Lucas 7
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 Nk'ie nga ja kamaha̱ Jesu nga kinchja̱ko̱ xu̱ta̱, a̱s'a̱i ngji nanki Capernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Yo̱ tíjña nku nda̱ jun k'aku̱ Roma̱ xi tíjñaha̱ nku nda̱ musu̱ xi tjo ṉkjúhu̱n, xi kjijña un ko̱ ja ma ku̱a̱yáhá.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Nk'ie nga kint'é nda̱ jun k'aku̱ ni xi títs'ín Jesu, kits'ínkjisehe̱ k'u̱a̱ jáchá xi tjíhi̱n xá a̱jihi̱n xu̱ta̱ judio̱, tu̱ xi ku̱a̱nkihi̱ ra̱ Jesu nga kj'u̱a̱í ts'ínnkihi̱ nda̱ musu̱hu̱.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 A̱s'a̱i i̱ncha j'aisehe̱ Jesu ko̱ tsankintjáí nda̱ juu̱n nga b'a̱ i̱ncha kitsú:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 A̱t'aha̱ tjoho̱ xu̱ta̱ná ko̱ santaha nku ni'ya sinagoga̱ kits'ínndani̱.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 A̱s'a̱i ngjiko̱ Jesu jóo̱. Tu̱nga nk'iehé nga ja i̱ncha tsichu tiña ni'yaha̱ nda̱ juu̱n, k'u̱a̱ já xi nda nchja̱ko̱ho̱ nda̱ juu̱n kits'ínkjisehe̱ Jesu tu̱ xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱hu̱ ra̱:
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Kui kju̱a̱ha nga ta̱ najmi kama tak'an kjúái̱sehera. Tu̱ b'a̱ ti̱xín ní nga katumanda nda̱ musu̱na̱, ko̱ ka̱manda ndo̱ ma.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 A̱t'aha̱ xi nkúhu an, tíjñana xi batéxumana ko̱ ta̱ tjínna já jun xi batexumaha̱. Nk'ie nga: “T'in”, xihi̱n nku, a̱s'a̱i fi. Ko̱ tsa: “Nibái̱”, xíhi̱n kj'a̱í, a̱s'a̱i nibá. Ko̱ tsa nku nda̱ musu̱na̱: “N'e̱i̱ kui nii̱”, xíhi̱n, a̱s'a̱i ts'ín.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Nk'ie nga kint'é Jesu én xi kits'ín nibá nda̱ juu̱n, kama nkjúhu̱n ko̱ kits'ínk'ótjiya nga kinchja̱ko̱ xu̱ta̱ nkjin xi tje̱nko̱:
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Nk'ie nga kik'óya ngáha já xi kits'ínkji nda̱ jun k'aku̱, ja nda ngáha nda̱ musu̱ nga i̱ncha j'ai.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Nk'ie nga ja kama, a̱s'a̱i ngji Jesu nanki i̱chí xi 'mi Nain nga tje̱nko̱ ts'íhin já ni'yakuyáha̱ ko̱ nkjin ṉkjún xu̱ta̱.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nk'ie nga ja tsichu tiña Jesu má nga bitjas'e̱he̱n ra̱á nankiu̱, kikie nga ntí nku tutuhu̱ nku ta̱chju̱ún xi ja k'ien x'i̱hi̱n tíi̱ncha fingjáyanji xu̱ta̱. Nkjin ṉkjún xu̱ta̱ na̱nti̱a̱ xi tjín yo̱ xi tje̱nko̱ho̱ ta̱chjúu̱n.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Nk'ie nga kikie Nda̱ Nti̱a̱ná ta̱chjúu̱n, kama ni̱ma̱ha̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 A̱s'a̱i ngjise tiñaha̱ kaxo̱ ko̱ kits'ínko̱. Tsincha'yún já xi y'anganki kaxo̱. A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 A̱s'a̱i y'ejña kutu nda̱ xi ja ka'mee̱ kai ko̱ kinchja̱. Kits'ínkjas'en ngáha Jesu ndo̱ a̱ya ntsja na̱aha̱.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kitsankjún ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga b'i̱ kitsúhu̱ xinkjín:
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Kinu'yá ni xi kits'ín Jesu ngayjee̱ a̱nte Judea̱ ko̱ ngayjee̱ a̱nte xi tjíndai yo̱.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Jua Bautista̱ ta̱ kint'é ngayjee̱ ni xu'bi̱, a̱t'aha̱ já ni'yakuyáha̱ kitsúyaha̱. A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ jo já ni'yakuyáha̱
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ko̱ kits'ínkjisehe̱ Jesu tu̱ xi ngju̱a̱i̱ngjásjaiyaha̱ ra̱ nga b'i̱ ku̱i̱tsu̱hu̱: “¿A ji nda̱ xi tjíhin nga kj'u̱a̱í? ¿A ra̱ chúyahá ri̱ kj'a̱í nda̱ha?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Nk'ie nga j'ai jóo̱ má tíjña Jesu, b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱:
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ta̱ kuihi chu̱bo̱ kits'ínnkihi̱ Jesu nkjin xu̱ta̱ xi k'uhu̱n ch'in, xi un tíbehe̱ ko̱ xi tjíntujíhi̱n jánindoo̱, ko̱ kits'ín nga kama chjihi̱ nkjin xu̱ta̱ ka̱.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 A̱s'a̱i b'a̱ kitsúhu̱ jóo̱:
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ¡Nda tjín ts'e̱ xi najmi tjín ni xi ts'i̱ínch'oho̱ nga tsjénnkina!
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Nk'ie nga ja ngji já ni'yakuyáha̱ Jua Bautista̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu nga kinchja̱ni̱jmíyaha Jua:
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Tsa najmi, ¿mí nihi xi tsankinsoho̱o? ¿A nku nda̱ xi yja najyun tsjo tjín? Najmi, a̱t'aha̱ xi bja najyun tsjo k'un ko̱ xi nda ts'ín tjíntu, ni'yaha̱ ní já rei̱ tjíntu.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Tu̱nga, ¿mí nihi xi tsankinsenkjúhu̱un? ¿A nku nda̱ profeta̱? Joho̱n, kui. An b'a̱ tíxinnu̱u nga kui Jua xi 'yún chánka sa a̱jihi̱n já profeta̱.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 ’Jua tínchja̱ni̱jmíyaha ni xi tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 An b'a̱ tíxinnu̱u. Ndaha nku xu̱ta̱ xi tjín a̱sunntei̱ najmi 'yún chánka sa nga Jua Bautista̱. Tu̱nga xi 'yún i̱chí má batéxuma Nti̱a̱ná, kui xi 'yún chánka sa nga Jua.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ santaha já xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱, nk'ie nga kint'é éhe̱n Jesu, b'a̱ i̱ncha kitsú nga na̱xu̱ ts'ín Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ kui xi kits'ín yu nga kisaténtá nk'ie nga tsaténtá Jua xu̱ta̱.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Tu̱nga já fariseo̱hó ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ najmi kisaténtá. B'a̱ ts'ín ta̱ kuihi y'éch'oho̱ ra̱ yjoho̱ ni xi y'énda Nti̱a̱ná nga tsjáha̱.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 B'i̱ kitsú ya Jesu:
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Kui xi b'a̱ joyaha já a̱sti xi b'entu ni̱yátée̱ ko̱ kjintáyaha̱ xinkjín nga b'a̱ i̱ncha tsu: “Nk'ie nga kin'ekjanei̱ yána̱xu̱, ¿á najmi kichankihinu? Ko̱ nk'ie nga kisei̱ suu̱n nusin, ¿á najmi kich'íhinu?”
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 ’A̱t'aha̱ nk'ie nga j'ai Jua Bautista̱, y'ejña kjintíá ko̱ najmi kik'i binu̱. A̱s'a̱i: “Nda̱ninda tíjñajihi̱n”, tsixíún.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A̱skahan j'ai ngá Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n xi kjine ko̱ 'bi, ko̱ tu̱ sa b'a̱há bixín ngó: “Kui nda̱i̱ xi 'yún kjine ko̱ 'yún 'bi. Nda nchja̱ko̱ já xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱ ko̱ já xi najmi na̱xu̱ ts'íntjusun kju̱a̱téxumoo̱.”
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Tu̱nga tís'ejña chjihí kju̱a̱nkjintak'uhu̱n Nti̱a̱ná nk'ie nga tíyaha̱ ni xi títs'ín.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 A̱s'a̱i nku nda̱ fariseo̱ b'a̱ kitsúhu̱ Jesu nga ngju̱a̱i̱ kjineko̱ho̱ ni̱ñu̱. Ngji Jesu ni'yaha̱ ndo̱ ko̱ y'ejñat'a yámixo̱.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 A̱s'a̱i nku ta̱chju̱ún ngatitsun xi ta̱ tíjña nanki xu'bo̱ kint'é nga ni̱ñu̱ tíkjine Jesu ni'yaha̱ nda̱ fariseo̱. A̱s'a̱i j'aiko̱ nku lubata̱ ndji̱o̱ chjí xi tíi̱nchaha̱ ntá sinjne̱.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tíkjintáhá ts'íhin nga j'aik'iejñat'a tsu̱ku̱ Jesu ko̱ ntánku̱n tsanéjnuko̱ho. A̱s'a̱i ta̱ kuihi ntsja̱ku̱ kits'ínxijnuko̱ho sjai Jesu ko̱ kikjexu̱'ba ko̱ kik'onjnuhu̱ ntá sinjne̱.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nk'ie nga kikie ni xu'bi̱ nda̱ fariseo̱ xi tsankihi̱ Jesu nga kj'u̱a̱í kjineko̱ho̱ ni̱ñu̱, b'i̱ ts'ín kits'ínnkjink'un: “Tsa kju̱axi̱ nga nku nda̱ profeta̱ nda̱i̱, sku̱e̱ ra̱ yá na̱aha xi títs'ínko̱ho̱ ko̱ mí xu̱ta̱ha niu̱, a̱t'aha̱ ngatitsuhún ts'ín ta̱chjúu̱n.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 B'i̱ kitsú Jesu:
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nk'ie nga najmi be jóo̱ nkú ts'ín k'u̱échjíhi̱ ndo̱ a̱t'aha̱ najmi tjíhi̱n to̱on, a̱s'a̱i kin'endyjat'aha̱ nga joo̱ ni xi tje̱he̱n. Kui nga t'inyahaní, ¿má xi kui já xi joo̱ 'yún tjo saha̱ nda̱ xi ts'ínkienya to̱on?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 B'a̱ kitsú Simon:
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 A̱s'a̱i tsase Jesu má síjña ta̱chjúu̱n ko̱ b'a̱ ta̱ kitsúhu̱ Simon:
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Najmi kuachjuxu̱'baní tsa kuasuniñaní nk'ie nga kjúa̱ ni'yahi̱, tu̱nga ta̱chjíi̱n santa nkúhu nga kuas'en najmi tíchú maha̱ nga tíkjexu̱'ba tsu̱ká.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Najmi kuich'onjnuihi̱ seti̱ nintaká, tu̱nga ta̱chjíi̱n ntá sinjne̱ kuak'onjnuhu̱ tsu̱ká.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Kui nga b'a̱ tíxihin ra. Ja kama ndyjat'aha̱ ngayjee̱ ngatitsun ṉkjún xi tjíhi̱n, a̱t'aha̱ 'yún tse kju̱a̱tjo kuakakúchji. Tu̱nga xu̱ta̱ xi i̱chí n'endyjat'aha̱, kui xi i̱chí kju̱a̱tjo bakúchji.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 A̱s'a̱i b'a̱ kitsúhu̱ ta̱chjúu̱n:
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 A̱s'a̱i já xi kab'entut'áko̱ho̱ yámixo̱ b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Jesu b'i̱ kitsú yaha̱ ta̱chjúu̱n:
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.