Atos 10

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nanki Cesarea̱ y'ejña nku nda̱ xi 'mi Corneli̱o̱ xi nda̱ jun k'aku̱hu̱ já jun xi 'mi Já jun Italiano̱.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Kui ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tjíntu ni'yaha̱ tjoho̱ ko̱ benkjún Nti̱a̱ná. Tsjáha̱ xu̱ta̱ x'a̱n ni xi machjéhe̱n ko̱ tehe̱nte nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Nku ni̱yá nkú ra̱ ma nga chu̱ba̱ jan nga ngixuu̱n kama chjihi̱ nku ntítsjehe̱ Nti̱a̱ná xi nkúhu tsa nchi̱ni kik'a̱i̱hi̱ kamaha̱. Kikie Corneli̱o̱ nga jas'en ntítsjee̱ má tíjña ko̱ b'a̱ kitsúhu̱:
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 —¿Mí nihi, Nda̱ Nti̱a̱? —kitsú Corneli̱o̱ nga tsase ko̱ títsankjúhún ts'íhin.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Kui nga n'e̱kjíhini nanki Jope̱ já xi ku̱i̱nchja̱ha̱ ra̱ Simon, kui xi ta̱ 'mi Pedro̱.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Kui xi tíjña ni'yaha̱ nda̱ Simon xi f'áxi tja̱ba̱xín, nda̱ xi tiña a̱ndai ntáchak'uu̱n síjña ni'yaha̱.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Nk'ie nga ja ngji ntítsje xi tínchja̱ko̱ho̱, a̱s'a̱i kinchja̱ha̱ Corneli̱o̱ jo já musu̱hu̱ ko̱ j'ájin a̱jihi̱n já jun xi tjíhi̱n nku nda̱ jun xi tjoho̱ Nti̱a̱ná.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Kitsúyaha̱ ngayjee̱ ni xi kamoo̱, a̱s'a̱i kits'ínkji nanki Jope̱.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n, nk'ie nga títs'ín ni̱yá jóo̱ ko̱ nga ja tíbichú tiña a̱jin na̱nti̱o̱, Pedro̱ ngji nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná nk'a ni'ya má nga tíjña, nkú ra̱ ma nga chu̱ba̱ te jo.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 A̱s'a̱i tu̱ kama bjohó ra̱ ko̱ mjehe̱ kji̱ne̱ ni. Nk'ie nga tís'echjáha̱n nichine, kama chjihi̱ nku ni xi nkú joyaha tsa nchi̱ni kik'a̱i̱hi̱ kamaha̱.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Kikie nga tsix'á nk'a ján ko̱ nga nibajen t'anankiu̱ nku ni xi b'a̱ tjín xi nkú joyaha nku najyun tjebe chánka xi tjít'a'yún nga ñjuu̱ nku̱n.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Tjíntuyá a̱yaha̱ niu̱ ngayje tíkjá chu̱ xi b'ema ko̱ xi b'éfe yjoho̱ t'anankiu̱ ko̱ ni̱se xi b'ematje̱n nk'a ján.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 A̱s'a̱i kint'é Pedro̱ nku nta̱ xi b'i̱ kitsúhu̱:
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 B'i̱ kitsú Pedro̱:
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 A̱s'a̱i ta̱ kinchja̱ ngáha nto̱ ni̱yá xi ma joho. B'i̱ kitsú:
15 A voz falou de novo com ele:
16 Jan ni̱yá b'a̱ kama, a̱s'a̱i ngjinji ngáha niu̱ nk'a ján.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Nk'ie nga ta̱ títs'ínnkjink'uhun Pedro̱ nkú tsuhu̱ ra̱ ni xi kama chjihi̱, tu̱ tsichuhú a̱sti a̱nkju̱o̱ já xi kits'ín nibá nda̱ Corneli̱o̱. Kisakúhu̱ jóo̱ ni'yaha̱ Simon, nda̱ xi f'áxi tja̱ba̱xín.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 A̱s'a̱i kingjásjaiya tsa yo̱ tíjña Simon xi ta̱ 'mi Pedro̱.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Nk'ie nga tu̱ nku títs'ínnkjink'uhún Pedro̱ ni xi kama chjihi̱, Espiri̱tu̱ Santo̱ b'i̱ kitsúhu̱:
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ti̱síntje̱i̱n ko̱ ti̱tjuje̱i̱n. Najmi tu̱ n'ejó tak'uin nga t'inko̱i̱, a̱t'aha̱ an kats'in nibá jóo̱.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 A̱s'a̱i tsitjujen Pedro̱ nga j'aisehe̱ jóo̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 B'a̱ i̱ncha kitsú jóo̱:
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Kits'ínkjáíhi̱n Pedro̱ jóo̱ ko̱ yo̱ i̱ncha kits'ínkj'a ni̱stje̱n. Ni̱stjin xi ma ndyjuu̱n ngjiko̱ jóo̱. Ta̱ ngjiko̱ k'u̱a̱ já ni̱nku̱ xi tjín nanki Jope̱.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Ni̱stjin xi ma joho tsichu nanki Cesarea̱. Tíkuyá Corneli̱o̱ ko̱ ta̱ tíkuyá xu̱ta̱ xi kits'ínkint'é, kui xi xu̱ta̱ xinkjín ko̱ xu̱ta̱ xi nda nchja̱ko̱ho̱.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Nk'ie nga ja tífas'en Pedro̱ a̱yoo̱, Corneli̱o̱ j'ai ts'ínkjáíhi̱n ko̱ tsasinkúnch'int'aha̱ nga kits'íntsjoho̱.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Tu̱nga kikjesíntje̱hén ra̱ Pedro̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱:
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Tínchja̱ko̱ ts'íhin nga jas'en a̱yoo̱ ko̱ kikie nga nkjin xu̱ta̱ kama ñjakú yo̱.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 A̱s'a̱i b'i̱ kitsúhu̱:
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kui kju̱a̱ha nk'ie nga kichubahanú, najmi jo jan tjíhinna nga kjúái̱senu̱u. Kui b'a̱ maha, t'inyahanú mí kju̱a̱ha nga kichubahanú.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Corneli̱o̱:
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Kui xi b'a̱ kitsúna: “Corneli̱o̱, Nti̱a̱ná tsasínñjuhu̱ ni xi tsinchihi̱ ko̱ tíbe nga tí'ba̱i̱hi̱ xu̱ta̱ x'a̱n ni xi machjéhe̱n.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Kui nga n'e̱kjíhini nanki Jope̱ já xi ku̱i̱nchja̱ha̱ ra̱ Simon, kui xi ta̱ 'mi Pedro̱. Kui xi tíjña ni'yaha̱ Simon xi f'áxi tja̱ba̱xín, nda̱ xi tiña a̱ndai ntáchak'uu̱n síjña ni'yaha̱.”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Kui nga tje̱n'yún ngjichj'ahána ji, ko̱ nda kuan'ei nga kjúái̱. Kui kju̱a̱ha kabintsu̱ba̱ha̱ni̱ e̱i̱ ngayjei̱ nginku̱n Nti̱a̱ná tu̱ xi k'u̱a̱sinñjuhu̱ ri̱ ngayjee̱ én xi kitsúhi Nti̱a̱ná nga ku̱i̱xínyani̱.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱ nga kik'aha̱ éhe̱n:
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Ts'ínkjáín níhi̱ tu̱ má xu̱ta̱ na̱xi̱nantáha ni xi tjín a̱sunntee̱ xi benkjúhu̱n ko̱ xi na̱xu̱ ts'ín nginku̱n.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 ’Nti̱a̱ná kits'ínkint'é xu̱ta̱ xi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ én nda tsuhu̱ Jesucristo̱. Kui xi Nda̱ Nti̱a̱ha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ ko̱ kui xi tsjáha̱ xu̱ta̱ kju̱a̱jyuhu̱ Nti̱a̱ná.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Yo én xi kichuba ngayjee̱ a̱nte Judea̱, b'aha̱ ra̱ a̱nte Galilea̱ nk'ie nga ja kamaha̱ Jua nga tsaténtá ko̱ y'éni̱jmí éhe̱n Nti̱a̱ná.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Yo xi nkú ts'ín Nti̱a̱ná kits'ín nibájen Espiri̱tu̱ Santo̱ nga j'aitsejíhi̱n ra̱ Jesu, nda̱ xi nibáha nanki Nazaret, ko̱ kitsjáha̱ nga'yún. Kui xi kikjatsú'ba nga kits'ín ni xi nda ko̱ kits'ínnkihi̱ ngayjee̱ xi tjíntujíhi̱n jánindoo̱. Nti̱a̱ná kits'ínxájihi̱n Jesu.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 ’Ji̱n kiyai̱ ko̱ bixíyai̱ ngayjee̱ ni xi kits'ín Jesu a̱nte Judea̱ ko̱ nanki Jerusalen. Kis'et'a kruu̱ nga kin'ek'ien.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Tu̱nga Nti̱a̱náhá kits'ínkj'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱ ni̱stjin xi ma jahan ko̱ tsakúchjini̱.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Najmi ngayjee̱ xu̱ta̱ tsakúchjihi̱ yjoho̱, tu̱ nkuhú ji̱n xi j'ájin títjunni̱ Nti̱a̱ná nga ku̱i̱xínyai̱ xu̱ta̱ xingisoo̱. Ji̱n kichineko̱i̱ ko̱ ki'yuko̱i̱ nk'ie nga ja j'áíya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 ’Y'éxáni̱ nga tjíhin nga k'úéni̱jmíhi̱ xu̱ta̱ ko̱ ku̱i̱xínyai̱ nga Nti̱a̱ná kitsjá xáha̱ nga kui ku̱a̱se̱he̱ ni xi nda ko̱ ni xi najmi nda kits'ín xu̱ta̱ xi tjíntu tík'un ko̱ xi k'ien.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ngayjee̱ já profeta̱ kinchja̱ni̱jmíyaha Jesu. B'a̱ i̱ncha kitsú nga nga̱t'aha̱ Jesu ka̱ma ndyjat'aha̱ ra̱ jéhe̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi s'e̱jihi̱n.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Nk'ie nga ta̱ tínchja̱ha Pedro̱, tu̱ nibajennehé ra̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tíi̱ncha basínñjuhu̱ én xi tínchja̱.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Kama nkjúhu̱n já ni̱nku̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ xi tje̱nko̱ Pedro̱ nk'ie nga kikie nga Nti̱a̱ná kitsjáha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ xu̱ta̱ xi najmi judio̱.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 A̱t'aha̱ kint'é nga kj'a̱í kj'a̱í én kinchja̱ xu̱ta̱ ko̱ nga kits'ínkie yjoho̱ nga Nti̱a̱ná xi tjíhi̱n kju̱a̱chánka. A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Pedro̱:
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 —¿A tjín xi najmi tsjánte nga sa̱téntá xu̱ta̱ xu'bi̱ xi ja kuats'ínkjáíhi̱n Espiri̱tu̱ Santo̱ xi nkúhu ñá?
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 B'a̱ kitsú Pedro̱ nga sa̱téntá xu̱to̱ a̱t'aha̱ ja kis'ejihi̱n Jesucristo̱. Ja kamoo̱, tsinchihi̱ Pedro̱ nga k'úéjña sa yo̱.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.