Atos 5
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NVT
1 Nku nda̱ xi 'mi Anania̱ ko̱ Safira̱ 'mi chju̱úhu̱n i̱ncha tsatéña nku xu'ba.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Jakj'á chuba to̱on xi kik'a̱i̱hi̱ xu'baha̱ ndo̱ ko̱ tu̱ nkuhú tíkjá j'ai tsjáha̱ já postru̱. Ta̱ kikie chju̱úhu̱n ni xi kits'ín.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Kintehe̱ ni nga tsateñai xu'boo̱, ¿a najmi jihí ts'i̱? Nk'ie nga tsateñai, ¿a najmi jihí ka̱ma ts'i̱hi to̱oo̱n? ¿Á b'a̱ kitsúhu ani̱ma̱hi̱ nga kichjubéheni chuba? Nti̱a̱ná tích'ana̱cha̱i̱hi̱, najmi xu̱ta̱.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Nk'ie nga kint'é Anania̱ éi̱n, tje̱n'yún j'aikijnehé nga k'ien. Tu̱ ni xí kitsankjúhún ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kint'é ni xi kamoo̱.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 A̱s'a̱i j'ai k'u̱a̱ já a̱sti, kik'otikjájnu najyun yjonintee̱ ko̱ tsitjusjeko̱ nga ngjingjáyanji.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 J'a ra̱ tsa nkú ma jan ora̱ j'ai chju̱úhu̱n Anania̱ nga najmi be ni xi kamoo̱.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 A̱s'a̱i kingjásjaiya Pedro̱:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Ta̱ kuihi chu̱bo̱ j'aikijnet'a sjai Pedro̱ ta̱chjúu̱n nga k'ien. Nk'ie nga jas'en já a̱stiu̱, kikie nga kjijña k'ien ta̱chjúu̱n ko̱ tsitjuko̱ nga ngjingjáyanjit'aha̱ x'i̱hi̱n.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Tu̱ xí kitsankjúhún ngayjee̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kint'é ni xu'bi̱.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Já postru̱ kits'ín ṉkjún kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi tsakúchji kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná a̱jihi̱n xu̱ta̱, ko̱ ngayjee̱ nkuhú kik'a xinkjín nga kama ñjakú a̱nte xi 'mi Kinte Ni'yaha̱ Salomon.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ndaha nku xu̱ta̱ xingisoo̱ najmi kama k'un nga ka̱ma ngujihi̱n xu̱ta̱ xi kama ñjakú yo̱, tu̱nga xu̱ta̱ na̱nti̱o̱hó tjo ṉkjún kits'íhi̱n.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Nkjin ṉkjún já ko̱ jminchjín j'aijín saha̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Santaha a̱ya ni̱yátée̱ kik'onsje xu̱ta̱ xu̱ta̱ uhu̱n nga kama̱ ko̱ na̱chan kingjántusún, tu̱ xi nk'ie nga kj'u̱a̱ha Pedro̱ ndaha tsa tu̱ nk'íéhe̱n kj'u̱a̱nehe̱ xu̱ta̱ uu̱n, ka̱ma nkihi̱.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Ta̱ j'ai ṉkjún xu̱ta̱ xi tjíntu a̱ndai nanki Jerusalen nga j'aiko̱ xu̱ta̱ uhu̱n ko̱ xi tjíntujíhi̱n jánindoo̱. Ngayjee̱ kama nkihi̱.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 A̱s'a̱i tu̱ ni xí kama xintak'uhún nda̱ na̱'mi títjuu̱n ko̱ ngayjee̱ já xi mako̱ho̱, kui xi já saduseo̱.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Kits'ínkji já xi jakj'ánijé já postru̱ ko̱ kits'ínkjas'en nu̱ba̱yá.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Tu̱nga nk'iehé nga ni̱stje̱n nku ntítsjehe̱ Nti̱a̱ná kikjex'á nu̱ba̱yóo̱ ko̱ kik'onsje jóo̱ nga b'i̱ kitsúhu̱:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —Tankíún. Ti̱ncho má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱ ko̱ t'inyoho̱o xu̱ta̱ ngayjee̱ én xi tsjá kju̱a̱tík'un.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 A̱s'a̱i kits'íntjusun já postru̱ én xi kik'ihi̱n. Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n jas'en má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱ ko̱ tsakúya. A̱s'a̱i j'ai nda̱ na̱'mi títjuu̱n ko̱ já xi mako̱ho̱ a̱nte má nga ma ñjakúko̱ xinkjín ko̱ kinchja̱ ñjaha̱ ngayjee̱ já k'aku̱hu̱ xu̱ta̱ Israel. Kitsjá kju̱a̱ nga ngju̱a̱i̱chj'a já postru̱ a̱ya nu̱ba̱yóo̱.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Tu̱nga nk'iehé nga tsichu nu̱ba̱yóo̱ já xi kunntá ni̱nku̱, najmi kisakúhu̱ já postru̱. A̱s'a̱i kik'óya ngáha nga j'aiko̱ én.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 B'i̱ i̱ncha kitsú:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Nk'ie nga kint'é én xu'bi̱ nda̱ na̱'mi títjuu̱n ko̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ nda̱ k'aku̱hu̱ já xi kunntá ni̱nku̱, ndaha najmi ta̱ be mí ni xi ku̱i̱tsu̱. Kingjásjaiyaha̱ xinkjín má ku̱i̱chúkjet'a ni xi tímoo̱.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Tu̱nga b'a̱há j'ai tsú nku nda̱:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 A̱s'a̱i nda̱ k'aku̱hu̱ já xi kunntá ni̱nku̱ ko̱ já xi yjankihi̱ i̱ncha ngjikj'á já postru̱. Najmi i̱ncha kits'ín'uhu̱n nga j'aiko̱, a̱t'aha̱ tsankjún tsa ndji̱o̱ k'u̱éhe̱ xu̱ta̱ na̱nti̱o̱.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Nk'ie nga j'aiko̱, tsinchá nginku̱n já tjíxá xi kama ñjakú yo̱. A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ nda̱ na̱'mi títjuu̱n:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Ja b'a̱ kik'in sisinnu̱u nga ndaha̱chí najmi ka̱ma k'úéni̱jmíhu̱u Jesu xu̱ta̱, tu̱nga tu̱ sahá b'a̱ tín'o. Ngayjee̱ xu̱ta̱ Jerusalen be ni xi tíbakuyó, ko̱ mjenu̱u nga ji̱n ch'a̱njii̱ ngabayaha̱ ndo̱.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱ ko̱ já postru̱ xingisoo̱:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Jun kin'ek'ion Jesu nga kikjat'a kruu̱, tu̱nga Nti̱a̱ha̱ ntje̱ cháháná kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nti̱a̱ná kitsjáha̱ kju̱a̱chánka nga kits'ín nga y'ejñat'aha̱. Kui xi tíjña títjun nd'a̱i̱ ko̱ xi ts'ínk'anki xu̱ta̱, tu̱ xi tsjáha̱ ra̱ xu̱ta̱ Israel nga ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ ka̱ma ndyjat'aha̱ jéhe̱.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Ji̱n kiyai̱ ko̱ tíbixínyai̱ ni xu'bi̱ ko̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ ya, Espiri̱tu̱ Santo̱ xi Nti̱a̱ná tsjáha̱ xu̱ta̱ xi nt'é'éhe̱n.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Nk'ie nga kint'é já tjíxóo̱ én xu'bi̱, tu̱ ni xí 'yúhún kama kjaha̱n, santaha kama mjehe̱ nga ts'i̱ínk'ien já postru̱.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Tu̱nga nkuhú nda̱ fariseo̱ xi 'mi Gamaliel, xi nku nda̱ chji̱ne̱'én xi bakúya kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ xi benkjúhu̱n ngayjee̱ xu̱ta̱, kui xi b'a̱ kitsú nga ku̱i̱ch'onsje kutju já postru̱.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱ já tjíxá xingisoo̱:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 A̱t'aha̱ xi nkú kama nd'a̱i ngáha, nda̱ chánka kits'ín ma yjoho̱ nda̱ Teuda̱ ko̱ ma ra̱ ñju unchan já xi kitsjennkíhi̱. Tu̱nga kin'ek'iehén ndo̱ ko̱ kindzjoya ngayjee̱ xi kitsjennkíhi̱. B'a̱ ts'ín tsichukjehe ni xu'bo̱.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Ko̱ a̱skan ngáha, ni̱stjin nga tís'exki̱ ngayjee̱ xu̱ta̱, j'ai Juda̱, nda̱ xi nibáha a̱nte Galilea̱, ko̱ nkjin ṉkjún xu̱ta̱ kitsjennkíhi̱. Tu̱nga ta̱ kin'ek'iehén ndo̱ ko̱ kindzjoya ngayjee̱ xi kitsjennkíhi̱.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 ’Kui b'a̱ maha, b'a̱ tíxihi̱nnu̱u nd'a̱i̱. Najmi tu̱ nungijiun yjonu̱u ni xi tíi̱ncha ts'ín já xu'bi̱. Najmi tu̱ jun nkú n'oho̱o. A̱t'aha̱ tsa ts'e̱ xu̱ta̱ a̱sunntei̱ ni xi tíi̱ncha ts'ín jóo̱, ku̱i̱chúkje.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Tu̱nga tsa Nti̱a̱náhá ts'e̱ niu̱, najmi ka̱manu̱u n'e̱kjio. Kutsa santahá ni ko̱ Nti̱a̱ná tíbankíún kontro̱o.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 A̱s'a̱i kits'ínkjáíhi̱n já tjíxóo̱ ni xi kitsú Gamaliel. Kinchja̱ha̱ já postru̱, kingjáha̱ ko̱ y'éjña nkjúhu̱n nga k'u̱éni̱jmíyaha Jesu. I̱ncha kits'ín nda̱í ngáha̱ ra̱.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 I̱ncha tsitju já postru̱ nginku̱n já tjíxóo̱ nga tsjo tíi̱ncha ma ts'íhi̱n ra̱, a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná kitsjántehe̱ nga un sku̱e̱he̱ nga̱t'aha̱ Jesu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ngayje ni̱stjin tsakúya tehe̱nte ko̱ y'éni̱jmí má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱ ko̱ xki̱ ni'ya nga Jesu xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.