Apocalipse 14

Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A̱s'a̱i tsase ko̱ kikie nga Chu̱tsa̱nko̱ síjñasun a̱sunntu tje̱nki̱ Sio̱n. Tíi̱nchat'aha̱ unchan ko̱ yachán ñju mii̱ xu̱ta̱ xi tjíntut'áha̱ stjen j'áíhi̱n Chu̱tsa̱nko̱ ko̱ j'áíhi̱n Na̱'mihi̱ Chu̱tsa̱nko̱.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kint'e nku nta̱ xi nibaha ndji̱o̱jmi ján. Janeya nto̱ xi nkú ts'ín faneya ntáje̱ nga ma 'yún ko̱ xi nkú ts'ín faneya ch'o̱n. B'a̱ ta̱ ts'ín jane nta̱ xi kint'e xi nkúhu nkjin ṉkjún arpa̱ xi tín'ekjane.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Nginku̱n xi tíbatéxumoo̱ ko̱ nginku̱n xi ñju xi tjíntu tík'uu̱n ko̱ nginku̱n jáchá xi kan ñjuu̱, tjín xi tíi̱ncha se nku soo̱n tse̱tse̱. Najmi ch'a tímaha̱ soo̱n xu'bo̱, nku tutuhú xi unchan ko̱ yachán ñju mii̱ xi tsitjujin a̱jihi̱n xu̱ta̱ a̱sunntee̱.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Kui xi najmi i̱ncha kits'ínsi yjoho̱ tsa jminchjín kikjantuko̱, a̱t'aha̱ najmi y'entuko̱ chju̱ún. Tsuhu̱ ra̱ nii̱ nk'ie nga najmi i̱ncha kits'íntsjoho̱ kj'a̱í nti̱a̱. I̱ncha yjankihi̱ Chu̱tsa̱nko̱ tu̱ má nga tífihí. Kui xi kis'echjíntjai a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi tjín. Kui xi tí'ba̱i̱hi̱ Nti̱a̱ná ko̱ Chu̱tsa̱nko̱ nga chje̱ xi tjun tíi̱ncha n'e ma.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ndaha nku én tsank'á najmi i̱ncha kinchja̱, a̱t'aha̱ kui xi je nginku̱n Nti̱a̱ná.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 A̱s'a̱i kikie kj'a̱í ntítsje xi tsú'ba tje̱n nk'a ján nga nibáko̱ én nda tsuhu̱ Nti̱a̱ná, kui xi tu̱ nkjéhé ni chjíhi̱ ra̱. Kui xi s'e̱ni̱jmíhi̱ xu̱ta̱ xi tjíntu a̱sunntee̱, nkú tjín nanki xi tjín, nkú tjín maha ntje̱he̱ xu̱ta̱ xi tjín, nkú tjín maha xu̱ta̱ xi nchja̱ tu̱ má éhén ni ko̱ nkú tjín a̱nte má nga tjíntu.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 'Yún kinchja̱ ntítsjee̱ nga b'i̱ kitsú:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 A̱s'a̱i nku ntítsje xi ma joho b'i̱ kitsú:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 A̱s'a̱i nku ntítsje xi ma jahan b'i̱ kitsú:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kui xi tjíhin nga ts'i̱ínkjáínyjehe̱ kju̱a̱kjan chánkaha̱ Nti̱a̱ná. B'a̱ ka̱maha̱ xi nkú maha̱ xi 'yún 'bi xán xi najmi kichjuje̱he̱n nga'yúhu̱n. Nd'í ko̱ sufri̱ k'u̱a̱i̱ko̱ho̱ ra̱ kju̱a̱ni̱ma̱ nginku̱n ntítsje jehe̱ Nti̱a̱ná ko̱ nginku̱n Chu̱tsa̱nko̱.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ndaha tsa mí yjehe najmi ka̱mandyja̱ya ni̱nti̱hi̱ nd'í xi tsjá kju̱a̱'un. Ndaha nku ni̱stjin ko̱ ndaha nku ni̱stje̱n najmi ts'i̱ínkj'áíya xi ts'i̱íntsjoho̱ chu̱ ko̱ sénni̱stjihi̱n ko̱ xi ts'i̱ínkjáíhi̱n chu̱ba̱ha̱ j'áíhi̱n.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Kui nga tjíhin nga ts'i̱ín chúkju̱a̱ha xu̱ta̱ jehe̱ Nti̱a̱ná, xi f'átjo kju̱a̱téxumaha̱ ko̱ s'ejihi̱n Jesu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 A̱s'a̱i kint'e nku nta̱ xi nibaha ndji̱o̱jmi ján nga b'i̱ kitsúna:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 A̱s'a̱i tsase ko̱ kikie nku ni̱nti̱ taba. A̱sun ni̱nti̱u̱ tíjñasun nku xi b'a̱ tjín xi nkúhu Ntíhi̱ Nda̱x'iu̱n tjín. Tjí'aha̱ nku corona̱ to̱onsine. Kjiya ntsja ya nku ki̱cha̱ yjo xi n'echjén nga ti tuni̱ñu̱.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 A̱s'a̱i ni̱nku̱ tsitjuhu kj'a̱í ntítsje ko̱ 'yún kinchja̱ nga b'i̱ kitsúhu̱ xi tíjñasun ni̱nti̱u̱:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 A̱s'a̱i xi tíjñasun ni̱nti̱u̱ ki̱cha̱ha̱ tsateko̱ho ni xi tjíntje̱ a̱sunntee̱ ko̱ j'áya cha̱ha̱n.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ni̱nku̱ xi síjña ndji̱o̱jmi ján ta̱ tsitju kj'a̱í ntítsje xi ta̱ y'a nku ki̱cha̱ yjo.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ko̱ na̱chan chje̱ ta̱ tsitju kj'a̱í ntítsje xi batéxumaha̱ nd'íu̱. Kui xi 'yún kinchja̱ nga b'i̱ kitsúhu̱ xi y'a ki̱cha̱ yjoo̱:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 A̱s'a̱i ki̱cha̱ha̱ ntítsjee̱ tsateko̱ho tuntsja̱jé xi tjín a̱sunntee̱ ko̱ kits'ínkj'a má nga ts'íónnki tuu̱, kui xi tsuhu̱ ra̱ má nga s'e̱jña chji kju̱a̱kjan chánkaha̱ Nti̱a̱ná.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Kits'ionnkí tuntsja̱jée̱ na̱tsihi̱n nankiu̱, tu̱nga tu̱ jníhí kitju. Xi nkú ra̱ ma nku metru̱ masen kama nga na̱nka̱ha̱ jníu̱ ko̱ jan ra̱ unchan kilome̱tru̱ kama nga tayáha̱.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.