Lucas 17
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 B'i̱ kitsú Jesu nga kinchja̱ko̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Tu̱ sahá ra̱ ngandaha̱ xi b'a̱ ts'i̱íu̱n tsa s'e̱t'a 'yúnt'a kásin nku ndji̱o̱ chánka ko̱ chja̱nikj'ajin ntáchak'uu̱n, kintehe̱ ni nga ts'i̱ínkijnejin ngatitsun nku ntí i̱chí xi nkúhu xu'bi̱.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Chúhu̱un yjonu̱u.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Tsa yatu ni̱yá ch'on ts'i̱ínko̱hi nga nku ni̱stjin ko̱ tsa yatu ni̱yá: “Tífikj'aha̱ ra̱ ani̱ma̱na, n'e̱ndyjat'aní”, tsa ku̱i̱tsu̱hi, n'e̱ndyjat'aihi̱.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 A̱s'a̱i kinchja̱ já postru̱:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 B'i̱ kitsú Jesu:
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 ’Tsa nku xi tíjñajinnu̱u tíjñaha̱ nku nda̱ musu̱ xi kafikján t'anankiu̱ ko̱ tsa chu̱ kafikunntá, nk'ie nga ja k'o̱óyaha jñá nda̱ musu̱, najmi b'a̱ ku̱i̱tsu̱hu̱: “Ti̱tjáha̱nchunt'áí yámixo̱.”
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 B'a̱ ní ku̱i̱tsu̱hu̱: “T'endaní ni xi kjíne̱ ko̱ n'e̱sjei najyihi̱n. T'eyání nichinena̱ ko̱ ntá xi k'u̱i̱a̱, ko̱ a̱skahan ka̱ma chi̱ne̱i̱ ko̱ s'i̱ ji.”
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Ko̱ ta̱ ndaha najmi tsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ nda̱ musu̱hu̱ nk'ie nga ja kuats'íntjusun xá xi kuatsjáha̱.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 B'a̱ ta̱ ts'ín jun, nk'ie nga ja n'e̱tjusun ngayjee̱ xá xi kitsjánu̱u Nti̱a̱ná, b'a̱ ní ti̱xíún: “Já musu̱ níi̱. Ni xi kik'inni̱, kui nihi xi kin'ei̱.”
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Nk'ie nga títs'ín ni̱yá Jesu nga tífi nanki Jerusalen, j'ajin masen a̱nte Samari̱a̱ ko̱ a̱nte Galilea̱.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Nk'ie nga tsichu nku nanki i̱chí, j'aik'úhu̱n te já xi k'uhu̱n ch'in fentujnu. Kui xi kjint'á tsincha
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 nga kikjintáya:
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Nk'ie nga kikie Jesu jóo̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱:
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 A̱s'a̱i nku nda̱ xi tje̱njihi̱n já xi tee̱, nk'ie nga kikie nga kama nkihi̱, kik'óya ko̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga 'yún kikjintáya.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 J'aisinkúnch'int'aha̱ Jesu nga i̱xí t'anankiu̱hú kingjénsten nintaku̱ ko̱ kitsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱. Samari̱a̱ nibáha nda̱ xi b'a̱ kits'íu̱n.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 ¿Á tu̱ nkuhú nda̱ xu'bi̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ kuak'óyaha nga kj'u̱a̱i̱ts'íntsjoho̱ ra̱ Nti̱a̱ná?
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ ndo̱:
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 A̱s'a̱i já fariseo̱ kingjásjaiyaha̱ Jesu nkjé ku̱i̱chú ni̱stjin nga ku̱a̱téxuma Nti̱a̱ná. B'i̱ kitsú Jesu:
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Ko̱ ta̱ ndaha najmi b'a̱ ku̱i̱tsu̱ xu̱ta̱: “E̱i̱ tíjña”, ko̱ a ra̱: “Ján tíjña.” A̱t'aha̱ ja tíbatéxuma Nti̱a̱ná a̱jinnu̱u.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 A̱s'a̱i b'a̱ kitsúhu̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Tjín xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱nu̱u: “E̱i̱ tíjña”, ko̱ a ra̱: “Ján tíjña.” Tu̱nga najmi tu̱ bankínnú ko̱ ta̱ ndaha najmi tu̱ tsjennkíhu̱u.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 A̱t'aha̱ xi nkú ts'ín ma chji nd'ích'o̱n nk'a ján nga bat'ai, nga ma chji e̱i̱ ko̱ ma chji ján, b'a̱ ta̱ ts'ín ka̱ma chji Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n ni̱stjin nk'ie nga kj'u̱a̱í ngáha.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Tu̱nga títjuhún tjíhin nga un ṉkjún sku̱e̱he̱ ko̱ nga xu̱ta̱ xi tjín nd'a̱i̱ najmi ts'i̱ínkjáíhi̱n.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 ’Xi nkú kama ni̱stjin nga y'ejña Noe, b'a̱ ta̱ ka̱ma ni̱stjin nk'ie nga kj'u̱a̱í ngáha Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Kui ni̱stjiu̱n tíi̱ncha kjine ko̱ tíi̱ncha 'bi xu̱ta̱. Tíi̱ncha bixan ko̱ tíi̱ncha ts'ínkixan ntíhí. B'a̱ tíi̱ncha ts'ín santa nkúhu nga tsichu ni̱stjin nga jas'en Noe tsutsu chánkoo̱, ko̱ tu̱ ni xí kik'ahá ts'í ko̱ jesunjin ntá ngayjee̱ xu̱ta̱.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Ko̱ b'a̱ ta̱ kama ni̱stjin nga y'ejña Lot. Tíi̱ncha kjine ko̱ tíi̱ncha 'bi xu̱ta̱. Tíi̱ncha b'atse ni ko̱ tíi̱ncha batéña ni. Tíi̱ncha b'éntje̱ ko̱ tíi̱ncha ts'ínnda ni'ya.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Tu̱nga ni̱stjin nga tsitju Lot nanki Sodoma̱, nibajen nk'a ján nd'í ko̱ sufri̱ nga tsixuntu t'anankiu̱. Jesun ngayjee̱ xu̱ta̱.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 B'a̱ ta̱ ka̱ma ni̱stjin nk'ie nga ku̱a̱kúchji yjoho̱ Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 ’Kui ni̱stjin xu'bo̱, xi kab'ejñasun nk'a ni'yaha̱ najmi tu̱ ku̱i̱tjujen nga kj'u̱a̱ík'asje ni xi tjíntu a̱ya ni'yaha̱. Ko̱ xi kafi jñá najmi ta̱ kats'óyaha ni'yaha̱.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 N'e̱kj'áítsjoho̱on yjonu̱u ni xi kamat'ain chju̱úhu̱n Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Tu̱ yáhá ni xi mjehe̱ ts'i̱ínk'anki suba yjoho̱ nga k'úéjña tík'un, kui xi tu̱ sahá ku̱a̱yá. Tu̱nga xi ku̱a̱yá, kui xi tu̱ sahá n'e̱k'anki.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 An b'a̱ tíxinnu̱u. Kui ni̱stje̱n xu'bo̱ jo xu̱ta̱ xi kjintusún nku kama̱, nku chjúbé ko̱ xinkuu̱ s'e̱jña.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Jo jminchjín xi tíi̱ncha ot'áha̱ xinkjín, nku chjúbé ko̱ xinkuu̱ s'e̱jña.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Jo já xi kafi jñá, nku chjúbé ko̱ xinkuu̱ s'e̱jña.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 B'a̱ kitsú jóo̱:
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.