Apocalipse 18

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nk'ie nga ja kama ni xu'bi̱, a̱s'a̱i kikie kj'a̱í ntítsje xi nibajehen ndji̱o̱jmi ján. Kui xi chánka xá xi tjíhi̱n. Kju̱a̱chánka xi tjíhi̱n kits'ín ndzjehe̱n a̱sunntee̱.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 'Yún kinchja̱ nga b'i̱ kitsú:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 A̱jihi̱n nanki xingisoo̱ nku na̱ská kama nanki Babiloni̱a̱. Xi nkúhu tsa kik'i jóo̱ kju̱a̱skáha̱ no̱ nga kikjantuko̱. Já rei̱ xi tjín a̱sunntee̱ i̱ncha kikjantuko̱ no̱, ko̱ kama nchi̱ná já tiyanta̱ xi tjín nga̱t'aha̱ ni ṉkjún xi ts'atse nga tsjo ts'ín y'ejña.
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 A̱s'a̱i kint'e kj'a̱í nta̱ xi nibaha ndji̱o̱jmi ján xi b'i̱ kitsú:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 A̱t'aha̱ santaha ndji̱o̱jmi ján ja tíbichú ngatitsuhu̱n. Ja tjínjin k'un Nti̱a̱ná jé xi tíi̱ncha ts'ín.
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 ’N'e̱k'íéchjíú ni xi kits'íhi̱n xu̱ta̱. Jo tjíhin nga n'ek'íéchjíú ngatitsuhu̱n. Ti̱nchajihu̱un tasa̱ha̱ ni xi k'úí, xi jo ni̱yá nga 'yún kjan sa nga xi kitsjáha̱ xi kj'a̱í.
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Xi nkú ts'ín 'yún nk'a ts'asje yjoho̱ ko̱ tsjo ts'ín y'ejña, b'a̱ ta̱ ts'ín 'yún tjoho̱n kju̱a̱ni̱ma̱ ko̱ kju̱a̱ba nd'a̱i̱. A̱t'aha̱ b'a̱ títsu nga kui rú nku na̱ rei̱na̱, najmi na̱ x'a̱n rú ko̱ rú najmi s'e̱he̱ kju̱a̱ba.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Kui kju̱a̱ha nkuhú nga ni̱bane tentehe̱ ra̱ kju̱a̱ni̱ma̱, ngabaya, kju̱a̱ba ko̱ kjintíá. Nd'í s'e̱tíko̱ho, a̱t'aha̱ tjíhi̱n nga'yún Nti̱a̱ná xi ts'ínko̱kju̱a̱ha̱.
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Ni xi tjíhi̱n na̱ská Babiloni̱a̱ já rei̱ xi tjín a̱sunntee̱ kits'ínchjénko̱ no̱ ko̱ jóo̱ i̱ncha kikjantuko̱ no̱. Kui nga nk'ie nga i̱ncha sku̱e̱he jóo̱ ni̱nti̱ xi tíbitju má nga títi nankiu̱, i̱ncha kji̱ntát'a ko̱ un ka̱ma k'un.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Kjin ku̱i̱ncha, a̱t'aha̱ i̱ncha tsa̱nkjún kju̱a̱'un xi tí'ba̱i̱hi̱ nankiu̱ ko̱ b'a̱ i̱ncha ku̱i̱tsu̱:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Játiyanta̱ xi tjín a̱sunntee̱ ta̱ kji̱ntát'a ko̱ un sku̱e̱he̱ nga̱t'aha̱ ni xi tímaha̱ nankiu̱, a̱t'aha̱ najmi ta̱ tjín xi k'u̱a̱tsehe̱ ra̱ ch'á xi kj'u̱a̱íko̱.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 A̱t'aha̱ to̱onsine ko̱ to̱ontaba, nkjin tíkjá ndji̱o̱ tsjo k'un ko̱ nkjin tíkjá najyun chjí, najyun kuan ko̱ xi nihi̱, nkjin tíkjá yá xi sinjne̱ ko̱ nkjin tíkjá ni xi kin'endako̱ho yá xi chjí ko̱ ki̱cha̱ ko̱ kj'a̱í sa nihi xi tjín,
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 nkjin tíkjá ni xi sinjne̱ ko̱ ntá sinjne̱, tjink'úbjo ko̱ xán, seti̱, ku̱a̱n ni̱ñu̱ xi chjí ko̱ tuni̱ñu̱, turu̱ ko̱ chu̱tsa̱nka̱, ndje̱ ko̱ yá xi kje'yún ndje̱, ko̱ santaha xu̱ta̱ musu̱ xi satéña, kui niu̱ xi i̱ncha f'aiko̱ jóo̱.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 B'a̱ k'úíhi̱n nanki Babiloni̱a̱:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Kjin i̱ncha ku̱i̱ncha já tiyanta̱ xi i̱ncha kama nchi̱nántjaihi nankiu̱, a̱t'aha̱ i̱ncha tsa̱nkjún kju̱a̱'un xi sku̱e̱he̱ nankiu̱. I̱ncha kji̱ntá ko̱ un sku̱e̱he̱ nga̱t'aha̱ ni xi tímaha̱ nankiu̱
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 nga b'a̱ i̱ncha ku̱i̱tsu̱:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Nkuhú nga kfehe ngayjee̱ kju̱a̱nchi̱ná chánka xu'bi̱.
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Nk'ie nga i̱ncha sku̱e̱ ni̱nti̱ xi tíbitju má nga títi nankiu̱, 'yún i̱ncha ku̱i̱nchja̱ nga b'a̱ i̱ncha ku̱i̱tsu̱:
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 I̱ncha ku̱a̱té'a ndyjo nintaku̱ nga ku̱a̱kúchji nga kju̱a̱ba tjíhi̱n, i̱ncha kji̱ntá ko̱ un sku̱e̱he̱ nga̱t'aha̱ ni xi tímaha̱ nankiu̱ nga b'i̱ i̱ncha ku̱i̱tsu̱:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Kat'etsjonu̱u, jun xi tintsu̱bo̱o ndji̱o̱jmi ján nga̱t'aha̱ ni xi tín'ehe̱ nanki chánkoo̱. Kat'etsjonu̱u, jun xu̱ta̱ jehe̱ Nti̱a̱ná ko̱ já postru̱ ko̱ já profeta̱, a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná kuats'ínko̱kju̱a̱ nankiu̱ nga̱t'aha̱ ni xi kits'ínnu̱u.
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 A̱s'a̱i nku ntítsje xi nk'a tje̱n kikjesíntje̱n nku ndji̱o̱ na̱xi̱ áí. Kui xi kikjaníkj'ajin ntáchak'uu̱n nga b'i̱ kitsú:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Najmi ta̱ ku̱i̱nú'yáha a̱ya ni̱yátéhe̱ nga kju̱a̱ne̱ najní arpa̱ ko̱ yána̱xu̱ ko̱ tjio. Yo̱ najmi ta̱ s'e̱he já xi ts'ínnda nkjin tíkjá ni. Yo̱ najmi ta̱ ku̱i̱nú'yáha nga ku̱a̱kjan tuni̱ñu̱.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 Najmi ta̱ ts'i̱ín ndzjehen ndaha nku nd'í a̱ya ni̱yátéhe̱ ko̱ najmi ta̱ ku̱i̱nú'yáha s'í kju̱a̱bixan. B'a̱ ka̱ma ta̱ ndaha tsa já tiyanta̱ xi tjín yo̱ kama já k'aku̱ a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi tjín ko̱ tj'e xi maha̱ ts'ana̱cha̱ko̱ho̱ ra̱ ngayjee̱ na̱xi̱nantá xi tjín.
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 A̱t'aha̱ kui nankiu̱ y'anji jníhi̱ já profeta̱, jníhi̱ xu̱ta̱ jehe̱ Nti̱a̱ná ko̱ ngayjee̱ xi kin'ek'ien a̱sunntee̱.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.