Marcos 13
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARA
1 Nk'ie nga tíbitju Jesu má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱, a̱s'a̱i nku nda̱ ni'yakuyáha̱ b'a̱ kitsúhu̱:
1 Ao sair Jesus do templo, disse-lhe um de seus discípulos: Mestre! Que pedras, que construções!
2 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
2 Mas Jesus lhe disse: Vês estas grandes construções? Não ficará pedra sobre pedra, que não seja derribada.
3 Nk'ie nga kab'ejña Jesu a̱sunntu tje̱nki̱ xi 'mi Yá Olivo̱ kixi̱ yaha̱ ni̱nku̱, a̱s'a̱i Pedro̱, Santiago̱, Jua ko̱ Andre i̱ncha kingjásjaiya t'axíhi̱n:
3 No monte das Oliveiras, defronte do templo, achava-se Jesus assentado, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 —T'inyani̱, ¿nkjé b'a̱ ka̱ma? ¿Mí nihi xi ku̱a̱kúchji títjun nk'ie nga ja ku̱i̱tjusun ngayjee̱ niu̱?
4 Dize-nos quando sucederão estas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para cumprir-se.
5 A̱s'a̱i kinchja̱ Jesu:
5 Então, Jesus passou a dizer-lhes: Vede que ninguém vos engane.
6 A̱t'aha̱ nkjin maha xi kj'u̱a̱í nga an ts'i̱ín ma yjoho̱. “An xi kui”, ku̱i̱tsu̱ ko̱ k'u̱a̱na̱cha̱ha̱ nkjin xu̱ta̱.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e enganarão a muitos.
7 ’Nk'ie nga ku̱i̱nú'yó nga tjín kju̱a̱chán ko̱ nga ku̱i̱nchja̱ni̱jmíyaha xu̱ta̱ kju̱a̱chán xi tíma, najmi tu̱ binkjun. A̱t'aha̱ tjíhin ni nga b'a̱ ka̱ma, tu̱nga najmi kje̱hé kfe̱ a̱sunntee̱.
7 Quando, porém, ouvirdes falar de guerras e rumores de guerras, não vos assusteis; é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
8 A̱t'aha̱ xu̱ta̱ xi tjín nku nanki kja̱ánko̱ xu̱ta̱ xi kj'a̱í nanki. Nku nda̱ rei̱ kja̱ánko̱ kj'a̱í nda̱ rei̱. Chón ka̱ma kj'a̱í kj'a̱í nankihi ko̱ s'e̱ kjintíá. Nk'ie nga ja b'a̱ tíma, a̱s'a̱ihí tíb'atuts'i̱hi̱n kju̱a̱ni̱ma̱ xi s'e̱.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Estas coisas são o princípio das dores.
9 ’Jun chúhu̱un yjonu̱u. A̱t'aha̱ já tjíxóo̱ n'e̱kjas'ennu̱u ko̱ s'e̱nu̱u a̱ya ni'ya sinagoga̱. Nga̱t'ana̱ ngju̱a̱i̱ko̱ho̱nu̱u xu̱ta̱ nginku̱n já títjuu̱n ko̱ nginku̱n já rei̱, tu̱ xi k'úínyaha̱ ru̱u jóo̱ yáha an.
9 Estai vós de sobreaviso, porque vos entregarão aos tribunais e às sinagogas; sereis açoitados, e vos farão comparecer à presença de governadores e reis, por minha causa, para lhes servir de testemunho.
10 Kintehe̱ ni nga kfe̱ a̱sunntee̱ tjíhin nga s'e̱ni̱jmíhi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná ngayjee̱ na̱xi̱nantá xi tjín a̱sunntee̱.
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Nk'ie nga ngju̱a̱i̱ko̱nijénu̱u xu̱ta̱ nga ts'i̱ínkjas'ennu̱u nginku̱n já tjíxóo̱, najmi tu̱ fanta̱ha̱ ru̱u yjonu̱u mí éhen xi ku̱i̱xíún. Én xi k'u̱a̱i̱nu̱u kui chu̱bo̱ xi chu̱bo, a̱t'aha̱ najmi jun xi chu̱bo. Espiri̱tu̱ Santo̱ xi ku̱i̱nchja̱.
11 Quando, pois, vos levarem e vos entregarem, não vos preocupeis com o que haveis de dizer, mas o que vos for concedido naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 ’Xi tí'mi nda̱ nts'e̱ ts'i̱ínkjas'en nga n'e̱k'ien nda̱ nts'e̱. Xi tí'mi na̱'mi ts'i̱ínkjas'en ntíhi̱. Xi tí'mi ntí kja̱ánko̱ xi cháha̱ ko̱ ts'i̱ínk'ien.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
13 Nga̱t'ana̱ ts'i̱ín unkiehe̱nu̱u ngayjee̱ xu̱ta̱. Tu̱nga xi tu̱ nku ndjáhá ku̱a̱si̱njña, kui xi k'u̱a̱nki.
13 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 ’Y'ét'a nda̱ profeta̱ Daniel nk'ie nga najmi cha̱nkjún a̱nte tsjehe̱ ni̱nku̱. Cho̱o xi b'a̱ ts'i̱íu̱n.
14 Quando, pois, virdes o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Xi kab'ejñasun nk'a ni'yaha̱, najmi tu̱ ku̱i̱tjujen ko̱ ta̱ ndaha najmi tu̱ kju̱a̱s'en ni'yaha̱ nga kj'u̱a̱íkj'ásje ni xi tjíhi̱n.
15 quem estiver em cima, no eirado, não desça nem entre para tirar da sua casa alguma coisa;
16 Xi kafi jñá, najmi tu̱ k'o̱óya nga kj'u̱a̱íkj'á najyuhu̱n.
16 e o que estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 ’¡Ni̱ma̱ rú ts'íhin jminchjín xi y'a ntí ko̱ xi títs'ínki ntí kui ni̱stjiu̱n!
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Ti̱nchíhu̱u Nti̱a̱ná tu̱ xi najmi ni̱stjin chu̱nch'án b'a̱ ka̱maha.
18 Orai para que isso não suceda no inverno.
19 A̱t'aha̱ 'yún s'e̱ kju̱a̱ni̱ma̱ ni̱stjin xu'bo̱, kju̱a̱ni̱ma̱ xi najmi kje̱e s'e santa nkúhu nga tuts'ihi̱n ni nga kits'ínnda Nti̱a̱ná a̱sunntee̱. Ko̱ ta̱ ndaha najmi s'e̱ a̱skahan nku xi b'a̱ joyaha.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação como nunca houve desde o princípio do mundo, que Deus criou, até agora e nunca jamais haverá.
20 Tsa najmi ku̱a̱tekjá Nti̱a̱ná chuba ni̱stjin xu'bo̱, nda ra̱ nku najmi k'u̱a̱nki kai. Tu̱nga jahá tsatekjá Nti̱a̱ná chuba ni̱stjin xu'bo̱ ngandaha̱ xu̱ta̱ xi j'ájin.
20 Não tivesse o Senhor abreviado aqueles dias, e ninguém se salvaria; mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, abreviou tais dias.
21 ’Kui ni̱stjiu̱n tsa tjín xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱nu̱u: “Cha̱so̱o, e̱i̱ tíjña xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná”, ko̱ tsa b'a̱ ku̱i̱tsu̱nu̱u: “Cha̱so̱o, ján tíjña”, najmi tu̱ n'e s'ejiun.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
22 A̱t'aha̱ i̱ncha kj'u̱a̱í xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱ tsank'á nga kui xi kits'ín nibáha̱ Nti̱a̱ná ko̱ xi já profeta̱ ts'i̱ín ma tsank'á yjoho̱. Kui xi i̱ncha ts'i̱ín nkjin tíkjá kju̱a̱nkjún tu̱ xi k'u̱a̱na̱cha̱ha̱ ra̱ xu̱ta̱, xi ko̱hó ra̱ xu̱ta̱ xi j'ájin Nti̱a̱ná ka̱maha̱ ra̱ k'u̱a̱na̱cha̱ha̱.
22 pois surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Tu̱nga máha jun, chúhu̱un yjonu̱u. Jahá tíxinya títjunnu̱u ngatentee̱ ni xu'bi̱.
23 Estai vós de sobreaviso; tudo vos tenho predito.
24 ’Tu̱nga kui ni̱stjiu̱n, a̱skahan nga ja kj'u̱a̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xu'bo̱, ka̱ma jyun ts'íu̱ ko̱ sóo̱ najmi ta̱ ts'i̱ín ndzjehen.
24 Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 Niñu xi tjín nk'a ján ku̱i̱xu̱ntu ko̱ k'u̱a̱tsé ni xi tjín nk'a ján.
25 as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
26 Nk'iehé cha̱ Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n nga tje̱njin ni̱nti̱u̱ nga nibáko̱ ngayjee̱ nga'yúhu̱n ko̱ kju̱a̱chánkaha̱.
26 Então, verão o Filho do Homem vir nas nuvens, com grande poder e glória.
27 A̱s'a̱i ts'i̱ínkji ntítsjehe̱ nga k'u̱éntukú xu̱ta̱ xi j'ájin xi tjíntu tu̱ má xi tje̱hén ni, b'aha̱ ra̱ má b'atuts'i̱hi̱n ra̱ a̱sunntee̱ santaha má fekuhu̱ ra̱.
27 E ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até à extremidade do céu.
28 ’Katumankjinnu̱u ni xi b'éjña chjinu̱u yá higuera̱. Nk'ie nga ja tju nts'én tjiaha̱ yóo̱ ko̱ tjuhu̱ xka̱, yo nga ja tíbichú tiña chu̱nubóo̱.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam, e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
29 B'a̱ ta̱ ts'ín nk'ie nga ja cho̱o nga ja b'a̱ tíma, katumankjinnu̱u nga ja tje̱n tiña Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n xi nkúhu tsa a̱sti a̱nkju̱o̱ síjña.
29 Assim, também vós: quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
30 Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Ku̱i̱tjusun ngayjee̱ ni xu'bi̱ kintehe̱ ni nga ku̱a̱yáyje xu̱ta̱ xi tjín nd'a̱i̱.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Ka̱maha̱ a̱sunntee̱ ko̱ nk'a ján ndyja̱, tu̱nga énna̱ najmi kj'u̱a̱ tiya.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 ’Tu̱nga má ni̱stjin ko̱ chu̱ba̱ nga b'a̱ ka̱moo̱, najmi ch'a xi behe̱, ta̱ ndaha ntítsje xi tjín ndji̱o̱jmi ján ko̱ ta̱ ndaha Ntíhi̱ Nti̱a̱ná. Nku tutuhú Nti̱a̱ Na̱'miná xi be.
32 Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe; nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 Kui b'a̱ maha, t'endahanu yjonu̱u ko̱ chúnnto yjonu̱u, a̱t'aha̱ najmi yo nkjé b'a̱ ka̱moo̱.
33 Estai de sobreaviso, vigiai [e orai]; porque não sabeis quando será o tempo.
34 ’Xi nkú joyaha nku nda̱ xi tífi kjin. Kintehe̱ ni nga ku̱i̱tju ni'yaha̱ tsjá xáha̱ nga kúnkú já musu̱hu̱ nga ts'i̱ín xá xi maha̱ ts'ín. Ko̱ b'a̱ tsuhu̱ nda̱ musu̱ xi kunntá a̱nkju̱o̱ nga kat'ejña nda.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Kui nga ti̱ntsu̱ba̱ ndahanu, a̱t'aha̱ najmi yo nkjé kj'u̱a̱í nda̱ xi ts'e̱ ni'yoo̱, tsa nga ja tífi ma 'ña̱, a ra̱ masen ni̱stje̱n, a ra̱ nga kji̱ntá xa̱nto̱, ko̱ a ra̱ nga ja tífi ma sen.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Ti̱ntsu̱ba̱ ndo tu̱ xi tsa kj'u̱a̱í tje̱n'yúhun, najmi kisuntuféhenu nga kj'u̱a̱íkienu̱u.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não vos ache dormindo.
37 Ni xi tíxinnu̱u, b'a̱ ta̱ tíxihi̱n ngayjee̱ xu̱ta̱ xingisoo̱: ¡Ti̱ntsu̱ba̱ ndo!
37 O que, porém, vos digo, digo a todos: vigiai!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.