Mateus 18
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARA
1 Jñà na̱chrjein koi jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ijchòkon nga kiskònangui‑la̱; kitsò‑la̱:
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Jesús kiìchja̱ jngoò‑la̱ ndí ti. Kisìkasíjna jngoò osen‑la̱ jñà xi̱ta̱.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 Kitsò:
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Jè xi síkjajen‑la̱ ini̱ma̱‑la̱ koni ndí ti jè, jè‑né xi tíjna ítjòn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi jè tíhotíxoma‑la̱ xi ngajmiì nchrobá‑ne.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ni̱ta̱ yá‑ne xi i̱t'aà ts'a̱n skoétjò jngoò ndí ti koni jè, 'a̱án xi skoétjò‑na.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 ’Ni̱ta̱ yá‑ne xi jé ski̱nìjiìn jngoò ndí xi̱ta̱ i̱ma̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, ìsa̱á‑la ndaà ko̱ma tsà si̱ngui'ñó jngoò nda̱jo̱ natsí ís'iìn, i̱kjoàn si̱katje̱n‑jiìn ndáchikon ñánda nga 'ñó na̱nga̱ 'ncha nandá.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 I̱ma̱ xó‑ne jñà xi̱ta̱ i̱sò'nde nga tjín jchán xi̱ta̱ xi ótsji'nde‑la̱ nga mejèn‑la̱ nga sakó jé. Ta̱nga xó k'oa̱á ko̱ma‑ne i̱sò'nde, ta̱nga i̱ma̱ xó‑nè jè xi̱ta̱ xi ótsji‑la̱ jé xi kj'ei̱í xi̱ta̱.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 ’Tsà jè ndsa̱a ko̱ ndso̱koò ótsji jé‑nò, ti̱chátjòn koa̱ kjiìn ti̱katsjoò. Ìsa̱á ndaà‑nè tsà xkoán titsjoò nga ki̱tjás'e̱en ñánda s'e̱‑nò kjoa̱binachon, mì k'oa̱à‑ne tsà jò ma ndsa̱a ko̱ ndso̱koò koa̱ ján onguió i̱jiìn ni'ín ts'e̱ i̱'nde kjo̱'in ni̱ta̱ mé na̱chrjein‑ne.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Tsà jè xkoòn ótsji jé‑nò, ti̱nachrjeè, kjiìn ti̱katsjoò. Ìsa̱á ndaà‑nè tsà jngoò ma xkoòn nga ki̱tjás'e̱en ñánda s'e̱‑nò kjoa̱binachon, mì k'oa̱á‑ne tsà jò ma xkoòn koa̱ ján onguió i̱jiìn ni'ín ts'e̱ i̱'nde kjo̱'in.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 ’Ni̱jngoò ndí xi̱ta̱ koi xi na̱chrjenguioò; k'oa̱á xán‑nò, ján ngajmiì, jñà àkja̱le̱‑la̱ xi̱ta̱ koi, ya̱á títsa̱jna kjit'aà nga nguixko̱n Na̱'èn‑na̱ xi tíjna ngajmiì.
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ koií xá j'i̱‑na nga j'i̱ kàchrjekàjñaà kjo̱'in jñà xi̱ta̱ xi kichijà.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 ’¿Kó bixón? Tsà jngoò xi̱ta̱ xi jngoò sìndo̱ ma orrè‑la̱ koa̱ tsà si̱jchaya jngoò ján i̱jiìn ijñá, ¿a mìtsà si̱ìkítsa̱jna jñà xi ñijòn‑kaàn ko̱ chrj'oòn ñijòn ma nga kjoi̱ kátsji jè orrè xi kichijà jngoò?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Tsà ko̱tsji‑la̱, o̱kixi̱í xi xan‑nò, ìsa̱á tsja ko̱ma‑la̱ nei‑la̱ jè orrè xi jngoò ma, mì k'oa̱á‑ne jñà xi kjìn ma xi mì kì kichijà.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 K'oa̱á s'ín mejèn‑la̱ Nainá xi tíjna ngajmiì nga ni̱jngoò xi̱ta̱ si̱ìchja ini̱ma̱‑la̱.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 ’Tsà jè 'ndsì ch'o tísíko̱‑lè, ti̱nókjoa̱‑la̱ k'e̱ nga tà jè ta̱jngoò tíjna; tìndaàjiìn‑koi̱i jè kjoa̱‑la̱; tsà kji̱'nchré‑lè, jyeé ndaà kichibà‑nò 'ndsì.
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ta̱nga tsà mìkiì kji̱'nchré‑lè, k'e̱é ti̱nókjoa̱‑la̱ tsà jngoò ko̱ tsà jò xi̱ta̱ mé‑ne nga kji̱'nchré yije‑ne 'én xi chibà koni s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga tsò: Mochjeén‑né tsà jò ko̱ tsà jàn xi̱ta̱ xi tsjá 'én nga ko̱ma si̱ndaàjiìn ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne mé‑ne nga chjí‑la̱.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Tsà mìkiì 'nchréñijon‑la̱ jñà xi̱ta̱ koi, koa̱tìn‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá; koa̱ tsà mìkiì 'nchréñijon‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá‑la̱ Nainá, tà k'oa̱s'ín jcha̱takoìn koni tsà jngoò xi̱ta̱ xi mìkiì beèxkon Nainá, koni tsà jngoò xi̱ta̱ xi tsojmì síkíchjítjì.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 ’O̱kixi̱í xi xan‑nò, jñò, ngats'iì kjoa̱ xi koi̱'nde i̱ i̱sò'nde, ti̱koa̱á ján ngajmiì Nainá tsjá'nde‑né; koa̱ jñà kjoa̱ xi mìkiì koi̱'nde i̱ i̱sò'nde, ti̱koa̱á ján ngajmiì Nainá mìkiì tsjá'nde.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Ìjngoò k'a koa̱ xan‑nò: tsà jò ma‑nò i̱ i̱sò'nde xi tíjngoò takòn nga si̱jét'aà‑là Na̱'èn‑na xi tíjna ngajmiì ni̱ta̱ mé kjoa̱‑ne, tsjá‑nò.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Ya̱ ñánda títsa̱jna jò jàn xi̱ta̱‑na̱ xi i̱t'aà ts'a̱n bixoña, ya̱á tìjna̱jiìn osen‑la̱.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 K'e̱é kiì kasìt'aà chrañà‑la̱ jè Pedro, kiskònangui‑la̱ Jesús, kitsò‑la̱:
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Jesús kitsò‑la̱:
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 ’Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, k'oa̱á s'ín tjín koni kis'iìn jngoò xi̱ta̱xá ítjòn xi kisìjé‑la̱ kinda̱ xi̱ta̱ chi̱'nda‑la̱.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 K'e̱ nga tís'ín kinda̱ j'iì jngoò chi̱'nda‑la̱ xi 'ñó kjìn millón to̱n kitje̱n‑la̱.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Chi̱'nda jè tsjìn‑la̱ to̱n xi koi̱ìchjí‑la̱. Jè nei‑la̱ kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtasatíjna osen jè chá, ko̱ chjo̱ón‑la̱ ko̱ i̱xti‑la̱, ngats'iì tsojmì xi tjín‑la̱ mé‑ne nga ko̱chjí‑la̱ to̱n xi kitje̱n‑la̱.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Chi̱'nda jè tsasìxkó'nchit'aà‑la̱ jè nei‑la̱; tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱: “Na̱'èn, tjín‑lè kjo̱ndaà, chíñakjoa̱‑ná; kíchjí yijeé‑lè ngats'iì xi kitje̱n‑na.”
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Jè nei‑la̱ kjòhi̱ma̱keè chi̱'nda‑la̱, kisìjchàat'aà‑la̱ nga yije kinda̱ xi kitje̱n‑la̱ koa̱ kisìkíjnandei̱í‑ne.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Ti̱k'e̱‑ne nga itjo ni'ya chi̱'nda jè, kisatiìkjoò jngoò chi̱'nda xíkjín xi ti̱koa̱ to̱n kitje̱n chiba‑la̱ xi ts'e̱. Kitsobà'ñó ís'iìn nga mejèn‑la̱ ki̱nchàjta̱‑la̱, kitsò‑la̱: “Tíchjí‑ná xi kitje̱n‑lè.”
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Koa̱ jè chi̱'nda xíkjín tsasìxkó'nchit'aà‑la̱, tsibítsi'ba‑la̱. Kitsò‑la̱: “Chíñakjoa̱‑ná, kíchjí yijeé‑lè xi kitje̱n‑na̱.”
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ta̱nga jè mìkiì kòkjeiín‑la̱. Ta̱ saà nda̱yá kiskinìs'en skanda k'e̱ nga koi̱ìchjí yije‑la̱ kóho̱tjín xi kitje̱n‑la̱.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 K'e̱ nga kijtseè jñà chi̱'nda xíkjín xi i'nga, baá ko̱ma‑la̱. K'e̱é kiì tsibéno̱jmí‑la̱ nei‑la̱ ngats'iì kjoa̱ xi komà.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Jè xi̱ta̱xá ítjòn xi nei‑la̱, k'e̱é kiskinìkjaá chi̱'nda jè, kitsò‑la̱: “Ji̱ chi̱'nda xi ch'o 'nì. 'A̱n kisìjchàat'aà‑lè ngayije xi kitje̱n‑lè k'e̱ nga tsibítsi'ba‑ná.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Ti̱koa̱á ngaji̱ tjí'nde‑lè nga jcha̱hi̱ma̱chiì chi̱'nda xingui̱i koni s'ín kisìko̱‑lè nga kjòhi̱ma̱keè‑lè.”
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Jè nei‑la̱ kjòjtií‑la̱, k'e̱é kitsjaà o̱kixi̱ nga kàt'iì‑la̱ kjo̱'in skanda k'e̱ nga koi̱ìchjí yije xi kitje̱n‑la̱.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Jesús kitsò:
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.