Hebreus 11

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nk'ie nga s'ejinná Nti̱a̱ná, ya kixi̱á nga n'e̱kjáíhi̱ín ni xi tíchuyáha̱á ko̱ behe̱ tak'aán nga kju̱axi̱ ni xi najmi tíma chjiná.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n xu̱ta̱ xi kis'e ni̱stjin nk'ie, kui nga nda ts'ín i̱ncha kichubani̱jmíyaha.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 A̱t'aha̱ s'ejinná Nti̱a̱ná, kui nga yahaná nga én xi tsitjuhu ts'a Nti̱a̱ná kits'ínndako̱ho a̱sunntee̱ ko̱ mankjinná nga ni xi tíyaá kin'endako̱ho ni xi najmi ma chji.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Abel Nti̱a̱ná, kui nga kitsjáha̱ ra̱ Nti̱a̱ná chje̱ xi 'yún nda sa nga xi kitsjá Cain. A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n, kui nga Nti̱a̱ná b'a̱ kitsúhu nga kui xi nku nda̱ xi na̱xu̱ ko̱ kits'ínkjáíhi̱n chje̱he̱. Ko̱ ndaha tsa ja k'ien Abel, tu̱nga tíbakú chu̱ba̱yaháná xi nkú ts'ín kis'ejihi̱n.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Enoc Nti̱a̱ná, kui nga Nti̱a̱ná ngjiko̱ tík'uhu̱n ra̱ ndji̱o̱jmi ján ko̱ najmi k'ien. Najmi ta̱ kisakúhu, a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná jakj'ájihi̱nséhe̱n. Ko̱ kintehe̱ ni nga kichjubé, nda ts'ín kichubani̱jmíyaha nga kits'ín ni xi kisasíhi̱n Nti̱a̱ná.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Tsa najmi s'ejihi̱n xu̱ta̱ Nti̱a̱ná, najmi tjín xi nkú ts'ín sa̱síhi̱n ra̱ Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xu'bo̱. A̱t'aha̱ xi mjehe̱ kj'u̱a̱ík'un tiñaha̱ Nti̱a̱ná, tjíhin nga s'e̱jihi̱n nga tíjña Nti̱a̱ná ko̱ nga Nti̱a̱ná tsjáha̱ ni xi nda xu̱ta̱ xi bangisjaihi̱.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Noe Nti̱a̱ná, kui nga kint'é'éhen nk'ie nga Nti̱a̱ná kitsúya títjuhu̱n ra̱ ni xi najmi kje̱e ma chji ko̱ kits'ínnda tsutsu chánkoo̱ nga kits'ínk'anki xu̱ta̱ xi ts'e̱. B'a̱ ts'ín kis'ejñanehe̱ ra̱ xu̱ta̱ nga kfe̱, ko̱ kisakúhu̱ Noe nga na̱xu̱ ka̱ma nginku̱n Nti̱a̱ná a̱t'aha̱ kis'ejihi̱n.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Abraham Nti̱a̱ná, kui nga kint'é'éhen nk'ie nga kichubaha̱ nga ngju̱a̱i̱ nanki xi ts'i̱ínkjáíhi̱n a̱skahan, ndaha tsa najmi be sisin má nga ngji nga tsutju.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n, kui nga y'ejñaha nanki xi kitsúya títjuhu̱n ra̱ Ntia̱ná nga tsjáha̱, ndaha tsa y'ejña xi nkúhu nku nda̱ xi xin nibáha. Ni'ya najyunte y'ejñayako̱ Isaac ko̱ Jacob, xi a̱skahan ta̱ ts'i̱ínkjáíhi̱n ni xi kitsúya títjuhu̱n Nti̱a̱ná.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 B'a̱ kits'ín Abraham a̱t'aha̱ ja tíjñajin kju̱a̱nkjintak'uhu̱n nga nanki xi najmi ndyja̱ k'úéjña, xi Nti̱a̱ná k'u̱énda ko̱ ts'i̱ínnda.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Ko̱ a̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Abraham Nti̱a̱ná, kui nga kik'a̱i̱hi̱ ra̱ nga'yún nga ka̱maha na̱'mi, ndaha tsa ja chá ṉkjún ko̱ nti̱ Sara̱, a̱t'aha̱ kis'ejihi̱n nga Nti̱a̱ná ts'i̱íntjusun ni xi kitsúya títjuhu̱n.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Kui nga nku nda̱ xi najmi ta̱ tjíhi̱n ra̱ nga'yún yjonintehe̱, kui xi kis'ehe̱ ntje̱ xi b'a̱ ts'ín nkjin tsichu ma xi nkúhu niñu xi tjín nk'a ján ko̱ xi nkúhu tsumí xi tjín a̱ndai ntáchak'uu̱n, kui xi najmi maha̱ s'exki̱.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Ngayjee̱ xu̱ta̱ xu'bi̱ i̱ncha k'ien nga najmi kits'ínkjáíhi̱n ni xi kitsúya títjuhu̱n Nti̱a̱ná nga tsjáha̱. Tu̱nga i̱ncha kis'ejihín ra̱ ko̱ kama chu̱ba̱yaha̱ niu̱, ko̱ b'a̱ i̱ncha kitsú ani̱ma̱ha̱ nga kui xi xin i̱ncha nibáha ko̱ nga tu̱ tjímasúhún a̱sunntei̱.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Xi b'a̱ i̱ncha tsu, kui xi bakúchji nga nanki xi ts'e̱ tíi̱ncha bangisjai.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 A̱t'aha̱ tsa tu̱ nku kama bahá ra̱ má nga i̱ncha nibaha, kik'óya ra̱ ngáha kai.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Tu̱nga kama mjehé ra̱ nku a̱nte xi 'yún nda sa, kui xi tíjña ndji̱o̱jmi ján. Kui nga najmi ma subaha̱ ra̱ Nti̱a̱ná nga ya nga kui xi Nti̱a̱ha̱ xu̱ta̱ xu'bo̱, a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná ja y'éndaha̱ nku nanki.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Abraham Nti̱a̱ná, kui nga kitsjáha Isaac xi nkúhu tsa chje̱ nk'ie nga kikjut'ayák'uhu̱n Nti̱a̱ná. Kama k'un nga xi nkúhu nku chje̱ tsjá ntí nku tutuhu̱, ndaha tsa ntíu̱ kinchja̱jin Nti̱a̱ná
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 nga b'i̱ kitsúhu̱: “Isaac y'aha̱ ra̱ ntje̱ xi s'e̱hi.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 B'a̱ kitsú Abraham nga Nti̱a̱ná tjíhi̱n nga'yún xi má nga ts'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱. Kui nga kisakú ngáha̱ ra̱ ntíhi̱ xi nkúhu tsa j'áíya ngáha̱ ra̱.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Isaac Nti̱a̱ná, kui nga nda kinchja̱nehe Jacob ko̱ Esau nginku̱n Nti̱a̱ná nga kitsúyaha̱ ni xi ka̱ma a̱skahan.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Jacob Nti̱a̱ná, kui nga kintehe̱ ni nga ku̱a̱yáha, nda kinchja̱ne nginku̱n Nti̱a̱ná nga nkúnkú ntíhi̱ Kuse. Kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga y'a'yúhún ko̱ ya yánisehe̱ nga tsisintje̱n.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Kuse Nti̱a̱ná, kui nga kintehe̱ ni nga ku̱a̱yáha, kitsúya títjun nga ku̱i̱chú ni̱stjin nga ku̱i̱tju xu̱ta̱ Israel a̱nte Egipto̱ ko̱ kitsúya xi nkú n'e̱he̱ nintaha̱.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n xi cháha̱ Moise Nti̱a̱ná, kui nga kingjájña 'maha ntíu̱ jan sá tjíhin nk'ie nga kitsin, a̱t'aha̱ i̱ncha kikie nga tsjo tjín ntíu̱ ko̱ najmi kitsankjún kju̱a̱téxuma xi kitsjá nda̱ rei̱hi̱ Egipto̱.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Moise Nti̱a̱ná, kui nga najmi kits'ín yuhu nga ntíhi̱ ta̱kjíhi̱n nda̱ faraon k'úíhi̱n ra̱ nga ja kama chá.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Kama mje níhi̱ nga ta̱ sa̱kút'aha̱ kju̱a̱'un xi tíbehe̱ xu̱ta̱ha̱ Nti̱a̱ná ko̱ najmi nga ts'i̱íntsjojin kutju kju̱a̱tsjo xi tsjá ngatitsuu̱n.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Kits'ínnkjink'un nga 'yún chjí saha̱ ra̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi sa̱kúhu̱ nga kju̱a̱nchi̱ná xi tjín a̱nte Egipto̱, a̱t'aha̱ kikuyáha̱ chjí xi ts'i̱ínkjáíhi̱n a̱skahan. Ta̱ kuihi kju̱a̱ni̱ma̱ xi a̱kahan sa̱kúhu̱ xi ts'i̱ín nibá Nti̱a̱ná ngajoho̱.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Ko̱ a̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, kui nga tsitjuhu a̱nte Egipto̱ ko̱ najmi kitsankjún kju̱a̱kjaha̱n nda̱ rei̱. Najmi kits'ínkjehe̱ k'un, a̱t'aha̱ b'a̱ kama xi kikie Nti̱a̱ná xi najmi ma chji kamaha̱.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Ko̱ a̱t'aha̱ ya kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, kui nga ts'asjehe S'í Pascu̱a̱ ko̱ kitsjákju̱a̱ nga jní n'e̱k'iko̱ho a̱nkju̱a̱ha̱ ni'yaha̱ xu̱ta̱ Israel, tu̱ xi ntítsje xi ts'i̱ínk'iehen ntí tjuhu̱n xu̱ta̱ Egipto̱ najmi ts'i̱ínko̱ho ntí tjuhu̱n xu̱ta̱ Israel.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n xu̱ta̱ Israel Nti̱a̱ná, kui nga j'atikjáha Ntáchak'un Niu̱ xi nkúhu tsa nanki kixi. Tu̱nga k'ienjinntáhá já jun Egipto̱ nk'ie nga kama mjehe̱ nga b'a̱ ta̱ i̱ncha ts'i̱ín ko̱ kui.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n xu̱ta̱ Israel Nti̱a̱ná, kui nga tsixuntuhu xjóho̱ nanki Jerico a̱skahan nga y'emandai xu̱ta̱ Israel yo̱ yatu ni̱stjin tjíhin.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n na̱ská Rahab Nti̱a̱ná, kui nga najmi k'iehen xi nkúhu xu̱ta̱ xi najmi kint'é'én, a̱t'aha̱ nda ts'ín kits'ínkjáíhi̱n já jun Israel xi tsichukase maña̱ yo̱.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 ¿Ko̱ mí nihi xi xín sa? Tse ṉkjún ngju̱a̱i̱ko̱na tsa kuinchjani̱jmíyahana nda̱ Gedeon, nda̱ Barak, nda̱ Sanson, nda̱ Jefte, nda̱ David, nda̱ Samuel ko̱ já profeta̱.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 A̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná jóo̱, kui nga tjín xi kits'ín ngana̱ha̱ ra̱ já rei̱, ko̱ nga nda tsatéxumaha̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱, ko̱ nga kits'ínkjáíhi̱n ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱, ko̱ nga kits'ín ngana̱ha̱ xoo̱,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 ko̱ nga kits'ínk'ienya nd'í xi tu̱ xí 'yúhún, ko̱ nga tsitjunkihi̱ yjoho̱ nga kis'ehe̱ ki̱cha̱, ko̱ nga kitsjá nga'yúhu̱n yjoho̱ ndaha tsa najmi ta̱ chúkju̱a̱ha̱ ra̱, ko̱ nga ndjá ts'asje yjoho̱ nga kikján, ko̱ nga tsanka tje̱nnki já jun kontra̱ha̱.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Kis'e jminchjín xi kits'ínkjáín tík'un ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ xinkjín xi ja k'ien. Ko̱ tjín ngá xi un kikiehe̱ nga k'ien, a̱t'aha̱ a̱nte xi 'yún nda sa nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ mjehe̱. Kui nga najmi kits'ín yuhu nga ts'i̱íhin ni xi kik'ihi̱n tu̱ xi ka̱ma nda̱íhi̱ ra̱ kai.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ko̱ ta̱ tjín xi kichajnucha ko̱ kis'ehe̱, ko̱ santaha kis'e'yún ko̱ kis'entuyá'yún.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ko̱ tjín xi ndji̱o̱ kis'ehe̱, ko̱ xi ki̱cha̱'yá kitikjáha, ko̱ xi ki̱cha̱ ndju kin'ek'ienko̱ho. Ko̱ tjín xi y'emasún nga chu̱ba̱ kingjahá tja̱ba̱xíhi̱n chu̱tsa̱nka̱ ko̱ xi ts'e̱ chu̱tentsu̱. X'a̱n y'entu, ko̱ kitsjennkí uncha, ko̱ kin'e'uhu̱n.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Y'emasún nanki kixiu̱ ko̱ a̱jin a̱sunntu tje̱nki̱. Y'entuyá ti̱xa̱ ngijoo̱ ko̱ ti̱xa̱ xi yja t'anankiu̱. Xu̱ta̱ xu'bi̱, kui xi 'yún nda kama nginku̱n Nti̱a̱ná. A̱sunntee̱ najmi tje̱he̱n ra̱ xu̱ta̱ xu'bi̱.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Nda ts'ín kichubani̱jmíyaha ngayjee̱ xu̱ta̱ xu'bi̱ a̱t'aha̱ kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná, tu̱nga najmi ni̱stjihín kisakúhu̱ ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 B'a̱ kama a̱t'aha̱ kits'ín kuenta̱ná Nti̱a̱ná. Najmi kitsjá nga nkuhú kui xu̱ta̱ xu'bo̱ ka̱ma xi tjíhin nga ka̱ma. Kama mje níhi̱ Nti̱a̱ná nga ta̱ ñja ta̱ ñja ka̱maka̱á xu̱ta̱ xu'bo̱ xi tjíhin nga ka̱maá.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.