Atos 15
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH
1 A̱s'a̱i tsichu nanki Antiokia̱ k'u̱a̱ já xi nibaha a̱nte Judea̱. Kui xi b'i̱ ts'ín tsakúyaha̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱:
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kui nga Pablo̱ ko̱ Bernabe y'ésiko̱ho jóo̱. 'Yún kinchja̱ni̱jmíyako̱ho jóo̱ niu̱. Kui nga b'a̱ ts'ín i̱ncha y'éndako̱ho xinkjín xu̱ta̱ ni̱nku̱ nga Pablo̱ ko̱ Bernabe ko̱ k'u̱a̱ já ni̱nku̱ nanki Antiokia̱ i̱ncha ngju̱a̱i̱ nanki Jerusalen xi má nga ku̱i̱nchja̱ni̱jmíyako̱ho já postru̱ ko̱ jácháha̱ ni̱nku̱ nanki Jerusalen kju̱a̱sti xu'bi̱.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 A̱s'a̱i tsitju já xi kits'ínkji xu̱ta̱ ni̱nku̱. I̱ncha j'a a̱nte Fenici̱a̱ ko̱ a̱nte Samari̱a̱ nga tíi̱ncha tsuya xi nkú ts'ín kits'ínk'óntjaiya yjoho̱ ko̱ kis'ejihi̱n Nti̱a̱ná xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱. Ngayjee̱ já nts'eé tu̱ xí tsjohó kamaha̱ nga kint'é én xu'bi̱.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Nk'ie nga i̱ncha j'ai nanki Jerusalen, xu̱ta̱ ni̱nku̱, já postru̱ ko̱ jácháha̱ ni̱nku̱ kits'ínkjáíhi̱n. A̱s'a̱i kitsúya jóo̱ ngayjee̱ ni xi kits'ínko̱ho̱ Nti̱a̱ná.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Tu̱nga tsisintje̱hén k'u̱a̱ já fariseo̱ xi ja kis'ejihi̱n Jesu ko̱ b'i̱ i̱ncha kitsú:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 A̱s'a̱i kama ñjakú já postru̱ ko̱ jácháha̱ ni̱nku̱ nga kinchja̱ni̱jmíyako̱ho xinkjín ni xu'bi̱.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Nk'ie nga ja 'yún tse kinchja̱ni̱jmíyaha niu̱, a̱s'a̱i tsisintje̱n Pedro̱ ko̱ b'i̱ kitsú:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Nti̱a̱ná be ani̱ma̱ha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ kui tsakúchji nga ta̱ kits'ínkjáíhi̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ nk'ie nga kitsjáha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ xi nkú ts'ín kitsjáná.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Najmi ngabi kits'ín Nti̱a̱ná a̱jihi̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ ko̱ a̱jinná. Tu̱ sahá ta̱ kits'ín je ani̱ma̱ha̱ tu̱ nga̱t'aha̱ nga kis'ejihi̱n Jesu.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 ’Kui b'a̱ maha nd'a̱i̱, ¿á tíbankín kontra̱ha̱ ru̱u Nti̱a̱ná nga mjehe̱nu̱u n'e̱k'anjihinu xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n ra̱ Jesu ch'á xi najmi tsichukju̱a̱ha̱ ra̱ ntje̱ cháná ko̱ xi ta̱ ndaha ñá najmi chúkju̱a̱ná nga ch'anjiá?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 S'ejin níná nga k'u̱a̱nkiá tu̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱ndaha̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu xi nkú ko̱ ta̱ ts'ín k'u̱a̱nki xu̱ta̱ xu'bo̱.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 A̱s'a̱i kindyjanta ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ tsasínñjuhu̱ ni xi kitsú Bernabe ko̱ Pablo̱, xi nkú ts'ín Nti̱a̱ná kitsjáha̱ nga'yún nga kits'ín a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi tsakúchji kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Nk'ie nga ja kamaha̱ nga i̱ncha kinchja̱ Bernabe ko̱ Pablo̱, b'i̱ kitsú Santiago̱ nga kinchja̱:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Ja kuatsúyaná Simon xi nkú ts'ín Nti̱a̱ná kik'atuts'i̱hi̱n ra̱ nga kama ni̱ma̱ha̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ ko̱ j'ájin a̱jihi̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ nku na̱xi̱nantá xi ta̱ ka̱ma ts'e̱.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ta̱ kui nii̱ xi kitsú já profeta̱ má nga b'i̱ ts'ín y'ét'a:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 A̱skahan kjúái̱ ngáhana
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 tu̱ xi xu̱ta̱ xingisoo̱ ku̱a̱ngisjaihina,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 B'a̱ kitsú Nti̱a̱ná, kui xi y'éjña chji ni xu'bi̱
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Kui nga b'a̱ tíxihinna nga najmi tu̱ nchjá n'ehe̱ ra̱á ée̱n xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ xi s'ejihi̱n Nti̱a̱ná.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Tu̱ sahá n'e̱kjíhi̱í xu̱ju̱n nga b'a̱ k'úíhi̱ín nga najmi tu̱ kji̱ne̱ nichine xi chje̱ kik'a̱i̱hi̱ ra̱ nti̱a̱ xi ts'ínnda xu̱ta̱, nga najmi tu̱ katjantuko̱ jminchín nga najmi kje̱e bixan, nga najmi kji̱ne̱ yjoho̱ chu̱ xi nubantu, ko̱ nga najmi kji̱ne̱ jní.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 A̱t'aha̱ santaha nkúhu nk'ie tjín xi b'éni̱jmí kju̱a̱téxumaha̱ Moise xki̱ nanki nk'ie nga n'eya kju̱a̱téxumoo̱ xki̱ xua̱tu̱ ni'ya sinagoga̱.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 A̱s'a̱i y'éndako̱ xinkjín já postru̱ ko̱ jácháha̱ ni̱nku̱ ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ nga kj'u̱ájin já xi ts'i̱ínkjiko̱ Pablo̱ ko̱ Bernabe nanki Antiokia̱. Y'ét'a xá Juda̱ xi ta̱ 'mi Barsaba ko̱ Sila̱. Já k'aku̱ a̱jihi̱n já nts'eé já xu'bi̱.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 B'i̱ tsu xu̱ju̱n xi kamanda:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 ’Kinu'yái̱ nga tjín k'u̱a̱ já xi e̱i̱ tsitjujihi̱nni̱, já xi najmi ji̱n y'exái̱. Kits'ín ntji̱nu̱u ni xi tsakúya jóo̱ ko̱ kits'ínndyjajinnu̱u xi nkú ts'ín s'ejinnu̱u.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Kui nga tjínkuhu̱ni̱ nga y'ét'a xái̱ já xi tín'ekjíko̱i̱ Bernabe ko̱ Pablo̱. Kui xi tjoni̱
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 ko̱ kui xi ja kitsjáha̱ yjoho̱ nga tsa ku̱a̱yá nga̱t'aha̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tín'ekjíi̱ Juda̱ ko̱ Sila̱, kui xi ku̱i̱nchja̱ko̱nu̱u nga ku̱i̱tsu̱yanu̱u ni xi y'endai̱.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 ’A̱t'aha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ ko̱ ji̱n b'a̱ mani̱ nga nda tjín nga tu̱ nkuhú ch'á xu'bi̱ xi n'e̱k'anjii̱hi̱, xi tjíhin nga n'e̱tjusun.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Najmi tu̱ chino nichine xi chje̱ kik'a̱i̱hi̱ ra̱ nti̱a̱ xi ts'ínnda xu̱ta̱, ta̱ ndaha jní, ta̱ ndaha yjoho̱ chu̱ xi kinubantu, ko̱ najmi tu̱ suntuko̱ jminchjín nga najmi kje̱e bixon. Tsa k'úéntu t'axíún ni xu'bi̱, nda n'o̱o. Nda kat'enu̱u.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 A̱s'a̱i i̱ncha ngji já xi kis'et'a xóo̱ ko̱ i̱ncha tsichu nanki Antiokia̱. Yo̱ kinchja̱ ñjakúhu̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱ ko̱ kits'ínkjas'ehe̱n xu̱ju̱n.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Nk'ie nga kits'ínyaha̱ xu̱ju̱n xu̱ta̱ ni̱nku̱, tsjo i̱ncha kamaha̱ a̱t'aha̱ kichjuxíhi̱n ni xi títs'ín ntji̱hi̱.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Juda̱ ko̱ Sila̱ xi ta̱ já profeta̱ tse kinchja̱ni̱jmíko̱ xu̱ta̱ ni̱nku̱. B'a̱ ts'ín kisakú nga'yúhu̱n ra̱ já nts'eé ko̱ ndjá tsinchajin ni xi kis'ejihi̱n.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Já xi i̱ncha tsichu nanki Antiokia̱ ts'andaya jaha̱ yo̱, a̱s'a̱i i̱ncha kik'óya ngáha nanki Jerusalen. Nda ts'ín i̱ncha kits'ínkjihi̱ já nts'eé.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Tu̱nga y'ejñahá Sila̱ yo̱.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pablo̱ ko̱ Bernabe ta̱ y'entu Antiokia̱ nga tsakúya éhe̱n Nti̱a̱ná ko̱ y'éni̱jmí én nda tsuhu̱ Jesucristo̱. Nkjin já nts'eé xi b'a̱ ta̱ i̱ncha kits'ín.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 J'a ni̱stjiu̱n, a̱s'a̱i Pablo̱ b'i̱ kitsúhu̱ Bernabe:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Mjehe̱ Bernabe nga ngju̱a̱i̱ko̱ Jua xi ta̱ 'mi ya Marco̱.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Tu̱nga b'a̱há kitsú Pablo̱ nga najmi nda tjín tsa ngju̱a̱i̱ko̱ nda̱ xi kits'ín nga maha̱ a̱nte Panfili̱a̱, nda̱ xi najmi kits'ínndju̱úko̱ho̱ xáha̱ nga tjuhun.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kits'ín ngabihi̱ xinkjín, a̱t'aha̱ kits'ínstiko̱. Kui nga Bernabe ngjiko̱ho Marco̱ xjo̱ Chipre̱. Ni̱yá ntá i̱ncha kits'ín.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Máha Pablo̱, Sila̱ ngjiko̱. I̱ncha tsitju nk'ie nga já nts'eé kits'ínkjas'ehe̱n a̱ya ntsja Nti̱a̱ná.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 A̱s'a̱i i̱ncha j'a a̱nte Siri̱a̱ ko̱ a̱nte Cilici̱a̱. Kitsjáha̱ nga'yúhu̱n xu̱ta̱ ni̱nku̱ xi tjín yo̱.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.