Gálatas 3
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 Jun xu̱ta̱ Galaci̱a̱, ¡á b'a̱ ṉkjún ts'ín nchi̱nihinu! ¿Yá ts'ana̱cha̱nu̱u? Kis'ejña chjinu̱u xi nkúhu tsa tunkun kiyako̱honu xi nkú ts'ín kis'et'a kruu̱ Jesucristo̱.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Nku ni mjena kuasjáíyanu̱u. ¿Nkú ts'ín kin'ekjáíhi̱n ru̱u Espiri̱tu̱hu̱ Nti̱a̱ná? ¿A a̱t'aha̱ kin'etjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱ a ra̱ a̱t'aha̱ ní nga kis'ejinnu̱u én nda tsu xi kinu'yó?
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 ¿A tu̱ xí nchi̱ninú? Nga títjuhu̱n ni Espiri̱tu̱hu̱ Nti̱a̱ná tsasinko̱nu̱u xi nkú ts'ín ku̱i̱ntsu̱bo̱o nginku̱n Nti̱a̱ná, tu̱nga nd'a̱i̱, ¿á jun su̱ba̱ b'a̱ tín'ehenu?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 ¿A tu̱ kju̱a̱ndahá nkjin kju̱a̱ni̱ma̱ tsitjajíún? ¡Kutsa tu̱ kju̱a̱ndahá b'a̱ kama!
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Nti̱a̱ná tsjánu̱u Espiri̱tu̱hu̱ ko̱ ts'ín kju̱a̱nkjún a̱jinnu̱u. ¿Á b'a̱ maha? ¿A a̱t'aha̱ tín'etjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱ a ra̱ a̱t'aha̱ ní nga s'ejinnu̱u én nda tsu xi kinu'yó?
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Abraham bi kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná. Kui niu̱ xi kits'ínchjíhi̱ ra̱ Nti̱a̱ná nga nku nda̱ xi na̱xu̱ kama Abraham.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Kui nga katumankjihi̱nnu̱u nga xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n ra̱ Nti̱a̱ná, kuihí xi ntje̱he̱ Abraham.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Kis'et'a éhe̱n Nti̱a̱ná xi má nga Nti̱a̱ná tsjáha̱ nga na̱xu̱ ku̱i̱chú ma xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ tu̱ nga̱t'aha̱ nga Nti̱a̱ná s'e̱jihi̱n. Nti̱a̱ná kitsúya títjuhu̱n Abraham én nda tsuhu̱ nk'ie nga b'i̱ kitsúhu̱: “Ts'inchjéhen tu̱ xi tu̱ nga̱t'ahi̱ nda ka̱mat'aihin ngayjee̱ na̱xi̱nantá xi tjín a̱sunntee̱.”
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Kui b'a̱ maha, xi s'ejihi̱n ra̱ Nti̱a̱ná nd'a̱i̱, Nti̱a̱ná ta̱ nda ts'ínko̱ho̱ xi nkú ts'ín nda kits'ínko̱ Abraham xi kis'ejihi̱n nk'ie.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Ngayjee̱ xi tíkuyá nga ku̱i̱chú ma na̱xu̱ nginku̱n Nti̱a̱ná a̱t'aha̱ títs'íntjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱, kui xi tíjñanehe̱ nga najmi nda ka̱ma nginku̱n Nti̱a̱ná tsa najmi ts'i̱íntjusun ngayjee̱ kju̱a̱téxumoo̱. A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a: “Najmi nda nginku̱n Nti̱a̱ná ngayjee̱ xu̱ta̱ xi najmi ts'i̱íntjusun tehe̱nte nga nkúnkú ni xi tjít'a xu̱ju̱n kju̱a̱téxumoo̱.”
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Ko̱ tíjña chji chji nga ndaha nku xu̱ta̱ najmi na̱xu̱ bichú ma nginku̱n Nti̱a̱ná tu̱ nga̱t'aha̱ tsa ts'íntjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱, a̱t'aha̱ b'i̱ ta̱ ts'ín tjít'a ya: “Xi ja na̱xu̱ nginku̱n Nti̱a̱ná tu̱ nga̱t'aha̱ nga s'ejihi̱n k'úéjña tík'un.”
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Najmi b'a̱ títsu kju̱a̱téxumoo̱: Xi s'e̱jihi̱n Nti̱a̱ná kui xi k'úéjña tík'un. B'i̱ ní títsu: “Xi ts'i̱íntjusun ni xi tjít'a kju̱a̱téxumoo̱, kui ní nihi xi ts'i̱ínk'íéjña tík'uhu̱n.”
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Cristo̱ y'échjíntainá. Ngajoná kits'ín ma yjoho̱ nku ni xi najmi nda nginku̱n Nti̱a̱ná tu̱ xi ts'i̱ín nda̱íhiná kju̱a̱'un xi nchja̱ni̱jmíyaha kju̱a̱téxumoo̱. A̱t'aha̱ b'i̱ ta̱ ts'ín tjít'a ya: “Tu̱ yáhá ni xi tsjén tje̱nb'ankit'a nku yá nga n'e̱k'ien, kui xi najmi nda katuma nginku̱n Nti̱a̱ná.”
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 B'a̱ kits'ín Cristo̱ tu̱ xi Nti̱a̱ná ts'i̱íhin nga nda ka̱mat'ain xu̱ta̱ xi tjín a̱sunntee̱ xi nkú nga kitsúya títjuhu̱n Abraham, ko̱ tu̱ xi n'e̱kjáíhi̱n ra̱á Espiri̱tu̱hu̱ Nti̱a̱ná xi kitsúya títjun nga tsjáha̱ xi s'ejihi̱n.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Jun já nts'e, k'uejñá chu̱ba̱yanu̱u nku ni. Nk'ie nga tjín xi b'énda nku ni ko̱ basínnehe̱ ntsja xu̱ju̱n, najmi ta̱ ch'a ma banganehe ni xi tjít'oo̱ ko̱ a ra̱ tsa k'u̱ésun saha̱.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Nti̱a̱ná kitsúya títjuhu̱n Abraham ni xi tsjáha̱ kui ko̱ ntje̱ xi s'e̱he̱. Najmi b'a̱ títsu éhe̱n Nti̱a̱ná tsa nkjin maha ntje̱he̱ Abraham. B'a̱ ní títsu nga nku i̱chí maha. “Ntje̱ xi ts'i̱”, títsu. Kui ntje̱, kui xi Cristo̱.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Kui ni xu'bi̱ xi mjena xínnu̱u nga b'a̱ tíxian. Ni xi y'éndako̱ Nti̱a̱ná Abraham najmi maha̱ ts'ínndyjajnu nku kju̱a̱téxuma xi j'ai s'ejña ñju unchan ko̱ katé nú a̱skahan. Tsa ni xi b'a̱ kamaha, kindyja ni xi kitsú Nti̱a̱ná nk'ie.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 A̱t'aha̱ tsa kju̱a̱téxumoo̱ y'aha̱ ra̱ ni xi tsjáná Nti̱a̱ná, ja najmi ta̱ én xi kitsúya títjuhun Nti̱a̱ná xi y'aha̱ ra̱ ni xi tsjá. Tu̱nga b'a̱há kitsú títjuhu̱n Nti̱a̱ná Abraham nga tu̱ tsjáhá ra̱ niu̱.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 Kui b'a̱ maha, ¿má xi kui xáha̱ kju̱a̱téxumoo̱? J'ai s'ejña tu̱ xi sku̱e̱he xu̱ta̱ nga ngatitsun ni xi tíi̱ncha ts'ín. Kui xá xi kis'ehe̱ santa nkúhu nga kis'ejña ntje̱he̱ Abraham, kui ntje̱ xi tjíhin nga ts'i̱ínkjáíhi̱n ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱. Ko̱ najmi ntsja Nti̱a̱ná kitsjáha̱ ra̱ xu̱to̱ kju̱a̱téxumoo̱. Tu̱ kits'ínk'atiyahá. Ntítsjee̱ ko̱ Moise kits'ínchjén nga b'a̱ kits'ín.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Tu̱nga nk'ie nga kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná Abraham, najmi kits'ínk'atiya éhe̱n.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Kui b'a̱ maha, ¿a tífi kontra̱há ra̱ kju̱a̱téxumoo̱ ni xi kitsúhu̱ Nti̱a̱ná Abraham? ¡Najmi! ¡Ndaha tsa mí yjehe! A̱t'aha̱ tsa kis'ejña nku kju̱a̱téxuma xi ka̱maha̱ ts'i̱ínk'íéntu tík'un xu̱ta̱, nk'iehé ka̱ma ts'i̱ínchjén xu̱ta̱ kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ b'a̱ ts'ín ku̱i̱chú ma na̱xu̱hu nginku̱n Nti̱a̱ná.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Ni xi títsu ní éhe̱n Nti̱a̱ná, nk'ie nga ngatitsuu̱n tjí'yúhu̱n ngayjee̱ xu̱ta̱, tu̱ xi xu̱ta̱ xi s'e̱jihi̱n ra̱ Jesucristo̱, kui xi ts'i̱ínkjáíhi̱n ni xi kitsú Nti̱a̱ná nga tu̱ tsjáhá ra̱ xi s'e̱jihi̱n.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 S'ejinná Jesucristo̱ nd'a̱i̱, tu̱nga kintehe̱ ni nga kis'ejña chji Jesucristo̱, kju̱a̱téxumoo̱ tjí'yúhu̱n ñá.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Xi nkú joyaha nku nda̱ musu̱ xi kjebénki jántí xi̱, b'a̱ ts'ín ngjiko̱ná kju̱a̱téxumoo̱ nginku̱n Cristo̱ tu̱ xi s'e̱jihinná ko̱ b'a̱ ts'ín na̱xu̱ ku̱i̱chú mahaná nginku̱n Nti̱a̱ná.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Tu̱nga nd'a̱i̱, nk'ie nga ja s'ejinná Jesucristo̱, ja najmi ta̱ machjéhenná xi kjébénkiná.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Ngatentoo̱ ja ntíhi̱ Nti̱a̱ná mahanu nd'a̱i̱, a̱t'aha̱ s'ejinnu̱u Cristo̱.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Ngatentoo̱ kisaténtájiun Cristo̱ ko̱ Cristo̱ tintsu̱ba̱jiun.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Najmi chumi ni ts'i̱íhi̱n yá xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ko̱ yá xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱, yá xi musu̱ xi kich'atse ko̱ yá xi nda̱íhi̱ yjoho̱, yá xi x'i̱hi̱n ko̱ yá xi chju̱úhu̱n. A̱t'aha̱ nkuhú mako̱o Cristo̱ Jesu, kui nga nku chu̱ba̱hanu nginku̱n Nti̱a̱ná.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Tsa Cristo̱ ts'e̱nu̱u, ntje̱he̱ Abraham tje̱he̱nnu̱u ko̱ n'e̱kjóho̱on ni xi kik'inya títjuhu̱n Abraham.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.