Marcos 11

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nk'ie nga ja tíi̱ncha bichú tiña nanki Jerusalen nga i̱ncha j'ai Betfage ko̱ Betani̱a̱, nanki xi̱xi̱ xi tiña maha̱ a̱sunntu tje̱nki̱ xi 'mi Yá Olivo̱, a̱s'a̱i kits'ínkji Jesu jo já ni'yakuyáha̱
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 nga b'i̱ kitsúhu̱:
2 com a seguinte ordem:
3 Ko̱ tsa tjín xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱nu̱u nga ngju̱ásjaiyanu̱u: “¿Á b'a̱ tín'ehenu?”, b'a̱ t'ihu̱un: “Nda̱ maestru̱ rú machjéhe̱n chu̱. A̱s'a̱i rú ts'i̱ínk'óya ngáha.”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 A̱s'a̱i i̱ncha ngji já ni'yakuyóo̱ ko̱ kisakúhu̱ ntí búrrú xi tjít'a'yúnt'a nku a̱nkju̱a̱ xi tje̱n a̱ndai ni̱yóo̱ ko̱ kikjendáya.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 K'u̱a̱ xu̱ta̱ xi tíi̱ncha yo̱ kingjásjaiyaha̱:
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Tu̱nga b'a̱há kitsú já ni'yakuyóo̱ xi nkú nga kitsúhu̱ Jesu ko̱ kitsjántehe̱ jóo̱ nga ngju̱a̱i̱ko̱ chu̱.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 I̱ncha j'aiko̱ho̱ Jesu ntí búrrúu̱. Najyuhu̱n i̱ncha kingjásuhu̱n ko̱ Jesu y'esúhu̱n chu̱.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Nkjin ṉkjún xu̱ta̱ i̱ncha kingjántu najyuhu̱n a̱ya ni̱yóo̱, ko̱ kj'a̱í ngá xi tjiaha̱ yá i̱ncha tsatet'a ko̱ kingjántu a̱ya ni̱yóo̱.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 'Yún kikjintáya xu̱ta̱ xi yja títjuu̱n ko̱ xi yjankiu̱ nga b'i̱ i̱ncha kitsú:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 ¡Nti̱a̱ná nda kats'ínko̱ xi kits'ín nibá nga ku̱a̱téxuma, xi ts'i̱ínkjáíhi̱n xáha̱ ntje̱ cháná David! ¡Kats'ínk'ankiná Nti̱a̱ná xi tíjña nk'a ján!
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jas'en Jesu nanki Jerusalen ko̱ ngji na̱tsihi̱n ni̱nku̱ má ma ñjakú xu̱ta̱. Nk'ie nga ja kamaha̱ nga tsasehe̱ ngayjee̱ ni xi tjín a̱ndaihi̱, a̱s'a̱i tsitju nga ngjiko̱ nanki Betani̱a̱ já ni'yakuyá xi te joo̱. A̱t'aha̱ ja kama ngixun.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n nk'ie nga i̱ncha tsitju ngáha nanki Betani̱a̱, tu̱ kama bjohó ra̱ Jesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Kjin tje̱n sa nga kikie nku yá higuera̱ xi xkfén ko̱ ngjisehe̱ yóo̱ tsa tu̱ ahá ni sa̱kúhu̱ tu. Tu̱nga nk'ie nga tsichuk'úhu̱n yóo̱, tu̱ ndahá nku tu najmi kisakúhu̱, tu̱ subahá xka̱. A̱t'aha̱ najmi ni̱stjihi̱n tu higo̱.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ yá higuera̱:
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 I̱ncha tsichu nanki Jerusalen ko̱ jas'en má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱. A̱s'a̱i kik'atuts'i̱hi̱n Jesu nga kik'onsje já xi tíi̱ncha batéña ko̱ xi tíi̱ncha b'atse chu̱ yo̱. Kits'ínk'ótsjá yámixa̱ha̱ já xi tíi̱ncha ts'ínk'óntjaiya to̱on ko̱ yáxile̱he̱ já xi tíi̱ncha batéña chu̱tuju.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ko̱ ta̱ ndaha nku najmi ch'a kitsjántehe̱ tsa kj'u̱a̱tikjáko̱ na̱tsihi̱n ni̱nku̱ tsa mí nihi.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 B'i̱ kitsú nga y'éjña chji éhe̱n Nti̱a̱ná:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Kint'é én xu'bi̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ i̱ncha tsangisjai ni̱yá xi nkú ts'ín ka̱ma ts'i̱ínk'iehen Jesu. Tu̱nga i̱ncha tsankjúhún Jesu, a̱t'aha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n tíi̱ncha ma nkjúhu̱n xi nkú ts'ín tíbakúya.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nk'ie nga ja kama jyuu̱n, tsitju a̱jin na̱nti̱o̱ Jesu ko̱ já ni'yakuyáha̱.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Nk'ie nga ta̱ jyuhu̱n ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n, i̱ncha j'a má xi tje̱hen síjña yá higuera̱ ko̱ kikie nga santaha ko̱ kja̱ma̱ha̱ yóo̱ ja kixí.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 J'áítsjehe̱n Pedro̱ niu̱, a̱s'a̱i b'a̱ kitsú:
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
22 Jesus respondeu:
23 Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Tu̱ yáhá ni xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱hu̱ a̱sunntu tje̱nki̱ xu'bi̱: “Ti̱yú xin yo̱ ko̱ chja̱nikj'ajin yjohi̱ ntáchak'uu̱n”, ka̱ma xi nkú ku̱i̱tsu̱ tsa najmi jo jan ka̱maha̱ nga s'e̱jihi̱n nga b'a̱ ka̱ma xi nkú nga títsu.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Kui nga b'a̱ tíxihi̱nnu̱u. Ngayjee̱ ni xi ku̱i̱nchíhu̱u Nti̱a̱ná nga chu̱bako̱o, n'e̱ s'ejiun nga n'e̱kjóho̱on ko̱ b'a̱ ka̱ma.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 ’Nk'ie nga tíchubako̱o Nti̱a̱ná, n'e̱ndyjat'oho̱o tsa tjín xi tjínko̱kju̱a̱nu̱u, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ta̱ Na̱'minu̱u xi tíjñaha ndji̱o̱jmi ján ts'i̱ínndyjat'aha̱nu̱u ngatitsunnu̱u.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Tu̱nga tsa najmi n'e̱ndyjat'o, ta̱ ndaha Na̱'minu̱u xi tíjña ndji̱o̱jmi ján najmi ts'i̱ínndyjat'a ngatitsunnu̱u.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 A̱s'a̱i ta̱ i̱ncha j'ai ngáha nanki Jerusalen. Nk'ie nga tsú'ba Jesu má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱, a̱s'a̱i j'aik'úhu̱n já na̱'mi k'aku̱, já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 B'i̱ kitsú Jesu:
29 Jesus respondeu:
30 ¿Yá xi kits'ín nibáha̱ Jua Bautista̱ nga j'aiténtá xu̱ta̱? ¿A Nti̱a̱ná, a ra̱ xu̱ta̱ a̱sunntei̱hí? N'e̱k'óyanú.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ xinkjín nga kinchja̱ni̱jmíyaha niu̱:
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Tu̱nga najmi ka̱ma tsa: “Xu̱ta̱ a̱sunntei̱ kits'ín nibáha̱”, ku̱i̱xíaán.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Kui nga a̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ ra̱ Jesu:
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.