Atos 2

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nk'ie nga tsichu ni̱stjihi̱n S'í Pentecoste, nkuhú a̱nte kama ñjakú ngayjee̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Jesu.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Tu̱ janeyahá nk'a ján. B'a̱ kama xi nkú ma nga 'yún kjenima ntjo̱. Kinu'yá kui nii̱ ngayjee̱ a̱ya ni'yoo̱ xi má nga kab'entu jóo̱.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 A̱s'a̱i kama chji a̱sun nintaku̱ jóo̱ ni xi b'a̱ k'un nja̱i̱ nd'í k'un nga kik'a̱i̱hi̱.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Ngayjee̱ kitsejíhi̱n ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ ko̱ kik'atuts'i̱hi̱n nga kinchja̱ kj'a̱í kj'a̱í én xi nkú ts'ín kitsjáha̱ Espiri̱tu̱ nga ku̱i̱nchja̱.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Kui ni̱stjiu̱n tjíntu nanki Jerusalen xu̱ta̱ judio̱ xi benkjún Nti̱a̱ná xi nibaha ngayje tíkjá nanki xi tjín a̱sunntee̱.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 A̱s'a̱i kama ñjakú xu̱ta̱ nk'ie nga kint'é ni xi janeyoo̱. Ndaha najmi i̱ncha be ni xi i̱ncha ku̱i̱tsu̱, a̱t'aha̱ tu̱ éhe̱n ní i̱ncha kint'é nga nkúnkú.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Tu̱ ni xí kama nkjúhu̱n ra̱ ko̱ b'i̱ ngján b'i̱ kitsúhu̱ xinkjín:
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 ¿Nkú ts'ín én xi mahaná nga nkúnkáá tínu'yáhaná nga tíi̱ncha nchja̱ha?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 A̱t'aha̱ tjínjinná e̱i̱ xu̱ta̱ Parti̱a̱, xu̱ta̱ Medi̱a̱, xu̱ta̱ Elam, xu̱ta̱ xi nibáha a̱nte Mesopotami̱a̱, xu̱ta̱ Judea̱, xu̱ta̱ Capadoci̱a̱, xu̱ta̱ Ponto̱, xu̱ta̱ Asi̱a̱,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 xu̱ta̱ Frigi̱a̱, xu̱ta̱ Panfili̱a̱, xu̱ta̱ Egipto̱, xu̱ta̱ xi nibáha a̱nte Libi̱a̱ xi tiña maha̱ nanki Cirene̱, ko̱ xu̱ta̱ Roma̱. Tjín xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ko̱ tjín xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ tu̱nga s'ejihín ra̱ Nti̱a̱ná.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 Tjín xu̱ta̱ Creta̱ ko̱ xu̱ta̱ Ara̱be̱. Ngatenteé tínu'yáá nga énná tíi̱ncha tsuyaha̱ xu̱ta̱ xu'bi̱ kju̱a̱chánka xi ts'ín Nti̱a̱ná.
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Ngayjee̱ xu̱ta̱ kama nkjúhu̱n. Ndaha najmi be ni xi ku̱i̱tsu̱. Kingjásjaiyaha̱ xinkjín:
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 A̱s'a̱i k'u̱a̱ xi tu̱ tohón kamaha̱ ko̱ b'a̱ kitsú:
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 A̱s'a̱i tsasinjña ndju Pedro̱ ko̱ já postru̱ xi te nkuu̱. 'Yún kinchja̱ nga b'i̱ kitsúhu̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n:
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Najmi ch'i̱ jái̱ xi nkú nga ts'ín tín'enkjíntak'un, a̱t'aha̱ a̱s'a̱ihí chu̱ba̱ ñja yo̱.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ni xi tíyo, kui ni xu'bi̱ xi kitsúya títjun nda̱ profeta̱ Joel má nga b'i̱ ts'ín y'ét'a:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 B'i̱ títsu Nti̱a̱ná:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Kui ni̱stjin xu'bo̱ tsjaha̱ Espiri̱tu̱na̱ já musu̱na̱ ko̱ jminchjín musu̱na̱,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 Ts'ian kju̱a̱nkjún nk'a ján,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 Ka̱ma jyun ts'íu̱ ko̱ xi nkúhu jní ka̱ma sóo̱.
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 N'e̱k'anki ngayjee̱ xi k'u̱a̱nkihi̱ Nti̱a̱ná nga ts'i̱ínnkihi̱.
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 ’Jun já Israel, ta̱sinñju ni xi xínnu̱u. Ya sisiun ni xi kits'ín Jesu, nda̱ xi nibáha Nazaret. Kits'ín kju̱a̱chánka ko̱ kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi tsakúchji kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná. Nti̱a̱ná kitsjáha̱ nga b'a̱ kits'ín tu̱ xi y'éjña chjihi̱nu̱u nga kui kits'ín nibáha̱.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Y'énda títjun Nti̱a̱ná ko̱ be nkúhu nga tuts'ihi̱n ni nga já kontra̱ n'e̱kjas'ehe̱n Jesu. Jun kichjubénijó ko̱ kin'ek'ion. Já xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ kin'e chjón nga kikjat'a kruu̱.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Tu̱nga Nti̱a̱náhá kits'ín nda̱íhi̱ a̱jihi̱n kju̱a̱'uhu̱n ngabayoo̱. Kits'ínk'íéjña tík'un ngáha̱ ra̱. Ndaha̱chí najmi kamaha̱ ngabayoo̱ kits'ínk'íéjña'yúhu̱n.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 ’B'i̱ ts'ín yét'a xu̱ju̱n David nga kinchja̱ni̱jmíyaha Jesu:
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Kui kju̱a̱ha nga tíma tsjoho̱ ra̱ ani̱ma̱na̱,
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 A̱t'aha̱ najmi n'e̱ nga maní a̱ntehe̱ xu̱ta̱ k'ie̱n,
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Tsakuchjíní ni̱yá xi fi má nga k'úéntu tík'un xu̱ta̱,
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 ’Jun já nts'e, xínya kixi̱ kixi̱nu̱u nga ntje̱ cháná David k'ien ko̱ kis'eyanji. Santaha ni̱stjin nd'a̱i̱ tíjñajin saná tsjóho̱.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Kui xi kama nku nda̱ profeta̱ ko̱ kikie nga Nti̱a̱ná kitsúya kixi̱ títjuhu̱n nga ntje̱ xi ts'e̱ stjújin xi k'úéjñasun a̱ntehe̱ nga ku̱a̱téxuma.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Kui nga kikie títjuhun David ni xi ka̱ma ko̱ kitsúya nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná, nga najmi s'e̱jña a̱ntehe̱ xu̱ta̱ k'ie̱n ko̱ nga najmi ku̱a̱tsún yjonintehe̱.
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 ’Jesu, kui xi Nti̱a̱ná kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ ko̱ ji̱n kiyai̱ nga b'a̱ kama.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Kui xi tíyankjún nd'a̱i̱ nga tíjñat'a Nti̱a̱ná ko̱ kits'ínkjáíhi̱n Espiri̱tu̱ Santo̱ xi kitsúya títjuhu̱n Na̱'miu̱ nga tsjáha̱. Kui xi títs'ín nibá ni xi tíyo ko̱ tínu'yó nd'a̱i̱.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 A̱t'aha̱ najmi David xi ngjinji nk'a ján, tu̱nga b'a̱há kitsú:
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 k'uentú maná xi fi kontra̱hi kinte tsu̱kui.”
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 ’Kui nga tjíhin nga sku̱e̱ kixi̱hi ngatentee̱ xu̱ta̱ Israel nga Jesu, xi jun kikjat'a kruu̱, kui xi Nti̱a̱ná kitsjá xáha̱ nga tíbatéxuma nd'a̱i̱. Kui xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná.
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Nk'ie nga kint'é jóo̱ ni xu'bi̱, tu̱ ni xí kik'ie nusin nusihín ra̱. A̱s'a̱i b'i̱ i̱ncha kitsúhu̱ Pedro̱ ko̱ já postru̱ xingisoo̱:
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 B'i̱ kitsú Pedro̱:
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 A̱t'aha̱ k'u̱a̱i̱nu̱u ko̱ ku̱a̱i̱hi̱ ntínu̱u ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱, ko̱ ta̱ k'u̱a̱i̱hi̱ xu̱ta̱ xi kjin tjíntu, ngayjee̱ xi Nti̱a̱ná ku̱i̱nchja̱ha̱ nga ka̱ma ts'e̱.
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Kui én xu'bi̱ ko̱ kj'a̱í sa xi kitsú Pedro̱ nga kinchja̱ ko̱ nga kitsjáni̱yáha̱ xu̱ta̱. B'i̱ kitsúhu̱:
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 A̱s'a̱i kisaténtá xu̱ta̱ xi kits'ínkjáíhi̱n én xi y'éni̱jmí Pedro̱. Kui ni̱stjiu̱n jan mii̱ xu̱ta̱ j'aijín saha̱ xu̱ta̱ xi ja s'ejihi̱n Jesu.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Tehe̱nte tsasínñjuhu̱ xu̱to̱ ni xi tsakúya já postru̱. Nkuhú i̱ncha kik'a xinkjín. Kama ñjakú nga kikjine ni̱ñu̱ ko̱ nga kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Kama nkjúhu̱n ngayjee̱ xu̱ta̱, a̱t'aha̱ nkjin kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi tsakúchji kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná kits'ín já postru̱.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Ngatentee̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Jesu nkuhú kits'ín yjoho̱ ko̱ kits'ínchjénko̱ ngujin xinkjín ngayjee̱ ni xi tjíhi̱n.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Tsatéña xu'baha̱ ko̱ ni xi tjíhi̱n ko̱ kits'ínndzjoho̱ to̱oho̱n ngayjee̱ xu̱ta̱ xi nkú tjín machjéhe̱n nga nkúnkú.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Xki̱ ni̱stjin kama ñjakú má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱. Ni'yaha̱ tsakjánya ni̱nku̱a̱n nga kikjineko̱ xinkjín, nga tjíntuyá tsjo ts'íhi̱n ra̱ ko̱ nga ni̱ma̱kju̱a̱ tjíntuyá ani̱ma̱ha̱.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 I̱ncha ts'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná, ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ nda kikiehe̱. Xki̱ ni̱stjin Nti̱a̱ná kits'ín nibájin saha̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ kj'a̱í sa xi tíi̱ncha b'anki.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.