Apocalipse 16

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A̱s'a̱i kint'e nku nta̱ xi tu̱ xí 'yúhún xi nibaha a̱ya ni̱nku̱. B'i̱ kitsúhu̱ ntítsje xi yatu maha:
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 A̱s'a̱i ntítsje xi tjuu̱n ngjiténdzjosún a̱sunntee̱ ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. A̱s'a̱i xu̱ta̱ xi tjíntut'áha̱ chu̱ba̱ha̱ chu̱ ko̱ xi kits'íntsjoho̱ sénni̱stjihi̱n i̱ncha kingjaha̱ tsé ch'onk'un xi kitsjáha̱ kju̱a̱'un.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 A̱s'a̱i ntítsje xi ma joho tsaténdzjojín ntáchak'uu̱n ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. A̱s'a̱i jní kama ntáchak'uu̱n xi nkúhu jníhi̱ nku nda̱ xi kan'ek'ien. K'ien ngayjee̱ xi tjíntu tík'un a̱jin ntáchak'uu̱n.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 A̱s'a̱i ntítsje xi ma jahan tsaténdzjojín ntáje̱ ko̱ a̱jin ntá ti̱xo̱ ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. A̱s'a̱i jní kama.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Kint'e nga b'a̱ kitsú ntítsje xi batéxumaha̱ ntánijuo̱:
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 A̱t'aha̱ kui xu̱ta̱ xu'bo̱ i̱ncha tsaténdzjo jníhi̱ xu̱ta̱ jee̱ ko̱ já profeta̱. Nd'a̱i̱ ji kuak'a̱i̱hi̱ nga jní i̱ncha kuak'i. B'a̱ ts'ín machjéhe̱n.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Ta̱ kint'e nku xi b'i̱ kitsú a̱jin na̱chan chje̱:
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 A̱s'a̱i ntítsje xi ma ñjuhu tsaténdzjojnúhu̱ ts'íu̱ ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. Kik'a̱i̱hi̱ kju̱a̱ ts'íu̱ nga nd'í k'u̱étiko̱ho xu̱ta̱.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 A̱s'a̱i 'yún kits'ínchjaha̱n nubóo̱ xu̱ta̱. Ndaha tsa b'a̱ kama, najmi i̱ncha ngjikj'áhá ra̱ ani̱ma̱ha̱ ko̱ najmi i̱ncha kits'ínkie yjoho̱ nga Nti̱a̱ná xi chánka. Tu̱ sa ní najmi kikienkjún Nti̱a̱ná nga kinchja̱. Nti̱a̱ná, kui xi maha̱ tsjá kju̱a̱ni̱ma̱ xu'bi̱.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 A̱s'a̱i ntítsje xi ma uhun tsaténdzjo ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱ má tíjñasun chu̱ nga tíbatéxuma. A̱s'a̱i kama jyun ngayjee̱ má tíbatéxuma chu̱. I̱ncha kikjinene nja̱i̱ xu̱ta̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱'un xi tíi̱ncha be.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ch'on i̱ncha kitsúhu̱ Nti̱a̱ná xi tíjña nk'a ján tu̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱'un xi tíi̱ncha be ko̱ tsé xi i̱ncha kingjaha̱, tu̱nga tu̱ nkú najmi i̱ncha ngjikj'áhá ra̱ ani̱ma̱ha̱.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 A̱s'a̱i ntítsje xi ma juhun tsaténdzjojín ntáje̱ chánka Eufra̱te̱ ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. A̱s'a̱i kixíya ntáje̱ tu̱ xi tsjántehe̱ ra̱ nga kj'u̱a̱ já rei̱ xi nibáha má tju ts'íu̱.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 A̱s'a̱i kikie jan jáninda xi b'a̱ k'un cháxkje̱ k'un. Ts'a chu̱yatuku̱ tsitju chu̱ ko̱ ts'a chu̱ xi ma joho ko̱ ts'a nda̱ profeta̱ tsank'óo̱.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Kui jánindoo̱ xi ts'ín kju̱a̱nkjún ko̱ i̱ncha bitju nga nchja̱ ñjaha̱ já rei̱ xi tjín ngayjee̱ a̱sunntee̱, tu̱ xi k'u̱éndaha yjoho̱ jóo̱ xi má nga i̱ncha ts'i̱ín kju̱a̱chán. A̱t'aha̱ kju̱a̱chán chánka s'e̱ ni̱stjin nk'ie nga ku̱a̱kúchji yjoho̱ Nti̱a̱ná xi tjíhi̱n nga'yún.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Cha̱so̱o, an kjúa̱ xi nkú joyaha nda̱ ndyjé. ¡Nda tjín ts'e̱ xi tíjña tík'un ko̱ xi tíjña ndaha̱ najyuhu̱n tu̱ xi najmi kjúátsú'ba kistihi ko̱ najmi ka̱ma subaha̱ ra̱ nga cha̱!”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Jáninda xi joo̱n kinchja̱ ñjakúhu̱ já rei̱ a̱nte xi 'mi Armagedon nga én hebreo̱.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 A̱s'a̱i ntítsje xi ma yatuhu tsaténdzjo ni xi tíi̱ncha tasa̱ha̱. Kinu'yá nku nta̱ xi tu̱ xí 'yúhún. A̱ya ni̱nku̱ má b'ejña Nti̱a̱ná nga batéxuma nibaha nto̱ nga b'i̱ kitsú:
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Tsat'ai nd'ích'o̱n, xa̱áha̱n kama, janeya ch'o̱n, ko̱ kama nku chón xi tu̱ xí 'yúhún. Nkúhu nga tjíntu xu̱ta̱ a̱sunntei̱ najmi kje̱e ma nku chón xi nkúhu xu'bo̱, a̱t'aha̱ tu̱ xí 'yúhún kama chóo̱n.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Jan tsitju nanki chánkoo̱ nga tsakjanya ko̱ kin'ekje nanki xi tjín a̱sunntee̱. J'áítsjehe̱n Nti̱a̱ná nanki chánka Babiloni̱a̱ xi má nga kits'ín nibánehe̱ kju̱a̱kjan chánkaha̱. Kin'ek'i nanki Babiloni̱a̱ kju̱a̱kjaha̱n Nti̱a̱ná.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Najmi ta̱ kiyaha̱ ra̱ ngayjee̱ xjo̱ xi tjín ko̱ ta̱ ndaha na̱xi̱u̱.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Nk'a ján nibaha̱ ra̱ ts'í ndji̱o̱ i xi kik'anehe̱ xu̱ta̱. Ts'ati yachán kilu̱ áíhi̱ niu̱. Én ch'on tsu kinchja̱ xu̱ta̱ nga najmi kikienkjún Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi ts'e̱ ts'í ndji̱o̱, a̱t'aha̱ un ṉkjún i̱ncha kikiehe̱ nga̱t'aha̱ kju̱a̱ni̱ma̱ chánka xu'bi̱.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.