Mateus 20
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 ’Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni tsà jngoò xi̱ta̱ xi tjín‑la̱ nangui. Kiì nga ta̱jñòya nga kiì kátsji chi̱'nda xi si̱ìxáko̱ ñánda tjín‑la̱ toò uva.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 K'e̱ nga jye tsibíndaàjiìn‑ko̱ nga koi̱ìchjí‑la̱ koni tjín síkijne xi̱ta̱ chi̱'nda nga jngoò na̱chrjein, i̱kjoàn kisìkasén ñánda kisìxá.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Ìjngoò k'a kiì jè nei‑la̱ xá koni xi ñijaàn‑la nga ta̱jñòya. Kijtseè ìsa̱ chi̱'nda xi tíyijòjiìn ndi̱tsi̱n xi tsjìn‑la̱ xá.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Kitsò‑la̱: “Tanguió ti̱xáko̱‑ná. 'A̱n kíchjí‑nò koni tjín machjí‑nò.” Kiì chi̱'nda koi nga kisìxá.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Jè nei‑la̱ xá, kiì ìjngoò k'a k'e̱ nga ijchò nchisen. Ti̱koa̱á kiì ìjngoò k'a k'e̱ nga ijchò xi jàn nga kjòhoxòn.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Jye‑la ijchò tsà xi 'òn nga kjòhoxòn, itjo ìjngoò k'a jè nei‑la̱ xá; koa̱ kisakò ìsa̱‑la̱ chi̱'nda xi tà jyò títsa̱jna. Kitsò‑la̱: “¿Mé‑ne tà jyò títsa̱jna‑nò kó nga kò'ba‑nò na̱chrjein nga mì nìxá‑nò?”
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Jñà chi̱'nda koi kitsò: “Koií‑né nga mì yá tsjá xá‑na̱je̱n.” K'e̱é kitsò‑la̱: “Tanguió ndaà tsà jñò; tanguí ti̱xá ján i̱jiìn tsojmì tjè‑na̱.”
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 K'e̱ nga jye kòjñò, jè nei‑la̱ xá kitsò‑la̱ jè xi̱ta̱ xi síkinda̱ chi̱'nda‑la̱: “Ti̱nókjoa̱‑là ngats'iì chi̱'nda. Tichjí‑la. Títs'ia̱ko̱‑ne jñà xi i̱skan kòfahas'en xá‑la̱; koa̱ jñà xi ítjòn kòfahas'en, ti̱kjehet'aà‑ne.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 K'e̱é kiìchja̱‑la̱ jñà chi̱'nda xi jahas'en xi 'òn nga kjòhoxòn; k'oa̱á tjín tsibíchjí‑la̱ koni tjín chjí‑la̱ nga jngoò na̱chrjein nga jngoò ìjngoò.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 K'e̱ nga kjòchjí‑la̱ jñà chi̱'nda xi jahas'en ta̱jñòya, k'oa̱á komà‑la̱ tsà ìsa̱á tse ko̱chjí‑la̱. Ta̱nga tà ngásòn tjín kjòchjí‑la̱ koni tjín machjí‑la̱ nga jngoò na̱chrjein nga jngoò ìjngoò.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 K'e̱ nga jye kjòchjí‑la̱ chi̱'nda koi i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsatít'aà jè nei‑la̱ xá.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 Kitsò‑la̱: “Jñà chi̱'nda xi i̱skan kòbijchó, tà jngoò hora kàsíxá, koa̱ ngaje̱n kànìxá‑náje̱n nga kò'ba na̱chrjein koa̱ kànìkjeiín‑la̱je̱n ndobá nga kò'ba na̱chrjein. Tà ngásòn tjín tíbíchjí‑náje̱n.”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Ta̱nga jè nei‑la̱ xá kitsò jngoò‑la̱ jñà chi̱'nda: “Ji̱ amigo mìtsà mé xi ch'o tìsìko̱‑lè; k'oa̱á tjín tìbìchjí‑lè koni tjín chjí‑la̱ nga jngoò na̱chrjein nga k'oa̱á s'ín kàchibá.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Chjoí chjí‑lè koa̱ t'in‑ne. K'oa̱á s'ín mejèn‑na nga k'oa̱ ti̱ tjín tsjaà‑la̱ jè xi i̱skan kàsíxá koni tjín tìtsjaà‑lè.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Nga ko̱ to̱n‑na̱, ¿a mì tjí'nde‑na nga k'oa̱s'ín s'iaàn koni s'ín mejèn‑na? ¿A maxìtakòn‑né nga 'a̱n ndaà xi̱ta̱?”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Jesús kitsò ìsa̱:
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Jesús k'e̱ nga nchifì ján na̱xa̱ndá Jerusalén, kiìchja̱t'aàxìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ xi tejò ma‑ne, kitsò‑la̱:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 ―I̱'ndei̱ nga titsa̱honguiá na̱xa̱ndá Jerusalén, 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ ya̱á tsobà'ñó‑na xi̱ta̱ sko̱‑la̱ no̱'miì ko̱ xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés nga koi̱ì'nè‑na kjoa̱biyaà,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 i̱kjoàn si̱ìnga̱tsja‑na jñà xi mìtsà xi̱ta̱ judío nga si̱ìsobà‑na, ko̱jà‑na, ko̱òt'aà‑na krò. Ta̱nga xi ko̱ma jàn na̱chrjein kjoa̱áya‑na.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nea̱‑la̱ Jacobo ko̱ Juan i̱xti‑la̱ Zebedeo ijchòkon ñánda tíjna Jesús. Tji̱ko̱ i̱xti‑la̱. Tsasìxkó'nchit'aà‑la̱ Jesús nga kisìjé jngoò‑la̱ kjo̱ndaà.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Jesús kitsò‑la̱:
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús:
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 K'e̱ nga kiì'nchré jñà xi̱ta̱‑la̱ Jesús xi i'nga xi te ma‑ne, kòjti‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ xi̱ta̱ xi jò ma‑ne.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jesús kiìchja̱‑la̱, kitsò:
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ta̱nga jñò mìkiì k'oa̱s'ín s'e̱en. Tsà jngoò xi̱ta̱ xinguio̱o mejèn‑la̱ 'nga kíjna, jè xi kàtasíxá‑la̱ xi̱ta̱ xi i'nga.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Ko̱ jè xi mejèn‑la̱ kíjna ítjòn, chi̱'nda‑nò kàtama.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, mìtsà koi xá j'i̱‑na nga 'a̱n ko̱s'in‑na, tà sa̱á 'a̱n siìxá‑la̱ xi̱ta̱ xi i'nga ko̱ tsjaà yijo‑na̱ nga ki̱yá mé‑ne nga kjìn xi̱ta̱ ki̱tjokàjiìn‑ne kjo̱'in xi kjoa̱ ts'e̱ jé‑la̱.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 K'e̱ nga jye nchifì‑ne ya̱ na̱xa̱ndá Jericó, kjìn xi̱ta̱ kiìtji̱ngui‑la̱ Jesús.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ya̱ i̱ndiì ndi̱yá koni s'ín tífì Jesús, jò xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱ títsa̱jna. K'e̱ nga kiì'nchré nga jè Jesús tífaya ndi̱yá, 'ñó kiìchja̱‑la̱ kitsò‑la̱:
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Jñà xi̱ta̱ xi tji̱ko̱ Jesús tsohótiko̱‑ne nga jyò kàtìtsa̱jna, ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi mìkiì tsejèn‑la̱, ìsa̱á 'ñó kiìchja̱, kitsò:
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 K'e̱é tsasíjna Jesús koa̱ kiìchja̱‑la̱, kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Jñà xi̱ta̱ koi, kitsò:
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús kjòhi̱ma̱keè jñà xi̱ta̱ koi. Tsohót'aà‑la̱ tsja xko̱n koa̱ ni̱to̱ón kjòtsejèn‑la̱. I̱kjoàn kiìtji̱ngui‑la̱ Jesús.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.