Hebreus 12

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kui b'a̱ maha, kitsendáíhiná xu̱ta̱ xi bakú chu̱ba̱yaná xi nkú ts'ín kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná. Kui nga t'entu t'axíhinná tu̱ mí nihí ni xi ts'ín'áíná ko̱ ngatitsun xi mjehe̱ k'o̱je̱nnkiná, ko̱ tjen nga'yúhu̱ún yjoná nga kfin jahaná má tíbankíaán.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Nkuhú Jesu xi n'e̱sihi̱ín. Kui xi kik'atuts'i̱hi̱n nga s'ejinná ko̱ ts'ín nga s'ejinná xi nkú ts'ín tjíhin nga s'e̱jinná. Kikie títjun kju̱a̱tsjo xi sa̱kúhu̱ ko̱ kui nga kits'íhin nga'yún nga k'ient'á kruu̱ ko̱ najmi nkjún kamaha̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱suba xi kisakúhu̱ nga b'a̱ ts'ín k'ien. Ko̱ a̱skahan y'ejñat'aha̱ Nti̱a̱ná má nga batéxuma.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Cha̱se̱ chu̱ba̱yoho̱o Jesu xi 'yún ṉkjún kits'ín chúkju̱a̱ nk'ie nga kitsújnu kitsút'aha̱ já ngatitsuu̱n. Cha̱se̱ chu̱ba̱yoho̱o, tu̱ xi najmi kfe̱ntaha̱nu̱u ko̱ kfe̱he̱ ra̱ tak'un.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Tíbixkjanko̱o ngatitsuu̱n, tu̱nga najmi kje̱hé sakúnu̱u ngabaya nga b'a̱ tín'o.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Ko̱ ja kin'echayo én xi tsjáni̱yánu̱u, xi títsuya nga jun xi ntíhi̱ Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 A̱t'aha̱ Nti̱a̱ná ts'ínk'a ni̱yáha̱ xi tjoho̱,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 N'e̱chúkju̱o nk'ie nga ts'i̱ínk'a ni̱yánu̱u Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná títs'ínko̱nu̱u xi nkúhu ntíhi̱. Ngatentee̱ xi tí'mi na̱'mi ts'ínk'a ni̱yá ntíhi̱.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Tu̱nga tsa najmi ts'i̱ínk'a ni̱yánu̱u Nti̱a̱ná xi nkú ts'ín ts'ínk'a ni̱yá ngayjee̱ ntíhi̱, tu̱ a ntínú ma, najmi ntí kikjihi̱n jun.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Nk'ie nga ndyjaná, na̱'miná xi tjín e̱i̱ a̱sunntei̱ ts'ínk'a ni̱yáná ko̱ yankjáán. ¿Nkú ts'ín najmi 'yún ku̱i̱nú'yá'éhe̱n ra̱á Na̱'miná xi tíjña ndji̱o̱jmi ján ma, tu̱ xi sa̱kúhuná nga ku̱i̱ntsu̱ba̱ tík'uhunná?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Najmi tu̱ xí tsehé ts'ínk'a ni̱yáná na̱'miná. Ts'ín xi nkú ts'ín ma chu̱ba̱yaha̱. Tu̱nga nk'ie nga Nti̱a̱ná ts'ínk'a ni̱yáná, ngandaná b'a̱ ts'ín, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ta̱ je ka̱mahaná xi nkuhu kui.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Kju̱axi̱ nga najmi tsjo maná nk'ie nga tjín xi ts'ínk'a ni̱yáná. Ma un níná. Tu̱nga xi b'a̱ ts'ín 'ba̱i̱ ni̱yáha̱, kui xi a̱skahan b'ejñajin kju̱a̱jyu ko̱ be xi nkú ts'ín na̱xu̱ fiko̱ yjoho̱.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Kui b'a̱ maha, n'e̱henu nga'yún. Tjen nga'yúhu̱n ru̱u yjonu̱u.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Ni̱yá xi na̱xu̱ tje̱n tankínyo, tu̱ xi ka̱mandaha tsu̱ku xi ni̱ma̱t'a ko̱ najmi ta̱ ts'ónki saha.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Ti̱nchísjo nga kas'eko̱nu̱u kju̱a̱jyu ngatentee̱ xu̱ta̱ ko̱ nga kju̱a̱je ti̱ntsu̱ba̱jiun. A̱t'aha̱ xi najmi tíjñajin kju̱a̱je, kui xi najmi sku̱e̱ Nti̱a̱ná.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Nda nda cha̱so̱o nga najmi tu̱ kas'e a̱jinnu̱u nku xi najmi ts'ínkjáíhi̱n kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná, tsa xi najmi nda s'e̱yaha̱ ko̱ a̱s'a̱i tsjá kju̱a̱sti ko̱ ts'i̱ín nga a̱jihi̱n nkjin xu̱ta̱ ngju̱a̱i̱tse ni xi najmi ndaha̱.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Najmi tu̱ kas'e a̱jinnu̱u xi chu̱ba̱ kjúántuko̱hó xinkjín ko̱ ta̱ ndaha xi najmi sku̱e̱nkjún Nti̱a̱ná xi nkú kits'ín Esau. Kui xi kama ntí tjun ko̱ nga kui ts'i̱ínkjáíhi̱n ni xi ts'e̱ na̱'mihi̱, tu̱nga nkuhú nichine kikatéñaha ni xi kanéhe̱ kai.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 A̱t'aha̱ yo xi nkú ts'ín a̱skahan kin'e t'axín, nk'ie nga kama mjehe̱ nga ts'i̱ínkjáíhi̱n nga nda ku̱i̱nchja̱nehe̱ na̱'mihi̱ kai. Ndaha tsa kikjintá nga tsangisjai ni̱yá, tu̱nga najmi ta̱ kis'ehé ra̱ nki ni xi kits'ín.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Jun najmi b'a̱ kamat'on xi nkú nga kamat'ain xu̱ta̱ Israel. Kui xi ngjik'úhu̱n nku a̱sunntu tje̱nnki̱ xi tíjña e̱i̱ a̱sunntei̱, xi kis'ejña ndzjen ndzjen nga kití, má nga kama ni̱stje̱n ni̱stje̱n ko̱ kis'ejyún ko̱ ntjo̱ kama.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Ko̱ kinu'yá tjio ko̱ nku nta̱ xi kinchja̱. Xu̱ta̱ xi kint'é nto̱ tsanki nga najmi ta̱ ku̱i̱nchja̱ko̱ saha̱ ra̱,
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 a̱t'aha̱ najmi tsichukju̱a̱ha̱ kju̱a̱téxuma xi b'a̱ títsuu̱: “Santaha ko̱ chu̱ xi ku̱a̱sínt'a tsu̱ku̱ a̱sunntu tje̱nnki̱ tjíhin nga ndji̱o̱ s'e̱he̱.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Tu̱ ni xí nkjúhún tjín ni xi kama chjiu̱ nga santaha Moise: “Tíb'atsé nkján”, kitsú.
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Tu̱nga máha jun, tsankink'úhu̱un A̱sunntu Tje̱nnki̱ Sion, nanki xi ts'e̱ Nti̱a̱ná xi tíjña tík'uu̱n, nanki Jerusalen xi tíjña ndji̱o̱jmi ján, má nga kama ñjakú nkjin ṉkjún ntítsje xi títs'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná,
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 má nga kama ñjakú xi tjun kama ntíhi̱ Nti̱a̱ná, xi tjíntut'á j'áíhi̱n ndji̱o̱jmi ján. Tsankink'úhu̱un Nti̱a̱ná xi ku̱a̱se̱he̱ mí nihi xi kits'ín ngayjee̱ xu̱ta̱, má nga tjíntu ani̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ xi na̱xu̱ kits'ín, xi ja kama xi tjíhin nga ka̱ma.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Tsankink'úhu̱un Jesu xi kits'ínchjéhe̱n Nti̱a̱ná nga y'énda tse̱tse̱ nku ni. Ko̱ ta̱ tsankink'úhu̱un jní xi kisaténdzjoo̱, kui xi bakú chu̱ba̱yaná ni xi 'yún nda sa nga xi tsakú chu̱ba̱ya jníhi̱ Abel ni̱stjin nk'ie.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Chúhu̱un yjonu̱u. Najmi tu̱ n'e t'axíún xi tínchja̱. A̱t'aha̱ yaá nga najmi tsitjunki ni̱stjin nk'ie xu̱ta̱ xi kits'ín t'axín xi ndjá kinchja̱ko̱ho̱ e̱i̱ a̱sunntei̱. Kui nga, ¿nkú ts'ín ku̱i̱tjunkihiná ñá tsa najmi n'e̱sihi̱ín xi tíjña ndji̱o̱jmi ján xi ndjá tínchja̱ko̱ná nd'a̱i̱? Kui xi Nti̱a̱ná.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Ni̱stjin nk'ie nta̱ha̱ Nti̱a̱ná kits'ínk'atsé t'anankiu̱, tu̱nga nd'a̱i̱ títsuya títjun ni xi ts'i̱ín nga b'i̱ títsu: “Nku ni̱yá ts'ink'atsé sa t'anankiu̱ ko̱ santaha nk'a ján.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Nk'ie nga “nku ni̱yá sa” títsu, kui xi tsuhu̱ ra̱ nga chjúxin ni xi kin'endoo̱, ni xi maha̱ f'ajniyá, tu̱ xi b'a̱ ts'ín s'e̱ntuhu ni xi najmi maha̱ ra̱ f'ajniyáha.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Najmi ma f'ajniyá má batéxuma Nti̱a̱ná, ko̱ kui xi n'e̱kjáíhi̱ín. Kui nga tjehe̱n ra̱á máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná ko̱ n'e̱tsjoo̱hó xi nkú ts'ín sasíhi̱n nga 'yún cha̱nkjáán.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 A̱t'aha̱ Nti̱a̱ná, kui xi nkú joyaha nku nd'í xi ts'ínkjeyje tu̱ mí nihí ni.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.