Marcos 15
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 Nk'ie nga ja kama see̱n, i̱ncha y'éndako̱ xinkjín já na̱'mi k'aku̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ ngayjee̱ já tjíxá xingisoo̱. A̱s'a̱i tjí'yúhún ts'íhi̱n ra̱ Jesu nga i̱ncha ngji ts'ínkjas'ehe̱n Pilato̱.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 B'a̱ kitsú Pilato̱ nga kingjásjaiyaha̱:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Nkjin ṉkjún ni xi kikjanínehe̱ já na̱'mi k'aku̱.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Kui nga Pilato̱ ta̱ kingjásjaiyahá ngáha̱ ra̱ Jesu:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Tu̱nga ndahá nku én najmi kinchja̱ Jesu. Kui nga tu̱ ni xí kama nkjúhu̱n ra̱ Pilato̱.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Nk'ie nga xki̱ S'í Pascu̱a̱, b'éjña nda̱í Pilato̱ nku nda̱ nu̱ba̱yá xi banki xu̱ta̱ na̱nti̱a̱.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Kui ni̱stjiu̱n kjiya'yún nku nda̱ xi 'mi Barraba ko̱ já xi kamako̱ho̱ nga kikjánko̱ já Roma̱. Kui xi i̱ncha kits'ínk'ien ani̱ma̱ nga b'a̱ i̱ncha kits'ín.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 A̱s'a̱i i̱ncha j'ai xu̱ta̱ nkjiu̱n ko̱ kik'atuts'i̱n nga tsankihi̱ Pilato̱ nga ts'i̱ín xi nkú ts'ín xki̱ s'í.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 B'a̱ kitsú Pilato̱ nga kingjásjaiyaha̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 B'a̱ kitsú a̱t'aha̱ kamankjihi̱n nga tíma xin k'un já na̱'mi k'aku̱ nga̱t'aha̱ ni xi títs'ín Jesu ko̱ nga kui kju̱a̱ha nga i̱ncha kits'ínkjas'ehe̱n ra̱.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Tu̱nga já na̱'mi k'aku̱hú tsinchá'a xu̱ta̱ nkjiu̱n tu̱ xi ku̱a̱nkihi nga tu̱ sahá Barraba xi n'e̱ nda̱íhi̱ ra̱.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú Pilato̱:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 B'a̱ i̱ncha kitsú xu̱ta̱ nkjiu̱n nga kikjintáya:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 B'a̱há ta̱ kitsú ngáha Pilato̱:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilato̱ bi mjehe̱ nga tsjo k'úéhe̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n, kui nga kits'ín nda̱íhi̱ ra̱ Barraba ko̱ kitsjá kju̱a̱ nga s'e̱he̱ Jesu ko̱ nga s'e̱t'a kruu̱.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 A̱s'a̱i já juu̱n jas'enko̱ Jesu ni'ya masen xi 'mi ni'ya pretori̱o̱. Kinchja̱ ñjaha̱ ngayjee̱ já jun xinkjín.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 I̱ncha kits'ínngja Jesu nku najyun ndju kuan nga i̱ncha kik'aya. Ko̱ i̱ncha kits'ínnda nku corona̱ na'yá xi y'é'a nintaku̱.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 A̱s'a̱i i̱ncha kik'atuts'i̱n nga kik'aya:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 I̱ncha jakj'á nku yáxá nga kik'onntjai nintaku̱ Jesu ko̱ tsatétéjnu. Tsinchakúnch'int'aha̱ nga kik'aya.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 A̱skahan nga ja kamaha̱ nga kik'aya Jesu, ts'asje ngáha najyun ndju kuo̱n ko̱ kits'ínngja ngáha najyun xi ts'e̱ Jesu. A̱s'a̱i i̱ncha tsitjuko̱ tu̱ xi ngju̱át'a kruu̱hu.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Nku nda̱ nanki Cirene̱ xi Simon 'mi, Alejandro̱ ko̱ Rufo̱ ntíhi̱. Jñá j'aihi ndo̱ ko̱ nk'ie nga tíf'a yo̱, kin'e kju̱a̱'yúhún ra̱ nga k'u̱a̱nji kruu̱hu̱ Jesu.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 A̱s'a̱i i̱ncha ngjiko̱ Jesu a̱nte xi 'mi Golgo̱ta̱. Kui ée̱n xi tsuhu̱ ra̱: A̱ntehe̱ Nintaku̱ Ani̱ma̱.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Kik'a̱i̱hi̱ nga k'úí binu̱ xi kin'etjijinko̱ho nki, tu̱nga najmi kik'ihí Jesu niu̱.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 A̱s'a̱i i̱ncha kingját'a kruu̱. Já juu̱n i̱ncha tsakjánya xi̱hi̱ xinkjín najyuhu̱n Jesu nga kitsutonyá ts'íhin, tu̱ xi b'a̱ ts'ín sku̱e̱he má t'íáha xi sa̱kúhu̱ ra̱ nga nkúnkú.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Chu̱ba̱ ñja nga ta̱ jyuu̱n kis'et'a kruu̱ Jesu.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Nku yáte kis'et'a mí kju̱a̱ha nga tín'ek'iehen. B'i̱ ts'ín kis'et'aha̱ yátee̱: “Nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱ judio̱.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ta̱ kis'et'a kruu̱ko̱ Jesu jo já ndyjé. Nku xi kitsjen nga kixi̱hi̱ ko̱ nku nga skjúhu̱n.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Yo̱ tsitjusun ni xi y'ét'a Isaia̱ nk'ie nga b'a̱ kitsú: “Nkujihín kamako̱ já xi bangane kju̱a̱téxumaha̱ Nti̱a̱ná.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Xu̱ta̱ xi tíi̱ncha f'a yo̱ najmi kikienkjún Jesu nga kinchja̱. Kits'ínk'ajni nintaku̱ nga b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ¡N'e̱k'anki yjohi̱! ¡Ti̱tjuje̱nt'ai kruu̱!
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 B'a̱ ta̱ ts'ín kik'ayaha̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱. B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Katitjujent'a kruu̱ nd'a̱i̱, tsa kui xi kits'ín nibáha̱ Nti̱a̱ná, tsa kui xi nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱ Israel. B'a̱ ts'ín cha̱haná ko̱ s'e̱jinná ma.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Nk'ie nga tsichu chu̱ba̱ te jo nga ni̱stjiu̱n, kis'e jyun ngayjee̱ a̱sunntee̱ santa nkúhu nga tsichu chu̱ba̱ jan nga ngixuu̱n.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Chu̱ba̱ jan 'yún kikjintáya Jesu nga éhe̱n kinchja̱. B'i̱ kitsú:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 K'u̱a̱ xu̱ta̱ xi kabincha yo̱ i̱ncha kint'é kui ée̱n. Kui nga b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ ra̱ xinkjín:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 A̱s'a̱i tsangatsanka nku nda̱ xi síjña yo̱ ko̱ nku tsa̱nka̱ kits'ínk'anchi̱ko̱ sesehe binu̱ san. Kui xi y'éku nku yáxá nga kits'ínkjik'uhu̱n Jesu tu̱ xi k'úíhi ko̱ b'i̱ kitsú:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 A̱s'a̱i 'yún kikjintáya Jesu ko̱ k'ien.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Nk'ie nga b'a̱ kamoo̱, kitiyájen najyun xi tje̱nchja a̱nte xi 'yún nkjúhu̱n ni̱nku̱. Jo tsitju. Kik'aha̱ ra̱ nk'aha̱ santaha kintee̱.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Máha nda̱ jun k'aku̱hu̱ já juu̱n xi kabasinjña a̱nkjín Jesu, nk'ie nga kint'é xi nkú ts'ín kikjintáya ko̱ nga kikie xi nkú ts'ín k'ien Jesu, a̱s'a̱i b'a̱ kitsú:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Yo̱ kjint'á kabincha k'u̱a̱ jminchjín xi tíi̱ncha base. A̱jihi̱n jminchjíu̱n ta̱ kabasinjñajin Maria̱ Magdalena̱, Maria̱ xi na̱aha̱ maha Kuse ko̱ Santiago̱ xi ntí ku̱ts'i̱, ko̱ na̱ Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Kui jminchjín xu'bi̱ xi kitsjennkíhi̱ ko̱ tsasinko̱ho̱ Jesu nk'ie nga y'ejña a̱nte Galilea̱. Ta̱ tíi̱ncha ya yo̱ kj'a̱í jminchjín xi ta̱ i̱ncha j'aiko̱ho̱ Jesu nanki Jerusalen.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Kui ni̱stjiu̱n tís'enda ni xi ts'e̱ s'íu̱, a̱t'aha̱ ja tíbichú tiña ni̱stjin nkjúu̱n. Nk'ie nga ja tíma jyun,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 j'ai nku nda̱ xi 'mi Kuse xi nanki Arimatea̱ nibáha, xi ta̱ nda̱ tjíxá k'aku̱. Ta̱ tíkuyáha̱ ni̱stjin nk'ie nga ku̱a̱téxuma Nti̱a̱ná. Kui xi kama k'un ngjisehe̱ Pilato̱ ko̱ tsankihi̱ yjonintehe̱ Jesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Kama nkjúhu̱n Pilato̱ nga kutjuhú k'ien Jesu. A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ nda̱ jun k'aku̱hu̱ já juu̱n ko̱ kingjásjaiyaha̱ tsa ja ka'me Jesu.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Nk'ie nga kitsúyaha̱ nda̱ jun k'aku̱ niu̱, a̱s'a̱i kitsjáha̱ Kuse yjonintehe̱ Jesu.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 A̱s'a̱i ts'atse Kuse nku najyun. Kui xi kik'ontikjájnu yjonintehe̱ Jesu, nk'ie nga kikjeje̱n t'a kruu̱. A̱s'a̱i ngjingjájñaya nku ti̱xa̱ tsjó xi kin'endat'á na̱xi̱u̱ ko̱ kik'ontikjá nku ndji̱o̱ chánka nga y'échjane a̱nkju̱a̱ tsjóo̱.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Maria̱ Magdalena̱ ko̱ Maria̱ xi na̱aha̱ Kuse i̱ncha kikie má xi tje̱hen kis'ejña yjonintehe̱ Jesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.