Hebreus 2
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA
1 Kui kju̱a̱ha tjíhin nga 'yún n'e̱sihi̱n ra̱á ni xi kinu'yáá, tu̱ xi najmi kuankín t'axíhi̱n ra̱á ni xi ts'e̱ Nti̱a̱ná.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 A̱t'aha̱ santaha én xi kits'ínkjas'en ntítsjee̱ kis'ehe̱ nga'yún ko̱ kits'ínkjáíhi̱n chjí xi kanéhe̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kits'ín ngatitsun nga najmi kint'é'éhe̱n ée̱n.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Kui nga nd'a̱i̱, ¿nkú ts'ín ku̱i̱tjunkihinná tsa najmi n'e̱sihi̱ín én chánka xi ts'ínk'ankiná? Tjun Nda̱ Nti̱a̱ná kitsúya xi nkú ts'ín ku̱a̱nkihiná ko̱ a̱s'a̱i xi i̱ncha kint'éhe̱ nga b'a̱ kitsú kitsúya kixi̱ ngáhaná kui niu̱.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Ko̱ Nti̱a̱ná ta̱ tsakúchji nga kju̱axi̱ ée̱n. Kits'ín ni xi bakúchji kju̱a̱chánkaha̱ ko̱ nga'yúhu̱n ko̱ nkjin tíkjá kju̱a̱nkjún, ko̱ xi nkú ts'ín mjehe̱ kits'ínndzjoná kju̱a̱nda xi tsjá Espiri̱tu̱.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 A̱sunnte xi tíchubani̱jmíyahaná, xi a̱s'a̱i nibáhá, najmi a̱ya ntsja ntítsjee̱ y'éjñaya Nti̱a̱ná, tsa kui xi i̱ncha ku̱a̱téxumaha̱.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná má nga b'i̱ kitsú nku xi kinchja̱:
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Chubahá 'yún kinte kin'e mai nga ntítsjee̱,
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 A̱ya ntsja y'entuyáí ngayjee̱ ni xi tjín a̱sunntee̱.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Tu̱nga yanáá xi nkú ts'ín Jesu. Tu̱ chubahá 'yún kinte kin'e ma nga ntítsjee̱. Kik'a̱i̱hi̱ kju̱a̱chánka ko̱ tíyankjún a̱t'aha̱ j'ajin ngabayoo̱. Tu̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná ngabayaha̱ Jesu ngandaná kamaha.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Tu̱ xi nkjin ka̱maha ntíhi̱ Nti̱a̱ná xi sa̱kúhu̱ ra̱ kju̱a̱chánka, Nti̱a̱ná xi kits'ínnda ngayjee̱ ni xi tjín ko̱ nga̱t'aha̱ Nti̱a̱ná tjíntuhu niu̱, kits'ín nga a̱jihi̱n kju̱a̱'uu̱n kama Cristo̱ xi tjíhin nga ka̱ma, tu̱ xi ts'i̱ínk'ankihi̱ xu̱ta̱.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 A̱t'aha̱ xi ts'ín je xu̱ta̱ nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ xu̱ta̱ xi n'e je, nkuhú maha Na̱'mihi̱. Kui kju̱a̱ha nga najmi ma subaha̱ ra̱ Ntíhi̱ Nti̱a̱ná nga nts'e̱ tsuhu̱ ra̱ xu̱ta̱ xu'bo̱.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná má nga b'a̱ kitsú:
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ko̱ b'i̱ kitsú ya:
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Xi nkú ts'ín yjoninte y'a ntí xi tíi̱nchako̱ Jesu, kui nga b'a̱ ta̱ kik'iehe. B'a̱ kik'ie tu̱ xi nk'ie nga ku̱a̱yáha ts'i̱ínkjehe xi batéxumaha̱ ra̱ ngabayoo̱, kui xi nda̱nindoo̱.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 B'a̱ ts'ín kits'ín nda̱íhi̱ ra̱ ngatentee̱ xu̱ta̱ xi y'entuhu xi nkúhu xu̱ta̱ musu̱ xi kich'atse a̱t'a̱ha̱ kitsankjún ngabayoo̱.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 A̱t'aha̱ tíjña chji chji nga najmi ntítsjee̱ j'aisinko̱. Xi ntje̱he̱ ní Abraham y'aha̱ ra̱, kui xi j'aisinko̱.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Kui kju̱a̱ha nga j'ai ts'ín maha yjoho̱ xi nkúhu já nts'e̱, tu̱ xi nginku̱n Nti̱a̱ná tsichu maha nku nda̱ na̱'mi títjun xi ma ni̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ ko̱ xi kixi̱ fiko̱ xáha̱, tu̱ xi ka̱ma b'a̱ ts'ín tsjáha̱ ra̱ chje̱ Nti̱a̱ná nga k'u̱échjí ngatitsuhu̱n xu̱ta̱.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Kikie kju̱a̱ni̱ma̱ ko̱ kichjut'ayák'un. Kui kju̱a̱ha nga ta̱ ma basinko̱ho nd'a̱i̱ xi chjut'ayák'uhun.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.