Atos 26
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH
1 A̱s'a̱i nda̱ rei̱ Agripa̱ b'i̱ kitsúhu̱ Pablo̱:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 —Tsjo ṉkjún mana, nda̱ rei̱ Agripa̱, nga ka̱ma kúási̱nka̱ yjona̱ nginkuin nd'a̱i̱ nga̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi tíbatéjénena já judio̱.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 A̱t'aha̱ ji ya sisin xi nkú ts'ín tíjña sin cháha̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ko̱ ni xi b'ésiyáha. Kui b'a̱ maha, tíbankihi ra nga n'e̱tsentai nga ku̱a̱sinñjuní.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 ’Be ngayjee̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ xi nkú ts'ín tsáte̱jñajihi̱n nkúhu nga ndyjana. A̱t'aha̱ tsáte̱jñajihi̱n xu̱ta̱na̱ ko̱ Jerusalen tsáte̱jña.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Ko̱ ta̱ be ya jóo̱ ko̱ ka̱ma ku̱i̱tsu̱ya tsa mjehe̱, nga tehe̱nte kits'intjusan xi nkú ts'ín tíjña ni̱yáha̱ já fariseo̱, já xi 'yún je fiko̱ ni xi s'ejinni̱.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 ’Nd'a̱i̱ síi̱jña e̱i̱ nga tín'eko̱kju̱a̱na a̱t'aha̱ tíkuyáha̱ nga Nti̱a̱ná ts'i̱íntjusun ni xi kitsúya títjuhu̱n ntje̱ cháni̱.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Ta̱ kui nihi xi tíi̱ncha kuyáha̱ nga ts'i̱ínkjáíhi̱n xu̱ta̱ni̱ xi te jo maha ntje̱ chá xi y'aha̱ ra̱. Kui kju̱a̱ha nga tíi̱ncha ts'íntsjoho̱ ra̱ Nti̱a̱ná ni̱stjin ni̱stje̱n. Nda̱ rei̱ Agripa̱, tíbatéjénena já judio̱ nga̱t'aha̱ ni xi an tíkuyáha̱.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 ¿Á najmi s'ejihi̱nnu̱u nga Nti̱a̱ná ts'i̱ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 ’Ni̱stjin nk'ie b'a̱ kixian nga tjíhin nga kfín kontra̱ha̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Jesu, nda̱ xi nabáha Nazaret.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 B'a̱ kits'ian Jerusalen. Já na̱'mi k'aku̱ kitsjána kju̱a̱ xi má nga ts'inkjas'en nu̱ba̱yá xu̱ta̱ xi yjankihi̱ Jesu. Ko̱ nk'ie nga n'ek'ien, an ta̱ kits'inj'a̱ nga b'a̱ n'ehe̱.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Nkjin ni̱yá ko̱ xki̱ ni'ya sinagoga̱ kits'in'úhu̱n tu̱ xi najmi ta̱ sku̱e̱nkjúhun Jesu. Tu̱ xí 'yúhún kits'in unkie xu̱ta̱ xu'bo̱ ko̱ kitsjennkí unkie santaha tu̱ má nankihí ni.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 ’Kui nii̱ kits'ian. A̱s'a̱i y'éxána ko̱ kitsjána kju̱a̱ já na̱'mi k'aku̱ nga kfíán Damasco̱.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Tu̱nga nk'ie nga títs'ian ni̱yá, ji nda̱ rei̱, nk'ie nga masen ni̱stjiu̱n kikie nku nd'í chánka xi nibaha nk'a ján. 'Yún tsat'ai sa nga nd'íhi̱ ts'íu̱. Kits'ín ndzjenna ko̱ ta̱ kits'ín ndzjehe̱n já xi tje̱nko̱na.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 A̱s'a̱i tsixuntui̱ t'anankiu̱ ko̱ kint'e nku nta̱ xi én hebreo̱ kinchja̱ko̱na. B'a̱ kitsúna: “Saulo̱, Saulo̱, ¿á unchahaní? ¿Á ta̱ ji tín'e'uhu̱n ri̱ yjohi̱?”
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 ’A̱s'a̱i b'a̱ kixian: “¿Yáha ji, Nda̱ Nti̱a̱?” B'a̱ kitsúna Nda̱ Nti̱a̱ná: “An Jesu xi unchai.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Tu̱nga ti̱síntje̱nní ko̱ t'in. Kuakakuchjíhi ra yjona̱ tu̱ xi n'e̱xát'ahaní ko̱ tu̱ xi ku̱i̱xínyahani ni xi kuayai ko̱ ni xi cha̱ sai a̱skahan.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Ts'inkjísehe xu̱ta̱ judio̱ ko̱ xi najmi judio̱. Najmi tsjanté tsa i̱ncha ts'i̱ín'uhin.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Chjúx'ánki tunku̱n xu̱ta̱ tu̱ xi ku̱i̱tjuhu má jyuu̱n nga kju̱a̱s'ehen má ndzjee̱n, tu̱ xi ku̱i̱tjujihin a̱jin nga'yúhu̱n nda̱nindoo̱ nga ts'i̱ínkjáíhi̱n Nti̱a̱ná. Nti̱a̱ná ts'i̱ínndyjat'aha̱ ngatitsuhu̱n ko̱ tsjáha̱ a̱nte a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi bichú ma je nginku̱n tu̱ nga̱t'aha̱ nga s'ejihi̱n an.”
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 ’Kui b'a̱ maha, nda̱ rei̱ Agripa̱, kint'e'éhe̱n ra̱ xi tsakúchjina yjoho̱, xi nibaha nk'a ján.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Títjun y'eni̱jmíhi̱ éhe̱n Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi tjín nanki Damasco̱, ko̱ a̱skahan xi tjín nanki Jerusalen ko̱ ngayjee̱ nanki xi tjín a̱nte Judea̱, ko̱ santaha xu̱ta̱ na̱xi̱nantá xi tjín a̱sunntee̱. B'a̱ kixihi̱n nga ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ ts'i̱ínkjáíhi̱n Nti̱a̱ná, ko̱ nga ts'i̱ín ni xi ku̱a̱kúchji nga ja kits'ínk'óntjaiya ani̱ma̱ha̱.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Kui kju̱a̱ha nga jakj'ánijéhena já judio̱ na̱tsihi̱n ni̱nku̱ ko̱ kama mjehe̱ nga ts'i̱ínk'ienna.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 ’Tu̱nga Nti̱a̱náhá tíbasinko̱na santaha nd'a̱i̱. Kui nga síi̱jñahana e̱i̱ nga tínchjaka̱ xu̱ta̱ x'a̱n ko̱ xi nchi̱ná. Tíxinya ni xi ta̱ kitsúya já profeta̱ ko̱ Moise, ni xi tjíhin nga ku̱i̱tjusun.
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 A̱t'aha̱ kui xi b'a̱ kitsú nga tjíhin nga un sku̱e̱he̱ xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná ko̱ nga kui xi tjun kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱, tu̱ xi b'a̱ ts'ín ts'i̱ín ndzjehe̱n ra̱ xu̱ta̱ni̱ ko̱ xu̱ta̱ na̱xi̱nantá xi tjín a̱sunntei̱ xi nkú ts'ín k'u̱a̱nkihi.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Nk'ie nga b'a̱ kitsú Pablo̱ nga tíbasinko̱ yjoho̱, a̱s'a̱i b'i̱ kitsú nda̱ títjun Festo̱ nga kikjintáya:
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pablo̱:
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Nda̱ rei̱ Agripa̱ be ni xu'bi̱. Kui nga tínchja kixi̱ kixi̱hina nginku̱n. A̱t'aha̱ behe̱ k'an nga beyje nda̱ rei̱ ngatentee̱ ni xu'bi̱. Najmi nku a̱nte xi tíjña 'ma má nga b'a̱ kamoo̱.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Ji nda̱ rei̱ Agripa̱, ¿a s'ejihin ni xi kitsú já profeta̱? Be nk'ie nga s'ejihin.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 B'i̱ kitsú nda̱ rei̱ Agripa̱:
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pablo̱:
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 A̱s'a̱i tsisintje̱n nda̱ rei̱, nda̱ títjuu̱n, na̱ Berenice̱ ko̱ ngayjee̱ xi i̱ncha kab'entuko̱ho̱ yo̱.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 I̱ncha ngji nchja̱ni̱jmíya t'axín kju̱o̱. B'i̱ i̱ncha kitsúhu̱ xinkjín:
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 A̱s'a̱i nda̱ rei̱ Agripa̱ b'i̱ kitsúhu̱ nda̱ títjun Festo̱:
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.