Marcos 4
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARIB
1 Nku ni̱yá Jesu tsakúyaha̱ xu̱ta̱ éhe̱n Nti̱a̱ná a̱ndai ntáchak'uu̱n, ko̱ tu̱ ni xí nkjihín xu̱ta̱ kama ñjakút'aha̱. Kui nga nku tsutsu ngjik'iejñayaha ko̱ ngayjee̱ xu̱to̱ a̱ndai ntóo̱ tsincha.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Nkjin tíkjá ni tsakúyaha̱ nga y'éjña chu̱ba̱yaha̱. B'i̱ kitsú:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 —Tjenñju. Nku nda̱ ngjiténdzjo xujmá.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Nk'ie nga tíbaténdzjo xujmóo̱, k'u̱a̱ xi tsixuntu a̱ndai ni̱yóo̱. A̱s'a̱i i̱ncha j'ai ni̱see̱ ko̱ kikjine xujmá xu'bo̱.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 K'u̱a̱ xi tsixuntu a̱jin ndji̱o̱ má nga najmi 'yún tjín ninte. Ki̱tsa̱ jasu xujmóo̱, a̱t'aha̱ najmi 'yún tjain nintee̱.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Tu̱nga nk'iehé nga tsitju ts'íu̱, kits'ínchjaha̱n ko̱ kixí, a̱t'aha̱ najmi 'yún ngjiyanji kja̱ma̱ha̱.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 K'u̱a̱ ngá xi tsixuntu a̱jin na'yóo̱. Kisá na'yóo̱ ko̱ najmi kitsjántehe̱ nga nda sa̱á xujmá xu'bo̱. Najmi chumi nihi kitsjá.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Tu̱nga k'u̱a̱há ngá xi tsixuntu má nga nda nankiu̱. Jasu xujmá xu'bo̱ ko̱ kisá. Tu̱ xí tsehé ni xi kitsjá. Tjín xujmóo̱ xi kitsjá katé tjíhin, tjín xi kitsjá cháte ko̱ te tjíhin, ko̱ tjín ngá xi kitsjá unchan tjíhin.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ko̱ b'i̱ kitsú sa:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 A̱skahan nk'ie nga y'ejña suba Jesu, xu̱ta̱ xi kabinchat'aha̱ ko̱ já ni'yakuyá xi te joo̱ i̱ncha kingjásjaiyaha̱ mí nihi xi tsakúya nga y'éjña chu̱ba̱ya.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 tu̱ xi ndaha tsa ku̱a̱se̱he tu̱nga najmi sku̱e̱hé, ko̱ ndaha tsa ku̱a̱sínñju tu̱nga najmi ka̱mankjihín ra̱. B'a̱ ts'ín najmi ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ najmi n'e̱ndyjat'aha̱ ra̱ ngatitsuhu̱n.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 B'i̱ kitsú ya Jesu:
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 ’Nda̱ xi tsaténdzjo xujmóo̱, kui xi nkú joyaha xi b'éni̱jmí éhe̱n Nti̱a̱ná.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Tjín xu̱ta̱ xi b'a̱ k'un xi nkú joyaha xujmá xi tsixuntu a̱ndai ni̱yóo̱. Nk'ie nga nt'é ée̱n, tje̱n'yún nibáhá Satana ko̱ kjexín én xi ja kis'entje̱jin ani̱ma̱ha̱.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 ’Tjín ngá xu̱ta̱ xi b'a̱ k'un xi nkú joyaha xujmá xi tsixuntu a̱jin ndji̱o̱. Nk'ie nga nt'é ée̱n, tje̱n'yún tsjohó ts'ín ts'ínkjáíhi̱n.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Tu̱nga najmi 'yúhún tjíhi̱n kja̱ma̱ a̱jin ani̱ma̱ha̱ ko̱ najmi ndjá bincha. Nk'ie nga sakúhu̱ kju̱a̱sti ko̱ nk'ie nga n'e uncha tu̱ nga̱t'aha̱ ée̱n, ts'ín t'axíhi̱n yjoho̱ ée̱n.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 ’Tjín ngá xu̱ta̱ xi b'a̱ k'un xi nkú joyaha xujmá xi tsixuntu a̱jin na'yóo̱. Kui xu̱ta̱ha xi ta̱ nt'é ée̱n,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 tu̱nga ni xi tjíhín a̱sunntei̱ s'enta̱ha̱ ra̱, kju̱a̱nchi̱nóo̱ b'ana̱cha̱ha̱, ko̱ ma mje tentehe̱ ni xi tjín. B'a̱ ts'ín najmi sakúntehe̱ ra̱ nga nda sa̱áha ée̱n a̱jin ani̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ ko̱ najmi tsjá cha̱n.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 ’Tu̱nga tjíhín xu̱ta̱ xi b'a̱ k'un xi nkú joyaha xujmá xi tsixuntu nanki xi ndoo̱. Kui xu̱ta̱ha xi nt'é ée̱n ko̱ ts'ínkjáíhi̱n. Nda ts'ín nga b'entu. Kui xi b'a̱ joyaha xujmá xi tsjá katé tjíhin, ko̱ tsa cháte ko̱ te tjíhin, ko̱ tsa unchan tjíhin.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 B'i̱ ta̱ kitsú sa Jesu:
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 A̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi 'ma tíjña nd'a̱i̱, ku̱i̱chú ni̱stjin nga s'e̱jña chji. Ko̱ ngayjee̱ ni xi najmi tíjña chji nd'a̱i̱, ku̱i̱chú ni̱stjin nga ku̱i̱tju chji.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Xi tje̱n tja̱ba̱xínñju, katasínñju.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 B'i̱ ta̱ kitsú sa Jesu:
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 A̱t'aha̱ xi ba̱sínñju ni xi bakuyá, kui xi k'u̱a̱i̱ saha̱ nga ka̱mankjihi̱n. Tu̱nga xi najmi ba̱sínñju, chjú'aha̱ santaha ni xi i̱chí mankjihi̱n.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 B'i̱ ta̱ kitsú sa Jesu:
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Tsa kjife ndo̱ ko̱ tsa tíjña tík'un, ndaha tsa nga ni̱stjiu̱n ko̱ ndaha tsa nga ni̱stje̱n, fasu xujmóo̱ ko̱ sá. Najmi be ndo̱ á b'a̱ maha.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 A̱t'aha̱ t'anankiu̱ ts'ín nga sá kui ni ján. Títjun tjuhu̱ nts'én, a̱s'a̱i tjuhu̱ xka̱, a̱skahan xu, ko̱ ja kamoo̱ s'ehe̱ xujmá.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Nk'ie nga ja chu̱ba̱ha̱, a̱s'a̱i bate ndo̱ niu̱, a̱t'aha̱ ja kuichu ni̱stjin nga stí.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 B'i̱ ta̱ kitsú sa Jesu:
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kui xi nkú joyaha nku k'un mostasa̱ xi s'entje̱. Kui k'un xu'bi̱ xi 'yún i̱chí sa nga k'un xi k'oo̱ xi tjín a̱sunntee̱.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tu̱nga nk'iehé nga ja s'entje̱, a̱s'a̱i sá ko̱ 'yún chánka ma sa nga ni ntje̱ xi k'oo̱. I ṉkjún ma tjiaha̱, nga santaha ni̱see̱ ts'ínnda'á nu̱ba̱ha̱ má nk'íéhe̱n tjiaha̱ yóo̱.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesu y'éjña chu̱ba̱yaha̱ xu̱ta̱ nga tsakúyaha̱. Ni xi ma chu̱ba̱yaha̱ ra̱ xu̱ta̱, kui nihi xi kits'ínchjén.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Najmi tsakúya tsa najmi y'éjña chu̱ba̱ya. Tu̱nga máha já ni'yakuyáha̱, najmi y'éjña chu̱ba̱yaha̱ nga tsakúyaha̱.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ta̱ kuihi ni̱stjin xu'bo̱ nkú ma nga ja tíma jyun, b'i̱ kitsúhu̱ Jesu já ni'yakuyáha̱:
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 A̱s'a̱i kits'ínkji xu̱ta̱ nkjiu̱n ko̱ tsutsu xi tu̱ b'a̱ ts'ín jahá kab'eya i̱ncha ngjiko̱. Ta̱ i̱ncha kitsjennkíhi̱ kj'a̱í sa tsutsu.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Tu̱ ni xi kamahá, tu̱ i̱ncha kamanehé nku ntjo̱ xi tu̱ xí 'yúhún, ko̱ t'éhe̱n ntáchak'uu̱n ni xi nkjún kits'íhi̱n tsutsuu̱, nga santaha ja ma tséhé ni ntánijua xi tífas'ehe̱n.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Tu̱nga máha Jesu, kjife a̱stu̱n tsutsuu̱ nga kab'énki nku ni nintaku̱. A̱s'a̱i já ni'yakuyáha̱ ngji ts'ínkj'áha̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 A̱s'a̱i tsisintje̱n Jesu ko̱ ndjá kinchja̱ko̱ ntjo̱ ko̱ ntáchak'uu̱n nga b'i̱ kitsúhu̱:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 A̱s'a̱i b'a̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyáha̱:
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tu̱ xí i̱ncha kitsankjúhún jóo̱ ko̱ b'i̱ ngján b'i̱ kitsúhu̱ xinkjín:
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.