João 4
Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs NAA
1 Kik'inyaha̱ já fariseo̱ nga Jesu 'yún tjín saha̱ xu̱ta̱ ni'yakuyá nga Jua ko̱ nga 'yún nkjin xu̱ta̱ tíbaténtá.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tu̱nga najmi Jesu xi tsaténtá xu̱ta̱. Já ni'yakuyáha̱ ní xi b'a̱ kits'ín.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Nk'ie nga kint'é Jesu ni xi kik'inyaha̱ já fariseo̱, a̱s'a̱i tsitju a̱nte Judea̱ nga kik'óya ngáha a̱nte Galilea̱.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Tjíhin nga kj'u̱a̱ a̱nte Samari̱a̱.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Kui nga j'aihi Sicar, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Samari̱a̱. Tíjñakjoko̱ xu'ba xi Jacob kitsjáha̱ Kuse xi ntíhi̱ maha.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yo̱ tíjña ntá ti̱xa̱ xi kits'ínnda Jacob. A̱s'a̱i ngjik'iejñat'a Jesu ntá ti̱xo̱, a̱t'aha̱ ja kafentaha̱ nga títs'ín ni̱yá. Nkú ra̱ ma nga chu̱ba̱ te jo niu̱.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 A̱s'a̱i j'ai nku ta̱chju̱ún Samari̱a̱ nga j'aik'asje ntánijua. B'i̱ kitsú Jesu: —K'u̱a̱i̱ní i̱chí ntánijua xi k'u̱i̱a̱.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Kui chu̱bo̱ najmi tjíntuko̱ho̱ já ni'yakuyáha̱, a̱t'aha̱ nichine i̱ncha kafík'atse a̱jin na̱nti̱o̱.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú ta̱chjúu̱n: —¿Nkú tjíhi̱n ra̱ nga an tíbinchihiní ntánijua xi s'i̱hini, nga ji xi chá judio̱ ko̱ an xi na̱ Samari̱a̱? B'a̱ kitsú ta̱chjúu̱n a̱t'aha̱ najmi nda i̱ncha y'a xinkjín xu̱ta̱ judio̱ xu̱ta̱ Samari̱a̱.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 B'i̱ kitsú Jesu: —Tsa yai ni xi tsjá Nti̱a̱ná ko̱ tsa yai yá xi tíbankihi ntánijua, ji ku̱i̱nchíhi̱ ko̱ kui tsjáhi ntánijua xi ts'ínk'íéntu tík'uhu̱n xu̱ta̱.
10 Jesus respondeu:
11 —Ji chá nti̱a̱ —ta̱ kitsú ngáha ta̱chjúu̱n—, najmi tjíhin ni xi n'e̱sjeko̱honi ntánijuo̱ ko̱ 'yún na̱nka̱ ntá ti̱xo̱. ¿Má k'úínchj'ahani ntánijua xi ts'ínk'íéntu tík'uhu̱n xu̱ta̱?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Ntje̱ cháná Jacob y'éjñaná ntá ti̱xa̱i̱. Kui xi ta̱ kits'i ntánijuaha̱ ko̱ ta̱ kits'i ntíhi̱ ko̱ chu̱ xi kis'ehe̱. ¿A jihí xi 'yún chánka sai nga kui?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu: —Ngayjee̱ xi k'úí ntánijua xu'bi̱ ta̱ ka̱ma xintá ngáha̱ ra̱.
13 Jesus respondeu:
14 Tu̱nga xi k'úí ntánijua xi tsjaha̱, kui xi ndaha̱chí najmi ta̱ ka̱ma xintáha̱ ra̱. A̱t'aha̱ ntánijua xi tsjaha̱ ka̱ma a̱jihi̱n xu̱ta̱ xu'bo̱ xi nkú joyaha nku ntá ti̱xa̱ xi bitju subaha̱ ntánijua. B'a̱ ts'ín k'úéntu tík'un síhin.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 —Ji chá nti̱a̱ —kitsú ta̱chjúu̱n—, k'u̱a̱i̱ní ntánijua xu'bo̱ tu̱ xi najmi ta̱ ka̱ma xintáhana ko̱ najmi ta̱ kj'úái̱k'asjéhena ntánijua e̱i̱.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 —T'in chu̱baihi̱ x'i̱hi̱n ko̱ nibáko̱i̱ —kitsú Jesu.
16 Jesus disse:
17 —Najmi tjínna x'i̱n —kitsú ta̱chjúu̱n. A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu: —Kju̱axi̱ ni xi tíbixín, nga najmi tjíhin x'i̱n.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 A̱t'aha̱ ja ma un x'i̱n binchunko̱i̱ ko̱ nda̱ xi tinchunko̱i̱ nd'a̱i̱ najmi x'i̱hi̱n maha. Kju̱axi̱ ni xi kuakixín.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 —Ji chá nti̱a̱ —kitsú ta̱chjúu̱n—, tímankjinna nga chá profeta̱ ní.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Ntje̱ cháni̱ kits'íntsjoho̱ Nti̱a̱ná na̱xi̱ xu'bi̱. Tu̱nga máha jun, b'a̱ bixíún nga Jerusalen tíjña a̱nte má nga tjíhin nga n'e̱tsjoho̱ Nti̱a̱ná.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 —Ji ta̱chju̱ún —kitsú Jesu—, n'e̱ s'ejin ni xi tíxihin. Ku̱i̱chú chu̱ba̱ nk'ie nga najmi ta̱ kjúái̱hinu na̱xi̱ xu'bi̱ ko̱ najmi ta̱ kuankíhinnu Jerusalen nga n'e̱tsjoho̱o Nti̱a̱ Na̱'miu̱.
21 Jesus respondeu:
22 Jun najmi yo xi n'etsjoho̱o. Tu̱nga ji̱n yai̱ xi n'etsjoi̱hi̱, a̱t'aha̱ a̱jihi̱n xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ stjújin xi ts'i̱ínk'anki xu̱ta̱.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 ’Tu̱nga jahá tíbichú chu̱ba̱ ko̱ ja kuichu chu̱bo̱ nd'a̱i̱ nk'ie nga kju̱axi̱ n'etsjoho̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱. Xi nkú ts'ín ku̱a̱kúyaha̱ Espiri̱tu̱ Santo̱ xu̱ta̱, b'a̱ ts'ín ts'i̱íntsjoho̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱. A̱t'aha̱ Nti̱a̱ Na̱'miu̱ mjehe̱ nga xu̱ta̱ xi b'i̱ ts'ín tjíntuyáha̱ ts'i̱íntsjoho̱.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Xi ts'i̱íntsjoho̱, tjíhin nga kju̱axi̱ b'a̱ ts'i̱ín xi nkú ts'ín ku̱a̱kúya Espiri̱tu̱ Santo̱. A̱t'aha̱ Espiri̱tu̱ ní Nti̱a̱ná.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 B'a̱ kitsú ta̱chjúu̱n: —Be nga kj'u̱a̱í Mesia̱, chá xi ts'i̱ín nibá Nti̱a̱ná. Nk'ie nga kj'u̱a̱í, ku̱i̱tsu̱yaná nkú tjíhi̱n ra̱ ni xi tjín.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 —An ní niu̱, an xi tínchja̱ko̱hi —kitsú Jesu.
26 Então Jesus disse:
27 Kui chu̱bo̱ j'ai ngáha já ni'yakuyáha̱ ko̱ kama nkjúhu̱n nga nku ta̱chju̱ún tínchja̱ni̱jmíko̱ Jesu. Tu̱nga ndaha nku najmi kama k'un kingjásjaiyaha̱ mí nihi xi mjehe̱ ko̱ a ra̱ mí nihi xi tínchja̱ni̱jmíyako̱ho ta̱chjúu̱n.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 A̱s'a̱i tsasínjña nisaha̱ ta̱chjúu̱n ko̱ ngji a̱jin na̱nti̱o̱. Ngji tsúyaha̱ xu̱ta̱ ni xi kamat'ain.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 B'i̱ kitsú: —Nibáa̱se̱ ma ru̱u xu̱ta̱ x'i̱n xi kuatsúyana ngatentee̱ ni xi kits'ian. Kutsa kuihí xi kitsú Nti̱a̱ná nga ts'i̱ín nibá.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 A̱s'a̱i tsitju xu̱ta̱ na̱nti̱o̱ nga j'aisehe̱ Jesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Nk'ie nga ngji ta̱chjúu̱n a̱jin na̱nti̱o̱, já ni'yakuyáha̱ Jesu b'i̱ kitsúhu̱: —Ji nda̱ maestru̱, chi̱ne̱i̱ i̱chí nichinei̱.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 —Tíjñana nichine xi najmi yo —kitsú Jesu.
32 Mas ele lhes disse:
33 Kui nga b'i̱ ngján kingjásjaiyaha̱ ra̱ xinkjín já ni'yakuyóo̱ nga b'a̱ kitsú: —Tjín ra̱ xi kj'uaiko̱ho̱ nichine.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Jesu: —Nk'ie nga ts'ian xi nkú ts'ín mjehe̱ xi kits'ín nibána ko̱ nga ts'intjusan xá xi ts'e̱, kui ní niu̱ xi nichinena̱.
34 Jesus lhes declarou:
35 Tíbixíún: “Ndyja sa ñju sá nga ku̱i̱chú cho̱n.” Tu̱nga an b'a̱ tíxinnu̱u: Chjúx'ánkiu tunkun ko̱ cha̱so̱o. Xu̱ta̱ xi nibá ján, kui xi nkú joyaha cha̱n. Ja tíbichú chu̱ba̱ha̱. Ja ka̱ma kj'u̱a̱íya cho̱n.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Xi tíf'áya cha̱n xi nibá yo̱ ka̱ma chjíhi̱. A̱t'aha̱ k'úéntu tík'un sín xu̱to̱. B'a̱ ts'ín nkuhú tsjo ka̱maha̱ ra̱ xi ts'ínxájin ko̱ xi f'áya cho̱n.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 A̱t'aha̱ kju̱axi̱ kjáíhin én xi b'a̱ tsuu̱: “Nku xi b'éntje̱ ko̱ kj'a̱í xi f'áya.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 An kits'inkjínu̱u nga chj'a̱yo cha̱n xi najmi jun kis'enkinu̱u kju̱a̱ni̱ma̱. Kj'a̱í xi kuak'íéntje̱ nga nibá xu̱ta̱i̱, ko̱ jun ta̱ sakút'anu̱u chjíhi̱ xóo̱.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nkjin xu̱ta̱ Samari̱a̱ xi tjíntu a̱nte xu'bo̱ kis'ejihi̱n Jesu nk'ie nga kint'é nga b'i̱ kitsú ta̱chjúu̱n: “Kuatsúyana ngatentee̱ ni xi kits'ian.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kui kju̱a̱ha nk'ie nga j'aisehe̱ ra̱ xu̱ta̱ Samari̱a̱ Jesu, tsankihi̱ nga k'úéjña yo̱. Y'ejña Jesu jo ni̱stjin tjíhin
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 ko̱ 'yún nkjin sa xi kis'ejihi̱n én xi kinchja̱.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 A̱s'a̱i b'a̱ i̱ncha kitsúhu̱ ta̱chjúu̱n: —S'ejinni̱ nd'a̱i̱ tu̱nga najmi tu̱ nga̱t'aha̱ ní én xi tsixín. S'ejin níni̱ a̱t'aha̱ ko̱ ji̱n kuanu'yái̱ ko̱ mankjinni̱ nga kju̱axi̱ nga kui xi ts'ínk'anki xu̱ta̱ xi tu̱ má tjíntuhú.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nk'ie nga j'a jo ni̱stjin, a̱s'a̱i tsitju Jesu yo̱ nga ngji a̱nte Galilea̱.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 A̱t'aha̱ kitsúya Jesu nga najmi yankjún nku nda̱ profeta̱ a̱nte xi ts'e̱.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Nk'ie nga tsichu Galilea̱, xu̱ta̱ xi tjín yo̱ kits'ínkjáíhi̱n, a̱t'aha̱ kikie ngayjee̱ ni xi kits'ín Jesu nanki Jerusalen a̱jihi̱n s'íu̱. A̱t'aha̱ ko̱ kui i̱ncha ngji s'íu̱.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 A̱s'a̱i tsichu ngáha Jesu Cana, nanki xi tíjñajihi̱n a̱nte Galilea̱ má nga kits'ín ma binu̱ ntánijuo̱. Yo̱ tíjña nku nda̱ xi ts'ínxát'aha̱ nda̱ rei̱, kui xi tíjñaha̱ nku nda̱ chí xi kjijña un nanki Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Nk'ie nga kint'é nga tsitju Jesu a̱nte Judea̱ ko̱ j'ai a̱nte Galilea̱, a̱s'a̱i j'aisehe̱ ko̱ tsankihi̱ nga ngju̱a̱i̱ ni'yaha̱ tu̱ xi ts'i̱ínnkihi̱ ra̱ nda̱ chíhi̱, a̱t'aha̱ ja tí'me.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 B'i̱ kitsú Jesu: —Tsa najmi cho̱o kju̱a̱nkjún ko̱ ni xi tíbakúchji nga'yúhu̱n Nti̱a̱ná, najmi s'e̱jinnu̱u nga Nti̱a̱ná kits'ín nibána.
48 Então Jesus lhe disse:
49 A̱s'a̱i b'a̱ kitsú nda̱ xi ts'ínxát'aha̱ nda̱ rei̱: —Ji nda̱ nti̱a̱, nibá mai i̱chí kintehe̱ ni nga ku̱a̱yá nda̱ chína̱.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 B'i̱ kitsú Jesu: —T'in ngáhani ni'yahi̱. Ja nda ngáha nda̱ chíhi̱. Kis'ejihi̱n ndo̱ én xi kitsú Jesu ko̱ ngji.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Nk'ie nga tje̱n masen ni̱yóo̱, kisatéjin já musu̱hu̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: —Ja nda ngáha ntíhi̱.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Kingjásjaiyaha̱ ndo̱ já musu̱hu̱ mí chu̱ba̱ha kik'atuts'i̱hi̱n nga kis'e nda ngáha̱ ra̱ ntíhi̱. B'a̱ kitsú jóo̱: —Kujña̱ nga chu̱ba̱ nku tsitjujihi̱n ch'iu̱n nda̱ chíu̱.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 J'áítsjehe̱n na̱'mihi̱ nda̱ chíu̱ nga kui chu̱bo̱: “Ja nda ngáha nda̱ chíhi̱”, kitsúhu̱ Jesu. Kui ko̱ ngayjee̱ xu̱ta̱ xi tjín ni'yaha̱ kis'ejihi̱n Jesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Kui kju̱a̱nkjún xu'bi̱ xi ma joho xi kits'ín Jesu nk'ie nga tsitju a̱nte Judea̱ ko̱ j'ai ngáha a̱nte Galilea̱.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.