Mateus 22
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVI
1 Jesús tsibíts'ia̱ ìjngoò k'a nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ kjoa̱ xi mangásòn. Kitsò:
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 ―Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, k'oa̱á s'ín mangásòn koni jngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi tsibíjna jngoò s'eí k'e̱ nga chixàn ti‑la̱.
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Kisìkasén chi̱'nda‑la̱ mé‑ne nga kiì kíchja̱‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi xó kinokjoá‑la̱ nga ti‑la̱ tíbixan. Ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì kòkjeiín‑la̱ nga kiì s'eí.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Ìjngoò k'a kisìkasén chi̱'nda‑la̱ xi kj'ei̱í. Kitsò‑la̱: “Ko̱t'ìn‑là jñá xi̱ta̱ xi jye kiì'nchré: Tsojmì xi ski̱ne̱, jyeé tjíndaà; jyeé kisìk'en nchra̱ja̱‑na̱, cho̱ xi 'ñó xiné. Jyeé tjíndaà yije kóho̱tjín. Kàtjanchrobá s'eí.”
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ koi mìkiì kisìs'in. Tjín xi rancho̱‑la̱ kiì‑katsejèn‑la̱; tjín xi kjo̱hi̱ma̱‑la̱ kiì.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Koa̱ jñà xi̱ta̱ xi i'nga, kitsobà'ñó chi̱'nda‑la̱ jè xi̱ta̱xá ítjòn. Kiskaàn‑ko̱ koa̱ kisìk'en.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, 'ñó kòjti‑la̱. K'e̱é kisìkasén xi̱ta̱ soldado nga kisìk'en yije kóho̱tjín jñà xi̱ta̱ koi nga ma‑la̱ sík'en‑ná, koa̱ tsaká na̱xa̱ndá‑la̱.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Jè xi̱ta̱xá ítjòn, ìjngoò k'a kitsò‑la̱ chi̱'nda‑la̱: “Kixi̱í kjoa̱, jyeé tjíndaà yije xi kjoa̱ ts'e̱ s'eí, ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi jye kiì'nchré, mìkiì mochjeén‑la̱ nga i̱ kjoi̱í.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Tanguió ìjngoò k'a ya̱ ndi̱yá jngoò osen‑la̱ na̱xa̱ndá, ti̱nókjoa̱‑là xi̱ta̱ ni̱ta̱ yá‑ne xi ska̱jñoò nga s'eí tjín kjoa̱ ts'e̱ xi̱ta̱ xi bixan.”
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Jñà chi̱'nda‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn kiì kíxkóya xi̱ta̱ i̱nchò calle ni̱ta̱ yá xi kjòtsja‑la̱ nga kiì s'eí, xi̱ta̱ xi ndaà ko̱ xi mìkiì ndaà; k'oa̱á s'ín kitseè ni'ya.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 ’Jè xi̱ta̱xá ítjòn, k'e̱ nga jahas'en ni'ya, kiskoòtsejèn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi ijchò. K'e̱é kijtseè jngoò xi̱ta̱ xi ya̱ tíjnajiìn nga mìkiì íkjá nikje‑la̱ xi ts'e̱ kjoa̱ bixan.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Kitsò‑la̱: “Ji̱, amigo, ¿kó s'ín komà nga kòbitjaàs'i̱in i̱jndé nga mìkiì kichíkjeí nikje xi ts'e̱ s'eí?” Ta̱nga xi̱ta̱ jè, tà jyò tsibìjna.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Jè xi̱ta̱xá ítjòn kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi nchisís'in‑la̱ ími̱xa̱: “Tit'aà'ñó ndso̱ko̱ ko̱ tsja. I̱kjoàn ti̱katje̱en ján i̱jiìn jñò ya̱ ñánda nga ski̱ndàya ko̱ si̱ìjts'iìn ni̱'ño̱.”
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kitsò‑ìsa Jesús:
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Jñà xi̱ta̱ fariseo k'e̱é kiì tsajoóya‑ne nga mejèn‑la̱ ko̱hòngui Jesús mé 'én xi ki̱chja̱.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Koií kjoa̱‑la̱ nga kisìkasén‑la̱ Jesús xi̱ta̱‑la̱ ko̱ xi̱ta̱‑la̱ Herodes; kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Koa̱tìn‑náje̱n. ¿A ndaà tjín nga kíchjítjì‑je̱n tsojmì i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱xá ítjòn ts'e̱ Roma, a xi majìn‑né?
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Jesús kjòchi̱ya‑la̱ nga ch'o nchisíkítsjeèn. K'e̱é kitsò‑la̱:
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Ta̱kó‑ná jè to̱n xi machjítjì‑ne tsojmì.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 K'e̱ nga kijtseè Jesús, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Kitsò xi̱ta̱ koi:
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 K'e̱ nga kiì'nchré 'én koi jñà xi̱ta̱ fariseo ko̱ xi̱ta̱‑la̱ Herodes, tà kjòxkón‑la̱. Kitsjiìn Jesús, i̱kjoàn kiì‑ne.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Ti̱koi‑ne na̱chrjein ijchòkon Jesús jñà xi̱ta̱ saduceo nga mìkiì mokjeiín‑la̱ nga faáya‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi jye k'en. Xi̱ta̱ koi kiskònangui‑la̱ Jesús,
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 kitsò‑la̱:
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Kis'e xó jngoò k'a xi̱ta̱ i̱jndé xi itoò komà 'ndse̱. Jè xi síjna ítjòn chixàn, ta̱nga k'e̱ nga k'en, mìkiì kis'e‑la̱ i̱xti koa̱ jè 'ndse̱ xi ma jò‑ne tsibìjnako̱ jè chjo̱ón ka'àn.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 K'oa̱á ti̱ komàt'in jè 'ndse̱ xi ma jò‑ne ko̱ xi ma jàn‑ne skanda komà itoò. Ni̱jngoò xi kis'e‑la̱ i̱xti.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Xi jyehet'aà‑ne, k'en jè chjo̱ón.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 K'e̱ nga tsà kjoa̱áya ìjngoò k'a‑la̱ mik'en, ¿ñá‑la̱á nga itoò 'ndse̱ xi ko̱ma chjo̱ón‑la̱? Nga jñà chixàn‑ko̱ nga itoò.
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús:
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 K'e̱ nga kjoa̱áya ìjngoò k'a‑la̱ mik'en, íchjín, íchjá, mì ti̱ kiì ki̱xan‑ne. K'oa̱á s'ín s'e̱ koni jñà àkja̱le̱ xi títsa̱jna ngajmiì xi ts'e̱ Nainá.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Jè kjoa̱ nga faáya ìjngoò k'a‑la̱ mik'en, ¿a kj'eè bìxke̱jñoò Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga jè sobà Nainá xi kitsò:
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 “'A̱n‑ná xi Nainá tsò‑na Abraham, Isaac ko̱ Jacob”? ¡Jñà xi jye k'en, mìtsà Nainá tsò‑la̱ xi Nainá; tà jñà xi títsa̱jnakon xi Nainá tsò‑la̱! [Nga̱ i̱t'aà ts'e̱ Nainá, títsa̱jnakon xi̱ta̱ koi.]
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, k'e̱ nga kiì'nchré 'én koi, tà kjòxkón‑la̱ koni s'ín tsakóya Jesús.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Jñà xi̱ta̱ fariseo k'e̱ nga kiì'nchré nga Jesús kisìkítsa̱jnajyò jñà xi̱ta̱ saduceo, tsibíxkóya xíkjín.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Jngoò xi xi̱ta̱ ts'e̱, xi chji̱ne̱ xo̱jo̱n‑la̱ kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, mejèn‑la̱ skót'aà Jesús nga skóna̱cha̱n‑la̱. Kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 ―Maestro, ¿ñá‑la̱á kjo̱tíxoma xi ìsa̱ tíjna ítjòn nga yije kjo̱tíxoma ts'e̱ Moisés?
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Jesús kitsò‑la̱:
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Jè kjo̱tíxoma xi ìsa̱ 'ñó tjín ko̱ xi tíjna ítjòn.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Jè xi ma‑ne jò, k'oa̱á ti̱ tsò‑ne: “Ti̱tsjachi xi̱ta̱ xingui̱i xi i'nga koni tsà ti̱ yijo tsi̱ji‑nè.”
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Jñà títsa̱jna ítjòn jñà kjo̱tíxoma koi. Ya̱á bitjokàt'aà kóho̱tjín kjo̱tíxoma xi i'nga xi ts'e̱ Moisés ko̱ xi ts'e̱ xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Tà kó ya̱á títsa̱jna jñà xi̱ta̱ fariseo. Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 ―¿Jñò, kó bixón i̱t'aà ts'e̱ Cristo [jè xi̱ta̱ xi xó si̱ìkasén‑ne Nainá]? ¿Ñánda kitje̱n‑la̱?
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 K'e̱é kitsò Jesús:
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 Jè Nainá kitsò‑la̱ jè xi otíxoma‑na:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Jè David, tsà ko̱s'ín kitsò‑la̱ Cristo [jè xi̱ta̱ xi xó síkasén‑ne Nainá], ¿kó s'ín tjín‑ne nga ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David?
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Ni̱jngoò xi ko̱ma‑la̱ nga kisìkátji‑ne 'én koi. Tje̱n‑ne na̱chrjein koi, mì ti̱ yá xi kjò'ñó‑ne ikon nga kiskònangui ìsa̱‑la̱ 'én xi kj'ei̱í.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.