Atos 4

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pedro̱ ko̱ Jua tíi̱ncha nchja̱ko̱ sa xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ nk'ie nga i̱ncha j'ai já na̱'miu̱ ko̱ nda̱ k'aku̱hu̱ já xi kunntá ni̱nku̱ ko̱ já saduseo̱.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Kui xi kama kjaha̱n a̱t'aha̱ Pedro̱ ko̱ Jua tíbakúyaha̱ xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ ko̱ tíb'éni̱jmí nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱, a̱t'aha̱ j'áíya ngáha̱ ra̱ Jesu.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 A̱s'a̱i jakj'ánijé jóo̱ ko̱ kits'ínkjas'en nu̱ba̱yá santaha ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n, a̱t'aha̱ ja ngixun kui chu̱bo̱.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Xu̱ta̱ xi kint'é ni xi kinchja̱ Pedro̱ ko̱ Jua, nkjin maha xi kis'ejihi̱n Jesu. Un ra̱ mii̱ tsichu ma já xi kis'ejihi̱n.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n kama ñjakú nanki Jerusalen já k'aku̱, jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá ko̱ já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 J'ai Ana xi tjíhi̱n nda̱ na̱'mi títjun, ko̱ Kaifa, Jua, Alejandro̱ ko̱ ngatentee̱ já xi y'aha̱ ra̱ já na̱'mi k'aku̱.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 A̱s'a̱i ngjichj'a Pedro̱ ko̱ Jua ko̱ kin'ekinchá a̱jihi̱n jóo̱. B'a̱ kitsú jóo̱:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱ nga kitsejíhi̱n ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 tín'eko̱kju̱a̱ni̱ nd'a̱i̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱nda xi kin'ehe̱ nku nda̱ un ko̱ xi nkú ts'ín kama nkihi̱.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Kui nga tjíhin nga cha̱hanu ngatentoo̱ ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ Israel nga nga̱t'aha̱ nga'yúhu̱n Jesucristo̱, nda̱ xi nibáha Nazaret, kama nkihi̱ ra̱ nda̱ xi kabasinjña e̱i̱ nginkun. Jun kingjat'a kruhu̱u Jesu tu̱nga Nti̱a̱náhá kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jesu, kui ndji̱o̱ xi najmi kits'ín mje já chji̱ne̱xjóo̱ tu̱nga nd'a̱i̱ ja j'ai ma ndji̱o̱ k'aku̱.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Najmi tjín sa kj'a̱í xi maha̱ ts'ínk'anki xu̱ta̱. Nti̱a̱ná najmi kits'ín nibá sa kj'a̱í a̱sunntei̱ xi ka̱ma ts'i̱ínk'ankiná.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 A̱s'a̱i kama nkjúhu̱n já tjíxóo̱ nk'ie nga kint'é nga b'a̱ ts'ín ndjá tínchja̱ Pedro̱ ko̱ Jua ko̱ i̱ncha kikie nga tu̱ já tu̱ k'un tu̱ mahá niu̱ xi najmi 'yún maha̱ xu̱ju̱n. I̱ncha kamankjihi̱n nga kui jóo̱ xi y'emako̱ Jesu.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Tu̱nga najmi behé mí nihi xi kja̱nínehe̱, a̱t'aha̱ tíi̱ncha be nga nda̱ xi kama nkihi̱ kabasinjñako̱ho̱ jóo̱.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 A̱s'a̱i i̱ncha kitsjá kju̱a̱ nga ku̱i̱tju jóo̱ má tíma kju̱o̱ ko̱ kinchja̱ni̱jmíyako̱ho xinkjín niu̱.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 B'i̱ i̱ncha kitsú:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Tu̱nga tu̱ xi najmi ta̱ ngju̱a̱i̱ndju saha ée̱n a̱jihi̱n xu̱ta̱, kui nga tu̱ sahá ku̱i̱nchankjúhu̱n ra̱á tu̱ xi najmi ta̱ ch'a k'u̱éni̱jmíhi Jesu.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 A̱s'a̱i kinchja̱ ngáha̱ ra̱ jóo̱. Y'éch'oho̱ nga najmi ta̱ i̱ncha k'u̱éni̱jmíhi ko̱ tsa ku̱i̱nchja̱ni̱jmíyaha Jesu.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Tu̱nga b'i̱hí kitsú Pedro̱ ko̱ Jua nga kinchja̱ko̱ já tjíxóo̱:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 A̱t'aha̱ ji̱n tjíhin nga ku̱i̱xínyai̱ ni xi kiyai̱ ko̱ xi kinu'yái̱.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 A̱s'a̱i já tjíxóo̱ tsinchánkjúhu̱n tu̱nga kits'ín nda̱íhí ra̱. Najmi kisakúhu̱ mí nihi xi ts'i̱ínnijéhe̱ ra̱, a̱t'aha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ ni xi kamoo̱.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Ts'ati yachán nú tjín ko̱ yaha̱ ra̱ nga uhu̱n nda̱ xi kamat'ain kju̱a̱nkjún xu'bi̱ nga kama nkihi̱.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Nk'ie nga ja kin'e nda̱í ngáha̱ ra̱ Pedro̱ ko̱ Jua, a̱s'a̱i ngjisehe̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱ ko̱ kitsúyaha̱ ngayjee̱ ni xi kitsú já na̱'mi k'aku̱ ko̱ jáchá xi ta̱ tjíhi̱n xá.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Nk'ie nga kint'é xu̱ta̱ xingisoo̱ éi̱n, ngayjee̱ nkuhú kits'ín kju̱a̱nkjintak'uhu̱n nga i̱ncha kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná. B'i̱ i̱ncha kitsú:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ntje̱ cháni̱ David xi nda̱ musu̱hi̱ kin'ekínchja̱ko̱honi Espiri̱tu̱ Santo̱. B'i̱ tsixín:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Y'énda yjoho̱ já rei̱ xi tjín a̱sunntee̱ ko̱ kama ñjakú já tjíxóo̱.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’A̱t'aha̱ kju̱axi̱ nga nanki xu'bi̱ nda̱ rei̱ Herode̱ Antipa̱ ko̱ Ponci̱o̱ Pilato̱ kama ñjakúko̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ ko̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ nga i̱ncha ngji kontra̱ha̱ Jesu xi Ntíhi̱, kui xi y'exáí nga kin'e nibáí. Kui xi je.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 B'a̱ ts'ín kits'íntjusuhun jóo̱ ngayjee̱ ni xi ja y'enda títjuin ko̱ xi tsixínyai nga tjíhin nga ka̱ma.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 ’Nd'a̱i̱ ji Nti̱a̱ni̱, cha̱se̱i̱hi̱ ni xi mjehe̱ ts'i̱ínni̱ jóo̱. Tjeihi̱n xu̱ta̱ xi ts'i̱ nga ndjá k'u̱éni̱jmí én xi ts'i̱.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Nga'yíhi̱n katuma nkihi̱ ra̱ xu̱ta̱ un ko̱ katuma kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi ku̱a̱kúchji kju̱a̱chánkahi̱. N'e̱chjénni̱ nga n'e̱i̱ kui niu̱ ngajoho̱ Jesu, kui xi Ntíhi̱ ko̱ tsje.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Nk'ie nga ja kamaha̱ jóo̱ nga kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná, ts'ajniyá a̱nte xi má nga kama ñjakú. Ngayjee̱ j'aijíhi̱n Espiri̱tu̱ Santo̱ ko̱ ndjá i̱ncha y'éni̱jmí éhe̱n Nti̱a̱ná.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nkuhú kits'ín ani̱ma̱ha̱ ko̱ kju̱a̱nkjintak'uhu̱n ngayjee̱ xi kis'ejihi̱n Jesu. Ndaha nku najmi b'a̱ kitsú tsa nkuhú kui ts'e̱ ni xi tjíhi̱n. Tu̱ sa ní ngujihín kits'ínchjénko̱ xinkjín ni xi tjíhi̱n.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 'Yún kis'ehe̱ nga'yún já postru̱ nga kitsúya nga j'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ ngayjee̱ 'yún nda kits'ínko̱ho̱ Nti̱a̱ná.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 A̱jihi̱n xu̱to̱ najmi kis'e xi kindyjat'aha̱ tsa mí nihi, a̱t'aha̱ ngayjee̱ xi tjíhi̱n xu'ba ko̱ tsa ni'ya tsatéña ko̱ j'aiko̱ to̱on xi kik'a̱i̱hi̱.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 J'ai tsjáha̱ já postru̱ ko̱ kui xi tsakjánya to̱oo̱n nga kitsjáha̱ xi nkú tjín machjéhe̱n nga nkúnkú xu̱ta̱.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Y'ejña nku nda̱ xi y'aha̱ ra̱ ntje̱ chá Levi xi kitsin xjo̱ Chipre̱ xi 'mi Kuse, xi já postru̱ y'ét'a j'áíhi̱n nga Bernabe k'úín. Kui j'áín xi tsuhu̱ ra̱: xi tsjá nga'yúhu̱n xu̱ta̱.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Bernabe tsatéña nku xu'ba xi tíjñaha̱ ko̱ j'ai tsjáha̱ já postru̱ to̱on xi kik'a̱i̱hi̱.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.