Lucas 2

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni̱stjin ján nda̱ títjun Augusto̱ Cesa̱r kitsjá kju̱a̱ nga ngju̱a̱i̱t'a xi nkú tjín maha xu̱ta̱ xi batéxumaha̱ ndo̱.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Nk'ie nga j'a̱ísun títjun j'áíhi̱n xu̱ta̱, nda̱ Cireni̱o̱ tjíhi̱n xá a̱nte xi 'mihi̱ Siri̱a̱.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Ngayjee̱ xu̱ta̱ nankihi̱ i̱ncha ngjik'íét'a yjoho̱.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Nazaret tsitju Kuse, nanki i̱chí xi tíjñajihi̱n a̱nte Galilea̱, nga ngji Belen, nanki i̱chí xi tíjñajihi̱n a̱nte Judea̱. Yo̱ má nga kitsin nda̱ rei̱ David, ko̱ Kuse ta̱ ntje̱he̱ David y'aha̱ ra̱.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Yo̱ ngjik'íét'a yjoho̱ nga tje̱nko̱ ts'íhin Maria̱, ta̱chju̱ún xi tíjñako̱. Ntí ja y'a Maria̱ kui chu̱bo̱.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ko̱ ni xi kama, nk'ie nga ja tjíntu yo̱, tu̱ tsichuhú ni̱stjin nga tsín ntíhi̱ Maria̱.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Kitsihi̱n ntí tjuhu̱n. Kik'ontikjájnu nusti ko̱ kits'ínkjájñaya yátikúyá xi kjineya nichine chu̱, a̱t'aha̱ najmi ta̱ tjíhin a̱nte a̱ya ni'ya má nga ts'ínkj'a ni̱stje̱n xu̱ta̱ xi ts'ín ni̱yá.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tiña nanki Belen tjíntu a̱jin jñóo̱ já bastu xi tíi̱ncha kunntá jyun chu̱tsa̱nka̱ha̱.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 A̱s'a̱i tje̱n'yún nkuhú ntítsjehe̱ Nti̱a̱ná tsakúchjihi̱ yjoho̱, ko̱ kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná kits'ín ndzjen chji chji má xi tje̱hen kab'entu jóo̱. Tu̱ xí i̱ncha kitsankjúhún jóo̱.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Tu̱nga b'a̱há kitsú ntítsjee̱:
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 A̱t'aha̱ ngandanu̱u nankihi̱ David kuatsin nd'a̱i̱ nku xi ts'i̱ínk'ankinu̱u, kui xi Cristo̱ xi Nda̱ Nti̱a̱nu̱u.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 B'i̱ ts'ín cha̱hanu ntíu̱. Nusti kitikjájnu nga kjijñaya yátikúyá xi kjineya nichine chu̱.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Tje̱n'yún j'ainchat'ahá ra̱ ntítsjee̱ nkjin ṉkjún sa ntítsje xi nibaha ndji̱o̱jmi ján. Kui xi kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga b'i̱ i̱ncha kitsú:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ¡Kas'ehe̱ kju̱a̱chánka Nti̱a̱ná nk'a ján,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Ko̱ nk'ie nga ja i̱ncha ngji ngáha ntítsjee̱ nk'a ján, b'i̱ ngján kinchja̱ko̱ xinkjín já bastuu̱:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 A̱s'a̱i i̱ncha ngji ki̱tsa̱ ki̱tsa̱ yo̱ ko̱ kisakúhu̱ Maria̱ ko̱ Kuse ko̱ ntíu̱ nga kjijñaya yátikúyá xi kjineya nichine chu̱.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Nk'ie nga i̱ncha kikie ntíu̱, a̱s'a̱i kitsúya ni xi kik'ihi̱n nga kis'ejña chjihi̱ ntíu̱.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kint'é niu̱ kama nkjúhu̱n ni xi tíi̱ncha nchja̱ já bastuu̱.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Tu̱nga máha Maria̱, ani̱ma̱ha̱ y'éjñajin ngayjee̱ ni xi kamoo̱. Tu̱ nku kits'ínnkjink'uhún niu̱.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 A̱s'a̱i kik'óya ngáha já bastuu̱. I̱ncha kits'ínkie yjoho̱ nga Nti̱a̱ná xi tjíhi̱n kju̱a̱chánka ko̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná tu̱ nga̱t'aha̱ ni xi kint'é ko̱ kikie. A̱t'aha̱ tsitjusunyje ni xi kik'ihi̱n.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Nk'ie nga j'a jin ni̱stjin, kin'ehe̱ ni circuncision ntíu̱ ko̱ Jesu kik'in nga kis'et'a, kui j'ái̱n xi kitsjáha̱ ntítsjee̱ Maria̱ kintehe̱ ni nga tsín ntíu̱.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Xi nkú ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumaha̱ Moise, nk'ie nga tsichu ni̱stjin nga tjíhin nga ts'i̱ín je yjoho̱ Maria̱ ko̱ ntíu̱ nginku̱n Nti̱a̱ná, i̱ncha ngji nanki Jerusalen tu̱ xi s'e̱jña chjihi nginku̱n Nti̱a̱ná.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 A̱t'aha̱ b'a̱ ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumaha̱ Nti̱a̱ná: “Ngayjee̱ ntíx'i̱n xi tjun tsín, kui xi ka̱ma ts'e̱ Nti̱a̱ná.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ngjiko̱ chje̱ xi nkú nga ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumaha̱ Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ b'a̱ ts'ín tjít'a: “Jo chu̱tuju ko̱ tsa jo ni̱se xi nkú joyaha chu̱tuju xi k'u̱a̱i̱ chje̱.”
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Tíjña nanki Jerusalen nku nda̱ xi 'mi Simeon. Kui xi na̱xu̱ síjña nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ benkjún Nti̱a̱ná ko̱ tíkuyáha̱ ni̱stjin nga ka̱ma nda̱íhi̱ xu̱ta̱ Israel. Espiri̱tu̱ Santo̱ tíjñajihi̱n
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 ko̱ kitsúyaha̱ nga najmi ku̱a̱yá tsa najmi sku̱e̱ Cristo̱ xi ts'i̱ín nibá Nti̱a̱ná.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Tsasín ni̱yáha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ nga j'ai ni̱nku̱, ko̱ nk'ie nga j'aiko̱ho̱ xi cháha̱ ntí Jesu ni̱nku̱ tu̱ xi n'e̱he̱ ra̱ xi nkú ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumoo̱,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 a̱s'a̱i Simeon kingjáya ntsja ntíu̱. Kitsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná nga b'i̱ kitsú:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Ji Na̱'mi, ja kuasakúna kju̱a̱jyu nd'a̱i̱.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 A̱t'aha̱ tunkán kuakieko̱hona xi nkú ts'ín ts'i̱ínk'anki xu̱ta̱,
30 Vi a tua salvação,
31 xi y'endai nginku̱n ngayjee̱ xu̱ta̱.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Kui xi nkú joyaha nd'í,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Kama nkjúhu̱n na̱'mihi̱ ko̱ na̱aha̱ ntíu̱ ni xi kitsú Simeon nga kincha̱yaha ntíu̱.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Nda kinchja̱ne Simeon xi cháha̱ ntíu̱. A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ Maria̱:
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 B'a̱ ts'ín s'e̱jña chjihi ni xi tjíntujín ani̱ma̱ha̱ nkjin xu̱ta̱. Tu̱nga máha ji, b'a̱ ka̱mahi ni xu'bi̱ xi nkú joyaha nku ki̱cha̱ xi kju̱a̱s'enjin santaha ani̱ma̱hi̱.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Ko̱ ta̱ síjña yo̱ nku ta̱chju̱ún profeta̱ xi 'mi Ana̱, xi ta̱kjíhi̱n Fanuel maha, xi y'aha̱ ra̱ ntje̱he̱ Aser. Kui xi ja chá ṉkjún. Kjintí nga tsixan ko̱ yatu nú kamaha̱ nga y'ejñako̱ x'i̱hi̱n.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Ja tjíhi̱n cháte ko̱ katé ñju nú nga ja k'ien x'i̱hi̱n. Ko̱ tu̱ nku na̱tsin ni̱nku̱hú b'ejña. Ni̱stjin ni̱stje̱n ts'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga b'ejña kjintíá ko̱ nga nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Kui chu̱bo̱ ta̱ tsichu Ana̱ yo̱ ko̱ kitsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná nga kikie ntí Jesu. Kitsúyaha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tíi̱ncha kuyáha̱ ni̱stjin nga ka̱ma nda̱í ngáha̱ ra̱ nanki Jerusalen yáha kui ntíu̱.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ko̱ nk'ie nga ja kamaha̱ nga kits'íntjusun xi cháha̱ Jesu ngayjee̱ xi nkú ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumaha̱ Nti̱a̱ná, a̱s'a̱i kik'óya ngáha nanki Nazaret, nanki i̱chí xi tíjñajin a̱nte Galilea̱, a̱t'aha̱ yo̱ nankihi.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Kisá ntíu̱ ko̱ kis'ehe̱ nga'yún ko̱ 'yún kama nkjink'un sa. Ko̱ kitsjáha̱ kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Xki̱ nú i̱ncha fi xi cháha̱ Jesu nanki Jerusalen nk'ie nga bitju S'í Pascu̱a̱.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Nk'ie nga ja jehe̱ te jo nú Jesu, i̱ncha ngji yo̱ a̱t'aha̱ b'a̱ ts'ín tíjña ni̱yáha̱.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Nk'ie nga ja je s'íu̱, a̱s'a̱i i̱ncha kik'óya ngáha ni'yaha̱, tu̱nga y'ejñahá nda̱ chí Jesu nanki Jerusalen. Najmi kikie xi cháha̱ nga b'a̱ kits'ín.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Xu̱ta̱ xingisoo̱ ra̱ tje̱njihi̱n Jesu i̱ncha kitsú. Nku ni̱stjin kits'ín ni̱yá, tu̱nga nk'iehé nga tsangisjaijíhi̱n xu̱ta̱ xinkjín ko̱ xu̱ta̱ xi behe̱,
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 tu̱ najmi kisakúsjaihí ra̱. A̱s'a̱i kits'ínk'óya ngáha yjoho̱ nanki Jerusalen nga tsangisjai.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ni̱stjin xi ma jahan i̱ncha kisakúhu̱ Jesu na̱tsihi̱n ni̱nku̱. Kab'ejñajihi̱n já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱. Kui jóo̱ xi tíbasínñjuhu̱ ko̱ tíbjásjaiyaha̱ Jesu.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tínt'éhe̱ kama nkjúhu̱n kju̱a̱nkjintak'un xi tjíhi̱n Jesu ko̱ xi nkú ts'ín títsuya ni xi tíchasjaiyaha̱.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Kama nkjúhu̱n xi cháha̱ nk'ie nga kikiehe̱ ko̱ b'a̱ kitsú na̱aha̱:
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 B'i̱ kitsú Jesu:
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Tu̱nga najmi kamankjihín ra̱ ni xi kitsú Jesu.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 A̱s'a̱i kits'óyako̱ ngáha xi cháha̱ Nazaret ko̱ kint'é'én tehe̱ntehe̱. Ko̱ na̱aha̱ y'éjñajin ani̱ma̱ha̱ ngayjee̱ ni xu'bi̱.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Jesu tu̱ nku kisáhá nga kama ng'ayá ko̱ 'yún kama nkjink'un sa. Kisasíhi̱n Nti̱a̱ná Ntíu̱ ko̱ xu̱ta̱ ta̱ kisasíhi̱n.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.