Lucas 5
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA
1 Nku ni̱yá nk'ie nga síjña Jesu a̱ndai ntáchak'un xi 'mi Genesaret, j'aitsenéhe̱ ra̱ xu̱ta̱ xi mjehe̱ ku̱a̱sínñjuhu̱ éhe̱n Nti̱a̱ná.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Kikie Jesu jo tsutsu xi kjintu tiya a̱ndai ntáchak'uu̱n, a̱t'aha̱ ja kabitjujen já tsuba tji̱o̱ nga tíi̱ncha bané na̱'yaha̱.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 A̱s'a̱i jas'en Jesu nku tsutsu, yá xi ts'e̱ Simon, ko̱ tsankihi̱ nga ts'i̱ín t'axín i̱chí tsutsuu̱ a̱ndai ntáchak'uu̱n. Y'ejñaya Jesu yóo̱ nga tsakúyaha̱ xu̱ta̱ éhe̱n Nti̱a̱ná.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Nga ja kamaha̱ nga kinchja̱, a̱s'a̱i kinchja̱ko̱ Simon:
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 B'a̱ kitsú Simon:
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Nk'ie nga ja b'a̱ kits'ín jóo̱, tu̱ ni xí nkjihín tji̱o̱ kisakúhu̱ nga santaha xí mjehé stíya na̱'yaha̱.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ já xinkjín xi tíi̱ncha tsutsu xinkuu̱ tu̱ xi kj'u̱a̱ísinko̱ho̱ ra̱. J'ai jóo̱ ko̱ kits'íntse susun nga joo̱ tsutsuu̱ ko̱ i̱chí mahá ndyjaha̱ nga ngju̱a̱i̱jinntí.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Nk'ie nga kikie Simon Pedro̱ niu̱, tsasinkúnch'in nginku̱n Jesu ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 B'a̱ kitsú a̱t'aha̱ kitsankjún Simon ko̱ ngayjee̱ já xi tje̱nko̱ho̱ tu̱ nga̱t'aha̱ tji̱o̱ ṉkjún xi kisakúhu̱.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 B'a̱ ta̱ kamaha̱ Santiago̱ ko̱ Jua xi jáha̱ Zebedeo̱ maha, xi ta̱ tje̱nko̱ Simon. Tu̱nga b'i̱hí kitsú Jesu nga kinchja̱ko̱ Simon:
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Nk'ie nga i̱ncha j'aiko̱ tsutsuu̱ a̱ndai ntóo̱, i̱ncha y'éntuyje ni xi tjíhi̱n yo̱ ko̱ kitsjennkíhi̱ Jesu.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ni xi kama, nk'ie nga tíjña Jesu nku nanki i̱chí xi tjín yo̱, tu̱ j'aihí nku nda̱ xi k'uhu̱n ch'in fentujnu. Nk'ie nga kikie Jesu, tsasinkúnch'int'aha̱ ko̱ kinchja̱ntjai yjoho̱:
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 A̱s'a̱i kingjénne ntsja Jesu nda̱ uu̱n ko̱ b'i̱ kitsúhu̱ nga kits'ínko̱:
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ Jesu ndo̱:
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Ndaha tsa b'a̱ tsu Jesu, tu̱nga tu̱ sahá 'yún kiya sa. Nkjin ṉkjún xu̱ta̱ xi f'aisehe̱ tu̱ xi ku̱a̱sínñjuhu̱ ra̱ ko̱ tu̱ xi ka̱ma nkihi̱ ra̱, a̱t'aha̱ ch'in k'uhu̱n.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Tu̱nga máha Jesu, a̱nte kixi xi tjín yo̱ fi nga fi t'axín. Yo̱ kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Nku ni̱stjin nk'ie nga tíbakúya Jesu, yo̱ ta̱ kab'entu já fariseo̱ ko̱ já xi bakúya kju̱a̱téxumoo̱ xi nibaha nga ngúsuhu̱n a̱nte Galilea̱, a̱nte Judea̱ ko̱ nanki Jerusalen. Kis'ejña chji nga'yúhu̱n Nti̱a̱ná a̱jihi̱n Jesu nga kits'ínnkihi̱ xu̱ta̱ un kui chu̱bo̱.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Tu̱ j'aihí k'u̱a̱ já xi kab'anganki nku nda̱ nga kjisun na̱chaha̱n, xi najmi ma fi. Mjehe̱ jóo̱ nga kju̱a̱s'enko̱ nda̱ uu̱n a̱ya ni'yoo̱ ko̱ ngju̱ájña nginku̱n Jesu kai.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Tu̱nga najmi kisakú ni̱yáhá ra̱ xi nkú ts'ín kju̱a̱s'enko̱ho, a̱t'aha̱ katsehe xu̱ta̱ yo̱. Kui nga i̱ncha ngjiyajnuhu nk'a ni'yoo̱ ko̱ i̱ncha kikjexín nku te ni xi kjinehe̱ ni'yoo̱. Yo̱ kits'ín nibájen nda̱ uu̱n nga kjiya na̱chan ts'íhi̱n ra̱. Kits'ín nibájen santa nkúhu nga j'aingjájña kamasehe̱n a̱yoo̱ xi tje̱hen nginku̱n Jesu.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Nk'ie nga kikie Jesu nga s'ejihi̱n jóo̱ yáha kui, a̱s'a̱i kinchja̱ko̱ nda̱ uu̱n:
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 A̱s'a̱i kik'atuts'i̱hi̱n já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ já fariseo̱ nga b'i̱ ts'ín kits'ínnkjink'un: “¿Yá nda̱ha xu'bi̱? Najmi tíbenkjún Nti̱a̱ná nga b'a̱ ts'ín tínchja̱. A̱t'aha̱ nku tutuhú Nti̱a̱ná xi maha̱ ts'ínndyjat'aha̱ ngatitsuhu̱n xu̱ta̱.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Tu̱nga kamankjihín ra̱ Jesu ni xi tíi̱ncha ts'ínnkjink'un jóo̱. A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱:
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ¿Má éhen xi 'yún na̱xu̱ tje̱n xi ka̱ma xíhi̱n ndo̱? ¿A: “Ja kama ndyjat'ahi ngatitsuhi̱n”? ¿A ra̱: “Ti̱síntje̱i̱n ko̱ ti̱tsutjai”?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Tu̱nga mjehéna nga cho̱o nga Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n tíjña ngajoho̱ Nti̱a̱ná a̱sunntei̱ xi má nga ka̱ma ts'i̱ínndyjat'aha̱ ngatitsuhu̱n xu̱ta̱.
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 A̱s'a̱i nginku̱n ngatentee̱ xu̱ta̱ tje̱n'yún tsisintje̱hén nda̱ uu̱n, jakj'á na̱chan xi kjijñasun ko̱ títs'íntsjo ts'íhi̱n ra̱ Nti̱a̱ná nga ngji ngáha ni'yaha̱.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Kama nkjúhu̱n ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná. Tu̱ ni xí kitsankjúhún nga b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Nk'ie nga ja kama, a̱s'a̱i tsitju Jesu ko̱ kikie nku nda̱ xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱, xi Levi 'mi. Kui xi kab'ejña a̱nte má nga f'áchjíntjai ch'á. Jesu b'i̱ kitsúhu̱:
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 A̱s'a̱i tsisintje̱n Levi, y'éntuyje ni xi tjíhi̱n yo̱ ko̱ kitsjennkíhi̱ Jesu.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Ni'yaha̱ Levi kits'íhi̱n Jesu nku s'í chánka ko̱ nkjin ṉkjún já xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱ ko̱ kj'a̱í sa xu̱ta̱ kab'entut'áko̱ho̱ yámixo̱.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Tu̱nga já fariseo̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ já ni'yakuyáha̱ Jesu nga y'ésiko̱:
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Najmi xu̱ta̱ xi na̱xu̱ ts'íntjusun kju̱a̱téxumaha̱ Moise jái̱ nchjaha̱, xu̱ta̱ ngatitsun ní jái̱ nchjaha̱ tu̱ xi ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 A̱s'a̱i b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱ jóo̱ Jesu:
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 B'i̱ kitsú Jesu:
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Tu̱nga ku̱i̱chúhú ni̱stjin nga chjú'aha̱ nda̱ bixoo̱n. Nk'ie nga ku̱i̱chú ni̱stjin xu'bo̱, nk'iehé nga k'úéntu kjintíá.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ko̱ b'i̱ ts'ín ta̱ y'éjña chu̱ba̱yaha̱:
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Ko̱ ta̱ ndaha najmi ch'a binchá binu̱ tse̱tse̱ nku tsa tja̱ba̱xín chá. A̱t'aha̱ binu̱ tse̱tse̱ kjeti̱ya tsa tja̱ba̱xín chóo̱. A̱s'a̱i fi ndzjo binu̱ ko̱ batsún tsa tja̱ba̱xíu̱n.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Kui nga tsa tja̱ba̱xín tse̱tse̱hé xincháha binu̱ tse̱tse̱.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 ’Ko̱ najmi tjín xi 'bi binu̱ chá, tsa tu̱ sa binu̱ tse̱tse̱hé ts'i̱ín mje ngá. A̱t'aha̱ b'a̱ tsu nga xi chóo̱ xi 'yún nda.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.