Lucas 19

Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A̱s'a̱i tsichu Jesu nanki Jerico. J'ajin nankiu̱.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Yo̱ tíjña nku nda̱ nchi̱ná xi 'mi Zakeo̱, xi nda̱ k'aku̱hu̱ já xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Kui xi mjehe̱ sku̱e̱ yáha Jesu, tu̱nga najmi tímahá ra̱, a̱t'aha̱ katsehe xu̱ta̱ ko̱ ch'e̱ ṉkjún ya Zakeo̱.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 A̱s'a̱i tsangatsanka títjuhu̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n ko̱ tsiyajnu nku yá xi síjña yo̱, tu̱ xi sku̱e̱he Jesu, a̱t'aha̱ yo̱ tjíhin nga kj'u̱a̱.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Nk'ie nga ja tíf'a Jesu yo̱, tsasenjinki má kji'a ndo̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱: —Ji Zakeo̱, ki̱tsa̱ ti̱tjuje̱i̱n, a̱t'aha̱ ni'yahi̱ tjíhin nga ts'inkj'áíya nd'a̱i̱.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 A̱s'a̱i ki̱tsa̱ tsitjujen Zakeo̱ ko̱ tsjo kamaha̱ nga kits'ínkjáíhi̱n Jesu ni'yaha̱.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Tu̱nga nk'ie nga kikie xu̱ta̱ ni xu'bi̱, a̱s'a̱i ngayjee̱ kinchja̱yane Jesu nga b'a̱ kitsúhu̱ xinkjín: —Ni'yaha̱ nku nda̱ xi najmi ts'íntjusun kju̱a̱téxumaha̱ Moise kfi ts'ínkj'áíya.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 A̱s'a̱i tsasinjña ndju Zakeo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱ Jesu: —Cha̱se̱i̱, nda̱ maestru̱. Tsjaha̱ xu̱ta̱ x'a̱n masen ni xi tjínna. Ko̱ tsa tjín xi ndyjé kits'ihi̱n nga ts'ana̱cha̱ha̱, ts'ink'óya ngáha̱ ra̱ ñju ni̱yá tjíhin ni xi jakj'aha̱.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 B'i̱ kitsú Jesu: —Ja k'uanki nd'a̱i̱ xu̱ta̱ xi tjíntu ni'ya xu'bi̱, a̱t'aha̱ ta̱ ntje̱he̱ ntje̱ chjáná Abraham y'aha̱ ra̱ nda̱ xu'bi̱.
9 Então Jesus disse:
10 A̱t'aha̱ Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n j'aingisjáí ko̱ j'ai ts'ínk'anki xu̱ta̱ xi ja kindyja.
10 Porque o
11 Nk'ie nga tímjéñju xu̱ta̱ ni xi tínchja̱ Jesu, a̱s'a̱i ta̱ y'éjña chu̱ba̱ya ngáha nga tsakúya. A̱t'aha̱ ja tíbichú tiña nanki Jerusalen ko̱ b'a̱ tímaha̱ xu̱ta̱ nga a̱kui ku̱a̱téxumahá Nti̱a̱ná.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Kui nga b'a̱ kitsúhu Jesu: —Y'ejña nku nda̱ nchi̱ná xi ngji kjin kj'a̱í nanki tu̱ xi nda̱ rei̱ n'e̱ maha ko̱ a̱skahan k'o̱óya ngáha.
12 Então Jesus disse:
13 A̱s'a̱i kinchja̱ha̱ te já musu̱hu̱ ko̱ kitsjáha̱ to̱on nga nkúnkú jóo̱. “N'e̱xáko̱o to̱oi̱n santa nkúhu nga kjúái̱ ngáhana”, kitsúhu̱.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 ’Tu̱nga unkiehé ra̱ xu̱ta̱ nankihi̱ ndo̱ ko̱ i̱ncha kits'ínkji tje̱nnki ndo̱ já chji̱ne̱'én xi b'a̱ ku̱i̱tsu̱: “Najmi mjeni̱ tsa kui nda̱i̱ xi ka̱ma nda̱ rei̱ni̱.”
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Tu̱nga kin'e mahá nda̱ rei̱ ndo̱ ko̱ kik'óya ngáha nankihi̱. A̱s'a̱i kitsjá kju̱a̱ nga chu̱baha̱ já musu̱ xi kitsjáha̱ to̱on, tu̱ xi sku̱e̱he xi nkú tjín kits'ín ngana̱sun nga nkúnkú jóo̱.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 ’A̱s'a̱i j'ai nda̱ xi tjuu̱n. “Ji nda̱ nti̱a̱, te tjíhin nga kits'ín ngana̱sun to̱ohi̱n”, kitsú.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “Nda tjín. Nda ní ji, nda̱ musu̱. Na̱xu̱ kin'etjusuin xá i̱chí xi kitsjaha, kui nga tsjaha ra nga ku̱a̱texumaha̱ ri̱ te nanki”, kitsú nda̱ rei̱.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 A̱s'a̱i j'ai nda̱ musu̱ xi ma joho. “Ji nda̱ nti̱a̱, un tjíhin nga kits'ín ngana̱sun to̱ohi̱n”, kitsú.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Ji xi ku̱a̱texumaihi̱ un nanki”, ta̱ kitsúhu̱ nda̱ musu̱ xu'bi̱.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 ’A̱s'a̱i j'ai ngá kj'a̱í nda̱ musu̱. “Ji nda̱ nti̱a̱, á to̱ohi̱n ngáha e̱i̱. Nku pañu̱ kik'ontikjájian nga y'etjá,
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 a̱t'aha̱ tsankjuhun. A̱t'aha̱ kjan ní ji. Chjubéí ni xi najmi ji y'ejñai ko̱ chjusíntje̱i̱n cha̱n xi najmi ji y'entje̱i̱”, kitsú.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú nda̱ rei̱: “Ji nda̱ musu̱ ch'onk'un, ta̱ kuihi én xi kuakixín ts'inko̱kju̱a̱hara. Tsa an xi kjan ko̱ fakj'a ni xi najmi an y'ejñá ko̱ kjesíntje̱n cha̱n xi najmi an y'entje̱,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 kui nga, ¿á najmi kin'ekjas'ehe̱n ri̱ to̱onna̱ já xi be nkú ts'ín ts'ínxáko̱ho to̱on? Tsa b'a̱ kin'ei, ja ra̱ ts'inkjáín ngáha̱ ra̱ nd'a̱i̱ to̱onna̱ ko̱ santaha ntíhi̱ nga kjúa̱”, kitsú.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 ’A̱s'a̱i kinchja̱ko̱ nda̱ rei̱ já xi kabincha yo̱. “Chjú'oho̱o to̱oo̱n nda̱ xu'bi̱ ko̱ tjoho̱on nda̱ xi tíjñaha̱ te”, kitsúhu̱.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Ji nda̱ nti̱a̱, ja tíjñaha̱ te to̱on nda̱ xu'bo̱”, kitsú jóo̱.
25 Eles responderam:
26 Tu̱nga b'a̱há kitsú nda̱ rei̱: “An b'a̱ tíxinnu̱u. Ngayjee̱ xi tjíhi̱n ni, kui xi k'u̱a̱i̱ saha̱. Tu̱nga xi najmi tjíhi̱n, kui xi chjú'aha̱ santaha ni xi i̱chí xi tíjñaha̱.
26 — E o patrão disse:
27 Ko̱ máha já kontra̱na̱ xi najmi mjehe̱ nga kuatexumaha̱, nibáko̱o e̱i̱ ko̱ nginkán ti̱chákjó kásin.”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Nk'ie nga ja b'a̱ kitsú Jesu, a̱s'a̱i kitsjen títjun nga kits'ínndju̱ú ngáha ni̱yáha̱ nanki Jerusalen.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Nk'ie nga ja tsichu tiña Betfage ko̱ Betani̱a̱, nanki xi tiña maha̱ a̱sunntu tje̱nki̱ xi 'mi Yá Olivo̱, a̱s'a̱i kits'ínkji Jesu jo já ni'yakuyáha̱
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 nga b'i̱ kitsúhu̱: —Tankíún nanki i̱chí xi tíjña tiña ján. Nk'ie nga ja ku̱i̱chú yo̱, sa̱kúnu̱u nku ntí búrrú xi tjít'a'yún, xi najmi kje̱e ch'a b'esúhu̱n. Chjúnndáyo ko̱ nibáko̱o e̱i̱.
30 com a seguinte ordem:
31 Ko̱ tsa tjín xi ngju̱ásjaiyanu̱u: “¿Á jun tíchjundáyahanu chu̱?”, tsa ku̱i̱tsu̱nu̱u, b'a̱ t'ihu̱un: “Nda̱ maestru̱ rú machjéhe̱n chu̱.”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 A̱s'a̱i ngji já xi kin'ekjíu̱ ko̱ kisakúhu̱ chu̱ xi nkú nga kitsú Jesu.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Nk'ie nga ja tíi̱ncha kjendáya ntí búrrúu̱, a̱s'a̱i b'a̱ kitsú já xi ts'e̱ chu̱: —¿Á jun tíchjundáyahanu ntí búrrúu̱?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 B'a̱ kitsú jóo̱: —Nda̱ maestru̱ rú machjéhe̱n chu̱.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 I̱ncha j'aiko̱ho̱ Jesu chu̱. Najyuhu̱n i̱ncha kingjásuhu̱n chu̱ ko̱ kits'ínk'íésun Jesu.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Xi nkú nga ts'ín tífi Jesu, b'a̱ ts'ín kingjántu najyuhu̱n xu̱ta̱ a̱ya ni̱yóo̱.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Nk'ie nga ja tíi̱ncha bichú tiña má jenstehe̱n a̱sunntu tje̱nki̱ Yá Olivo̱, a̱s'a̱i ngayjee̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱ Jesu 'yún i̱ncha kikjintáya tsjo nga kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ ngayjee̱ kju̱a̱nkjún xi i̱ncha kikie.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 B'a̱ i̱ncha kitsú xu̱to̱: —¡Nti̱a̱ná nda kats'ínko̱ nda̱ rei̱ xi kits'ín nibá ngajoho̱! ¡Kas'e kju̱a̱jyu ndji̱o̱jmi ján ko̱ kaya kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná nk'a ján!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 A̱s'a̱i kinchja̱ k'u̱a̱ já fariseo̱ xi tje̱njihi̱n xu̱ta̱ nkjiu̱n: —Ji nda̱ maestru̱, b'a̱ t'ihi̱n xu̱ta̱ ni'yakuyáhi̱ nga najmi tu̱ b'a̱ i̱ncha kats'ín.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 B'i̱ kitsú Jesu: —B'a̱ tíxinnu̱u, tsa k'u̱échja ts'a xu̱ta̱ xu'bi̱, ndji̱o̱ i̱ncha kji̱ntáya.
40 Jesus respondeu:
41 Nk'ie nga j'ai tiña Jesu nanki Jerusalen, kikjintántjai nankiu̱ nk'ie nga kikie.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 B'i̱ kitsú: —¡Tsa tu̱ kui sa ni̱stjin xu'bi̱ ka̱mankjinnu̱u ni xi tsjánu̱u kju̱a̱jyu! Tu̱nga tíjña 'mahánu̱u niu̱ nd'a̱i̱.
42 e disse:
43 A̱t'aha̱ ku̱i̱chú ni̱stjin nga já kontra̱nu̱u k'u̱étjindainu̱u xjó nga k'u̱échjanu̱u tu̱ xi ts'i̱ínkjehe̱nu̱u.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ts'i̱ínkjenu̱u ko̱ ts'i̱ínk'ien xu̱ta̱ nankinu̱u. Ndaha nku ndji̱o̱ najmi ta̱ s'e̱jñasun saha̱ ra̱ xinkjín. A̱t'aha̱ najmi kamankjinnu̱u nk'ie nga y'éjña chjinu̱u Nti̱a̱ná kju̱a̱ndaha̱.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 A̱s'a̱i jas'en Jesu má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱. Kik'onsje já xi tíi̱ncha batéña ko̱ tíi̱ncha b'atse chu̱ yo̱.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 B'i̱ kitsúhu̱: —B'a̱ ts'ín tjít'a éhe̱n Nti̱a̱ná: “Ni'ya xi má nga ku̱i̱nchja̱ko̱ xu̱ta̱ Nti̱a̱ná ka̱ma ni'yana̱.” Tu̱nga jun a̱ntehe̱ já ndyjé tín'e mo.
46 Ele lhes disse:
47 Xki̱ ni̱stjin tsakúya Jesu na̱tsihi̱n ni̱nku̱. Ko̱ já na̱'mi k'aku̱, já chji̱ne̱'éhe̱n kju̱a̱téxumoo̱ ko̱ já xi yankjúhu̱n i̱ncha tsangisjai ni̱yá xi nkú ts'ín ka̱ma ts'i̱ínk'iehen Jesu.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Tu̱nga najmi tísakú ni̱yáhá ra̱ nkú ts'ín b'a̱ i̱ncha ts'i̱ín, a̱t'aha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ 'yún mjehe̱ nga ku̱a̱sínñjuhu̱ ni xi tínchja̱ Jesu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.