Hebreus 6
Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs NTLH
1 Kui b'a̱ maha, ja kuichu chu̱ba̱ nga k'úéntaá ni xi tjun binchiyáá Cristo̱, tu̱ xi tu̱ nku kfinndjunáá ni xi ndyjat'áná nga cha̱á. Najmi chu̱ba̱ha̱ nga ta̱ sa̱kúya ngáhaná nga kfinchj'a̱ ngáha̱ ra̱á ani̱ma̱ná, ko̱ tsa ta̱ sa̱kúya ngáhaná nga k'úéntaá ni ch'onk'un xi ngabayoo̱ fiko̱ná, ko̱ tsa tu̱ nku sa̱kúyaháná nga s'e̱jinná Nti̱a̱ná,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 ko̱ ni xi ts'e̱ nga mjenéé ntsa̱á xinki̱á nga saténtáá, ko̱ nga ni xi ts'e̱ nga ku̱i̱chú ni̱stjin nga kj'u̱a̱íya ngáha̱ ra̱ xu̱ta̱ ngabayoo̱ ko̱ nk'ie nga ku̱a̱se̱he̱ Nti̱a̱ná mí nihi xi kits'ín nga nkúnkú xu̱ta̱.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Mjeni̱ ku̱a̱kúyai̱hi̱ ni xi ndyjat'ánu̱u. B'a̱ n'e̱i̱ tsa Nti̱a̱ná tsjánteni̱.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Xu̱ta̱ xi ja tsichu mankjihi̱n ni xi ts'e̱ Nti̱a̱ná ko̱ kits'íntsjojín ni xi tsjáná Nti̱a̱ná, ko̱ ta̱ kisakút'aha̱ Espiri̱tu̱hu̱ Nti̱a̱ná,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 ko̱ kits'íntsjojín én ndaha̱ Nti̱a̱ná ko̱ nga'yúhu̱n Nti̱a̱ná xi ka̱ma chji a̱skahan,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 tsa k'u̱éjña ni xi ts'e̱ Nti̱a̱ná xi ja kikjut'a ngayjee̱ ni xu'bi̱, najmi ta̱ tjín xi nkú ts'ín ka̱ma tse̱tse̱ saha, tsa ngju̱a̱i̱kj'á ngáha̱ ra̱ ani̱ma̱ha̱. A̱t'aha̱ ta̱ kuihi kuenta̱ ts'e̱ suba tíi̱ncha fát'a kruu̱ xi ma jo ni̱yá ngáha Ntíhi̱ Nti̱a̱ná ko̱ títsjánte nga tíchajnucha Ntíhi̱ Nti̱a̱ná.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 B'a̱ maha̱ xu̱ta̱ xi yjanki Nti̱a̱ná, xi nkúhu t'ananki xi nkjin ni̱yá b'anehe̱ ts'í. Tsjáha̱ cha̱n xi kjine xi ts'ínxásun t'anankiu̱, ko̱ Nti̱a̱ná nda ts'ínko̱ t'anankiu̱.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Tu̱nga t'ananki xi tu̱ jñáhá tsjá ko̱ na'yá, ndaha tsa ts'íu̱ b'anehe̱, kui xi najmi chumi ni chjíhi̱ ra̱ ko̱ ni xi najmi nda nginku̱n Nti̱a̱ná bichú ma. Kui xi sa̱kúhu̱ nga ku̱i̱ti̱.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ko̱ máha jun, já nts'e xi tjoni̱, ndaha tsa b'a̱ ts'ín tíchubai̱, behe̱ tak'ui̱n nga jun xi sa̱kúnu̱u ni xi 'yún nda sa. Kui ni xi y'aha̱ ra̱ nga k'u̱a̱nkiá.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Kixi̱ ts'ín Nti̱a̱ná ko̱ najmi ts'ínchaya ni xi kin'o ko̱ xi nkú ts'ín tsakuchjíú nga tjonu̱u Nti̱a̱ná nk'ie nga nda kin'eko̱o xu̱ta̱ xi ts'e̱ ni̱stjin nk'ie, xi nkú nga ta̱ tín'o santaha nd'a̱i̱.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Mjeni̱ nga tu̱ nkú b'a̱ n'e̱nú santaha ni̱stjin xi fekuu̱ tu̱ xi sa̱kú kikjihi̱nnu̱u ni xi tíchuyóho̱.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Najmi mjeni̱ tsa ka̱ma ts'o. Tu̱ sa ní b'a̱ ta̱ n'o̱o xi nkú nga i̱ncha ts'ín xi sakúhu̱ ni xi kitsúhu̱ Nti̱a̱ná nga tsjáha̱. Kui xu̱ta̱ha xi tu̱ nkú s'ejihín ra̱ Nti̱a̱ná ko̱ maha̱ kuyá.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Nk'ie nga kitsúya títjun Nti̱a̱ná ni xi tsjáha̱ Abraham, ta̱ y'éjña nga ts'i̱íntjusun ni xi kitsú. B'a̱ kits'ín a̱t'aha̱ najmi tjín xi 'yún chánka sa, tsa kui xi ts'i̱ínkie nga ts'i̱íntjusun ni xi kitsú.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 B'i̱ kitsú Nti̱a̱ná: “An ts'ian nga nda ka̱mat'ain ko̱ an ts'ian nga ntje̱ xi s'e̱hi 'yún nkjin ka̱ma.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Kikuyá k'uk'un Abraham ko̱ kui nga kits'ínkjáíhi̱n ra̱ ni xi kitsúya títjun Nti̱a̱ná nga tsjáha̱.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Xu̱ta̱, tu̱ xi cha̱ha̱ ra̱ nga ts'i̱íntjusun ni xi tíb'enda, nku xi 'yún nk'a tje̱n nga kui ts'ínkie nga ts'i̱íntjusun éhe̱n. B'a̱ ts'ín najmi ta̱ s'ehe én.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Kui nga y'éjñaha Nti̱a̱ná nga ts'i̱íntjusun ni xi kitsú, a̱t'aha̱ kama mjehe̱ nga sku̱e̱ sisihin xi ts'i̱ínkjáíhi̱n ni xi kitsúya títjun nga tsjáha̱ ko̱ nga najmi ts'ínk'óntjaiya éhe̱n.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nti̱a̱ná najmi maha̱ b'ana̱cha̱. Kui nga nga joo̱ ni xi kitsúhu Nti̱a̱ná najmi maha̱ b'óntjaiyaha, ko̱ kui niu̱ xi tsjá nga'yúnná ñá xi kich'aá ni xi kik'inná nga n'e̱kjáíhi̱ín.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Nk'ie nga b'a̱ ts'ín tíchuyáha̱á ni xi tsjáná Nti̱a̱ná, tísasíjña ntsjan ntsjan ani̱ma̱ná nga tíma 'yún tak'un xi jas'en santaha a̱nte xi 'yún nkjúhu̱n ni̱nku̱ xi síjña ndji̱o̱jmi ján.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yo̱ má nga jas'en Jesu ngajoná, nga ngji títjunná. Ko̱ kui xi tsichu ma nda̱ na̱'mi títjun xi nkú ts'ín tje̱he̱n ra̱ Melkisedec. Najmi ma feya xáha̱.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.