João 11

Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kjijña un nku nda̱ xi 'mi Laza̱ro̱ xi nda̱ Betani̱a̱, má nga ta̱ nankihi̱ Maria̱ ko̱ Marta̱ xi nichja maha xinkjín.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Kui Maria̱ xi tsaténdzjojnúhu̱ ntá sinjne̱ sjai Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu ko̱ ta̱ kuihi ntsja̱ku̱ kits'ínxijnuko̱ho. Kui xi nts'e̱ maha Laza̱ro̱ xi kjijña uu̱n.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 A̱s'a̱i i̱ncha kits'ínkjihi̱ én Jesu nga joo̱ jminchjíu̱n. B'a̱ kitsúhu̱: —Ji Chá Nti̱a̱, xi tjohi kjijña un.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Nk'ie nga kint'é ée̱n Jesu, b'i̱ kitsú: —Najmi ts'i̱ínk'ien kjihi̱n ch'in xi k'uhu̱n. Tu̱ sahá ku̱a̱kúchji ch'iu̱n kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná. B'a̱ ts'ín s'e̱jña chjihi kju̱a̱chánkaha̱ Ntíhi̱ Nti̱a̱ná.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Ndaha tsa Jesu 'yún tjoho̱ Marta̱ ko̱ na̱ nichja ko̱ Laza̱ro̱,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 tu̱nga nk'ie nga kint'é nga kjijña un Laza̱ro̱, tu̱ sahá y'ejña sa jo ni̱stjin a̱nte má nga tíjña.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 A̱skahan b'i̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyáha̱: —Ta̱ tjihín ngáhaná Judea̱.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 B'a̱ kitsú já ni'yakuyóo̱: —Ji nda̱ maestru̱, najmi kje̱e tjíhi̱n ni̱stjin nga já judio̱ k'aku̱ ndji̱o̱ mjehe̱ ts'i̱ínk'iehen ri. ¿Á ta̱ yo̱hó mje ngáha ri k'úín?
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 B'i̱ kitsú Jesu: —¿A najmi te johó ora̱ tjíhi̱n nku ni̱stjin? Tsa tjín xi tsú'ba nga ni̱stjiu̱n, najmi sa̱ténki, a̱t'aha̱ tíbe nd'íhi̱ a̱sunntei̱.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Tu̱nga tsa tjín xi tsú'ba nga ni̱stje̱n, kui xi sa̱ténki, a̱t'aha̱ najmi tjíhi̱n nd'í.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 A̱s'a̱i b'i̱hí ta̱ kitsú ngáha Jesu: —Kjifehé nda̱ xinki̱á Laza̱ro̱, tu̱nga kfín ts'inkj'áhá ra̱.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 B'a̱ kitsú já ni'yakuyóo̱: —Ji Nda̱ Nti̱a̱, tsa kjife, kj'u̱á ngáha̱ ra̱.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Nk'ie nga b'a̱ kitsú Jesu, kju̱a̱bayaha̱ ní Laza̱ro̱ kinchja̱ni̱jmíyaha tu̱nga nijñóo̱ ní kamankjihi̱n já ni'yakuyáha̱.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Kui nga kinchja̱ko̱ kixi̱ kixi̱hi jóo̱: —Ja ka'me Laza̱ro̱.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ko̱ tsjo mana nga najmi tíi̱jña yo̱, a̱t'aha̱ tu̱ sahá ngandanu̱u, tu̱ xi s'e̱jihi̱nnu̱u Nti̱a̱ná. Tu̱nga tjihi̱nse̱hé ra̱á.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 A̱s'a̱i kinchja̱ Toma xi ta̱ 'mi Nda̱'yu̱n nga b'a̱ kitsúhu̱ já ni'yakuyá xingisoo̱: —Tjián ko̱ ñá tu̱ xi ku̱a̱yáko̱honá.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Nk'ie nga tsichu Jesu nanki Betani̱a̱, kik'inyaha̱ nga ja tjíhi̱n ñju ni̱stjin nga ngjiyanji Laza̱ro̱.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betani̱a̱ tiña maha̱ nanki Jerusalen, tjíhi̱n ra̱ tsa jan kilome̱tro̱.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ko̱ nkjin xu̱ta̱ i̱ncha j'aisehe̱ Marta̱ ko̱ Maria̱ nga̱t'aha̱ nda̱ nts'e̱ xi k'ie̱n.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nk'ie nga kint'é Marta̱ nga j'ai tiña Jesu, a̱s'a̱i tsitjusje nga ngjikj'á ni̱yá ko̱ Maria̱ y'ejñantaha̱ ni'yoo̱.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 B'a̱ kitsú Marta̱: —Ji Chá Nti̱a̱, tsa tu̱ e̱i̱hi ma tinchuhunni, najmi k'ien ra̱ chá nts'é.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Tu̱nga bená nga tsjáhi Nti̱a̱ná tu̱ mí nihí ni xi ku̱i̱nchíhi̱.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 B'i̱ kitsú Jesu: —Kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ nda̱ nts'ei.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 B'a̱ kitsú Marta̱: —Be nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ chá nts'é ni̱stjin xi fekuu̱, nk'ie nga kj'u̱a̱íya tente ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ k'ie̱n.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 B'i̱hí ta̱ kitsú ngáha Jesu: —An xi ts'inkj'áíyaha̱ xu̱ta̱ k'ie̱n ko̱ an xi ts'ink'íéntu tík'an. Xi s'e̱jihi̱n an, ndaha tsa ja k'ien tu̱nga k'úéntu tík'uhún.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ko̱ ngayjee̱ xi tjíntu tík'un ko̱ s'ejihi̱n an, ndaha nku ni̱stjin najmi ku̱a̱yá. ¿A s'ejihin ni xi tíxihin?
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 B'a̱ kitsú Marta̱: —Joho̱n, Chá Nti̱a̱. S'ejinna nga ji xi kits'ín nibá Nti̱a̱ná, nga ji xi Ntíhi̱ Nti̱a̱ná xi tjíhin nga kj'u̱a̱í a̱sunntei̱.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Nk'ie nga b'a̱ kitsú Marta̱, ngji nchja̱ko̱ se̱n Maria̱ xi na̱ nichja maha. B'a̱ kitsúhu̱: —Ja kj'uai Chá Maestru̱ ko̱ tínchja̱hi.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Nk'ie nga kint'é Maria̱ éi̱n, ki̱tsa̱ tsisintje̱n nga ngjisehe̱ Jesu má nga síjña.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Najmi kje̱e fas'en Jesu a̱jin na̱nti̱o̱. Yo̱ síjña má kisatékjá Marta̱.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Máha xu̱ta̱ xi kab'entu na̱xa̱'yo̱, nk'ie nga kikie nga tsisintje̱n ntsu ntsu Maria̱ ko̱ tsitjusje, a̱s'a̱i ta̱ i̱ncha kitsjennkíhi̱. B'a̱ i̱ncha kitsú nga má tíjña tsjóo̱ ngju̱a̱i̱ kjintá.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Nk'ie nga tsichu Maria̱ má síjña Jesu, tsasinkúnch'int'aha̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: —Ji Chá Nti̱a̱, tsa tu̱ e̱i̱hi ma tinchuhunni, najmi k'ien ra̱ chá nts'é.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Nk'ie nga kikie Jesu nga tíkjintá Maria̱ ko̱ nga tíi̱ncha kjintá xu̱ta̱ xi tje̱nko̱ho̱, kik'ie nusin nusihi̱n ko̱ kama ni̱ma̱ha̱.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 B'i̱ kitsú: —¿Má kikjayanjiu? B'a̱ i̱ncha kitsú jóo̱: —Nibáa̱se̱i̱hi̱, Nda̱ Nti̱a̱.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 A̱s'a̱i kikjintá Jesu.
35 Jesus chorou.
36 B'a̱ kitsú xu̱to̱: —Cha̱se̱ maru̱u. Tu̱ xí kits'íntjohó ra̱.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Tu̱nga b'a̱há kitsú k'u̱a̱: —Kui nda̱i̱ xi kikjex'ánki tunku̱n nku nda̱ ka̱. Kutsa kamahá ra̱ kits'ínnkihi̱ Laza̱ro̱ ko̱ najmi k'ien ra̱.
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ta̱ kik'ie nusin nusihín ngáha̱ ra̱ Jesu nga tsichu tsjóo̱. Kui xi nku ti̱xa̱ ngijo. Nku ndji̱o̱ tjíchjaneko̱ho a̱nkju̱a̱ha̱. B'i̱ kitsú Jesu:
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 —Chjúxiun ndji̱o̱. B'a̱ kitsú Marta̱, na̱ nichja nda̱ xi k'ie̱n: —Ji Chá Nti̱a̱, ja ra̱ ch'on jne̱, a̱t'aha̱ ja tjíhi̱n ñju ni̱stjin nd'a̱i̱ nga k'ien.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 B'i̱ kitsú Jesu: —¿A najmi b'a̱há kuaxihin nga tsa s'e̱jihin an, cha̱i̱ kju̱a̱chánkaha̱ Nti̱a̱ná?
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 A̱s'a̱i kikjexín jóo̱ ndji̱o̱. Tsasenjinki Jesu nk'a ján ko̱ b'i̱ kitsú: —Na̱'mi, máb'a̱chjíhi nga tímjeñjuní.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Be nga mjeñju tehe̱ntení, tu̱nga tínchjako̱hó ra ngandaha̱ xu̱ta̱ xi tíi̱ncha e̱i̱ tu̱ xi s'e̱jihi̱n ra̱ nga ji kin'e nibání.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Nk'ie nga ja kamaha̱ nga b'a̱ kitsú, a̱s'a̱i 'yún kinchja̱: —¡Laza̱ro̱, ti̱tjusje̱i̱ yo̱!
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 A̱s'a̱i tsitju nda̱ k'ie̱n nga najyun tjí'yúnko̱ ts'íhin ntsja ko̱ sjai, ko̱ a̱nkjín tjí'mako̱ho kj'a̱í najyun. B'a̱ kitsú Jesu nga kinchja̱ko̱ xu̱to̱: —Chjúxihi̱un najyuu̱n. N'e̱ndo̱hóo̱.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Máha xu̱ta̱ xi j'aisehe̱ Maria̱ ko̱ kikie ni xi kits'ín Jesu, nkjin maha xi kis'ejihi̱n.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tu̱nga tjíhín xi ngjisehe̱ já fariseo̱ ko̱ kitsúyaha̱ ni xi kits'ín Jesu.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 A̱s'a̱i já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já fariseo̱ kinchja̱ ñjaha̱ ngayjee̱ já tjíxóo̱ ko̱ b'a̱ kitsúhu̱: —¿Nkú n'e̱é e̱i̱ ni̱? A̱t'aha̱ ja 'yún títs'ín kju̱a̱nkjún ndo̱.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Tsa tu̱ nku k'u̱a̱i̱ntehé ra̱á nga b'a̱ ts'i̱ín, a̱s'a̱i ngayjee̱ xu̱ta̱ tsjénnkihi̱ ndo̱ ko̱ i̱ncha kj'u̱a̱í já Roma̱ nga ts'i̱ínkje ni̱nku̱ná ko̱ xu̱ta̱ nankiná.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 A̱s'a̱i b'i̱ kitsú Caifa xi tjíhi̱n nda̱ na̱'mi títjun nú xu'bo̱: —¿Á najmi mankjihi̱nnu̱u?
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 ¿A najmi ma chu̱ba̱yahánu̱u nga tu̱ sahá nda tjín tsa nku nda̱ ku̱a̱yántjaihi ngandaha̱ ngayjee̱ xu̱ta̱, tu̱ xi b'a̱ ts'ín najmi n'e̱kjehe xu̱ta̱ nankiná?
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Tu̱nga najmi kuenta̱ha̱ ní Caifa kinchja̱ha nga b'a̱ kitsú. Kui xi nda̱ na̱'mi títjun nú xu'bo̱ ko̱ xi nkúhu nku nda̱ profeta̱ kinchja̱ éhe̱n Nti̱a̱ná nga ku̱a̱yá Jesu ngandaha̱ na̱xi̱nantóo̱.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ko̱ najmi tu̱ suba ngandaha̱ xu̱ta̱ xi ntje̱ judio̱ tje̱he̱n ra̱ ku̱a̱yáha Jesu. Ta̱ ku̱a̱yá ní tu̱ xi k'u̱ékúhu ngayjee̱ ntíhi̱ Nti̱a̱ná xi tjímasún.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Kui b'a̱ maha, ni̱stjin xu'bo̱ kik'atuts'i̱hi̱n ra̱ já tjíxóo̱ nga y'éndako̱ho xinkjín xi má nga mjehe̱ ts'i̱ínk'ien Jesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kui nga najmi ta̱ kikjatsú'ba chjihi Jesu a̱jihi̱n xu̱ta̱ judio̱. Ngji t'axín nanki xi 'mi Efrain xi tiña maha̱ a̱nte kixiu̱. Yo̱ y'ejñako̱ já ni'yakuyáha̱.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Nk'ie nga ja tíbichú tiña S'í Pascu̱a̱ xi b'asje xu̱ta̱ judio̱, nkjin ṉkjún xu̱ta̱ i̱ncha ngji nanki Jerusalen tu̱ xi ts'i̱ín jehe yjoho̱ nginku̱n Nti̱a̱ná kintehe̱ ni nga ku̱i̱chú s'íu̱.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Yo̱ tsangisjai Jesu ko̱ kingjásjaiyaha̱ xinkjín nga kabincha má ma na̱tsihi̱n ni̱nku̱. B'i̱ ngján b'i̱ kitsúhu̱ xinkjín: —¿Nkú manu̱u? ¿A nibá ndo̱ s'íu̱? ¿A ra̱ najmi nibáhá?
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Kui chu̱bo̱ ja kitsjá kju̱a̱ já na̱'mi k'aku̱ ko̱ já fariseo̱, tsa tjín xi be má tíjña Jesu tjíhin nga ku̱i̱tsu̱ya tu̱ xi ka̱ma ku̱a̱kj'ánijéhe.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.