Tiago 1

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'A̱n, Santiago, xi chi̱'nda‑la̱ Nainá ma, ko̱ ts'e̱ Na̱'èn‑ná Jesucristo, tisìhixat'aà‑nò, jñò, xi ya̱ inchrobàt'aà‑nò xi tejò tje̱‑la̱ na̱xa̱ndá Israel xi xki̱ xi ján nangui titsa̱jnaà nga tíjtsa i̱sò'nde.
1 Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos da dispersão, saúde!
2 Jñò, xi 'ndsè chibá i̱t'aà ts'e̱ Cristo, nguì tsja t'è‑là ini̱ma̱‑nò k'e̱ nga ni̱ta̱ mé kjoa̱ xi ko̱mat'ioòn.
2 Considerai que é suma alegria, meus irmãos, quando passais por diversas provações,
3 'Ya‑nò k'e̱ nga tsà mé kjoa̱ xi ko̱mat'ioòn nga chít'aà‑nò koni s'ín mokjeiín‑nò, jñà kjoa̱ xi ko̱tojñoò, ya̱á sa̱kò‑nò nga'ñó nga ki̱chìkjoa̱ko̱‑nò ni̱ta̱ mé kjoa̱ xi ko̱tojñoò.
3 sabendo que a prova da vossa fé produz a paciência.
4 K'oa̱á ma‑ne jè nga'ñó xi sa̱kò‑nò, ndaà kàtasíxájiìn ini̱ma̱‑nò mé‑ne nga ndaà ko̱jchínga‑ne ko̱ tíjngoò‑ne kjo̱hítsjeèn‑la̱ ini̱ma̱‑nò nga ni̱mé si̱chijat'aà‑la̱.
4 Mas é preciso que a paciência efetue a sua obra, a fim de serdes perfeitos e íntegros, sem fraqueza alguma.
5 Tsà tjín i'nga xi̱ta̱ xi chijat'aà‑la̱ kjo̱hítsjeèn, ti̱jét'aà‑là Nainá; jè tsjá‑nò. Nga̱ jè Nainá nguì ko̱ó ini̱ma̱‑la̱ nga tsjá ko̱ mìtsà ch'o tsò‑la̱ xi̱ta̱ k'e̱ nga síjé.
5 Se alguém de vós necessita de sabedoria, peça-a a Deus - que a todos dá liberalmente, com simplicidade e sem recriminação - e ser-lhe-á dada.
6 Ta̱nga nguì ndaà kàtakjeiín‑nò k'e̱ nga si̱jé. Kì jò 'beé‑là takòn. Jè xi̱ta̱ xi jò 'beé‑la̱ ikon, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni ndáchikon k'e̱ nga 'ba tjo̱, fìjen fìkjáko̱.
6 Mas peça-a com fé, sem nenhuma vacilação, porque o homem que vacila assemelha-se à onda do mar, levantada pelo vento e agitada de um lado para o outro.
7 Jè xi̱ta̱ xi jò 'beé‑la̱ ikon, kì k'oa̱á s'ín síkítsjeèn nga tjín xi tjoé‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Na̱'èn‑ná,
7 Não pense, portanto, tal homem que alcançará alguma coisa do Senhor,
8 nga mìkiì tíjngoò ikon. Na̱chrjein i̱'ndei̱ kj'ei̱í s'ín tísíkítsjeèn, nchijòn‑lè ti̱koa̱á kj'ei̱í kjo̱hítsjeèn tjín‑la̱. Mìtsà nguì jngoò ndi̱yá kjoé.
8 pois é um homem irresoluto, inconstante em todo o seu proceder.
9 Jñà xi̱ta̱ xi 'ndsè chibá i̱t'aà ts'e̱ Cristo xi i̱ma̱ títsa̱jna, tsja kàtas'e‑la̱ nga 'nga títsa̱jna nga nguixko̱n Nainá.
9 Mas que os irmãos humildes se gloriem de sua elevação;
10 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ nchi̱ná, tsja kàtas'e‑la̱ nga nangui kítsa̱jna ya̱ nguixko̱n Nainá, nga jè xi̱ta̱ nchi̱ná, k'oa̱á s'ín ko̱mat'in koni jngoò naxó xi mìkiì fìchrjein‑la̱.
10 os ricos, pelo contrário, de sua humilhação, porque passarão como a flor dos campos.
11 K'e̱ nga 'ñó matsjè ndobá, jñà ijñá, xì‑né, i̱kjoàn bixòjen jè naxó‑la̱; chi̱ja i̱sén‑la̱ nga ndaà kjoàn. K'oa̱á ti̱s'ín ko̱mat'in jñà xi̱ta̱ nchi̱ná, k'e̱ nga 'ñó nchisíxáko̱ xá xi tjín‑la̱, ta ni̱to̱ón ki̱yá.
11 Desponta o sol com ardor, seca a erva, cai sua flor e perde a beleza do seu aspecto. Assim murcha também o rico em suas empresas.
12 Mé ta ndaà‑la̱ jè xi̱ta̱ xi chíkjoa̱ko̱‑la̱ k'e̱ nga chìt'aà, mé‑ne k'e̱ nga jye si̱ìkijne, tjoé‑la̱ kjoa̱binachon koni s'ín kitsjaà‑la̱ 'én Nainá, ngats'iì xi̱ta̱ xi jè matsjakeè. Tjoé‑la̱ kjoa̱binachon k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò corona si'a sko̱ xi̱ta̱ xi síkijne k'e̱ nga síská.
12 Feliz o homem que suporta a tentação. Porque, depois de sofrer a provação, receberá a coroa da vida que Deus prometeu aos que o amam.
13 Jñò, k'e̱ nga chìt'aà‑nò nga mejèn‑nò nga ch'o s'e̱en, kì k'oa̱á s'ín nìkítsjeèn nga jè Nainá tíkot'aà‑nò. Nga jè Nainá mì yá xi ko̱ma‑la̱ skót'aà nga ch'o kàtas'ín Nainá. Ti̱koa̱á jè Nainá mì kì kot'aà xi̱ta̱ nga ch'o kàtas'ín.
13 Ninguém, quando for tentado, diga: É Deus quem me tenta. Deus é inacessível ao mal e não tenta a ninguém.
14 Jngoò xi̱ta̱, k'e̱ nga chìt'aà, ti̱jñà‑ne kjoa̱ ch'o‑la̱ xi matsjakeè bínga nga tsobà'ñó.
14 Cada um é tentado pela sua própria concupiscência, que o atrai e alicia.
15 Ko̱ jè kjoa̱ ch'o xi matsjakeè, k'e̱ nga jye bitasòn, ya̱á sakó jé. K'e̱ nga jye bitasòn kjoa̱ ts'e̱ jé, i̱kjoàn f'iì kjoa̱ biyaà.
15 A concupiscência, depois de conceber, dá à luz o pecado; e o pecado, uma vez consumado, gera a morte.
16 Jñò ndí 'ndsè xi matsjake̱‑nò, kì yijo‑nò chona̱cha̱n‑là.
16 Não vos iludais, pois, irmãos meus muito amados.
17 Ngats'iì kjo̱ndaà ko̱ kjo̱tjò xi tjoé‑ná, i̱t'aà ts'e̱ Nainá xi tíjna ngajmiì nchrobá‑ne, jè xi tsibíndaà ngats'iì tsojmì xi 'ya‑la̱ ngajmiì, jñà xi síhiseèn. Nainá, mì k'oa̱á s'ín fatjìya‑la̱ koni ma jñà tsojmì xi síhiseèn ngajmiì nga fatjìya‑la̱ koni ma 'nguién.
17 Toda dádiva boa e todo dom perfeito vêm de cima: descem do Pai das luzes, no qual não há mudança, nem mesmo aparência de instabilidade.
18 Nainá, k'oa̱á s'ín kjòmejèn‑la̱ nga kisìkítsa̱jnakon xi̱tse̱ ìjngoò k'a‑ná xi kjoa̱ ts'e̱ 'én kixi̱‑la̱, mé‑ne nga jñá si̱nga̱tsjaá yijo‑ná Nainá koni tsojmì xi majchá ítjòn xi jè tsibíndaà.
18 Por sua vontade é que nos gerou pela palavra da verdade, a fim de que sejamos como que as primícias das suas criaturas.
19 Jñò, ndí 'ndsè xi matsjake̱‑nò, ti̱kítsjeèn ngats'ioò, ìsa̱ ndaà titsa̱jnandaà nga ki̱ná'ya‑là xi̱ta̱ xinguia̱á xi kj'ei̱í, chiba chiba ti̱nókjoa̱a, ko̱ kì ta̱xki̱ majti‑nò.
19 Já o sabeis, meus diletíssimos irmãos: todo homem deve ser pronto para ouvir, porém tardo para falar e tardo para se irar;
20 Jngoò xi̱ta̱ xi jti takòn, mìkiì kixi̱ síkitasòn koni s'ín mejèn‑la̱ Nainá.
20 porque a ira do homem não cumpre a justiça de Deus.
21 Chja̱àxìn‑là yijo‑nò ngats'iì kjoa̱ tjé ko̱ kjoa̱ ch'o xi xki̱ xi ján tjín, mé‑ne nga indaàjiìn chjoé‑nò jñà 'én ndaà‑la̱ Nainá xi jye kina'yà, jñà 'én koi xi ko̱ma ko̱chrjekàjiìn‑nò kjo̱'in.
21 Rejeitai, pois, toda impureza e todo vestígio de malícia e recebei com mansidão a palavra em vós semeada, que pode salvar as vossas almas.
22 Ti̱kitasòn koni tsò 'én‑la̱ Nainá. Kì tà na'yà‑jèn. Tsà mìkiì si̱kitasòn, ti̱ yijo‑nò titsa̱chona̱cha̱n‑là.
22 Sede cumpridores da palavra e não apenas ouvintes; isto equivaleria a vos enganardes a vós mesmos.
23 Ni̱ta̱ yá xi̱ta̱‑ne xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá, tsà mìkiì si̱ìkitasòn, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi chi̱tsín tíkotsejèn‑ya.
23 Aquele que escuta a palavra sem a realizar assemelha-se a alguém que contempla num espelho a fisionomia que a natureza lhe deu:
24 K'e̱ nga jye beè i̱sén‑la̱ kó kji, i̱kjoàn fì, ya̱á jchàajiìn‑la̱ kó kji i̱sén‑la̱.
24 contempla-se e, mal sai dali, esquece-se de como era.
25 Ta̱nga jè xi nguì ndaà kotsejèn‑la̱ kjo̱tíxoma kixi̱ xi síkíjnandei̱í‑ná, nga koií 'én síkítsjeèn kjit'aà koni tsò kjo̱tíxoma, ko̱ mìkiì síjchàajiìn 'én xi 'nchré nga ndaà síkitasòn, xi̱ta̱ jè, ya̱á sakó‑la̱ kjoa̱ machikon‑t'in k'e̱ nga k'oa̱s'ín tís'ín.
25 Mas aquele que procura meditar com atenção a lei perfeita da liberdade e nela persevera - não como ouvinte que facilmente se esquece, mas como cumpridor fiel do preceito -, este será feliz no seu proceder.
26 Tsà jngoò xi̱ta̱ xi tsò: “Beèxkón‑ná Nainá”, koa̱ tsà mìkiì bíchjoà‑la̱ ni̱je̱n‑la̱ nga chja̱ ngats'iì 'én xi ch'o tsò, yijo‑la̱á tíkona̱cha̱n‑la̱; ni̱mé chjí‑la̱ nga tsò: “Beèxkón‑ná Nainá.”
26 Se alguém pensa ser piedoso, mas não refreia a sua língua e engana o seu coração, então é vã a sua religião.
27 K'e̱ nga nguì kixi̱ kjoa̱ nga Nainá xi Na̱'èn‑ná yaxkoán, koni s'ín mejèn‑la̱, jé‑né nga si̱chját'aà‑lá xi i̱xti jcha̱n, ko̱ íchjín ka'àn xi jye k'en x'i̱n‑la̱, jñà xi kjo̱'in tjín‑la̱, ti̱koa̱ mì kì ki̱'nde‑lá yijo‑ná nga kjoa̱ ch'o jchi̱nìjñaá xi tjín i̱sò'nde.
27 A religião pura e sem mácula aos olhos de Deus e nosso Pai é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições, e conservar-se puro da corrupção deste mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.