Hebreus 4
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA
1 Kui b'a̱ maha, b'a̱ títsu saha nd'a̱i̱ éhe̱n Nti̱a̱ná xi títsuya títjun nga ku̱i̱tjás'e̱én má nga tsjá Nti̱a̱ná nga ts'i̱ínkj'áíya xu̱ta̱ xi ts'e̱. Tu̱nga tjíhín ni nga kjúánta̱ha̱ ra̱á yjoná tu̱ xi najmi s'e̱he xi na̱tsin k'úéntu.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 A̱t'aha̱ ñá ta̱ kis'eni̱jmíná én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná. Kama xi nkú ta̱ ts'ín kis'eni̱jmíhi̱ xu̱ta̱ xu'bo̱. Tu̱nga máha kui, najmi tsakj'á kju̱a̱nda xi y'a ée̱n a̱t'aha̱ najmi kis'ejihi̱n én xi kik'inyaha̱.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Tu̱nga ñá xi ja kis'ejinná ku̱i̱tjás'e̱én má nga ts'i̱ínkj'áíya xu̱ta̱ xi ts'e̱ Nti̱a̱ná. B'i̱ kitsú Nti̱a̱ná:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná nga̱t'a ts'e̱ ni̱stjin xi yatuu̱:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ko̱ b'a̱ ta̱ títsu ya:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Kui b'a̱ maha, ndyjat'a sa xu̱ta̱ xi kju̱a̱s'en yo̱. A̱t'aha̱ xi tjun kis'eni̱jmíhi̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná najmi kint'é'én, kui nga najmi jas'ehen yo̱.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ko̱ kui nga ta̱ y'éjñahá ngáha Nti̱a̱ná kj'a̱í ni̱stjin, kui xi nd'a̱i̱. A̱skahan nga ja j'a nkjin nú, kits'ínkinchja̱ David nga b'i̱ kitsú xi nkú nga ts'ín ja kab'et'á e̱i̱:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 A̱t'aha̱ tsa Josue kitsjáha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱ nga i̱ncha ts'i̱ínkj'áíya, najmi tjín xi nkú ts'ín kj'a̱í ni̱stjihin ta̱ k'u̱éjña ngáha Nti̱a̱ná.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Kui kju̱a̱ha nga tíjña sa nga ts'i̱ínkj'áíya xu̱ta̱ xi ts'e̱ Nti̱a̱ná xi nkú ts'ín kits'ínkj'áíya Nti̱a̱ná ni̱stjin xi yatuu̱.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 A̱t'aha̱ xi kju̱a̱s'en má nga tsjáha̱ Ntia̱ná nga ts'i̱ínkj'áíya, kui xi ja kama ndju̱úhu̱ xáha̱ xi nkú ta̱ ts'ín Nti̱a̱ná kits'ínkj'áíya nga ja kama ndju̱úhu̱ xá xi kits'ín.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Kui nga n'e̱hená nga'yún nga ku̱i̱tjás'e̱én má nga ts'i̱ínkj'áíya xu̱ta̱ xi ts'e̱ Nti̱a̱ná, tu̱ xi najmi s'e̱he a̱jinná nku xi ku̱i̱jne̱, tsa b'a̱ ta̱ ts'i̱ín xi nkú nga kits'ín xu̱ta̱ xi najmi kint'é'én.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Éhe̱n Nti̱a̱ná najmi ni k'ien. Tjíhi̱n nga'yún. Kui xi 'yún yjo sa nga ngayjee̱ ki̱cha̱ xi yjo nga jo ngaba. Nga masehe̱n ani̱ma̱ná ko̱ espiri̱tu̱ná fas'enjin nga bateya, ko̱ nga masehe̱n má tjíxanyaha̱ nintaná ko̱ na̱'yu̱hu̱ nintaná fas'enjin nga bateya. Base sisin ni xi n'enkjíntak'aán ko̱ xi nkú ts'ín tjíya ani̱ma̱ná.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Najmi tjín ni xi kamanda xi najmi tíbe Nti̱a̱ná. Tjíntu chji chji. Najmi tjín ni xi tjíntu'máha̱ xi tjíhin nga n'e̱kjas'ehe̱én kuenta̱.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Kui nga tjíhin nga tu̱ nku ndjáhá ku̱i̱nchajihinná xi s'ejinná. A̱t'aha̱ tíjñaná nku nda̱ na̱'mi títjun chánka xi tsichu ndji̱o̱jmi ján, kui xi Jesu Ntíhi̱ Nti̱a̱ná.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ko̱ Nda̱ na̱'mi títjunná, kui xi maha̱ base ni̱ma̱ná nk'ie nga najmi ndjá tjíyaná, a̱t'aha̱ ko̱ ta̱ kui ta̱ kichjut'ayák'un xi nkúhu ñá, tu̱nga ndahá i̱chí najmi kits'ín ngatitsun.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Kui nga najmi tu̱ jo jan kas'eyahaná nga kfink'úhu̱ún Nti̱a̱ná xi batéxumaná ko̱ xi tjíhi̱n kju̱a̱nda, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ka̱ma ni̱ma̱ha̱ ra̱ ñá ko̱ sa̱kúná kju̱a̱ndaha̱ xi ku̱a̱si̱nko̱ná ni̱stjin nga un sku̱e̱ná.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.