João 4

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kik'inyaha̱ já fariseo̱ nga Jesu 'yún tjín saha̱ xu̱ta̱ ni'yakuyá nga Jua ko̱ nga 'yún nkjin xu̱ta̱ tíbaténtá.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Tu̱nga najmi Jesu xi tsaténtá xu̱ta̱. Já ni'yakuyáha̱ ní xi b'a̱ kits'ín.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Nk'ie nga kint'é Jesu ni xi kik'inyaha̱ já fariseo̱, a̱s'a̱i tsitju a̱nte Judea̱ nga kik'óya ngáha a̱nte Galilea̱.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Tjíhin nga kj'u̱a̱ a̱nte Samari̱a̱.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Kui nga j'aihi Sicar, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Samari̱a̱. Tíjñakjoko̱ xu'ba xi Jacob kitsjáha̱ Kuse xi ntíhi̱ maha.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yo̱ tíjña ntá ti̱xa̱ xi kits'ínnda Jacob. A̱s'a̱i ngjik'iejñat'a Jesu ntá ti̱xo̱, a̱t'aha̱ ja kafentaha̱ nga títs'ín ni̱yá. Nkú ra̱ ma nga chu̱ba̱ te jo niu̱.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 A̱s'a̱i j'ai nku ta̱chju̱ún Samari̱a̱ nga j'aik'asje ntánijua. B'i̱ kitsú Jesu:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Kui chu̱bo̱ najmi tjíntuko̱ho̱ já ni'yakuyáha̱, a̱t'aha̱ nichine i̱ncha kafík'atse a̱jin na̱nti̱o̱.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú ta̱chjúu̱n:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 B'i̱ kitsú Jesu:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 —Ji chá nti̱a̱ —ta̱ kitsú ngáha ta̱chjúu̱n—, najmi tjíhin ni xi n'e̱sjeko̱honi ntánijuo̱ ko̱ 'yún na̱nka̱ ntá ti̱xo̱. ¿Má k'úínchj'ahani ntánijua xi ts'ínk'íéntu tík'uhu̱n xu̱ta̱?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ntje̱ cháná Jacob y'éjñaná ntá ti̱xa̱i̱. Kui xi ta̱ kits'i ntánijuaha̱ ko̱ ta̱ kits'i ntíhi̱ ko̱ chu̱ xi kis'ehe̱. ¿A jihí xi 'yún chánka sai nga kui?
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Tu̱nga xi k'úí ntánijua xi tsjaha̱, kui xi ndaha̱chí najmi ta̱ ka̱ma xintáha̱ ra̱. A̱t'aha̱ ntánijua xi tsjaha̱ ka̱ma a̱jihi̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ xi nkú joyaha nku ntá ti̱xa̱ xi bitju subaha̱ ntánijua. B'a̱ ts'ín k'úéntu tík'un síhin.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 —Ji chá nti̱a̱ —kitsú ta̱chjúu̱n—, k'u̱a̱i̱ní ntánijua xu'bo̱ tu̱ xi najmi ta̱ ka̱ma xintáhana ko̱ najmi ta̱ kj'úái̱k'asjéhena ntánijua e̱i̱.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 —T'in chu̱baihi̱ x'i̱hi̱n ko̱ nibáko̱i̱ —kitsú Jesu.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 —Najmi tjínna x'i̱n —kitsú ta̱chjúu̱n.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 A̱t'aha̱ ja ma un x'i̱n binchunko̱i̱ ko̱ nda̱ xi tinchunko̱i̱ nd'a̱i̱ najmi x'i̱hi̱n maha. Kju̱axi̱ ni xi kuakixín.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 —Ji chá nti̱a̱ —kitsú ta̱chjúu̱n—, tímankjinna nga chá profeta̱ ní.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ntje̱ cháni̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná na̱xi̱ xu'bi̱. Tu̱nga máha jun, b'a̱ bixíún nga Jerusalen tíjña a̱nte má nga tjíhin nga n'e̱tsjoho̱ Nti̱a̱ná.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 —Ji ta̱chju̱ún —kitsú Jesu—, n'e̱ s'ejin ni xi tíxihin. Ku̱i̱chú chu̱ba̱ nk'ie nga najmi ta̱ kjúái̱hinu na̱xi̱ xu'bi̱ ko̱ najmi ta̱ kuankíhinnu Jerusalen nga n'e̱tsjoho̱o Nti̱a̱ Na̱'miu̱.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Jun najmi yo xi n'etsjoho̱o. Tu̱nga ji̱n yai̱ xi n'etsjoi̱hi̱, a̱t'aha̱ a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ stjújin xi ts'i̱ínk'anki xu̱ta̱.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 ’Tu̱nga jahá tíbichú chu̱ba̱ ko̱ ja kuichu chu̱bo̱ nd'a̱i̱ nk'ie nga kju̱axi̱ n'etsjoho̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱. Xi nkú ts'ín ku̱a̱kúyaha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ xu̱ta̱, b'a̱ ts'ín ts'i̱íntsjoho̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱. A̱t'aha̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱ mjehe̱ nga xu̱ta̱ xi b'i̱ ts'ín tjíntuyáha̱ ts'i̱íntsjoho̱.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Xi ts'i̱íntsjoho̱, tjíhin nga kju̱axi̱ b'a̱ ts'i̱ín xi nkú ts'ín ku̱a̱kúya Espiri̱tu̱ Santo̱. A̱t'aha̱ Espiri̱tu̱ ní Nti̱a̱ná.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 B'a̱ kitsú ta̱chjúu̱n:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 —An ní niu̱, an xi tínchja̱ko̱hi —kitsú Jesu.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Kui chu̱bo̱ j'ai ngáha já ni'yakuyáha̱ ko̱ kama nkjúhu̱n nga nku ta̱chju̱ún tínchja̱ni̱jmíko̱ Jesu. Tu̱nga ndaha nku najmi kama k'un kingjásjaiyaha̱ mí nihi xi mjehe̱ ko̱ a ra̱ mí nihi xi tínchja̱ni̱jmíyako̱ho ta̱chjúu̱n.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 A̱s'a̱i tsasínjña nisaha̱ ta̱chjúu̱n ko̱ ngji a̱jin na̱nti̱o̱. Ngji tsúyaha̱ xu̱ta̱ ni xi kamat'ain.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 B'i̱ kitsú:
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 A̱s'a̱i tsitju xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ nga j'aisehe̱ Jesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nk'ie nga ngji ta̱chjúu̱n a̱jin na̱nti̱o̱, já ni'yakuyáha̱ Jesu b'i̱ kitsúhu̱:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 —Tíjñana nichine xi najmi yo —kitsú Jesu.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Kui nga b'i̱ ngján kingjásjaiyaha̱ ra̱ xinkjín já ni'yakuyóo̱ nga b'a̱ kitsú:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Tíbixíún: “Ndyja sa ñju sá nga ku̱i̱chú cho̱n.” Tu̱nga an b'a̱ tíxinnu̱u: Chjúx'ánkiu tunkun ko̱ cha̱so̱o. Xu̱ta̱ xi nibá ján, kui xi nkú joyaha cha̱n. Ja tíbichú chu̱ba̱ha̱. Ja ka̱ma kj'u̱a̱íya cho̱n.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Xi tíf'áya cha̱n xi nibá yo̱ ka̱ma chjíhi̱. A̱t'aha̱ k'úéntu tík'un sín xu̱to̱. B'a̱ ts'ín nkuhú tsjo ka̱maha̱ ra̱ xi ts'ínxájin ko̱ xi f'áya cho̱n.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 A̱t'aha̱ kju̱axi̱ kjáíhin én xi b'a̱ tsuu̱: “Nku xi b'éntje̱ ko̱ kj'a̱í xi f'áya.”
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 An kits'inkjínu̱u nga chj'a̱yo cha̱n xi najmi jun kis'enkinu̱u kju̱a̱ni̱ma̱. Kj'a̱í xi kuak'íéntje̱ nga nibá xu̱ta̱i̱, ko̱ jun ta̱ sakút'anu̱u chjíhi̱ xóo̱.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Nkjin xu̱ta̱ Samari̱a̱ xi tjíntu a̱nte xu'bo̱ kis'ejihi̱n Jesu nk'ie nga kint'é nga b'i̱ kitsú ta̱chjúu̱n: “Kuatsúyana ngatentee̱ ni xi kits'ian.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Kui kju̱a̱ha nk'ie nga j'aisehe̱ ra̱ xu̱ta̱ Samari̱a̱ Jesu, tsankihi̱ nga k'úéjña yo̱. Y'ejña Jesu jo ni̱stjin tjíhin
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 ko̱ 'yún nkjin sa xi kis'ejihi̱n én xi kinchja̱.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 A̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ ta̱chjúu̱n:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nk'ie nga j'a jo ni̱stjin, a̱s'a̱i tsitju Jesu yo̱ nga ngji a̱nte Galilea̱.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 A̱t'aha̱ kitsúya Jesu nga najmi yankjún nku nda̱ profeta̱ a̱nte xi ts'e̱.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Nk'ie nga tsichu Galilea̱, xu̱ta̱ xi tjín yo̱ kits'ínkjáíhi̱n, a̱t'aha̱ kikie ngayjee̱ ni xi kits'ín Jesu nanki Jerusalen a̱jihi̱n s'íu̱. A̱t'aha̱ ko̱ kui i̱ncha ngji s'íu̱.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 A̱s'a̱i tsichu ngáha Jesu Cana, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Galilea̱ má nga kits'ín ma binu̱ ntánijuo̱. Yo̱ tíjña nku nda̱ xi ts'ínxát'aha̱ nda̱ rei̱, kui xi tíjñaha̱ nku nda̱ chí xi kjijña un nanki Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Nk'ie nga kint'é nga tsitju Jesu a̱nte Judea̱ ko̱ j'ai a̱nte Galilea̱, a̱s'a̱i j'aisehe̱ ko̱ tsankihi̱ nga ngju̱a̱i̱ ni'yaha̱ tu̱ xi ts'i̱ínnkihi̱ ra̱ nda̱ chíhi̱, a̱t'aha̱ ja tí'me.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 B'i̱ kitsú Jesu:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú nda̱ xi ts'ínxát'aha̱ nda̱ rei̱:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 B'i̱ kitsú Jesu:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nk'ie nga tje̱n masen ni̱yóo̱, kisatéjin já musu̱hu̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Kingjásjaiyaha̱ ndo̱ já musu̱hu̱ mí chu̱ba̱ha kik'atuts'i̱hi̱n nga kis'e nda ngáha̱ ra̱ ntíhi̱. B'a̱ kitsú jóo̱:
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 J'áítsjehe̱n na̱'mihi̱ nda̱ chíu̱ nga kui chu̱bo̱: “Ja nda ngáha nda̱ chíhi̱”, kitsúhu̱ Jesu. Kui ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tjín ni'yaha̱ kis'ejihi̱n Jesu.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Kui kju̱a̱nkjún xu'bi̱ xi ma joho xi kits'ín Jesu nk'ie nga tsitju a̱nte Judea̱ ko̱ j'ai ngáha a̱nte Galilea̱.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.