Lucas 16

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 B'i̱ kitsú ya Jesu nga kinchja̱ko̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ nda̱ musu̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: “¿Á b'a̱ tsu én xi tínt'ehena? N'e̱kjas'enní kuenta̱ha̱ xá xi tín'ei, a̱t'aha̱ najmi ta̱ ji cha̱se̱he̱ ri̱ ni xi tjínna.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 A̱s'a̱i kits'ínnkjink'un nda̱ musu̱. B'i̱ kitsú: “¿Mí nihi xi ts'ian e̱i̱ ni̱, a̱t'aha̱ ja títs'ínkje xána̱ nda̱ nti̱a̱na̱? Najmi ku̱i̱chúkju̱a̱na tsa xá ndjá ts'ian ko̱ subana tsa chje̱ kuankia.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ja be mí nihi xi ts'ian tu̱ xi ts'i̱ínkjáíhinna xu̱ta̱ ni'yaha̱ nk'ie nga ja kje̱ xána̱.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 ’A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ nga nkúnkú já xi tje̱he̱n ts'e̱ nda̱ nti̱a̱ha̱. “¿Nkú tjín tje̱hin ts'e̱ nda̱ nti̱a̱na̱?”, kitsúhu̱ nda̱ xi tjun j'aisehe̱.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 “Unchan ndji̱í seti̱”, kitsú ndo̱. B'a̱ kitsú nda̱ musu̱: “Á xu̱ju̱n xi tjít'a xki̱hi̱ ni xi tje̱hin e̱i̱. Ki̱tsa̱ ti̱nchin, tu̱ sahá tu̱ chátehé t'et'ai.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú ngáha̱ kj'a̱í: “Ko̱ ji, ¿nkú tjín tje̱hin?” “Unchan kusta̱ tuni̱ñu̱”, kitsú nda̱ xu'bi̱. B'a̱há ta̱ kitsú ngáha nda̱ musu̱: “Á xu̱ju̱n xi tjít'a xki̱hi̱ ni xi tje̱hin e̱i̱. Tu̱ sahá tu̱ cháte ko̱ katéhé t'et'ai.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 ’A̱s'a̱i nda̱ nti̱a̱ha̱ nda̱ musu̱ ch'onk'un xu'bi̱ kama nkjúhu̱n nga 'yún nkjink'un ndo̱ nga b'a̱ kits'ín. A̱t'aha̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱ a̱sunntee̱ 'yún tjín saha̱ kju̱a̱nkjink'un xi nkú ts'ín b'éndako̱ xinkjín nga xu̱ta̱ xi ts'e̱ má ndzjee̱n.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ko̱ an b'a̱ tíxinnu̱u. N'e̱ chjón kju̱a̱nchi̱ná xi tjín a̱sunnte ngatitsui̱n nga ku̱i̱si̱nko̱ xu̱ta̱, tu̱ xi kas'ehe̱nu̱u xu̱ta̱ xi nda ku̱i̱nchja̱ko̱nu̱u. B'a̱ ts'ín nk'ie nga kfe̱ko̱ a̱sunntei̱ kju̱a̱nchi̱náha̱, n'e̱kjáínnu̱u má nga ku̱i̱ntsu̱ba̱ síún.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Xi kixi̱ fiko̱ nga ts'íntjusun ni xi i̱chí, kui xi ta̱ na̱xu̱ fiko̱ nga ts'íntjusun ni xi tse. Ko̱ xi najmi kixi̱ fiko̱ nga ts'íntjusun ni xi i̱chí, kui xi ta̱ najmi na̱xu̱ fiko̱ nga ts'íntjusun ni xi tse.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Kui b'a̱ maha, tsa najmi kixi̱ ku̱a̱nkínko̱o nga cha̱so̱ho̱ kju̱a̱nchi̱ná xi tjín a̱sunnte ngatitsui̱n, ¿yá xi tsjánu̱u nga chúnnto kju̱a̱nchi̱ná xi ndoo̱?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Tsa najmi kixi̱ kuankínko̱o nga cha̱so̱ho̱ ni xi ts'e̱ xi kj'a̱í, ¿yá xi tsjánu̱u ni xi ts'a̱jun?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ndaha nku nda̱ musu̱ najmi ma ts'ínxát'aha̱ jo já nti̱a̱. A̱t'aha̱ nku xi ts'i̱ín unkie ko̱ nku xi ts'i̱íntjo, ko̱ a ra̱ ts'i̱ínxát'a sisihi̱n nku ko̱ ch'on ts'ín ku̱a̱se̱he̱ xinkuu̱. Kui nga najmi ka̱ma n'e̱xát'aha̱ ru̱u Nti̱a̱ná ko̱ kju̱a̱nchi̱nóo̱.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Tu̱nga já fariseo̱, kui xi 'yún tsjoho̱ to̱on. Kui nga tsajnukiehe Jesu nk'ie nga kint'é ngayjee̱ ni xu'bi̱.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ Jesu jóo̱:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Jet'a xáha̱ ni xi kis'et'a kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ ni xi tsakúya já profeta̱ ni̱stjin nga j'ai Jua Bautista̱. Kui ni̱stjiu̱n kik'atuts'i̱hi̱n ra̱ nga tís'eni̱jmí nga Nti̱a̱ná xi batéxuma ko̱ xu̱ta̱ títsjá nga'yúhu̱n yjoho̱ nga tífas'enjin nga Nti̱a̱ná xi ku̱a̱téxumaha̱.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Tu̱nga ta̱ chjíhi̱ ra̱ kju̱a̱téxumoo̱. Najmi 'ni tjín tsa ndyja̱jihi̱n sén nk'a ján ko̱ t'anankiu̱ nga nku ntu i̱chíhi̱ kju̱a̱téxumoo̱ ndyja̱t'a.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ’Tu̱ yáhá ni xi k'u̱éjña chju̱úhu̱n ko̱ ku̱i̱xanko̱ kj'a̱í ta̱chju̱ún, kui xi tíbangane kju̱a̱bixan tjuhu̱n. Ko̱ xi ku̱i̱xanko̱ ngáha ta̱chju̱ún xi y'éjñaha̱ x'i̱hi̱n, kui xi ta̱ tíbangane ni xi 'mihi̱ kju̱a̱bixan.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ’Y'ejña nku nda̱ nchi̱ná xi bja najyun xi 'yún chjí ko̱ najyun xi tsjo k'un ko̱ ngayje ni̱stjin tsjo ts'ín b'asje s'í.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ta̱ y'ejña ya nku nda̱ x'a̱n xi 'mi Laza̱ro̱, xi kitsejnúhú ra̱ tsé ko̱ xi fajñastiu a̱nkju̱a̱ ni'yaha̱ nda̱ nchi̱nóo̱.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Kui nda̱ x'o̱n ni xi un b'éhe k'un nga kji̱ne̱ t'íá xi̱ xi bixuntunkí kinte yámixa̱ha̱ nda̱ nchi̱nóo̱. Ko̱ santaha nañóo̱ f'aik'úhu̱n nga kjinejnu tséhe̱.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Tu̱ k'iehén nda̱ x'o̱n ko̱ ntítsjee̱ ngjiko̱ho̱ a̱nte xi má nga tíjña ntje̱ cháná Abraham, ko̱ ta̱ k'ien nda̱ nchi̱nóo̱ ko̱ ngjiyanji.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nk'ie nga un tíbehe̱ nda̱ nchi̱nóo̱ nga̱k'i̱e̱n, tsasenjinki ko̱ kikie nga kjin tíjña Abraham ko̱ nga Laza̱ro̱ kab'ejñat'aha̱.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 ’A̱s'a̱i kikjintáya nda̱ nchi̱nóo̱ nga kinchja̱: “Ji na̱'mi Abraham, katuma ni̱ma̱hi an. T'exáí Laza̱ro̱ nga kats'ínk'anchi̱ku na̱jnú ntsja ko̱ kanibá ts'ínk'anchi̱ njá. A̱t'aha̱ 'yún ṉkjún un tíbena e̱i̱ a̱jin nd'íi̱”, kitsú.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Tu̱nga b'a̱há kitsú Abraham: “Ji ntína̱, n'e̱kj'áítsjein nga tsjo ts'ín tsinchin a̱sunntee̱ ko̱ Laza̱ro̱ kju̱a̱ni̱ma̱ j'anki. Tu̱nga nd'a̱i̱ tjíhi̱n kju̱a̱jyu ko̱ ji un tíbehi.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Ko̱ nku tíkjá ya. Nku ti̱xa̱ chánkantsú tje̱nchja masen yaná. B'a̱ ts'ín najmi ma f'atikjáha xi tjíntu e̱i̱ xi mjehe̱ ngju̱a̱i̱ ján ko̱ ta̱ ndaha xi tjíntu ján najmi ma f'atikjá nga kj'u̱a̱í e̱i̱.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 ’A̱s'a̱i ta̱ kinchja̱há ngáha nda̱ nchi̱nóo̱: “Tíbankihi, na̱'mi, nga n'e̱kjí Laza̱ro̱ ni'yaha̱ na̱'mina̱.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 A̱t'aha̱ un maha já nts'é. Katjitsúyaha̱ tu̱ xi najmi ko̱ kui kj'u̱a̱íhi a̱nte xu'bi̱ má nga un tíbehe̱ xu̱ta̱”, kitsú ndo̱.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Tu̱nga b'a̱há kitsú Abraham: “Tíjñaha̱ já nts'ei kju̱a̱téxumaha̱ Moise ko̱ xu̱ju̱n xi y'ét'a já profeta̱. Kui xi kant'é éhe̱n”, kitsú.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 A̱s'a̱i: “Najmi, na̱'mi Abraham. Tu̱nga tsa tjín xi kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ ko̱ ngju̱a̱i̱sehe̱ já nts'é, ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱”, kitsú nda̱ nchi̱nóo̱.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Tu̱nga b'a̱há kitsú Abraham: “Tsa najmi tínt'é éhe̱n ni xi y'ét'a Moise ko̱ já profeta̱, ta̱ najmi ka̱ma chu̱ba̱yaha̱ ndaha tsa tjín xi kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.