Lucas 23
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 A̱s'a̱i tsisintje̱n ngayjee̱ já tjíxóo̱ ko̱ ngjiko̱ Jesu nginku̱n Pilato̱.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Nkjin ni xi kikjanínehe̱ yo̱ nga b'i̱ i̱ncha kitsú:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 B'a̱ kitsúhu̱ Pilato̱ Jesu:
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 A̱s'a̱i kinchja̱ko̱ Pilato̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n nga b'a̱ kitsúhu̱:
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Tu̱nga tu̱ nku b'a̱há i̱ncha kitsú jóo̱:
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Nk'ie nga kint'é Pilato̱ ni xu'bi̱, kingjásjaiya tsa a̱nte Galilea̱ nibáha Jesu,
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 a̱t'aha̱ yo̱ batéxuma Herode̱ Antipa̱. Nk'ie nga kik'inyaha̱ nga Galilea̱ nibáha Jesu, a̱s'a̱i kits'ínkji Jesu má tíjña Herode̱, a̱t'aha̱ nanki Jerusalen tíjña Herode̱ kui chu̱bo̱.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Tu̱ ni xí tsjohó kamaha̱ Herode̱ nk'ie nga kikie Jesu, a̱t'aha̱ nd'a̱i ṉkjún mjehe̱ ra̱ sku̱e̱he. Nkjin tíkjá ni xi kik'inyaha̱ nga títs'ín Jesu ko̱ mjehe̱ sku̱e̱ nga ts'i̱ín Jesu nku kju̱a̱nkjún.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Nkjin ṉkjún ni xi kingjásjaiyaha̱, tu̱nga ndahá nku én najmi kinchja̱ Jesu.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ta̱ kabincha ya yo̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ nga nihi xi nkjún ts'ín nkjin ni xi tíkjanínehe̱ Jesu.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 A̱s'a̱i Herode̱ ko̱ já juhu̱n xi nkúhu ni xi najmi chumi ni chjíhi̱ ra̱ kits'ín ma Jesu ko̱ tsajnukie. Kits'ínngja nku najyun tsjo tjín xi nkúhu xi bja já rei̱ nga i̱ncha kik'aya. A̱s'a̱i kits'ínk'óya ngáha̱ ra̱ Pilato̱.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Kui ni̱stjin xu'bo̱ Herode̱ ko̱ Pilato̱ kik'atuts'i̱hi̱n nga kinchja̱ko̱ nda ngáha xinkjín, a̱t'aha̱ unkie xinkjín kintehe̱ ni ni xu'bi̱.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 A̱s'a̱i Pilato̱ kinchja̱ ñjaha̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já tjíxóo̱ ko̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 B'a̱ kitsúhu̱:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ta̱ ndaha Herode̱ najmi kuasakújihi̱n tsa mí nihi. Kui nga kuats'ínk'óya ngáhana nda̱i̱. Ja tíyo. Najmi chumi nihi xi kits'ín nda̱i̱ xi tje̱he̱n ra̱ ngabaya.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Tu̱nga nkuhú kits'ín nta̱ha̱ xu̱ta̱ nga kikjintáya:
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Kjiya'yún nda̱ Barraba a̱t'aha̱ já Roma̱ ngji kontra̱ha̱ ko̱ nku nda̱ kits'ínk'ien.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pilato̱ mjehe̱ nga ts'i̱ín nda̱íhi̱ Jesu kai, kui nga ta̱ kinchja̱ko̱hó ngáha xu̱ta̱ nkjiu̱n.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Tu̱nga 'yún kikjintáya xu̱to̱:
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 A̱s'a̱i ta̱ kinchja̱há ngáha Pilato̱ ni̱yá xi ma jahan:
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Tu̱nga tu̱ ni xí 'yúhún kikjintáya sa xu̱ta̱. Tsankihi̱ Pilato̱ nga ngju̱át'a kruu̱ Jesu. B'a̱ i̱ncha kits'ín santaha nkúhu nga i̱ncha kin'esihi̱n.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Kui nga kitsjáha kju̱a̱ Pilato̱ nga n'e̱tjusuhun ni xi tíi̱ncha banki.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Kits'ín nda̱íhi̱ nda̱ xi j'ájin xu̱ta̱ nga n'e̱ nda̱íhi̱, nda̱ xi kjiya'yún nu̱ba̱yá a̱t'aha̱ já Roma̱ ngji kontra̱ha̱ ko̱ a̱t'aha̱ ani̱ma̱ tje̱he̱n. A̱s'a̱i kitsjá kju̱a̱ nga n'e̱he̱ Jesu ni xi mjehe̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Nk'ie nga tífi s'et'a kruu̱ Jesu, kichjubé nku nda̱ nanki Sirene̱ xi Simon 'mi. Jñá kaf'aihi ndo̱. Kui xi kin'ek'anji kruu̱ nga kitsjennkíhi̱ Jesu.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ta̱ kitsjennkíhi̱ nkjin ṉkjún xu̱ta̱ ko̱ jminchjín xi tíi̱ncha kjintá nga títs'ínbat'a Jesu.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Tu̱nga kits'ínk'ótjiyahá Jesu, tsasehe̱ jminchjíu̱n ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 A̱t'aha̱ ku̱i̱chú ni̱stjin nga b'a̱ ku̱i̱tsu̱ xu̱ta̱: “Á b'a̱ nda tjíhin ts'e̱ jminchjín xi nti̱hi, xi najmi kik'a ntí ko̱ xi najmi kits'ínki ntí.”
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 A̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha ku̱i̱tsu̱hu̱ tje̱nki̱u̱: “Ti̱xuntunéni̱.” Ko̱: “T'e'mani̱”, ku̱i̱tsu̱hu̱ tje̱nki̱u̱.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 A̱t'aha̱ tsa b'i̱ tíi̱ncha ts'íhi̱n yá xi xkfée̱n, kui nga, ¿nkú sa ts'i̱íhi̱n ra̱ yá xi kixiu̱?
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Ta̱ tje̱nko̱ jóo̱ jo já ch'onk'un xi ta̱ ngju̱át'a kruu̱ko̱ Jesu.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Nk'ie nga i̱ncha tsichu a̱nte xi 'mi Nintaku̱ Ani̱ma̱, yo̱ kingját'a kruu̱ Jesu ko̱ nga joo̱ já ch'onk'uu̱n. Nku xi kitsjen kixi̱hi̱ Jesu ko̱ nku skjúhu̱n.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 B'i̱ kitsú Jesu:
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Xu̱ta̱ nkjiu̱n kabincha yo̱ nga tíi̱ncha basenkjún. Ko̱ já tjíxóo̱ kik'aya Jesu nga b'a̱ kitsú:
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Já juu̱n ta̱ kik'ayaha̱ Jesu. J'aik'úhu̱n ko̱ kitsjáha̱ nga k'úí binu̱ san.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱:
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Ta̱ kis'et'a a̱ntsjáku̱ Jesu nku yáte xi b'i̱ kitsú: “Kui xu'bi̱ xi nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱ judio̱.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Nku nda̱ ch'onk'un xi ta̱ kjit'a kruu̱ ta̱ najmi kikienkjún Jesu nga b'i̱ kitsúhu̱:
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Tu̱nga b'a̱há kitsú nda̱ xinkuu̱ nga kinchja̱tiko̱ nda̱ xu'bi̱:
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Máha ñá, tjíhi̱n kixi̱ nga un tíbená, a̱t'aha̱ tín'ekjáíhi̱ín chjíhi̱ ni xi kin'eé. Tu̱nga kui nda̱i̱ ndaha̱chí najmi ch'on kits'ín.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 A̱s'a̱i b'a̱ kitsúhu̱ Jesu:
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 B'i̱ kitsú Jesu:
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Xi nkú ra̱ ma nga chu̱ba̱ te jo nga ni̱stjiu̱n kis'e jyun ngayjee̱ a̱sunntee̱ santa nkúhu nga tsichu chu̱ba̱ jan nga ngixuu̱n.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Najmi ta̱ kits'ín ndzjehen ts'íu̱. Ko̱ jo tsitju nga kitiyájen najyun xi tje̱nchja a̱nte xi 'yún nkjúhu̱n ni̱nku̱.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 A̱s'a̱i 'yún kikjintáya Jesu:
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Nk'ie nga kikie nda̱ jun k'aku̱ ni xi kamoo̱, kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga b'a̱ kitsú:
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ngayjee̱ xu̱ta̱ na̱nti̱a̱ xi i̱ncha kikie ni xi kamoo̱, i̱ncha kamankjihi̱n nga najmi nda tjín ni xi kin'e nga kin'ek'ien Jesu.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Tu̱nga máha ngayjee̱ xu̱ta̱ xi behe̱ Jesu ko̱ jminchjín xi kitsjennkíhi̱ nk'ie nga tsitju xi tje̱hen a̱nte Galilea̱, kui xi kjin kabincha nga tíi̱ncha basehe̱ ni xi tímoo̱.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Tíjñajihi̱n já tjíxóo̱ nku nda̱ xi 'mi Kuse xi Arimatea̱ nibáha, nanki xi tíjñajihi̱n Judea̱. Nda tjíya ani̱ma̱ha̱ ndo̱ ko̱ na̱xu̱ fiko̱ yjoho̱ nginku̱n Nti̱a̱ná.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Ta̱ tíkuyaha̱ ni̱stjin nga ku̱a̱téxuma Nti̱a̱ná ko̱ najmi kits'ín yu ni xi y'énda ko̱ ni xi kits'ín já tjíxá xingisoo̱.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Kui xi ngjisehe̱ Pilato̱ ko̱ tsankihi̱ yjonintehe̱ Jesu.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Nk'ie nga ja kikjeje̱nt'a kruu̱ yjonintehe̱ Jesu, a̱s'a̱i nku najyun kik'ontjikjájnu ko̱ ngjingjájñaya nku ti̱xa̱ tsjó xi kin'endat'á na̱xi̱u̱, xi ndaha nku najmi kje̱ ch'a s'eya.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Kui ni̱stjiu̱n tís'enda nichinehe̱ S'í Pascu̱a̱ ko̱ ja tíb'atuts'i̱hi̱n ni̱stjin nkjúu̱n.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Jminchjín xi kitsjennkíhi̱ Jesu nga tsitju a̱nte Galilea̱, ta̱ i̱ncha ngji ko̱ kikie tsjóo̱ ko̱ xi nkú ts'ín kis'ejña yjonintehe̱ Jesu.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 A̱s'a̱i kik'óya ngáha ni'yaha̱ ko̱ y'énda ntá sinjne̱ ko̱ ni xi sinjne̱. Kits'ínkj'áíya jminchjíu̱n ni̱stjin nkjúu̱n xi nkú ts'ín tíjña kju̱a̱téxumoo̱.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.