Lucas 8

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ja kamoo̱, a̱s'a̱i ngji Jesu nga kikjatsú'ba xki̱ nanki i xi tjín yo̱ ko̱ xi xi̱xi̱hi̱. Y'éni̱jmí ko̱ kitsúya nga Nti̱a̱ná xi batéxuma. Kitsjenko̱ho̱ já postru̱ xi te joo̱
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 ko̱ k'u̱a̱ jminchjín xi kits'ínnkihi̱ ko̱ xi kik'onsje jáninda xi tjíntujíhi̱n. Tje̱njihi̱n jminchjíu̱n Maria̱ xi ta̱ 'mi Magdalena̱, xi tsitjujíhi̱n yatu jáninda,
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 ko̱ Juana̱ chju̱úhu̱n Chuza̱, nda̱ xi ts'ínxát'aha̱ nda̱ rei̱ Herode̱ Antipa̱, ko̱ Susana̱ ko̱ nkjin sa jminchjín xi tsasinko̱ Jesu nga kitsjáha̱ ni xi tjíhi̱n.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Kama ñjakú ṉkjún xu̱ta̱ xi i̱ncha tsitju nankihi̱ nga j'aisehe̱ Jesu. A̱s'a̱i tsakúyaha̱ nga y'éjña chu̱ba̱yaha̱. B'i̱ kitsú:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 —Nku nda̱ ngjiténdzjo xujmáha̱. Nk'ie nga tíbaténdzjo xujmóo̱, k'u̱a̱ xi tsixuntu a̱ndai ni̱yóo̱. A̱s'a̱i tsisinne ko̱ ni̱see̱ i̱ncha kikjine xujmá xu'bo̱.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 K'u̱a̱ xi tsixuntu a̱jin ndji̱o̱. Nk'ie nga jasu, a̱s'a̱i kixí a̱t'aha̱ kindyjat'aha̱ ntánijua.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 K'u̱a̱ ngá xi tsixuntu a̱jin na'yóo̱. Kisá na'yóo̱ ko̱ najmi kitsjántehe̱ nga nda sa̱á xujmá xu'bo̱.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Tu̱nga k'u̱a̱há ngá xi tsixuntu má nga nda nankiu̱. Kui xi jasu ko̱ tu̱ xí tsehé kitsjá. Nkúnkú xujmóo̱ kitsjá santaha unchan ni̱yá sa.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 A̱s'a̱i já ni'yakuyáha̱ i̱ncha kingjásjaiyaha̱ mí nihi xi tsakúya nga y'éjña chu̱ba̱yoo̱.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 ’B'i̱ tsuhu̱ ra̱ én xi kuak'iejñá chu̱ba̱ya. Xujmóo̱, kui xi nkú joyaha éhe̱n Nti̱a̱ná.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Xujmá xi tsixuntu a̱ndai ni̱yóo̱, kui xu̱ta̱ha xi nt'é ée̱n, a̱s'a̱i nibá nda̱nindoo̱ ko̱ kjexín én xi ja tíjñajin ani̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ tu̱ xi najmi s'e̱jihi̱n ra̱ ée̱n ko̱ b'a̱ ts'ín najmi n'e̱k'ankihi.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 ’Xujmá xi tsixuntu a̱jin ndji̱o̱, kui xu̱ta̱ha xi nt'é ée̱n ko̱ tsjo ts'ín ts'ínkjáíhi̱n tu̱nga najmi 'yúhún tjíhi̱n kja̱ma̱. Kutjuhú s'ejihi̱n Nti̱a̱ná ko̱ nk'ie nga chjut'ayák'un, ts'ín t'axíhi̱n yjoho̱ ée̱n.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 ’Xujmá xi tsixuntu ngá a̱jin na'yóo̱, kui xu̱ta̱ha xi nt'é ée̱n tu̱nga ni xi tjíhín a̱sunntee̱ s'enta̱ha̱ ra̱, ko̱ mjehe̱ kju̱a̱nchi̱nóo̱ ko̱ kju̱a̱tsjo xi tjín a̱sunntee̱. B'a̱ ts'ín najmi sakúntehe̱ ra̱ nga nda sa̱áha ée̱n a̱jin ani̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ ko̱ najmi tsjá cha̱n.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 ’Tu̱nga máha xujmá xi tsixuntu nanki xi ndoo̱, kui xu̱ta̱ha xi nda ani̱ma̱ha̱ ko̱ kixi̱ tjíntuyáha̱. Basínñjuhu̱ ée̱n ko̱ b'a̱ joyaha xujmá xi tsjá cha̱n xi nda, a̱t'aha̱ ndjá tíi̱ncha.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 ’Najmi tjín xi b'éti nku nd'í ko̱ a̱s'a̱i b'é'mako̱ho nku ni ko̱ tsa b'éjñanki kinte na̱chan kamo̱. B'éjña nk'a ní, tu̱ xi s'e̱ ndzjehe̱n ra̱ xu̱ta̱ xi kju̱a̱s'ehen a̱yoo̱.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 A̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi 'ma tíjña nd'a̱i̱, ku̱i̱chú ni̱stjin nga s'e̱jña chji. Ko̱ ngayjee̱ ni xi najmi tíjña chji nd'a̱i̱, ku̱i̱chú ni̱stjin nga cha̱ ko̱ ku̱i̱tju chji.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Kui nga 'yún nda ta̱sinñjuhunu ni xi tínu'yó. A̱t'aha̱ xi mjehe̱ nga ka̱mankjihi̱n, k'u̱a̱i̱ saha̱. Tu̱nga xi najmi ts'i̱ínsihi̱n nga ka̱mankjihi̱n, chjú'aha̱ santaha ni xi títsu nga ka̱mankjihi̱n kai.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 A̱s'a̱i na̱aha̱ ko̱ já nts'e̱ Jesu j'aisehe̱, tu̱nga najmi kamahá tsichusehe̱ a̱t'aha̱ katsehe xu̱ta̱ yo̱.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 A̱s'a̱i tjín xi b'a̱ kitsúhu̱ Jesu:
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 B'i̱ kitsú Jesu:
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Nku ni̱yá jas'enko̱ Jesu já ni'yakuyáha̱ nku tsutsu ko̱ b'a̱ kitsú:
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Tu̱nga nk'iehé nga tíi̱ncha f'atikjá ntóo̱, tu̱ kis'efehé Jesu. A̱s'a̱i kamajín ntáchak'uu̱n nku ntjo̱ xi tu̱ xí 'yúhún ko̱ jas'ehe̱n ntánijua tsutsuu̱. B'a̱ kama xi ja ngju̱a̱i̱jinntí yóo̱ kama.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 A̱s'a̱i já ni'yakuyóo̱ i̱ncha ngji ts'ínkj'áha̱ Jesu ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 B'i̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyáha̱:
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 A̱s'a̱i i̱ncha tsichu nankihi̱ xu̱ta̱ Gerasa̱, nanki xi tíjña ngabantá ntáchak'uu̱n, xi tje̱hen a̱nkjín a̱nte Galilea̱.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Nk'ie nga tsitjujen Jesu tsutsuu̱, a̱s'a̱i j'aik'úhu̱n nku nda̱ xi yo̱ nankihi̱. Nda̱ninda tíjñajihi̱n ndo̱. Kui xi ja nd'a̱i ṉkjún najmi ta̱ bjaha najyun ko̱ ta̱ ndaha najmi b'ejñaya ni'ya. Tu̱ a̱jin tsjóo̱hó b'ejña.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Nk'ie nga kikie Jesu, tsasinkúnch'int'aha̱ ko̱ kikjintáya nga b'i̱ kitsúhu̱:
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 B'a̱ ts'ín kinchja̱ ndo̱, a̱t'aha̱ Jesu b'a̱ kitsúhu̱ nda̱nindoo̱ nga ku̱i̱tjujihi̱n. Ja tu̱ xí nd'a̱i̱hí ko̱ yaha nga tíjñajihi̱n ndo̱ nda̱nindoo̱. Ta̱ nda tsa n'úki̱cha̱ s'e'yúnko̱ho ndo̱. Tu̱ nkú kjeti̱yahá ni xi s'e'yúnko̱ho. A̱s'a̱i nda̱nindoo̱ fiko̱ho̱ má nga najmi ch'a tjín.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 A̱s'a̱i Jesu kingjásjaiyaha̱:
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 A̱s'a̱i i̱ncha tsankihi̱ Jesu nga najmi tu̱ ts'i̱ínkjihi̱ a̱nte ch'on chuu̱n má nga un sku̱e̱he̱.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Xi tje̱hen nku a̱sunntu tje̱nki̱ nkjin ṉkjún chi̱nka̱ tíi̱ncha kjine jñá. A̱s'a̱i jánindoo̱ tsankihi̱ Jesu nga tsjántehe̱ nga ngju̱a̱i̱kjas'enjihi̱n chi̱nko̱, ko̱ kitsjá kju̱a̱ Jesu.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 I̱ncha tsitjujíhi̱n ndo̱ jánindoo̱ nga i̱ncha ngjikjas'enjihi̱n chi̱nko̱. Tsangatsanka chi̱nko̱ nga kikjaníkj'antjai yjoho̱ má nk'antjaihi̱ yo̱ ko̱ tsixuntujín ntáchak'uu̱n. Yo̱ jesunjin ntá.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Máha já xi tíi̱ncha kunntá chi̱nko̱, nk'ie nga kikie ni xi kamoo̱, i̱ncha tsanka. Ngji tsúyaha̱ xu̱ta̱ xi tjín a̱jin na̱nti̱o̱ ko̱ a̱ndai na̱nti̱o̱.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 A̱s'a̱i i̱ncha j'aisehe̱ xu̱ta̱ ni xi kamoo̱. J'ai má tíjña Jesu ko̱ kikie nga kab'ejñat'a sjai Jesu nda̱ xi tsitjujíhi̱n jánindoo̱. Ja yja ngáha najyun ko̱ ja nda jeje ngáha. I̱ncha kitsankjún jóo̱.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Já xi kikie ni xi kamoo̱ i̱ncha kitsúyaha̱ xu̱ta̱ xingisoo̱ xi nkú ts'ín kamandaha nda̱ xi tsitjujíhi̱n jánindoo̱.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 A̱s'a̱i ngayjee̱ xu̱ta̱ na̱nti̱a̱ xi tjín nanki Gerasa̱ tsankihi̱ Jesu nga ku̱i̱tju ngáha yo̱, a̱t'aha̱ tu̱ ni xí i̱ncha kitsankjúhún. A̱s'a̱i jas'en Jesu tsutsuu̱ ko̱ kik'óya ngáha.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Máha nda̱ xi tsitjujíhi̱n jánindoo̱, mjehe̱ nga tsjénnkihi̱ Jesu ko̱ tsankihi̱ kju̱a̱. Tu̱nga tsasín ni̱yáhá ra̱ Jesu. B'i̱ kitsúhu̱:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 —T'in ngáhani ni'yahi̱ ko̱ ti̱xínyai ngayjee̱ ni xi kuats'ínko̱hi Nti̱a̱ná.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Nk'ie nga ja kik'óya ngáha Jesu ngabantá xinkuu̱, tsjo ts'ín kits'ínkjáíhi̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n, a̱t'aha̱ ngatentee̱ tíi̱ncha kuyáha̱.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 A̱s'a̱i j'ai nku nda̱ xi 'mi Jairo̱ xi ta̱ nku nda̱ k'aku̱hu̱ ni'ya sinagoga̱. Kui xi tsasinkúnch'int'aha̱ Jesu ko̱ tsankihi̱ nga ngju̱a̱i̱ ni'yaha̱,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 a̱t'aha̱ ta̱kjín nku tutuhu̱ xi tjíhi̱n te jo nú ja tí'me.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ta̱ tje̱njihi̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n nku ta̱chju̱ún xi tjíhi̱n te jo nú nga jní títs'ínk'iehe̱n. Já chji̱ne̱nki kits'ínkjehe ngayjee̱ ni xi tjíhi̱n. Ndaha nku najmi kamaha̱ kits'ínnkihi̱.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Kui ta̱chjúu̱n xi nibaha a̱stu̱n Jesu ko̱ kits'ínko̱ tuts'in najyuhu̱n. Ta̱ kuihi chu̱bo̱ tje̱n'yún kitikjáyahá ra̱ jníu̱.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 A̱s'a̱i b'a̱há kitsú Jesu:
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Tu̱nga b'i̱hí kitsú Jesu:
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Máha ta̱chjúu̱n, nk'ie nga kikie nga najmi kama tsanka 'ma, a̱s'a̱i i̱xí ts'atsé nkjúhún nga j'aisinkúnch'int'aha̱ Jesu. Nginku̱n ngatentee̱ xu̱ta̱ kitsúya mí kju̱a̱ha nga kits'ínko̱ho najyuhu̱n Jesu ko̱ xi nkú ts'ín ta̱ kuihi chu̱bo̱ kama nkihi̱.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 B'i̱ kitsúhu̱ Jesu ta̱chjúu̱n:
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Nk'ie nga b'a̱ ta̱ títsuhu Jesu, tu̱ j'aihí nku nda̱ xi nibaha ni'yaha̱ nda̱ k'aku̱hu̱ ni'ya sinagoga̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Tu̱nga nk'ie nga kint'é Jesu niu̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ ndo̱:
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Nk'ie nga tsichu Jesu ni'yaha̱ ndo̱, najmi kitsjánte tsa kj'a̱í xi kju̱a̱s'enko̱ a̱yoo̱, tu̱ Pedro̱ sahá, Jua, Santiago̱, ko̱ na̱'mihi̱ ko̱ na̱aha̱ ta̱kjíu̱n.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Kui chu̱bo̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kama ñjakú yo̱ tíi̱ncha kjintá ko̱ tíi̱ncha ts'ínbat'a ta̱kjíu̱n, tu̱nga b'i̱hí kitsú Jesu:
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Tsajnukiehe̱ xu̱ta̱, a̱t'aha̱ i̱ncha be nga ja ka'me ta̱kjíu̱n.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Tu̱nga Jesu jakj'á ntsja ta̱kjíu̱n ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 A̱s'a̱i j'áíya ngáha̱ ra̱ ta̱kjíu̱n ko̱ tje̱n'yún tsisintje̱hén. B'a̱ kitsú Jesu nga k'u̱a̱i̱hi̱ nichine ta̱kjíu̱n.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Tu̱ ni xí kama nkjúhún ra̱ xi cháha̱ ta̱kjíu̱n, tu̱nga b'a̱há kitsú Jesu nga najmi tu̱ ch'a xi ku̱i̱tsu̱yaha̱ ni xi kamoo̱.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.