Mateus 27
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 K'e̱ nga kis'e i̱sén, ngats'iì xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, jñà xi̱ta̱ jchínga ts'e̱ xi̱ta̱ judío tsajoóya‑ne nga kondra̱ kjoi̱‑la̱ Jesús mé‑ne nga ko̱ma si̱ìnga̱tsja‑ne jñà xi̱ta̱ Roma nga si̱ìk'en.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Tsibít'aà'ñó, kiìko̱ nga kisìnga̱tsja Pilato xi xi̱ta̱xá gobernador tíjna ts'e̱ Roma.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Judas, jè xi tsatíjna Jesús, k'e̱ nga jye kijtseè nga jye kitjoòt'in kjoa̱ nga ki̱yá, 'ñó kokájno‑la̱ kjoa̱ xi kis'iìn koa̱ kisìkátji‑ne to̱n chroba xi katé ma‑ne jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Kitsò‑la̱:
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Judas tsibítsjo to̱n ya̱ i̱ngo̱ ítjòn. K'e̱é kiì tsibítjo̱hóngui yijo‑la̱.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, kiskoé to̱n, kitsò:
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 K'e̱é tsajoóya‑ne nga jè to̱n jè, nanguií ko̱tse jngoò 'nde‑ne, xi 'mì: I̱'nde Ñánda Mandaà Ti̱jí, mé‑ne nga s'e̱‑ne i̱'nde ñánda ko̱ma si̱ìjiìn xi̱ta̱ xi xìn na̱xa̱ndá‑la̱.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 K'oi̱í kjoa̱‑la̱, skanda na̱chrjein i̱'ndei̱, tákó k'oa̱á 'mì i̱'nde jè nga I̱'nde‑la̱ Jní 'mì.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 K'oa̱á s'ín tsitasòn koni s'ín kitsò Jeremías xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga kitsò: “Kiskoé to̱n chroba xi katé ma‑ne, koni tjín tsibíjna‑la̱ chjí‑la̱ jñà xi̱ta̱ Israel,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 ko̱ k'oa̱á s'ín kisìkjeén to̱n jè nga tsatse i̱'nde‑la̱ xi̱ta̱ xi ti̱jí bíndaà koni s'ín kitsjaà‑na o̱kixi̱ Nainá.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jesús, k'e̱ nga síjna nguixko̱n jè xi̱ta̱xá gobernador kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 K'e̱ nga nchihóngui Jesús jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ xi̱ta̱ judío, Jesús ni̱mé 'én kiìchja̱.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 K'e̱é kitsò Pilato, jè xi xi̱ta̱xá gobernador:
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ta̱nga Jesús ni̱jngoò 'én kiìchja̱. K'oi̱í kjoa̱‑la̱ nga jè xi̱ta̱xá gobernador tà k'oa̱á komà‑la̱.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Nga xki̱ nó k'e̱ nga bitjo s'eí Paxko̱, jè xi̱ta̱xá gobernador síkíjnandei̱í jngoò xi̱ta̱ xi títsa̱'ya nda̱yá, jè xi mejèn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga kíjnandei̱í.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Ti̱k'e̱é‑ne tíjna'ya nda̱yá jngoò xi̱ta̱ xi 'ya‑la̱ nga 'ñó ts'e̱n xi 'mì Barrabás.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 K'e̱ nga chixoña xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, jè Pilato kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Koií o̱kitsò‑ne Pilato nga jyeé tíjiìn‑la̱ nga tà kjoa̱xìtakòn‑né nga ya̱ ijchò sínga̱tsja Jesús.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Jè Pilato k'e̱ nga tíjna ni'ya osen, jè chjo̱ón‑la̱ kisìkasén xá‑la̱, kitsò‑la̱: “Kiì ji̱ chingájiìn kjoa̱‑la̱ xi̱ta̱ kixi̱ jè. Na̱ti ni̱tje̱n, tsí 'ñó ch'o tsò nijñá xi kò'biì‑na i̱t'aà ts'e̱.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga, chinchá'a xi̱ta̱ na̱xa̱ndá nga kàtasíjé nga kàtìjnandei̱í Barrabás ko̱ kàtasík'en Jesús.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Jè xi̱ta̱xá gobernador ìjngoò k'a kiskònangui‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá; kitsò‑la̱:
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilato kiskònangui‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá. Kitsò‑la̱:
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 K'e̱é kitsò Pilato:
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 K'e̱ nga kijtseè Pilato nga nì mé kjoa̱ sindaàjiìn, tà ìsa̱á tímatse kjoa̱siì, kiskinìkjaá nandá nga tsaníjno tsja nga nguixko̱n xi̱ta̱ na̱xa̱ndá [mé‑ne nga skoe̱‑ne jñà xi̱ta̱ nga ni̱mé jé tjín‑la̱]. Kitsò:
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Ngats'iì xi̱ta̱ kjìn kitsò:
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Pilato, k'e̱é kisìkíjnandei̱í Barrabás; k'e̱ nga jye kitsjaà o̱kixi̱ nga tsajá‑la̱ Jesús, i̱kjoàn kisìnga̱tsja nga si̱t'aà krò.
26 — ausente —
27 Jñà soldado‑la̱ xi̱ta̱xá gobernador kiìko̱ Jesús ján ni'ya osen. I̱kjoàn kiìchja̱ yije‑la̱ soldado xíkjín nga tsibìtsa̱jnandiì‑la̱.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Tsachrje nikje‑la̱ koa̱ kisìkjá jngoò nikje xi inì kji.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 I̱kjoàn tsibí'a sko̱ jngoò corona na'yá xi jñà xó tsibíndaà‑ne, koa̱ jngoò yá tsohóya tsja kixi̱; k'e̱é chincha-xkó'nchit'aà‑la̱ nga kisìsobà‑la̱. Kitsò‑la̱:
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ti̱koa̱á tsibíchrájno koa̱ kiskoé yá xka̱jnchra̱ xi kjiya tsja, tsatjì sko̱.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 K'e̱ nga jye kisìsobà‑la̱, jaàxìn‑la̱ nikje inì xi íkjá. I̱kjoàn kisìkákjá‑ne xi nikje ts'e̱. K'e̱é kiìko̱ nga ko̱sit'aà krò.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 K'e̱ nga jye nchifìko̱ Jesús, kiskaàkjoò jngoò xi̱ta̱ xi Cirene i̱'nde‑la̱ xi 'mì Simón. Jñà soldado kjo̱'ñó kis'iìn‑la̱ nga kisìk'ajen krò‑la̱ Jesús.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 K'e̱ nga ijchòko̱ ya̱ i̱'nde ñánda 'mì Gólgota 'én xi tsòya‑ne i̱'nde sko̱ mik'en,
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 ya̱á kitsjaà‑la̱ vino xi tsjájiìn‑la̱ ndá chikitsja. K'e̱ nga kiskoòt'aà Jesús mìkiì kits'iì.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 K'e̱ nga jyeé tsasìt'aà krò, jñà soldado kisìskáko̱ nikje‑la̱ Jesús nga kisìka'bí‑la̱ xíkjín yá ts'e̱ ko̱ma. K'oa̱á s'ín tsitasòn 'én‑la̱ jè xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga kitsò: “Kisìka'bí nikje‑na̱ koa̱ kisìskáko̱ yá ts'e̱ ko̱ma.”
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 I̱kjoàn ya̱á tsibìtsa̱jna nga kisìkinda̱ Jesús.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Ya̱ i̱sòn sko̱ krò tsibít'aà 'én xi k'oa̱ kitsò mé jé xi komà‑la̱ nga kinìk'en. Jñà 'én koi, tsò: “Jè jèe̱ xi Jesús xi Xi̱ta̱xá Ítjòn‑la̱ xi̱ta̱ judío.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ti̱koa̱á kisit'aà krò jò xi̱ta̱ chijé. Jngoò kisit'aà nga kixi̱‑la̱ koa̱ jngoò kisit'aà nga ngaskón‑la̱.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Jñà xi̱ta̱ xi ya̱ ja, síkatji sko̱ nga kiìchja̱jno‑la̱,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 kitsò‑la̱:
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 K'oa̱á ti̱s'ín kisìsobà‑la̱ jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì, ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, ko̱ xi̱ta̱ jchínga ts'e̱ xi̱ta̱ judío. Kitsò:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 ―Xi̱ta̱ jè, tsachrjekàjiìn kjo̱'in xi kj'ei̱í xi̱ta̱, ta̱nga jè xi yijo‑la̱, mìkiì ma ochrjekàjiìn kjo̱'in. Tsà kixi̱ kjoa̱ nga jè Xi̱ta̱xá Ítjòn‑la̱ Israel, kàtìtjojen‑t'aà krò mé‑ne nga ko̱kjeiín‑ná i̱t'aà ts'e̱.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Xi̱ta̱ jè, i̱t'aà ts'e̱ Nainá kjò'ñót'aà ikon. Tsà kixi̱í kjoa̱ tsjakeè Nainá, i̱'ndei̱, jè kàtasìko̱. Nga̱ k'oa̱á ti̱ kitsò nga Ki'ndí‑la̱ Nainá ma.
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Skanda jñà xi̱ta̱ chijé xi ti̱koa̱ ya̱ kjit'aà krò ti̱koa̱á tsatít'aà.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 K'e̱ nga ijchò nchisen skanda xi jàn nga kjòhoxòn, kóho̱kji nga tíjtsa i̱sò'nde kòjñò.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ti̱jè‑ne hora Jesús 'ñó kiìchja̱ nga kitsò: “Elí, Elí, ¿lama sabactani?” 'Én jè tsòya‑ne: Nainá, Nainá, ¿mé‑ne kàjneitakòn‑ná?
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Tjín i'nga xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna xi kiì'nchré‑la̱, kitsò:
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 K'e̱é tsangachikon jngoò xi kiìkjaá tsa̱nga̱; kisìka'nchi̱‑la̱ ko̱ vinagre; i̱kjoàn tsibísko̱‑la̱ ína̱xo̱; kitsjaà‑la̱ Jesús nga kàt'iì.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ta̱nga kitsò xi̱ta̱ xi i'nga:
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jesús ìjngoò k'a 'ñó kiskindàya. I̱kjoàn k'en.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Jè nikje velo xi tjo̱hóya jngoò osen i̱ngo̱ ítjòn kixajndà. Jòya komà skanda i̱t'aà nangui; ts'a ch'ón koa̱ tsàkjàn na̱xi̱
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 nga kitáx'a̱ jñà i̱tsjó‑la̱ mik'en. Kjìn xi̱ta̱ tsjeè‑la̱ Nainá jaáya‑la̱ xi kjòtseé k'en.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Jñà xi̱ta̱ mik'en xi itjo‑ne i̱tsjó‑la̱, k'e̱ nga ko̱ma i̱skan nga jaáya‑la̱ Jesús, xi̱ta̱ koi, jahas'en ya̱ na̱xa̱ndá tsjeè Jerusalén; kjìn xi̱ta̱ kijtseèxkon.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Jñà xi̱ta̱ xi nchisíkinda̱ Jesús ko̱ jé xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, k'e̱ nga kijtseè nga ts'a ch'ón, ngats'iì kjoa̱ xi komà, tsí ndaà kitsakjòn. K'e̱é kitsò:
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Ti̱koa̱á kjìn íchjín títsa̱jna xi kjiìn nchikotsejèn‑ne xi inchrobà‑tji̱ngui‑la̱ Jesús skanda ján Galilea nga kisìchját'aà‑la̱.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Ya̱á títsa̱jna xi 'mì María Magdalena, María xi nea̱‑la̱ ma Jacobo ko̱ José, ko̱ nea̱‑la̱ i̱xti‑la̱ Zebedeo.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 K'e̱ nga jye kòjñò, j'iì jngoò xi̱ta̱ nchi̱ná xi 'mì José. Ya̱á i̱'nde‑la̱ jè na̱xa̱ndá xi 'mì Arimatea. Xi̱ta̱ jè ti̱koa̱á ya̱á kiskoòta'yàt'aà‑la̱ Jesús.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 K'e̱é kiìchja̱‑la̱ Pilato nga kisìjé‑la̱ yijo‑la̱ Jesús. Jè Pilato kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtatjoé‑la̱.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 José kiskoé yijo‑la̱ Jesús; kisìkájté jngoò nikje sábana tsjeè.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 Kiì kíhijiìn ya̱ nangui‑la̱ xi ts'e̱ José. Kiskinìs'engui jngoò nga̱jo̱ i̱tsjó xi̱tse̱ xi xó tsibíndaà‑ne ya̱ i̱ngui nguijo. I̱kjoàn tsohójtsa xotjoa̱‑la̱ nga̱jo̱ jngoò nda̱jo̱ teè; i̱kjoàn kiì‑ne.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Jè María Magdalena ko̱ María xi ìjngoò, ya̱á tsibìtsa̱jnat'aà chrañà‑la̱ ñánda kisìhijiìn Jesús.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 K'e̱ nga komà inchijòn, jè na̱chrjein nìkjáya, jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ fariseo kiìkon Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Kitsò‑la̱:
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 K'oi̱í kjoa̱‑la̱ kàtamakinda̱ i̱tsjó‑la̱ skanda k'e̱ ko̱ma jàn na̱chrjein nga mì ya̱á ki̱jchò xi̱ta̱‑la̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ k'e̱ nga ni̱tje̱n nga kji̱ko̱ chijé yijo‑la̱. I̱kjoàn ki̱tso̱ jñà xi̱ta̱‑la̱ nga ke̱èno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá: “Jyeé jaáya‑la̱ xi i̱t'aà ts'e̱ kjoa̱biyaà.” Koa̱ ìsa̱á ch'o komà 'én ndiso koi koni jñà xi ítjòn.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Kitsò Pilato:
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 K'e̱é kiì nga tsibíchjoà'ñó jè i̱tsjó koa̱ tsasén jngoò‑la̱ sello ya̱ i̱sò'nga‑la̱ nda̱jo̱ xi kijtsa. I̱kjoàn kisìkítsa̱jna soldado xi kisìkinda̱.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.