Tiago 3
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NTLH
1 Jñò ndí 'ndsè, i̱t'aà tsa̱jòn, kì kjìn ma‑ne xi maestro ma. Jyeé 'ya nga ngaje̱n xi okoòya‑je̱n, tsà mé kjoa̱ xi ch'o 'nè‑je̱n, ìsa̱á tse kjo̱'in si̱nè‑naje̱n.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Ngats'iì‑ná, kjìn ska̱ya kjoa̱ch'o xi 'né, ta̱nga jngoò xi̱ta̱ xi mì ch'o tsò 'én xi chja̱, jè‑né xi nguì xi̱ta̱ kixi̱, xi komà‑la̱ ko̱tìxoma yije‑la̱ yijo‑la̱.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 K'oa̱á ngaya‑la̱ koni kohòyo̱ xi si'a freno tso'ba mé‑ne nga si̱ìkitasòn‑ne koni s'ín mejèn‑ná nga kjoi̱, k'oa̱á s'ín ma'nchré yije yijo‑la̱.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 K'oa̱á ti̱s'ín tjín koni s'ín síxá jñà chitso, na̱s'ín tákó i'í kjoàn, ko̱ na̱s'ín ta̱kó 'ñó 'ba tjo̱ xi fàhitje̱n, jè xi̱ta̱ xi síxáko̱ na̱s'ín jtobá kji yá xi 'mì timón xi síxáko̱, maá fàhitje̱n nga fìko̱ ni̱ta̱ kós'ín mejèn‑la̱ nga kji̱ko̱.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 K'oa̱á ti̱s'ín ma xi kjoa̱ ts'e̱ ni̱je̱n‑ná. Tà yijo jtobá kji, ta̱nga 'ñó 'nga chja̱ ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò ni'ín xi i̱tsé kji, ko̱maá ko̱kángui ijñá na̱s'ín ta̱kó tse ma.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Ni̱je̱n‑ná k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò ni'ín, ya̱á tjí'a yije ngats'iì 'én ch'o xi tjín i̱sò'nde xi ma‑la̱ síkits'ón yije yijo‑ná. Jè ni'ín xi tjín ya̱ i̱'nde ts'e̱ kjo̱'in ñánda 'mì infierno, jè bít'a'í‑la̱ ni̱je̱n‑ná nga chja̱ 'én xi ch'o tsò xi ko̱ma‑la̱ ko̱kà‑ná koni tjín na̱chrjein ki̱tsa̱jnakoaán.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Ngats'iì cho̱ xi tjín i̱ i̱sò'nde ma ma'nchré, koni jñà cho̱ xi tjín i̱jiìn ijñá, ko̱ xi tjímajiìn i̱sén, ko̱ jñà cho̱ xi nangui bífejno yijo‑la̱ ko̱ jñà xi tjín i̱jiìn ndáchikon, jñà xi̱ta̱ ma‑la̱ sí'nchré.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Ta̱nga ni̱jngoò xi̱ta̱ xi ma‑la̱ sí'nchré ni̱je̱n‑la̱. Nga jè ni̱je̱n‑ná jngoò kjoa̱ ch'o tjín‑la̱ xi mìkiì tsjá'nde nga ma'nchré. Ya̱á tjí'a koni xán kjan‑la̱ ye̱ xi ma‑la̱ sík'en‑ná.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Ti̱jè‑ne ni̱je̱n‑ná jeya síkíjna Nainá xi Na̱'èn‑ná, ko̱ ti̱jè‑ne nokjoà'on‑koa̱á xi̱ta̱ xi ko̱s'ín kisindaà koni kji Nainá.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ti̱jè‑ne ndso̱baá bitjo‑ne 'én xi jeya síkíjna Nainá ko̱ ti̱jè bitjo‑ne xi nokjoà'on‑koa̱á xi̱ta̱. Ndí 'ndsè, mìkiì ndaà tjín kjoa̱ koi.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Jngoò nga̱jo̱ ñánda tíbitjo nandá, mìkiì ko̱ma ki̱tjo nandá jnchra koa̱ ki̱tjo nandá ndaà.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Jñà yá toò iko̱, ¿a ko̱maá ko̱ja̱‑la̱ toò xi 'mì aceituna? Jè yá uva, ¿a ko̱maá ko̱ja̱‑la̱ toò iko̱? Jñò ndí 'ndsè k'oa̱á ti̱s'ín tjín kjoa̱ ts'e̱ nandá, jngoò nga̱jo̱ mìkiì ko̱ma ki̱tjo nandá jnchra ko̱ ki̱tjo nandá ndaà.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Jñà xi̱ta̱ xinguio̱o, tsà tjín i'nga xi tjín‑la̱ kjoa̱ chji̱ne̱ ko̱ xi ndaà fìya‑la̱, kàtakó kjoa̱chji̱ne̱‑la̱ nga indaà ikon tísíjchá yijo‑la̱.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Jñò, tsà biì'nde‑la̱à yijo‑nò nga kjoa̱xìtakòn si̱jiìn ini̱ma̱‑nò nga mejèn‑nò nga jñò ki̱tsa̱jna ítjòn‑là xinguio̱o, kì k'oa̱á s'ín nokjoà nga ndaà titsa̱'nè; kì 'én ndiso nokjoà nga kondra̱ onguí‑là kjoa̱ kixi̱‑la̱ Nainá.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Kjoa̱ chji̱ne̱ jè, mìtsà i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne. Kjoa̱ chji̱ne̱ ts'e̱ i̱sò'nde‑né. Kjo̱hítsjeèn ts'e̱ xi̱ta̱‑né, ko̱ ti̱ ts'e̱é‑ne xi̱ta̱ nei̱í.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 K'e̱ nga maxìtakòn‑chaá xinguia̱á ko̱ nga mejèn‑ná nga jñá ki̱tsa̱jna ítjòn‑laà, ya̱á sakó‑ná kjoa̱siì, ngats'iì kjoa̱ ch'o xi tjín i̱sò'nde.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ kjoa̱ chji̱ne̱ xi i̱t'aà ts'e̱ Nainá nchrobá‑ne, tsjeè síjchá yijo‑la̱, kjoa̱'nchán ótsji, tjín‑la̱ kjo̱ndaà, xi̱ta̱ 'nchré‑né, tjín‑la̱ kjo̱hi̱ma̱takòn, ndaà tjín xá xi s'ín, mì jò fì‑ne, ko̱ 'én kixi̱í chja̱.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Jè xi̱ta̱ xi mejèn‑la̱ nga s'e̱ kjoa̱'nchán, 'nchán bìjnako̱ xi̱ta̱ xi i'nga mé‑ne nga ma i̱skan sa̱kò‑la̱ kjo̱ndaà xi kixi̱ tjín.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.