Atos 13

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A̱jihi̱n xu̱ta̱ ni̱nku̱ nanki Antiokia̱ y'entu Bernabe, Simon xi ta̱ 'mi Nda̱ Jma, Luci̱o̱ xi nibáha a̱nte Cirene̱, Manaen xi kama cháko̱ Herode̱ Antipa̱ xi tsatéxuma a̱nte Galilea̱, ko̱ Saulo̱. Kui jái̱ xi já profeta̱ ko̱ já maestru̱.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Nk'ie nga kama ñjakú nga tíi̱ncha ts'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná ko̱ nga tjíntu kjintíá, a̱s'a̱i Espiri̱tu̱ Santo̱ b'i̱ kitsúhu̱:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Y'entu kjintíá xu̱ta̱ ni̱nku̱, kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná ko̱ kingjénne ntsja Bernabe ko̱ Saulo̱. A̱s'a̱i kits'ínkji.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Kui b'a̱ maha, nk'ie nga kits'ínkjihi̱ ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ jóo̱, i̱ncha ngji nanki Seleuci̱a̱ ko̱ yo̱ jas'en nku tsutsu xi ngjiko̱ho̱ xjo̱ Chipre̱.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Nk'ie nga tsichu nanki Salamina̱, y'éni̱jmí éhe̱n Nti̱a̱ná ni'ya sinagoga̱ha̱ xu̱ta̱ judio̱ xi tjín yo̱. Ta̱ i̱ncha tje̱nko̱ ya Jua nga tíbasinko̱ho̱.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 A̱s'a̱i i̱ncha j'atikjá ngayjee̱ xjo̱ Chipre̱ ko̱ tsichu nanki Pafo̱. Yo̱ kisatéjin nku nda̱tj'e judio̱ xi 'mi Barjesu. Nku nda̱ profeta̱ kits'ín ma yjoho̱
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 ko̱ tje̱nko̱ nda̱ títjuhu̱n Chipre̱. Nku nda̱ kitikju̱a̱ xi 'mi Sergi̱o̱ Paulo̱ nda̱ títjuu̱n. A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ Bernabe ko̱ Saulo̱, a̱t'aha̱ mjehe̱ ku̱a̱sínñjuhu̱ éhe̱n Nti̱a̱ná.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Tu̱nga nda̱tj'ee̱, xi ta̱ Elima̱ 'mi ya nga én griego̱, ngji kontra̱ha̱ Bernabe ko̱ Saulo̱. Y'éch'oho̱ nda̱ títjuu̱n tu̱ xi najmi s'e̱jihi̱n ra̱ yáha Jesu.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 A̱s'a̱i j'aitsejíhi̱n ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ Saulo̱, xi ta̱ 'mi ya Pablo̱. Tsase'a nda̱tj'ee̱
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ko̱ b'i̱ kitsú:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Nd'a̱i̱ ngju̱a̱i̱ kontra̱hi nga'yúhu̱n Nti̱a̱ná. Ka̱ma ka̱i̱. Chuba ni̱stjin najmi ta̱ cha̱hani ts'íu̱.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Nk'ie nga kikie nda̱ títjuu̱n ni xi kamoo̱, kama nkjúhu̱n ni xi tsakúya Pablo̱ nga yáha Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ kis'ejihi̱n Jesu.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 A̱s'a̱i Pablo̱ ko̱ já xi tje̱nko̱ jas'en nku tsutsu. Tsitju nanki Pafo̱ ko̱ tsichu Perge̱, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Panfili̱a̱. Yo̱ y'éjña Jua jóo̱ ko̱ kik'óya ngáha nanki Jerusalen.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pablo̱ ko̱ já xingisoo̱ tsitju nanki Perge̱ ko̱ ngji nanki Antiokia̱, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Pisidi̱a̱. Nku xua̱tu̱ jas'en ni'ya sinagoga̱ xi síjña yo̱ ko̱ y'entu.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nk'ie nga kin'eya xu̱ju̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ xu̱ju̱n já profeta̱, b'i̱ kitsú já k'aku̱hu̱ xu̱ta̱ ni'ya sinagoga̱ nga kinchja̱:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 A̱s'a̱i tsisintje̱n Pablo̱. Kingjénnk'a ntsja tu̱ xi ku̱a̱sínñjuhu xu̱ta̱ ko̱ b'i̱ kitsú:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Nti̱a̱ha̱ xu̱ta̱ Israel, kui xi j'ájihi̱n ntje̱ cháná ko̱ nku na̱xi̱nantá chánka kits'ín ma nk'ie nga tjíntu sa a̱nte Egipto̱, má nga y'entut'á x'a̱n. A̱skahan nga'yúhu̱n kik'onsjeko̱ho ntje̱ cháná a̱nte Egipto̱.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Kits'íntsentaha̱ a̱nte kixiu̱ nkú ra̱ ma yachán nú.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Kits'ínkje yatu nanki i xi tjín a̱nte Canaan ko̱ kitsjáha̱ ntje̱ cháná a̱ntehe̱ tu̱ xi ka̱ma ts'e̱he.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ’A̱skahan, nkú ra̱ ma tsa ñju unchan ko̱ cháte nú, Nti̱a̱ná kitsjá xáha̱ já jue tu̱ xi ku̱a̱téxumaha̱ ra̱ na̱xi̱nantáná santaha nga tsichu ni̱stjihi̱n nda̱ profeta̱ Samuel.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 A̱s'a̱i tsanki na̱xi̱nantáná nga nku nda̱ rei̱ ku̱a̱téxumaha̱. B'a̱ ts'ín Nti̱a̱ná kitsjáha̱ ra̱ nku nda̱ rei̱. Yachán nú tjíhin tsatéxuma Saul xi ntíhi̱ Cis xi y'aha̱ ra̱ ntje̱he̱ Benjamin.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 ’A̱skahan Nti̱a̱ná kikje'áha̱ xóo̱ Saul ko̱ David kits'ín ma nda̱ rei̱hi̱ xu̱ta̱. Kitsúya Nti̱a̱ná yáha David: “Kuasakúna David ntíhi̱ Isai. Kui xi nku nda̱ xi tsjo maha̱ ani̱ma̱na̱, xi ts'i̱íntjusunyje xi nkú nga ts'ín mjena.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ntje̱he̱ David nibaha nda̱ xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga ts'i̱ín nibásehe̱ xu̱ta̱ Israel tu̱ xi ts'i̱ínk'ankihi. Kui ndo̱ xi Jesu.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 ’Kintehe̱ ni nga j'ai Jesu, Jua y'éni̱jmíhi̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ Israel. B'a̱ kitsúhu̱ nga tjíhin nga ngju̱a̱i̱kj'áha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ sa̱téntá.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Nk'ie nga ja tíbichúkjet'a xáha̱ Jua, b'a̱ kitsú: “¿Yá xi tíbixíún nga an? Najmi an nda̱ xi tíchuyóho̱o. A̱skahan nibá nku xi 'yún nk'a tje̱n sa nga an, nga santaha najmi an tsuhuna tsa an kjendáya n'úhu̱ ntéhe̱.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Jun já nts'e, jun xi ntje̱he̱ Abraham ko̱ jun xi najmi Israel tje̱he̱nnu̱u xi yankjún Nti̱a̱ná, ñá kin'e nibáná én xu'bi̱ xi ts'i̱ínk'ankiná.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 A̱t'aha̱ xu̱ta̱ Jerusalen ko̱ já tjíxáha̱ najmi kamankjihi̱n yáha Jesu ko̱ ta̱ ndaha ni xi tjít'a xu̱ju̱hu̱n já profeta̱ xi n'eya xki̱ xua̱tu̱. I̱ncha kitsú nga ngabaya tje̱he̱n ra̱ Jesu. B'a̱ ts'ín i̱ncha kits'íntjusuhun ni xi y'ét'a já profeta̱.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ndaha tsa najmi kisakújihi̱n mí kju̱a̱ha nga ka̱ma n'e̱k'iehen, tu̱nga tsinchihí ra̱ Pilato̱ nga n'e̱k'ien Jesu.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 ’Nk'ie nga ja kits'íntjusun jóo̱ ngayjee̱ ni xi tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná má nga tínchja̱ni̱jmíyaha Jesu, a̱s'a̱i kikjeje̱nt'a kruu̱ ko̱ kingjáyanji.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tu̱nga Nti̱a̱náhá kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Jesu nkjin ni̱stjin tsakúchjihi̱ yjoho̱ já xi tsitjuko̱ho̱ a̱nte Galilea̱ nga ngjiko̱ho̱ nanki Jerusalen. Nd'a̱i̱ kui já xu'bo̱ xi tíi̱ncha tsuyaha̱ xu̱ta̱ ni xi i̱ncha kikie.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Ji̱n ta̱ tíbixínyai̱ én nda tsu xu'bi̱ xi tínchja̱ ni xi Nti̱a̱ná kitsúya títjuhu̱n ntje̱ cháná nga tsjáha̱.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Kui niu̱ xi ja kits'íntjusun Nti̱a̱ná ngandaná ñá xi y'ahaná ntje̱he̱ ntje̱ cháná, nk'ie nga kits'ínkj'áíyaha̱ Jesu ngabayoo̱. Xi nkú ts'ín tjít'a xu̱ju̱n salmo̱ xki̱ jo: “Ji xi Ntína̱, an xi tsichu ma Na̱'mihi̱.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Nti̱a̱ná kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ Jesu ngabayoo̱ tu̱ xi najmi ta̱ ku̱a̱tsúhun yjonintehe̱. A̱t'aha̱ b'a̱ kitsú: “Tsjanu̱u kju̱a̱ndana̱ xi kixihi̱n David.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 ’Kui nga b'a̱ ta̱ ts'ín tjít'a yaha kj'a̱í salmo̱: “Najmi k'u̱a̱i̱ntei nga ku̱a̱tsún yjonintehe̱ nda̱ xi ts'i̱.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 David, ni̱stjin nga y'ejña kits'ín ni xi mjehe̱ Nti̱a̱ná, a̱s'a̱i k'ien. Kama ñjakúko̱ xi cháha̱ ko̱ jentu yjonintehe̱.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Tu̱nga máha nda̱ xi Nti̱a̱ná kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱, kui xi najmi jentu yjonintehe̱.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 ’Kui b'a̱ maha, jun já nts'e, tjíhin nga cha̱hanu ni xu'bi̱. Jesu kits'ín nga ka̱ma ndyjat'aha̱ xu̱ta̱ jéhe̱. Kui nihi xi tíb'eni̱jmíi̱ nd'a̱i̱.
38 — ausente —
39 Kju̱a̱téxumaha̱ Moise najmi kamaha̱ kits'ín nda̱ínu̱u ngayjee̱ jé xi tjínnu̱u nginku̱n Nti̱a̱ná, tu̱nga Jesu ts'ín nda̱íhi̱ jéhe̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n.
39 — ausente —
40 ’Kui nga chúhu̱n ru̱u yjonu̱u nga najmi tu̱ jun ni̱banenu̱u ni xi y'ét'a já profeta̱. A̱t'aha̱ b'i̱ ts'ín tjít'a xu̱ju̱n éhe̱n Nti̱a̱ná:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Cha̱so̱o, jun xi chajnucho xu̱ta̱ xingisoo̱,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 A̱s'a̱i tsitju ni'ya sinagoga̱ Pablo̱ ko̱ já xi tje̱nko̱. Xu̱ta̱ xi tjín yo̱ i̱ncha tsanki nga k'úínya saha̱ ni xu'bi̱ xua̱tu̱ xinkuu̱.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Nk'ie nga tsitju xu̱to̱, nkjin xu̱ta̱ judio̱ ko̱ xi najmi judio̱ xi benkjún Nti̱a̱ná kitsjennkíhi̱ Pablo̱ ko̱ Bernabe. Kui b'a̱ kitsúhu̱ xu̱to̱ nga tjíhin nga k'úéntujín kju̱a̱ndaha̱ Nti̱a̱ná.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Xua̱tu̱ xinkuu̱ xi mjehé kama ñjakúyjee̱ xu̱ta̱ xi tjín yo̱ tu̱ xi ku̱a̱sínñjuhu̱ ra̱ éhe̱n Nti̱a̱ná.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tu̱nga nk'ie nga i̱ncha kikie já judio̱ xu̱ta̱ nkjiu̱n, 'yún kama nchi̱ni̱. Ngji kontra̱ha̱ ni xi tíb'éni̱jmí Pablo̱ ko̱ ch'on kitsúhu̱.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 A̱s'a̱i 'yún ndjá kinchja̱ sa Pablo̱ ko̱ Bernabe. B'i̱ i̱ncha kitsú:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 A̱t'aha̱ b'i̱ kitsúni̱ Nti̱a̱ná nga y'éxáni̱:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nk'ie nga kint'é én xu'bi̱ xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱, kama tsjoho̱ ko̱ b'a̱ i̱ncha kitsú nga tjíhi̱n kju̱a̱chánka éhe̱n Nti̱a̱ná. Kis'ejihi̱n ni xi y'éni̱jmí Pablo̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi ja j'ájin Nti̱a̱ná nga tjíhin nga k'úéntu tík'un sín.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ngjindju éhe̱n Nti̱a̱ná nga kis'eni̱jmí ngayjee̱ a̱nte xu'bo̱.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Tu̱nga já judio̱hó tsinchá'a jminchjín xi benkjún Nti̱a̱ná ko̱ xi nda behe̱ xu̱ta̱, ko̱ ta̱ tsinchá'a já k'aku̱hu̱ nankiu̱ xi má nga tsinchákjaha̱n. Kitsjennkí unkie Pablo̱ ko̱ Bernabe ko̱ kik'onsje nankihi̱.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 A̱s'a̱i y'étsujne ndyjo tsu̱ku̱ Pablo̱ ko̱ Bernabe tu̱ xi tsakúchjihi nga najmi kui xi tjíhi̱n jé. A̱s'a̱i i̱ncha ngji nanki Iconi̱o̱.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Xu̱ta̱ xi yjankihi̱ Jesu xi y'entu Antiokia̱, nanki xi tíjñajihi̱n Panfili̱a̱, kis'e ṉkjúhu̱n kju̱a̱tsjo ko̱ kitsejíhi̱n ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.