Mateus 21
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NAA
1 K'e̱ nga jye kjo̱meè bijchó chrañà‑la̱ na̱xa̱ndá Jerusalén ijchò jngoò na̱xa̱ndá xi 'mì Betfagé ya̱ chrañàt'aà‑la̱ nindoò Yá Olivo. Jesús kisìkasén jò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Kitsò‑la̱:
2 dizendo-lhes:
3 Tsà yá xi kó ki̱tso̱‑nò, ko̱t'ìn‑là: “Jè xó Na̱'èn‑ná ko̱chjeén‑la̱ koa̱ ni̱to̱ón xó si̱ìkasén‑ne.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 K'oa̱á s'ín komà mé‑ne nga tsitasòn‑ne koni s'ín kiskiì xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, nga tsò:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 Ko̱t'ìn‑la̱ na̱xa̱ndá Sión:
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Kiì jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, k'oa̱s'ín kisìkitasòn koni s'ín kisatiìxá‑la̱.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 K'e̱ nga ijchòko̱ ñánda tíjna Jesús jè orra̱ ko̱ ki'ndí‑la̱, jñà kisìkjeén nikje‑la̱ nga tsohójtsa‑la̱; i̱kjoàn tsibìjnasòn‑la̱ Jesús.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Koa̱ jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne tsohójngoò nikje‑la̱ ya̱ i̱ya ndi̱yá. Tjín i'nga xi chrja‑la̱ yá tsate, i̱kjoàn tsohójngoò i̱ya ndi̱yá.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Jñà xi̱ta̱ xi tjíma ítjòn‑la̱ ko̱ xi tji̱ngui‑la̱ tsibíts'ia̱ nga 'ñó kiìchja̱, kitsò:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 K'e̱ nga jahas'en Jesús ya̱ na̱xa̱ndá Jerusalén ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá tà kjòxkón‑la̱, koa̱ kiskònangui‑la̱ xíkjín. Kitsò:
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne kitsò:
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Jesús jahas'en ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn‑la̱ Nainá, tsachrje yije ngats'iì xi̱ta̱ xi ya̱ nchihotíjna ko̱ nchihotse tsojmì ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱. Kisìhitíkjá ími̱xa̱‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi síkjatjìya to̱n ko̱ ti̱koa̱á kisìkatsjoò íxi̱le̱‑la̱ jñà xi otíjna ni̱se paloma.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Kitsò‑la̱:
13 E disse-lhes:
14 Nga ya̱ i̱ngo̱ ítjòn tíjna Jesús, ijchò kinchat'aà‑la̱ xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ ko̱ xi tsá'yá kjoàn; jè Jesús kisìndaà‑ne xi̱ta̱ koi.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés kòkjan‑la̱ k'e̱ nga kijtseè kjo̱xkón xi kis'iìn Jesús ko̱ nga kiì'nchré 'én‑la̱ jñà ndí i̱xti xi chja̱ya i̱ya i̱ngo̱ ítjòn, nga tsò: “¡Jeya kàtìjna jè xi ya̱ nchrobát'aà‑ne tje̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn David [nga jè kíjna ngajo‑la̱]!”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 K'e̱é kiìchja̱ xi̱ta̱ koi, kitsò‑la̱ Jesús:
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Jesús ya̱á kisìkítsa̱jna jñà xi̱ta̱ koi, itjojiìn‑ne ya̱ na̱xa̱ndá ítjòn Jerusalén. Kiì ján na̱xa̱ndá Betania. Ya̱á kisìkjáya nga ni̱tje̱n.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 K'e̱ nga ta̱jñòya nga tífì‑ne Jerusalén, Jesús, kjòhojò‑la̱.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Kijtseè jngoò yá‑la̱ toò iko̱ xi ya̱ chrañà i̱ndiì ndi̱yá síjna. Kiì katsejèn‑la̱ ta̱nga ni̱mé toò yijà‑la̱. Tà xka̱á tjín‑la̱. K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús:
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 K'e̱ nga kijtseè jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús, tà kjòxkón‑la̱. K'e̱é kiskònangui‑la̱ mé‑ne nga tà ni̱to̱n kixì‑ne jè yá‑la̱ toò iko̱.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jesús kitsò‑la̱:
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Jñò, tsà ndaà mokjeiín‑nò ni̱ta̱ mé xi si̱jé k'e̱ nga kítsi'ba, k'oa̱á s'ín tjoé‑nò.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 K'e̱ nga jye komà kjoa̱ koi, Jesús jahas'en ya̱ ndi̱tsin i̱ngo̱ ítjòn ko̱ k'e̱ nga tíhokóya‑la̱ xi̱ta̱ ijchòkon jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ jchínga‑la̱ jñà xi̱ta̱ judío. Kiskònangui‑la̱:
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Jesús kitsò‑la̱:
24 Jesus respondeu:
25 Jè Juan, k'e̱ nga kis'iìn bautizar xi̱ta̱, ¿yá xi kitsjaà‑la̱ kjo̱tíxoma? ¿A Nainá‑né xi tíjna ngajmiì, o xi tà xi̱ta̱‑né?
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Koa̱ tsà kixoán: “I̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱‑né”, tsakjoòn‑ná tsà koi na̱chrjein‑la̱ jñá xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ska̱àn‑ko̱‑ná, nga ngats'iì, nguì k'oa̱á tsò nga jè Juan, jngoò xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 K'e̱é kiìchja̱, kitsò‑la̱ Jesús:
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ti jè kitsò: “Majìn‑na.” Ta̱nga ko̱ma i̱skan, kisìkítsjeèn; k'e̱é kiì síxá.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Na̱'èn‑la̱ k'e̱é kiì nga kiìkon ti xi ìjngoò. K'oa̱á ti̱ kitsò‑la̱. Ta̱nga ti jè, kitsò: “Ndaà tjín na̱'èn, ko̱maá kjián.” Ta̱nga mìkiì kiì.
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 ¿Ñá‑la̱á nga ingajò i̱xti xi kisìkitasòn‑la̱ na̱'èn‑la̱?
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Nga jè Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱ k'oi̱í xá j'iì‑ne nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ kós'ín si̱ìjchá yijo‑la̱, ta̱nga jñò mìkiì kòkjeiín‑nò. Koa̱ jñà xi síkíchjítjì tsojmì ko̱ jñà íchjín ská kòkjeiín‑la̱. Ta̱nga jñò ndaà na̱s'ín ki'yaà yije kjoa̱ koi, mìkiì kinìkájno jé‑nò ko̱ mìkiì kòkjeiín‑nò.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 ’Ti̱ná'yaà ìjngoò‑là kjoa̱ xi mangásòn. Jngoò xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ nangui, tsibítje̱ toò uva ko̱ tsibíndiì‑la̱ ínchíbá, i̱kjoàn tsibíndaà jngoò i̱'nde ñánda tsi'ñóngui nandá‑la̱ toò uva. Ti̱koa̱ tsibíndaà jngoò torre ñánda bìtsa̱jna xi̱ta̱ nga síkinda̱ yije kóho̱tjín. I̱kjoàn kisìkìña‑la̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga kisìxásòn. I̱kjoàn kiì nei‑la̱ nangui ñánda i̱'nde kjiìn.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 K'e̱ nga ijchò na̱chrjein‑la̱ nga jye kòjchá toò uva, jè nei‑la̱ nangui kisìkasén xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱ nga kisìjé‑la̱ xi jè oko̱‑la̱ ts'e̱ toò uva xi kòjchá.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kisìxásòn nangui kitsobà'ñó xi̱ta̱‑la̱ jè nei‑la̱ nangui. Jngoò xi tsi'beé‑la̱ ko̱ jngoò xi kisìk'en koa̱ jè xi ìjngoò nda̱jo̱ tsibínè.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 K'e̱ komà i̱skan jè nei‑la̱ nangui ìsa̱á kjìn xi̱ta̱‑la̱ kisìkasén ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi síxásòn nangui ta ngásòn kisìko̱ ngats'iì chi̱'nda xi j'iì.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 ’K'e̱ nga jyehet'aà‑ne kisìkasén ki'ndí‑la̱. Kisìkítsjeèn kitsò: “Skoe̱xkón‑la̱ ki'ndí‑na̱.”
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Jñà xi̱ta̱ xi síxásòn nangui k'e̱ nga kijtseè jè ki'ndí‑la̱ nei‑la̱ nangui tsajoóya‑ne, kitsò‑la̱ xíkjín: “Jè jèe̱ xi tjoé kjo̱tjò‑la̱ i̱'nde, si̱k'eén ko̱ tsa̱ján ko̱ma i̱'nde.”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Kitsobà'ñó, tsachrjejiìn ya̱ nangui ñánda títje̱ toò uva. I̱kjoàn kisìk'en.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 ’Jñò, ¿kó bixón? K'e̱ nga kjoi̱í nei‑la̱ nangui, ¿mé xi si̱ìko̱ jñà xi̱ta̱ xi kisìxásòn nangui‑la̱?
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Jñà xi̱ta̱ xi nchi'nchré kitsò:
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Jesús kitsò‑la̱:
42 Então Jesus perguntou:
43 K'oi̱í ko̱xan‑nò jñò, tjáxìn‑nò kjoa̱ machikon‑t'in nga jè Nainá tíhotíxoma‑nò. Jñá tjoé‑la̱ xi̱ta̱ xi k'oa̱s'ín síxá koni s'ín ok'ìn‑la̱ xá‑la̱ Nainá.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Xi i̱t'aà ts'e̱ nda̱jo̱, ni̱ta̱ yá‑ne xi ki̱xo̱sòn nda̱jo̱ jè, ko̱xkoa̱ya‑né; ko̱ tsà jè nda̱jo̱ ska̱nè xi̱ta̱, ko̱chijo‑né.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Jñà xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ fariseo, k'e̱ nga kiì'nchré koni s'ín kiìchja̱ Jesús nga tsibéno̱jmí 'én xi mangásòn, k'e̱é kjòchi̱ya‑la̱ nga i̱t'aà ts'e̱‑né koni s'ín kiìchja̱ Jesús.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Ti̱k'e̱é‑ne mejèn kitsobà'ñó Jesús ta̱nga jñá kitsakjòn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá, koi‑né nga k'oa̱á s'ín mokjeiín‑la̱ jñà xi̱ta̱ nga jè Jesús, jngoò xi̱ta̱ xi chja̱ ngajo‑la̱ Nainá.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.