Atos 20
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH
1 A̱skahan nga ja kis'ejyú xu̱ta̱ nkjiu̱n, Pablo̱ kinchja̱ ñjaha̱ xu̱ta̱ xi yjankihi̱ Jesu ko̱ kitsjá nga'yúhu̱n. A̱s'a̱i tsitju nga ngji Macedoni̱a̱.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Xki̱ nanki xi tjín a̱nte Macedoni̱a̱ j'a ko̱ 'yún kitsjá nga'yúhu̱n xu̱ta̱ ni̱nku̱ nga kinchja̱ko̱. A̱skahan tsichu Greci̱a̱.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Jan sá kamaha̱ nga y'ejña yo̱. Nk'ie nga ja ku̱a̱kj'á tsutsu xi ngju̱a̱i̱ko̱ho̱ a̱nte Siri̱a̱, tu̱ kint'éhé én nga já judio̱ ja y'éndako̱ xinkjín nga ts'i̱ín'uhu̱n. Kui nga ta̱ a̱nte Macedoni̱a̱ ngji ngáha.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Kui já xu'bi̱ xi kitsjennkíhi̱ Pablo̱: Sopa̱te̱r xi Berea̱ nibáha xi ntíhi̱ Pirro̱ maha, Aristarco̱ ko̱ Segundo̱ xi Tesaloni̱ka̱ i̱ncha nibáha, Gayo̱ xi Derbe̱ nibáha, Timoteo̱, Tiki̱co̱ ko̱ Trofi̱mo̱ xi Asi̱a̱ i̱ncha nibáha.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 I̱ncha ngji títjun jái̱ ko̱ nanki Troa̱ kikuyáni̱.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ji̱n bi a̱skahan nga j'a s'í nk'ie nga chine ni̱nku̱a̱n xi najmi tjíhi̱n na̱'yu̱ san, tsitjas'e̱i̱n nku tsutsu ko̱ tsitjui̱ Filipo̱. Ni̱stjin xi ma uhun tsichu tje̱nnkii̱ jóo̱ Troa̱. Yo̱ ts'andayani̱ yatu ni̱stjin.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Nk'ie nga tíb'atuts'i̱hi̱n tuntjóo̱ kama ñjakúi̱ tu̱ xi chi̱ne̱he̱ni̱ ni̱ñu̱. A̱s'a̱i Pablo̱ tsakúyaha̱ xu̱to̱, a̱t'aha̱ ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n ngju̱a̱i̱ ngáha. Tu̱ nku ngjindjuko̱hó ée̱n santaha nkúhu nga masen ni̱stje̱n.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Chun ndzjen ndzjen yo̱, a̱t'aha̱ nkjin maha nd'í seti̱ xi tjín nk'a ni'ya xi má nga kama ñjakúi̱.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Tu̱ nkuhú nda̱ti xi 'mi Eutiko̱ xi a̱nkju̱a̱ nk'oo̱ kab'ejña stiu̱. Kui xi kis'efe nk'ie nga 'yún ngjindjuko̱ Pablo̱ ée̱n. 'Yún ṉkjún kis'efe tjain. A̱s'a̱i tsijnenki. Ni'ya xi ma jahan niba nga tsijnenki. Ja ka'me nga kichjusíntje̱n.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 A̱s'a̱i tsitjujen Pablo̱ ko̱ ngjik'úhu̱n. Kitsubakj'á nda̱tiu̱ ko̱ b'i̱ kitsú:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 A̱s'a̱i ta̱ ngji ts'ínndju̱ú ngáha éhe̱n Pablo̱. Tsakjánya ni̱nku̱o̱n, i̱ncha kikjine ni̱ñu̱ ko̱ ta̱ ngjindjuhú ngáha nga tsakúyaha̱ xu̱to̱ santa nkúhu nga kama see̱n. A̱s'a̱i ngji.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Máha nda̱tiu̱, i̱ncha ngjiko̱ tík'uhu̱n xu̱ta̱ ni'yaha̱ ko̱ i̱ncha kisakú nga'yúhu̱n nga̱t'aha̱ ni xi kama.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ja kamoo̱. Ji̱n tje̱n tsankinko̱ho̱ni̱ tsutsu nanki Ason, yo̱ má nga chúyai̱hi̱ Pablo̱. B'a̱ ts'ín y'éndako̱ni̱, a̱t'aha̱ mjehe̱ nga ni̱yá t'ananki ts'i̱ín.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Nk'ie nga kisakúni̱ Pablo̱ nanki Ason, a̱s'a̱i jas'enko̱ni̱ tsutsuu̱ ko̱ tsankii̱n nanki Mitilene̱.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Tsitjui̱ nanki Mitilene̱ ko̱ ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n tsitjai̱ xjo̱ Kio̱. Nk'ie nga kama ndyjuu̱n tsitjandái̱ nanki Samo̱, nku a̱nte má bichú tsutsu. Kin'ekj'áíyai̱ nanki Trogili̱o̱ ko̱ ni̱stjin ma ndyjuu̱n tsichii̱ nanki Mileto̱.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 B'a̱ kin'ei̱ a̱t'aha̱ Pablo̱ mjehe̱ kj'u̱a̱ ni̱yá nanki Efe̱so̱ tu̱ xi najmi k'u̱a̱ndayaha̱ ra̱ nanki xi tjín a̱nte Asi̱a̱. Kits'ín xatíhi̱ yjoho̱ nga ku̱i̱chú nanki Jerusalen, tsa tu̱ ahá ni sa̱kúhu̱ nga k'úéjña yo̱ nk'ie nga ku̱i̱tju S'í Pentecoste.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nk'ie nga tsichii̱ nanki Mileto̱, kits'ínkji én Pablo̱ nga kinchja̱ha̱ jácháha̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ Efe̱so̱.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Nk'ie nga i̱ncha j'ai jóo̱, b'i̱ kitsú Pablo̱:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Ni̱ma̱kju̱a̱ ts'asjé yjona̱ nga kits'inxát'aha̱ Nti̱a̱ná. Kikjíi̱nta nga un kikiena ni xi y'éndat'áínna já judio̱.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Tu̱nga najmi kingjent'íáhá ra̱ nga y'eni̱jmínu̱u ni xi ts'e̱ ngandanu̱u. Tsakuyánu̱u ni̱yátée̱ ko̱ xki̱ ni'yanu̱u.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Y'ejñá chjihi̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ko̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ nga tjíhin nga ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ nga s'e̱jihi̱n Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 ’Nga tínt'e'éhe̱n Espiri̱tu̱ Santo̱ nd'a̱i̱ tífia Jerusalen. Najmi be mí nihi xi ka̱mat'an ján.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Tu̱nga xki̱ a̱nte má nga fia tsuya títjunna Espiri̱tu̱ Santo̱ tsa nu̱ba̱yá ko̱ tsa kju̱a̱'un tíkuyána.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Tu̱nga najmi kjinta̱hána tsa ku̱a̱yá. Nga̱t'a ts'a̱n najmi 'yún chjíhi̱ ra̱ ni xu'bo̱. Tu̱ nkuhú ni xi mjena. Mjena nga ku̱i̱chúkjet'a tsjo tsjo ni xi títs'ian ko̱ ts'inndja̱á xá xi kitsjána Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu, nga xínya sisian én nda tsuhu̱ Jesu xi b'éjña chji kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’Be nd'a̱i̱ nga najmi ta̱ cha̱hanú ngatento xi jái̱senu̱u, jun xi y'eni̱jmínu̱u nkú ts'ín batéxuma Nti̱a̱ná.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Kui b'a̱ maha, ni̱stjin nd'a̱i̱ tíxinyaha̱nu̱u nga najmi an y'anjiá tsa tjín xi ndyja̱.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 A̱t'aha̱ najmi chumi nihi xi y'ejñá 'manu̱u. Ngayjee̱ ni xi mjehe̱ Nti̱a̱ná y'eni̱jmínu̱u.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 ’Kui b'a̱ maha, chúhu̱n ru̱u yjonu̱u ko̱ chúhu̱un ngayjee̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱. A̱t'aha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ kitsjá xánu̱u nga jun xi cha̱so̱ho̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱hu̱ Nda̱ Nti̱a̱ná xi jníhi̱ ts'atseko̱ho.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 A̱t'aha̱ be nga a̱skahan nga kfíán kj'u̱a̱íjinnu̱u já xi mjehe̱ ts'i̱ínndyja xu̱ta̱ ni̱nku̱ xi nkú ts'ín chu̱ kjoo̱n a̱jihi̱n chu̱tsa̱nko̱.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Santaha a̱jinnu̱u s'e̱ xi ku̱a̱kúya ni xi najmi b'a̱ tjín tu̱ xi xu̱ta̱ ni̱nku̱ tsjénnkihi̱ ra̱.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Kui nga ti̱ntsu̱ba̱ ndahanu. N'e̱kj'áítsjon nga ni̱stjin ni̱stje̱n jan nú najmi kits'inkj'áíya nga ntánkán tsatendzjá nga kitsjani̱yáha̱nu̱u nga nkúnkú.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Nd'a̱i̱ já nts'e, títs'inkjas'ennu̱u a̱ya ntsja Nti̱a̱ná. Katasinko̱nu̱u én xi tínchja̱ kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná, kui éhe̱n xi ka̱maha̱ tsjánu̱u nga'yún nginku̱n Nti̱a̱ná ko̱ tsjánu̱u ni xi ts'i̱ínkjáíhi̱n ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tsichu ma je nginku̱n Nti̱a̱ná.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Najmi kits'in mje to̱ontabanu̱u ko̱ tsa to̱onsinenu̱u ko̱ ta̱ ndaha najyunnu̱u.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Jun yo xi nkú ts'ín kits'inxá tu̱ xi kisakúhuna ni xi kamachjénna ko̱ ni xi kamachjéhe̱n já xi kitsjenko̱na.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Tehe̱nte y'ejñá chu̱ba̱yanu̱u nga tjíhin nga n'e̱xáá tu̱ xi ku̱i̱si̱nko̱honá xu̱ta̱ xi najmi tjíhi̱n ni xi machjéhe̱n. N'e̱kj'áítsjon éhe̱n Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu xi b'i̱ títsu: “Xi tu̱ tsjáhá ra̱ ni xu̱ta̱ xi kj'a̱í, kui xi 'yún s'e saha̱ kju̱a̱tsjo nga xi ts'ínkjáíhi̱n niu̱.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Nk'ie nga ja kama nga b'a̱ kitsú Pablo̱, tsasinkúnch'in nga kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná ko̱ b'a̱ ta̱ i̱ncha kits'ín jóo̱.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 I̱ncha kikjintá ko̱ kitsubakjá ko̱ kikjexu̱'ba tsa̱ha̱ Pablo̱.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 'Yún i̱ncha kik'ie babaha̱ jóo̱ a̱t'aha̱ b'a̱ kitsú nga najmi ta̱ i̱ncha sku̱e̱he Pablo̱. A̱s'a̱i i̱ncha ngjisín ni̱yá santaha má kjijña tsutsu xi ngju̱a̱i̱ko̱ho̱.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.