Lucas 18

Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs BKJ

Sair da comparação
1 A̱s'a̱i Jesu y'éjña chu̱ba̱yaha̱ xu̱ta̱ ni'yakuyáha̱ nga tsakúyaha̱ nga tjíhin nga tehe̱nte ku̱i̱nchja̱ Nti̱a̱ná ko̱ nga najmi ts'i̱ínkjehe̱ k'un.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 B'i̱ kitsúhu̱: —Nku nanki y'ejña nku nda̱ jue xi najmi benkjún Nti̱a̱ná ko̱ ta̱ ndaha najmi nusihi̱n xu̱ta̱.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Yo̱ ta̱ y'ejña nku ta̱chju̱ún xi ja k'ien x'i̱hi̱n. Kui xi fisehe̱ nda̱ jue nga b'a̱ tsuhu̱: “Kixi̱ n'e̱ní kju̱a̱ xi tjínko̱na chá kontra̱na̱.”
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Nkjin ni̱stjin j'a nga najmi kits'íhi̱n kju̱a̱ ta̱chjúu̱n. Tu̱nga a̱skahán ni kits'ínnkjink'un: “Ndaha tsa najmi benkján Nti̱a̱ná ko̱ najmi nusinna xu̱ta̱,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 tu̱nga tu̱ nku títs'ínstihína ta̱chjíi̱n. Kui nga tu̱ sahá kixi̱ ts'ihi̱n ra̱ kju̱a̱ tu̱ xi najmi ts'i̱ínkjehe kju̱a̱tsentana̱ nga kj'u̱a̱íse tehe̱ntena.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 B'i̱ kitsú sa Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu: —Nda ta̱sinñju ni xi kitsú nda̱ jue ch'onk'un xu'bi̱.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Nti̱a̱ná, ¿a najmi kixi̱hí ts'i̱íhi̱n kju̱a̱ xu̱ta̱ xi j'ájin, xi ni̱stjin ni̱stje̱n nchja̱ko̱ho̱? ¿A ts'i̱ínk'andayahá nga ku̱a̱si̱nko̱?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 B'a̱ tíxinnu̱u nga ntju̱úhu̱n ts'i̱íhi̱n kju̱a̱ xu̱ta̱ xi ts'e̱. Tu̱nga nk'ie nga kj'u̱a̱í ngáha Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n, ¿a sa̱kú saha̱ a̱sunntee̱ xu̱ta̱ xi s'ejihi̱n Nti̱a̱ná?
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ta̱ y'éjña chu̱ba̱yaha̱ Jesu nga tsakúyaha̱ xu̱ta̱ xi b'a̱ maha̱ nga na̱xu̱ tíi̱ncha ts'ín nginku̱n Nti̱a̱ná maha̱, tu̱nga najmi ndahá ts'ín basehe̱ xu̱ta̱ xingisoo̱. B'i̱ kitsúhu̱:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 —Jo já ngji nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱, nku xi nda̱ fariseo̱ ko̱ nku nda̱ xi f'áchjíntjai ch'á nga ts'ínxát'aha̱ já Roma̱.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Nda̱ fariseo̱ b'i̱ ts'ín kinchja̱ko̱ Nti̱a̱ná nga ngandaha̱ kinchja̱ nk'ie nga kabasinjña ndju: “Ji Na̱'mi, títsjaha máb'a̱chjí a̱t'aha̱ najmi b'a̱ k'an xi nkú k'un xu̱ta̱ xi k'oo̱, xi ndyjé ts'ín, xi ch'onk'un, xi b'at'aha̱ chju̱úhu̱n. Ko̱ ta̱ ndaha najmi b'a̱ k'an xi nkúhu nda̱ xu'bi̱ xi f'áchjíntjai ch'á.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Jo ni̱yá nga tuntjóo̱ báte̱jña kjintíá ko̱ nku tíkjá ngayjee̱ ni xi ts'in ngana̱ tsja chje̱.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 ’Tu̱nga nda̱ xi f'áchjíntjai ch'á kjin tsasinjña ko̱ santaha najmi ma k'un tsa nk'a ján ku̱a̱se̱njinki. Tu̱ kik'onyahá 'me̱he̱ nga b'i̱ kitsú: “Ji Na̱'mi, katuma ni̱ma̱hi an nga jé tje̱nna.”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 An b'a̱ tíxinnu̱u. Nku nda̱ xi na̱xu̱ kama nda̱i̱ nginku̱n Nti̱a̱ná nk'ie nga kik'óya ngáha ni'yaha̱. Najmi b'a̱ha nda̱ xinkuu̱. A̱t'aha̱ tu̱ yáhá ni xi k'u̱a̱sjenk'a suba yjoho̱, kui xi i̱chí ka̱ma nginku̱n Nti̱a̱ná. Ko̱ xi k'u̱a̱sje ni̱ma̱kju̱a̱ yjoho̱, kui xi sa̱kúhu̱ kju̱a̱chánka.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 A̱s'a̱i i̱ncha j'aiko̱ xu̱ta̱ ntíhi̱ tu̱ xi Jesu ngju̱énnehe̱ ra̱ ntsja. Tu̱nga nk'iehé nga kikie já ni'yakuyóo̱ nii̱, b'a̱ kitsúhu̱ xu̱ta̱ nga najmi b'a̱ i̱ncha ts'i̱ín.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Tu̱nga kinchja̱há ra̱ Jesu jóo̱ ko̱ b'i̱ kitsúhu̱: —Tjehe̱nntoho̱ jántíu̱ nga kanibásena. Najmi tu̱ jun b'ech'óho̱o. A̱t'aha̱ xu̱ta̱ xi b'a̱ ts'ín tjíntuyáha̱ xi nkú joyaha jántí xi̱, kui xi tje̱he̱n ra̱ nga Nti̱a̱ná ku̱a̱téxumaha̱.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Xi najmi ts'i̱ínkjáíhi̱n nga Nti̱a̱ná xi batéxumaha̱ xi nkú ts'ín ts'ínkjáíhi̱n nku nda̱ chí ni xi 'ba̱i̱hi̱, kui xi ndaha̱chí najmi kju̱a̱s'enjin nga Nti̱a̱ná xi ku̱a̱téxumaha̱.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 A̱s'a̱i nku nda̱ k'aku̱ kingjásjaiyaha̱ Jesu: —Ji nda̱ maestru̱, ji xi ndai, ¿mí nihi xi ts'ian tu̱ xi ka̱ma ts'inkjáíhi̱n ra̱ nga kúáte̱jña tík'un síán?
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu: —¿Á an xi nda tí'mihiní? Najmi tjín xi ndaha̱, nku tutuhú Nti̱a̱ná.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Yai xi nkú ts'ín tjít'a kju̱a̱téxumoo̱: “Najmi tu̱ biyunéí kju̱a̱bixoo̱n. Najmi tu̱ n'ek'iein. Najmi tu̱ ndyjé n'ei. Najmi tu̱ testiyu̱ tsank'á n'ei. Cha̱nkjúín na̱'mihi̱ ko̱ na̱ahi̱.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 B'a̱ kitsú ndo̱: —Ngayjee̱ ni xu'bo̱ títs'intjusan santa nkúhu nga ndyjana.
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nk'ie nga kint'é Jesu ni xu'bi̱ b'a̱ kitsú: —Nku ni ndyjat'á sahi. Ta̱teñai ngayjee̱ ni xi tjíhin ko̱ tjeihi̱n xu̱ta̱ x'a̱n. B'a̱ ts'ín s'e̱he ri kju̱a̱nchi̱ná ndji̱o̱jmi ján. A̱s'a̱i nibáí nga tsjénnkiní.
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Tu̱nga nk'iehé nga kint'é ndo̱ éi̱n, kik'ie nusin nusihi̱n, a̱t'aha̱ 'yún ṉkjún nchi̱ná.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Nk'ie nga kikie Jesu nga kik'ie nusin nusihi̱n ndo̱, b'i̱ kitsú: —¡Á b'a̱ 'yún 'ni tjíhin tsa xu̱ta̱ xi nchi̱ná ṉkjúhun kju̱a̱s'enjihin nga Nti̱a̱ná ku̱a̱téxumaha̱!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Tu̱ sahá najmi 'ni tjín tsa nku chu̱ camello̱ kju̱a̱s'en ti̱xa̱ha̱ nku nintu nga nku nda̱ nchi̱ná kju̱a̱s'enjin nga Nti̱a̱ná xi ku̱a̱téxumaha̱.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 A̱s'a̱i xu̱ta̱ xi kint'éhe̱ b'a̱ i̱ncha kitsú: —¿Yá xi ka̱ma k'u̱a̱nki ni̱ ma?
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 B'i̱ kitsú Jesu: —Ni xi ndaha̱chí najmi maha̱ ts'ín xu̱ta̱, Nti̱a̱ná maha̱ ts'ín nii̱.
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú Pedro̱: —Xi nkúhu ji̱n, ja y'entui̱ ni xi tjínni̱ ko̱ tje̱nnkihi̱ nd'a̱i̱.
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu: —Kju̱axi̱ ni xi tíxinnu̱u. Tu̱ yáhá ni xi y'éjña ni'yaha̱, tsa chju̱úhu̱n, tsa já nts'e̱, tsa xi cháha̱ ko̱ tsa ntíhi̱ a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná batéxumaha̱,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 kui xu̱ta̱i̱ 'yún ts'ati k'u̱a̱i̱ ngáha̱ ra̱ a̱sunnte xu'bi̱ ko̱ ni̱stjin xi nibá a̱skahan k'u̱a̱i̱hi̱ nga k'úéntu tík'un sín.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 A̱s'a̱i ngjiko̱ t'axín Jesu já ni'yakuyá xi te joo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: —Tjenñju. Ja tíbankíaán nanki Jerusalen. Yo̱ ku̱i̱tjusun ngayjee̱ ni xi y'ét'a já profeta̱ nga ka̱maha̱ Ntíhi̱ Nda̱x'i̱u̱n.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 A̱t'aha̱ a̱ya ntsja xu̱ta̱ xi najmi ntje̱ Israel tje̱he̱n ra̱ n'e̱kjas'en. Kui xi ku̱a̱jnu̱kiehe̱, ch'on ts'i̱íhi̱n, ko̱ ku̱a̱tétéjnuhu̱.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 K'u̱éhe̱ ko̱ ts'i̱ínk'ien. Tu̱nga ni̱stjin xi ma jahan kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ ngabayoo̱.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ndaha nku ni xu'bi̱ najmi kamankjihi̱n já ni'yakuyóo̱. Najmi be ni xi tínchja̱ Jesu, a̱t'aha̱ kis'ejña 'maha̱ niu̱.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Nk'ie nga ja tíbichú tiña Jesu nanki Jerico, nku nda̱ ka̱ kab'ejña a̱ndai ni̱yóo̱ nga tíbanki chje̱.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nk'ie nga kint'é ndo̱ nga tíf'a ṉkjún xu̱ta̱, a̱s'a̱i kingjásjaiya mí nihi xi tíma.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Kik'inyaha̱ nga Jesu, nda̱ xi nibáha Nazaret, tíf'a yo̱.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 A̱s'a̱i kikjintáya: —¡Ji Jesu, ji xi ntje̱he̱ David, katuma ni̱ma̱hi an!
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Xu̱ta̱ xi yja títjuu̱n kinchja̱tiko̱ho̱ tu̱ xi k'u̱échja'aha ts'a, tu̱nga tu̱ sahá 'yún kikjintáya sa: —¡Ji ntje̱he̱ David, katuma ni̱ma̱hi an!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 A̱s'a̱i tsasin'yún Jesu ko̱ b'a̱ kitsú nga ngju̱a̱i̱chj'a nda̱ ko̱. Nk'ie nga ja j'ai, Jesu kingjásjaiyaha̱:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 —¿Mí xi mjehi nga ts'ihin? B'a̱ kitsú nda̱ ko̱: —Ji nda̱ maestru̱, mjena nga ka̱ma chjina.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 B'i̱ kitsú Jesu: —Katuma chjihi. A̱t'aha̱ kuas'ejihin nga Nti̱a̱ná kits'ín nibána, kui nga kama nkihi ri.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ta̱ kuihi chu̱bo̱ kama chjihi̱ ndo̱ ko̱ kitsjennkíhi̱ Jesu nga kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná. Ko̱ ta̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná ngayjee̱ xu̱ta̱ xi kikie ni xu'bi̱.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.