João 6

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kj'a̱í ni̱stjin ngáha ngji Jesu ngabantá ntáchak'un Galilea̱, xi ta̱ 'mi ntáchak'un Tiberi̱a̱.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nkjin ṉkjún xu̱ta̱ kitsjennkíhi̱, a̱t'aha̱ kikie kju̱a̱nkjún xi kits'ín nga kits'ínnkihi̱ xu̱ta̱ un.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 A̱s'a̱i tsiyajnu Jesu nku a̱sunntu tje̱nki̱ ko̱ yo̱ y'ejñako̱ já ni'yakuyáha̱.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Kui ni̱stjiu̱n ja tíbichú tiña S'í Pascu̱a̱ xi b'asje xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nk'ie nga tsase Jesu ko̱ kikie nga nkjin ṉkjún xu̱ta̱ xi tíi̱ncha nibák'uhu̱n, b'a̱ kitsúhu̱ Felipe̱:
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Tu̱nga tu̱ xi kikjut'ayák'uhún ni Felipe̱ nga b'a̱ kitsúhu̱, a̱t'aha̱ be ni xi ts'i̱ín.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú Felipe̱:
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú nda̱ ni'yakuyá xi 'mi Andre, xi nts'e̱ maha Simon Pedro̱:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 —E̱i̱ síjña nku nda̱ chí xi y'a un ni̱nku̱a̱n xi kamandako̱ho tu cebada̱ ko̱ jo tji̱o̱. Tu̱nga, ¿mí skan ka̱maha̱ ra̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n niu̱?
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 B'i̱ kitsú Jesu:
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 A̱s'a̱i jakj'á Jesu ni̱nku̱o̱n, kitsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná ko̱ kits'ínndzjoho̱ xu̱ta̱ xi kab'entu yo̱. B'a̱ ta̱ kits'íhi̱n tji̱o̱ nga kitsjáha̱ xi nkú tjín mjehe̱ xu̱ta̱.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Nk'ie nga kik'ie sisihi̱n xu̱ta̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyáha̱:
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 A̱s'a̱i j'áya jóo̱ ni̱nku̱a̱n xi ts'ankiu̱, kui xi nibaha̱ ra̱ ni̱nku̱a̱n cebada̱ xi uu̱n. Te jo ni̱si̱n kama ni̱nku̱a̱n xi ts'ankihi̱ xu̱ta̱.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nk'ie nga kikie xu̱ta̱ nkjiu̱n kju̱a̱nkjún xi kits'ín Jesu, a̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Tu̱nga kamankjihín ra̱ Jesu nga mjehe̱ jóo̱ ngju̱a̱i̱ko̱ kju̱a̱'yúhu̱n nga nda̱ rei̱ ts'i̱ín maha̱. Kui nga ngji t'axín suba ngáha a̱suntu tje̱nki̱u̱.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Nk'ie nga ja tíma jyun, a̱s'a̱i i̱ncha j'aijen a̱ndai ntáchak'uu̱n já ni'yakuyáha̱ Jesu.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Jas'en yábarku̱ tu̱ xi kj'u̱a̱tikjáha ntáchak'uu̱n nga ngju̱a̱i̱ nanki Capernaum. A̱s'a̱i tu̱ kama jyunt'aihín nk'ie nga najmi kje̱e bichú tje̱nnkihi̱ Jesu.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ko̱ tu̱ nkuhú ntjo̱ xi tu̱ xí 'yúhún kama. Xí kits'ín xuhú ntáchak'uu̱n.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Nk'ie nga tsichu nkú ma tsa un ko̱ tsa jun kilome̱tru̱ tjíhin, kikie jóo̱ nga Jesu nibásun ntáchak'uu̱n nga nibák'un tiñaha̱ yábarku̱. I̱ncha kitsankjún jóo̱,
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 tu̱nga b'i̱hí kitsú Jesu:
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Tsjo kamaha̱ jóo̱ nga jas'en Jesu yábarku̱ ko̱ tu̱ tsichu sahá yábarku̱ nanki xi má nga tíi̱ncha fi.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n kamankjihi̱n xu̱ta̱ xi y'entu ngabantá ntáchak'uu̱n nga tu̱ nkuhú maha yábarku̱ xi tsitju yo̱ ko̱ nga Jesu najmi jas'en nga ngjiko̱ já ni'yakuyáha̱, a̱t'aha̱ tu̱ já ni'yakuyáha̱ ngji subahá.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 A̱s'a̱i i̱ncha j'ai kj'a̱í yábarku̱ xi tsitjuhu nanki Tiberi̱a̱ nga j'ai tiña má xi tje̱hen kikjine ni̱nku̱a̱n xu̱ta̱ nk'ie nga kitsjáha̱ Jesu máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Kui b'a̱ maha, nk'ie nga kikiehe xu̱ta̱ nga najmi ta̱ tjíhin Jesu yo̱ ko̱ ta̱ ndaha já ni'yakuyáha̱, a̱s'a̱i jas'en yábarku̱ nga ngjingisjai nanki Capernaum.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ngabantá xinkuu̱ kisakúhu̱ ko̱ b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱:
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
26 Jesus respondeu:
27 Najmi tu̱ n'exántjaihinu ni̱nku̱a̱n xi maha̱ fe. Ni̱nku̱a̱n xi najmi ma níhi̱ fe n'e̱xántjaihinu. Kui xi ts'i̱ínk'íéntu tík'unnu̱u. Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n tsjánu̱u ni̱nku̱a̱n xu'bo̱. Nti̱a̱ Na̱'miu̱ tsakúnu̱u nga kui xi kits'ín nibá.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 B'a̱ kitsú jóo̱:
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 B'i̱ kitsú Jesu:
29 Jesus respondeu:
30 A̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha kitsú jóo̱:
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 A̱t'aha̱ ntje̱ cháná kikjine mana nk'ie nga y'entu a̱nte kixiu̱. Kui nihi xi tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná nga b'a̱ títsu: “Ni̱nku̱a̱n xi ndji̱o̱jmi ján nibaha̱ ra̱ kitsjáha̱ nga kikjine.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 B'i̱ kitsú Jesu:
32 Jesus lhes disse:
33 A̱t'aha̱ ni̱nku̱a̱n xi tsjá Nti̱a̱ná, kui xi nibajehen ndji̱o̱jmi ján ko̱ ts'ínk'íéntu tík'un xu̱ta̱ a̱sunntei̱.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 —Ji nda̱ nti̱a̱ —kitsú jóo̱—, k'u̱a̱i̱ tehe̱nteni̱ ni̱nku̱a̱n xu'bo̱.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
35 Jesus respondeu:
36 Tu̱nga jahá b'a̱ kuaxinnu̱u, ndaha tsa tíyanú tu̱nga najmi tís'ejihínnu̱u.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Kj'u̱a̱ísena ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tsjána Na̱'mina̱, ko̱ xi kj'u̱a̱ísena najmi k'onsje̱ na̱tsin ján.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ’A̱t'aha̱ ndji̱o̱jmi ján nibaje̱henna tu̱ xi ts'intjusuhunna xi nkú ts'ín mjehe̱ Na̱'mi xi kits'ín nibána ko̱ najmi xi nkú ts'ín mjena.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ko̱ ni xi mjehe̱ xi kits'ín nibána, najmi mjehe̱ tsa ts'inndyja ndaha nku xi kitsjána. Mje níhi̱ nga ts'inkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ ni̱stjin xi fekuu̱.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 A̱t'aha̱ ni xi mjehe̱ Na̱'mina̱, mjehe̱ nga k'úéntu tík'un sín ngayjee̱ xi kj'u̱a̱ísehe̱ Ntíu̱ ko̱ s'e̱jihi̱n. Ko̱ an ts'inkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ ni̱stjin xi fekuu̱.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nk'ie nga b'a̱ kitsú Jesu nga kui xi ni̱nku̱a̱n xi ndji̱o̱jmi ján nibajehen, a̱s'a̱i já judio̱ kinchja̱yanehe̱.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 B'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
43 Jesus respondeu:
44 Ndaha nku najmi ka̱ma kj'u̱a̱ísena tsa najmi kj'u̱a̱íko̱ho̱ Na̱'mi xi kits'ín nibána. Ko̱ xi kj'u̱a̱ísena an ts'inkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ ni̱stjin xi fekuu̱.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 B'a̱ ts'ín y'ét'a já profeta̱: “Nti̱a̱ná ku̱a̱kúyaha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱.” Kui b'a̱ maha, ngayjee̱ xi mjéñjuhu̱ ra̱ ko̱ bangiya ni xi bakúyaha̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱, kui xi kj'u̱a̱ísena.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ’Ndaha nku najmi kje̱e be yáha Nti̱a̱ Na̱'miu̱. Nku tutuhú xi nibaha má tíjña Nti̱a̱ná, kui xi ja be Nti̱a̱ Na̱'miu̱.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Xi s'e̱jihi̱n an, kui xi k'úéntu tík'un sín.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 An ni̱nku̱a̱n xi ts'ínk'íéntu tík'uhu̱n xu̱ta̱.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ntje̱ chánu̱u kikjine mana a̱nte kixiu̱, tu̱nga tu̱ nkú jesuhún.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Tu̱nga ni̱nku̱a̱n xu'bi̱ ndji̱o̱jmi ján nibajehen tu̱ xi kji̱ne̱he xu̱ta̱ ko̱ najmi ta̱ ku̱a̱yáha.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 An xi ni̱nku̱a̱n tík'un xi ndji̱o̱jmi ján nibajehen. Tsa tjín xi kji̱ne̱ ni̱nku̱a̱n xu'bi̱, kui xi k'úéjña tík'un sín. Ko̱ ni̱nku̱a̱n xi tsja, kui xi yjonintena̱ xi tsjantjáíhina xu̱ta̱ a̱sunntei̱.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 A̱s'a̱i tu̱ y'ésiko̱hó xinkjín já judio̱ nga b'a̱ kitsú:
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 B'i̱ kitsú Jesu:
53 Jesus respondeu:
54 Xi kji̱ne̱ yjonintena̱ ko̱ k'úí jnína̱, kui xi k'úéntu tík'un sín, ko̱ an ts'inkj'áíya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ ni̱stjin xi fekuu̱.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 A̱t'aha̱ yjonintena̱ xi nichine xi ndoo̱ ko̱ jnína̱ xi ntá xi ndoo̱.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Xi kji̱ne̱ yjonintena̱ ko̱ k'úí jnína̱, kui xi k'úéntujínna ko̱ an kúáte̱jñajihi̱n.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 ’Na̱'miu̱ kits'ín nibána. A̱t'aha̱ tíjña, kui nga tíi̱jñahana. B'a̱ ta̱ ts'ín a̱t'aha̱ tíi̱jña tík'an, kui nga k'úéntu tík'uhun xu̱ta̱ xi ts'i̱ín mana nichinehe̱.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Kui xu'bi̱ ni̱nku̱a̱n xi ndji̱o̱jmi ján nibajehen. Kui xi najmi xi nkú joyaha mana xi kikjine ntje̱ chánu̱u ko̱ tu̱ nkú jesuhún. A̱t'aha̱ xi kji̱ne̱ ni̱nku̱a̱n xu'bi̱, k'úéntu tík'un sín.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 B'a̱ ts'ín kinchja̱ Jesu nga tsakúya a̱yaha̱ nku ni'ya sinagoga̱ xi tíjña nanki Capernaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nk'ie nga kint'é xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱ én xi kinchja̱, a̱s'a̱i nkjin xi b'a̱ kitsú:
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Kamankjihi̱n Jesu nga kinchja̱yanehe̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱ nga b'a̱ kitsú. A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 ¿Nkú sa ka̱manu̱u tsa cho̱o Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n nk'ie nga ngju̱a̱i̱nji ngáha a̱nte má nga nibaha?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Espiri̱tu̱ Santo̱ ts'ínk'íéntu tík'un xu̱ta̱. Xu̱ta̱ bi, najmi maha̱ ts'ínk'íéntu tík'un xu̱ta̱ xinkjín. Én xi kuaxinnu̱u Espiri̱tu̱ Santo̱ nibáha̱ ra̱ ko̱ kui ée̱n ts'i̱ínk'íéntu tík'unnu̱u.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Tu̱nga tjín a̱jinnu̱u xi najmi s'ejihi̱n an.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ko̱ b'i̱ ta̱ kitsú ya:
65 E prosseguiu:
66 Yo̱ kik'atuts'i̱hi̱n ra̱ nga nkjin xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱ y'éjñaha̱. Najmi ta̱ kitsjenko̱ho̱ ra̱.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyá xi te joo̱:
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 —Ji Nda̱ Nti̱a̱ —kitsú Simon Pedro̱—, ¿yá sa ka̱ma tsjénnkihi̱ ji̱n? Jihí xi chubai én xi ts'ínk'íéntu tík'un síhi̱n xu̱ta̱.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 S'ejinni̱ ko̱ ja kamankjinni̱ nga ji Cristo̱, xi Ntíhi̱ Nti̱a̱ná xi tíjña tík'uu̱n.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 B'i̱ kitsú Jesu:
70 Então Jesus lhes disse:
71 B'a̱ kitsú Jesu nga kinchja̱ni̱jmíyaha Juda̱ Iscariote̱, ntíhi̱ Simon. A̱t'aha̱ kui xi ts'i̱ínkjas'ehe̱n ko̱ kui xi nku nda̱ ni'yakuyá xi te joo̱.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.