihi̱ Jesu:
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 A̱s'a̱i Jesu kitsjántehe̱ jánindoo̱. I̱ncha tsitjujíhi̱n ndo̱ nga i̱ncha ngjikjas'enjihi̱n chi̱nko̱. Jo ra̱ mii̱ maha chi̱nko̱. Tsangatsanka chi̱nko̱ nga kikjaníkj'antjai yjoho̱ má nk'antjaihi̱ yo̱ ko̱ tsixuntujín ntáchak'uu̱n. Yo̱ jesunjin ntá.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 A̱s'a̱i i̱ncha tsanka já xi tíi̱ncha kunntá chi̱nko̱. Ngji tsúyaha̱ xu̱ta̱ xi tjín a̱jin na̱nti̱o̱ ko̱ a̱ndai na̱nti̱o̱. A̱s'a̱i i̱ncha j'aisehe̱ xu̱ta̱ ni xi kamoo̱.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 J'ai má tíjña Jesu ko̱ kikie nga kab'ejña yo̱ nda̱ xi tsitjujíhi̱n jáninda xi tu̱ xí nkjihín maha. Ja yja ngáha najyun ko̱ ja nda je je ngáha. I̱ncha kitsankjún jóo̱.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Já xi kikie ni xi kamoo̱ i̱ncha kitsúyaha̱ xu̱ta̱ xingisoo̱ ni xi kamaha̱ ndo̱ ko̱ ni xi i̱ncha kamaha̱ chi̱nko̱.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 A̱s'a̱i xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ tsankihi̱ Jesu nga ku̱i̱tju nankihi̱.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Nk'ie nga tífas'en ngáha Jesu tsutsuu̱, nda̱ xi tsitjujíhi̱n jánindoo̱ mjehe̱ nga tsjénnkihi̱ ko̱ tsankihi̱ kju̱a̱.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Tu̱nga najmi kitsjántehé ra̱ Jesu. B'i̱ kitsúhu̱:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 A̱s'a̱i ngji ndo̱ ko̱ kik'atuts'i̱hi̱n nga kitsúya a̱nte Decapo̱li̱ ngayjee̱ ni xi kits'ínko̱ho̱ Jesu. Ngatentee̱ xu̱ta̱ xi tjín yo̱ i̱ncha kama nkjúhu̱n niu̱.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nk'ie nga ja kik'óyako̱ ngáha Jesu tsutsuu̱ ngabantá ntáchak'uu̱n, a̱s'a̱i nkjin ṉkjún xu̱ta̱ kama ñjakút'aha̱ ko̱ y'ejña Jesu a̱ndai ntáchak'uu̱n.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 A̱s'a̱i j'ai nku nda̱ xi 'mi Jairo̱ xi ta̱ nku nda̱ k'aku̱hu̱ ni'ya sinagoga̱. Nk'ie nga kikie Jesu, tsasinkúnch'int'aha̱
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ko̱ tsankihi̱ nga ku̱a̱si̱nko̱ho̱. B'i̱ kitsúhu̱:
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 A̱s'a̱i ngjiko̱ Jesu ndo̱, ko̱ nkjin ṉkjún xu̱ta̱ kitsjennkíhi̱ nga i̱xí tsinchane'yúhún ra̱.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ta̱ tje̱njihi̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n nku ta̱chju̱ún xi tjíhi̱n te jo nú nga jní títs'ínk'iehe̱n.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Kui xi nkjin kju̱a̱ni̱ma̱ kikie a̱ya ntsja já chji̱ne̱nkiu̱. Santaha kits'ínkje ngayjee̱ ni xi tjíhín, tu̱nga ndahá i̱chí najmi kamanda. Tu̱ sa ní 'yún ngjitse ch'ihi̱n.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Nk'ie nga kint'é ta̱chjúu̱n ni xi títs'ín Jesu, a̱s'a̱i j'ai tje̱nnki Jesu a̱jihi̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n. J'aik'úhu̱n ko̱ kits'ínko̱ najyun xi yja Jesu.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín kits'ínnkjink'un: “Tsa tu̱ najyuhu̱n ts'inko̱ sa, ka̱manda ngáhana.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nk'ie nga b'a̱ kits'ín, tje̱n'yún kitikjáyahá ra̱ jníu̱ ko̱ ndzjen kamaha̱ yjonintehe̱ ta̱chjúu̱n nga kama nkihi̱ ch'in xi k'uhu̱n.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tu̱nga kikiehé Jesu nga tsitjujíhi̱n nga'yún. Kits'ínk'ótjiya nga tsasehe̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú já ni'yakuyáha̱:
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Tu̱nga tu̱ nku nga tsasehé ra̱ Jesu xu̱ta̱ xi kabinchandaihi̱ tu̱ xi sku̱e̱he yá xi b'a̱ kits'íu̱n.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Máha ta̱chjúu̱n, nk'ie nga kikie ni xi kamat'ain, a̱s'a̱i i̱xí ts'atsé nkjúhún nga j'aisinkúnch'int'aha̱ Jesu ko̱ kitsúya kixi̱ kixi̱hi̱ mí kju̱a̱ha nga b'a̱ kits'íhin.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ Jesu:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Nk'ie nga b'a̱ ta̱ títsuhu Jesu, tu̱ i̱ncha j'aihí k'u̱a̱ já xi nibaha ni'yaha̱ nda̱ k'aku̱hu̱ ni'ya sinagoga̱ ko̱ b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Tu̱nga najmi kits'ínsihín ra̱ Jesu ni xi kitsú jóo̱. A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ ndo̱:
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Najmi kitsjánte Jesu tsa kj'a̱í xu̱ta̱ tsjénnkihi̱, tu̱ Pedro̱ sahá, Santiago̱ ko̱ Jua xi nts'e̱ maha Santiago̱.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Nk'ie nga i̱ncha tsichu ni'yaha̱ nda̱ k'aku̱, kikie Jesu nga xa̱áha̱n tíma ko̱ nga tíi̱ncha kjintá xu̱ta̱ nga 'yún tíi̱ncha kjintáya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 A̱s'a̱i jas'en Jesu ko̱ b'i̱ kitsú:
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Tsajnukiehe̱ xu̱ta̱ xi kama ñjakú yo̱, tu̱nga kik'onsjehé Jesu ngatentee̱ xu̱to̱. A̱s'a̱i tu̱ na̱'mihi̱ ní ko̱ na̱aha̱ ta̱kjíu̱n ko̱ já ni'yakuyáha̱ xi tje̱nko̱, kui xi jas'enko̱ má xi tje̱hen kjijña ta̱kjíu̱n.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Jakj'á ntsja ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Tje̱n'yún tsisintje̱hén ta̱kjíu̱n ko̱ kikjatsú'ba ngáha. Tu̱ ni xí kama nkjúhu̱n ra̱ xu̱ta̱ xi tjíntu yo̱ ni xi kamoo̱.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Tu̱nga b'a̱há kitsú Jesu nga najmi tu̱ ch'a xi k'úínyaha̱ niu̱. Ko̱ b'a̱ kitsú nga k'u̱a̱i̱hi̱ nichine ta̱kjíu̱n. Te jo nú tjíhi̱n ta̱kjíu̱n nga b'a̱ kamoo̱.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.