2 Coríntios 1

Jalapa de Díaz Mazatec NT (MAJ_BTT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 An Pablo̱, an xi kama nku nda̱ postru̱hu̱ Jesucristo̱ a̱t'aha̱ Nti̱a̱ná b'a̱ ts'ín kama mjehe. An ko̱ nda̱ nts'eé Timoteo̱ tísuniñai̱hi̱ jun xu̱ta̱ ni̱nku̱hu̱ Nti̱a̱ná xi tintsu̱bo̱o nanki Corinto̱ ko̱ ngatentoo̱ xu̱ta̱ha̱ Nti̱a̱ná xi tintsu̱bo̱o nga ngúsuhu̱n a̱nte Akaya̱.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Kas'enu̱u kju̱a̱nda ko̱ kju̱a̱jyu xi tsjáná Nti̱a̱ Na̱'miná ko̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Kan'etsjoho̱ Nti̱a̱ná, kui xi Nti̱a̱ha̱ ko̱ Na̱'mihi̱ Nda̱ Nti̱a̱ná Jesucristo̱. Kui xi Na̱'miná ko̱ Nti̱a̱ná xi ma ni̱ma̱ha̱ ñá ko̱ xi tehe̱nte tsjá nga'yúnná.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 A̱jihi̱n ngayjee̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tíbitjajíaán tsjá nga'yúnná tu̱ xi ko̱ ta̱ ñá ta̱ ka̱ma k'u̱a̱i̱ nga'yúhu̱n ra̱á xu̱ta̱ xi kju̱a̱ni̱ma̱ tíf'ajin. A̱t'aha̱ títsjá nga'yúnná Nti̱a̱ná, kui nga ka̱mahaná k'u̱a̱i̱ nga'yúhu̱n ra̱á xu̱ta̱.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Xi nkú ts'ín nkjin kju̱a̱ni̱ma̱ tíbitjajíi̱n nga̱t'aha̱ Cristo̱, b'a̱ ta̱ ts'ín tse nga'yún xi tísakújinni̱ Cristo̱.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Tu̱ xi sa̱kú nga'yún níhi̱nu̱u ko̱ tu̱ xi k'u̱a̱nkihinu, kui nga tíbitjajíhi̱nni̱ kju̱a̱ni̱ma̱. Ko̱ nk'ie nga tí'ba̱i̱ nga'yúnni̱, tí'ba̱i̱ nga'yúnni̱ tu̱ xi sa̱kú nga'yúhu̱nnu̱u. Kui nga'yúu̱n xi ku̱a̱si̱nko̱nu̱u tu̱ xi n'e̱ chúkju̱a̱nu̱u nk'ie nga ni̱banenu̱u kju̱a̱'un xi tíbitjajíi̱n.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Yai̱ xi nkú ts'ín tjíyanu̱u. Kui niu̱ xi tíma 'yún tak'ui̱n. A̱t'aha̱ yai̱ nga nkuhú bitjajíaán kju̱a̱'un ko̱ b'a̱ ta̱ ts'ín sakú nga'yúnná.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Jun já nts'e, najmi mjeni̱ tsa k'úé'mai̱ kju̱a̱ni̱ma̱ xi tsitjajíi̱n a̱nte Asi̱a̱. Tu̱ xí tsehé ni xi kamat'ai̱n nga ta̱ santaha najmi ta̱ tíchúkju̱a̱ha̱ni̱ niu̱. “Ja najmi ta̱ ku̱i̱tjunkihiná xu'bi̱”, tsixíi̱n.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 B'a̱ kamani̱ xi nkú maha̱ já xi n'e̱k'ien. Tu̱nga b'a̱há kamani̱ tu̱ xi najmi ji̱n su̱ba̱ ka̱ma 'yún tak'uhu̱nni̱ yjoni̱. B'a̱ ní kama tu̱ xi Nti̱a̱ná ka̱ma 'yún tak'uhu̱nni̱. Kui xi ts'ínkj'áíyaha̱ xu̱ta̱ k'ie̱n.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Nti̱a̱ná kits'ínk'ankini̱ nga ja ma ku̱a̱yá níi̱ ko̱ behe̱ tak'ui̱n nga tu̱ nku ts'i̱ínk'ankihíni̱. Tu̱ nkú b'a̱há ts'i̱ín.
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 Chu̱bantjai saha̱ni̱ nk'ie nga chu̱bako̱o Nti̱a̱ná. A̱t'aha̱ tsa nkjin maha xi ku̱i̱nchja̱ntjaini̱ nk'ie nga ku̱i̱nchja̱ko̱ Nti̱a̱ná, ta̱ nkjin ka̱maha xi tsjáha̱ máb'a̱chjíhi̱ Nti̱a̱ná nga̱t'aha̱ nga nda títs'ínko̱ni̱.
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Tsjo mani̱ nk'ie nga chasei̱ xi nkú ts'ín tintsu̱ba̱i̱ ko̱ yai̱ nk'ie nga na̱xu̱ kin'ei̱ a̱jihi̱nnu̱u ko̱ a̱jihi̱n ngayjee̱ xu̱ta̱. Najmi ch'a kich'ana̱cha̱i̱hi̱. Nk'ie nga b'a̱ kin'ei̱ a̱jinnu̱u, kju̱a̱ndaha̱ ní Nti̱a̱ná kitsjáni̱yáni̱. Najmi xi nkú ts'ín tíjñaha̱ xu̱ta̱ kitsjáni̱yáni̱.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Nk'ie nga n'ekjíi̱hi̱ xu̱ju̱n, b'et'ai̱hi̱ ni xi ka̱mankjinnu̱u nga n'e̱yo. Nda ṉkjún tjín tsa ka̱mankjinyjenu̱u niu̱.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Ja tímankjinnu̱u i̱chí nd'a̱i̱ nga ni̱stjin nga kj'u̱a̱í ngáha Nda̱ Nti̱a̱ná Jesu tsjo ka̱manu̱u ji̱n xi nkú ta̱ ts'ín tsjo ka̱mani̱ jun.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Tu̱ nga̱t'aha̱ nga ja be nga b'i̱ tíma a̱jinná, kui nga kama mjehena nga tjun kfínsehe̱nu̱u tu̱ xi sa̱kúhu̱nu̱u kju̱a̱nda nga jo ni̱yá kfíntsubek'úhu̱nnu̱u.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Mjena kai nga tjun kj'u̱a̱ a̱jinnu̱u nk'ie nga kfíán a̱nte Macedoni̱a̱ ko̱ a̱skahan ta̱ kjúái̱sehé ngáha̱nu̱u nk'ie nga k'o̱óya ngáhana yo̱. B'a̱ ts'ín ka̱ma ku̱i̱si̱nko̱honú nga ts'inndju̱ú ngáhana ni̱yána̱ xi tje̱hen a̱nte Judea̱.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 Kui b'a̱ maha, nk'ie b'a̱ ts'ín y'endáhana, ¿a najmi kits'innkjín sisihín ra̱ k'an? ¿A ra̱ b'endáná ni xi ts'ian xi nkú ts'ín b'énda xu̱ta̱ ni xi ts'ín, nga ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ tsa “najmi” tsu?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Nti̱a̱ná xi be nga najmi ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ “najmi” bixíi̱hi̱n.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 A̱t'aha̱ a̱jinnu̱u an ko̱ Silbano̱ ko̱ Timoteo̱ y'eni̱jmíi̱ Jesucristo̱ xi Ntíhi̱ Nti̱a̱ná, ko̱ kui xi najmi ta̱ kuihi chu̱bo̱ “joho̱n” ko̱ “najmi” títsu. Kui ní xi “joho̱n” títsuná.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 A̱t'aha̱ ngayjee̱ ni xi tsuya títjun Nti̱a̱ná nga ts'i̱ín, kui xi bitjusun a̱jihi̱n Cristo̱. Kui kju̱a̱ha nga̱t'aha̱ Cristo̱ “b'a̱ kat'e” bixíhinná tu̱ xi sakúhu̱ ra̱ kju̱a̱chánka Nti̱a̱ná.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Nti̱a̱ná ts'ín nga jun ko̱ ji̱n ndjá binchajián Cristo̱, kui xi j'ájinná.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Kikj'áts'e̱ná nga y'éjñajin Espiri̱tu̱hu̱ ani̱ma̱ná. B'a̱ ts'ín yahaná nga n'e̱kjáíhi̱ín ni xi tsjáná a̱skahan.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Nginku̱n Nti̱a̱ná b'a̱ tíxinnu̱u: Nk'ie nga najmi ngjisenu̱u nanki Corinto̱, najmi ngjia a̱t'aha̱ najmi mjena tsjanu̱u kju̱a̱ba. Kataya tsa najmi kju̱axi̱ ni xi tíxian.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Najmi tín'e kju̱a̱'yúhu̱n ri̱ xi nkú ts'ín s'e̱jinnu̱u Nti̱a̱ná, a̱t'aha̱ ja ndjá tincho. Tu̱ sa ní tíbisinko̱i̱hi̱ tu̱ xi s'e̱he̱nu̱u kju̱a̱tsjo.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.