2 Coríntios 1
Éhe̱n Nti̱a̱ná (MAJNT) vs NAA
1 An Pablo̱, an xi kama nku nda̱ postru̱hu̱ Jesucristo̱ a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná b'a̱ ts'ín kama mjehe. An ko̱ nda̱ nts'eé Timoteo̱ tísuniñai̱hi̱ jun xu̱ta̱ ni̱nku̱hu̱ Nti̱a̱ná xi tintsu̱bo̱o nanki Corinto̱ ko̱ ngatentoo̱ xu̱ta̱ha̱ Nti̱a̱ná xi tintsu̱bo̱o nga ngúsuhu̱n a̱nte Akaya̱.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Kas'enu̱u kju̱a̱nda ko̱ kju̱a̱jyu xi tsjáná Nti̱a̱ Na̱'miná ko̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 Kan'etsjoho̱ Nti̱a̱ná, kui xi Nti̱a̱ha̱ ko̱ Na̱'mihi̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱. Kui xi Na̱'miná ko̱ Nti̱a̱ná xi ma ni̱ma̱ha̱ ñá ko̱ xi tehe̱nte tsjá nga'yúnná.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 A̱jihi̱n ngayjee̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tíbitjajíaán tsjá nga'yúnná tu̱ xi ko̱ ta̱ ñá ta̱ ka̱ma k'u̱a̱i̱ nga'yúhu̱n ra̱á xu̱ta̱ xi kju̱a̱ni̱ma̱ tíf'ajin. A̱t'aha̱ títsjá nga'yúnná Nti̱a̱ná, kui nga ka̱mahaná k'u̱a̱i̱ nga'yúhu̱n ra̱á xu̱ta̱.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 Xi nkú ts'ín nkjin kju̱a̱ni̱ma̱ tíbitjajíi̱n nga̱t'aha̱ Cristo̱, b'a̱ ta̱ ts'ín tse nga'yún xi tísakújinni̱ Cristo̱.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Tu̱ xi sa̱kú nga'yún níhi̱nu̱u ko̱ tu̱ xi k'u̱a̱nkihinu, kui nga tíbitjajíhi̱nni̱ kju̱a̱ni̱ma̱. Ko̱ nk'ie nga tí'ba̱i̱ nga'yúnni̱, tí'ba̱i̱ nga'yúnni̱ tu̱ xi sa̱kú nga'yúhu̱nnu̱u. Kui nga'yúu̱n xi ku̱a̱si̱nko̱nu̱u tu̱ xi n'e̱ chúkju̱a̱nu̱u nk'ie nga ni̱banenu̱u kju̱a̱'un xi tíbitjajíi̱n.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 Yai̱ xi nkú ts'ín tjíyanu̱u. Kui niu̱ xi tíma 'yún tak'ui̱n. A̱t'aha̱ yai̱ nga nkuhú bitjajíaán kju̱a̱'un ko̱ b'a̱ ta̱ ts'ín sakú nga'yúnná.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 Jun já nts'e, najmi mjeni̱ tsa k'úé'mai̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tsitjajíi̱n a̱nte Asi̱a̱. Tu̱ xí tsehé ni xi kamat'ai̱n nga ta̱ santaha najmi ta̱ tíchúkju̱a̱ha̱ni̱ niu̱. “Ja najmi ta̱ ku̱i̱tjunkihiná xu'bi̱”, tsixíi̱n.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 B'a̱ kamani̱ xi nkú maha̱ já xi n'e̱k'ien. Tu̱nga b'a̱há kamani̱ tu̱ xi najmi ji̱n su̱ba̱ ka̱ma 'yún tak'uhu̱nni̱ yjoni̱. B'a̱ ní kama tu̱ xi Nti̱a̱ná ka̱ma 'yún tak'uhu̱nni̱. Kui xi ts'ínkj'áíyaha̱ xu̱ta̱ k'ie̱n.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 Nti̱a̱ná kits'ínk'ankini̱ nga ja ma ku̱a̱yá níi̱ ko̱ behe̱ tak'ui̱n nga tu̱ nku ts'i̱ínk'ankihíni̱. Tu̱ nkú b'a̱há ts'i̱ín.
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 Chu̱bantjai saha̱ni̱ nk'ie nga chu̱bako̱o Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ tsa nkjin maha xi ku̱i̱nchja̱ntjaini̱ nk'ie nga ku̱i̱nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná, ta̱ nkjin ka̱maha xi tsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ nga nda títs'ínko̱ni̱.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 Tsjo mani̱ nk'ie nga chasei̱ xi nkú ts'ín tintsu̱ba̱i̱ ko̱ yai̱ nk'ie nga na̱xu̱ kin'ei̱ a̱jihi̱nnu̱u ko̱ a̱jihi̱n ngayjee̱ xu̱ta̱. Najmi ch'a kich'ana̱cha̱i̱hi̱. Nk'ie nga b'a̱ kin'ei̱ a̱jinnu̱u, kju̱a̱ndaha̱ ní Nti̱a̱ná kitsjáni̱yáni̱. Najmi xi nkú ts'ín tíjñaha̱ xu̱ta̱ kitsjáni̱yáni̱.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 Nk'ie nga n'ekjíi̱hi̱ xu̱ju̱n, b'et'ai̱hi̱ ni xi ka̱mankjinnu̱u nga n'e̱yo. Nda ṉkjún tjín tsa ka̱mankjinyjenu̱u niu̱.
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 Ja tímankjinnu̱u i̱chí nd'a̱i̱ nga ni̱stjin nga kj'u̱a̱í ngáha Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu tsjo ka̱manu̱u ji̱n xi nkú ta̱ ts'ín tsjo ka̱mani̱ jun.
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Tu̱ nga̱t'aha̱ nga ja be nga b'i̱ tíma a̱jinná, kui nga kama mjehena nga tjun kfínsehe̱nu̱u tu̱ xi sa̱kúhu̱nu̱u kju̱a̱nda nga jo ni̱yá kfíntsubek'úhu̱nnu̱u.
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 Mjena kai nga tjun kj'u̱a̱ a̱jinnu̱u nk'ie nga kfíán a̱nte Macedoni̱a̱ ko̱ a̱skahan ta̱ kjúái̱sehé ngáha̱nu̱u nk'ie nga k'o̱óya ngáhana yo̱. B'a̱ ts'ín ka̱ma ku̱i̱si̱nko̱honú nga ts'inndju̱ú ngáhana ni̱yána̱ xi tje̱hen a̱nte Judea̱.
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 Kui b'a̱ maha, nk'ie b'a̱ ts'ín y'endáhana, ¿a najmi kits'innkjín sisihín ra̱ k'an? ¿A ra̱ b'endáná ni xi ts'ian xi nkú ts'ín b'énda xu̱ta̱ ni xi ts'ín, nga ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ tsa “najmi” tsu?
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 Nti̱a̱ná xi be nga najmi ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ “najmi” bixíi̱hi̱n.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 A̱t'aha̱ a̱jinnu̱u an ko̱ Silbano̱ ko̱ Timoteo̱ y'eni̱jmíi̱ Jesucristo̱ xi Ntíhi̱ Nti̱a̱ná, ko̱ kui xi najmi ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ “najmi” títsu. Kui ní xi “joho̱n” títsuná.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 A̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi tsuya títjun Nti̱a̱ná nga ts'i̱ín, kui xi bitjusun a̱jihi̱n Cristo̱. Kui kju̱a̱ha nga̱t'aha̱ Cristo̱ “b'a̱ kat'e” bixíhinná tu̱ xi sakúhu̱ ra̱ kju̱a̱chánka Nti̱a̱ná.
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 Nti̱a̱ná ts'ín nga jun ko̱ ji̱n ndjá binchajián Cristo̱, kui xi j'ájinná.
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 Kikj'áts'e̱ná nga y'éjñajin Espiri̱tu̱hu̱ ani̱ma̱ná. B'a̱ ts'ín yahaná nga n'e̱kjáíhi̱ín ni xi tsjáná a̱skahan.
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Nginku̱n Nti̱a̱ná b'a̱ tíxinnu̱u: Nk'ie nga najmi ngjisenu̱u nanki Corinto̱, najmi ngjia a̱t'aha̱ najmi mjena tsjanu̱u kju̱a̱ba. Kataya tsa najmi kju̱axi̱ ni xi tíxian.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Najmi tín'e kju̱a̱'yúhu̱n ri̱ xi nkú ts'ín s'e̱jinnu̱u Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ ja ndjá tincho. Tu̱ sa ní tíbisinko̱i̱hi̱ tu̱ xi s'e̱he̱nu̱u kju̱a̱tsjo.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.