Mateus 13
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs BKJ
1 Ti̱jè‑ne na̱chrjein, Jesús itjo‑ne ni'ya, ya̱á tsibìjnandiì ndáchikon.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Kjín jchán xi̱ta̱ chixoñat'aà‑la̱; Jesús jahas'en jngoò chitso; ya̱á tsibìjnaya. Ngats'iì xi̱ta̱ xi i'nga, ya̱á tsibìtsa̱jna i̱ndiì nandá.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Tsibíts'ia̱ Jesús nga kjìn sko̱ya kjoa̱ xi mangásòn tsibéno̱jmí kitsò:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 K'e̱ nga tsibíts'ia̱ nga kiskíjndi̱ xojmá, chixò chiba ya̱ i̱ya ndi̱yá. I̱kjoàn j'iì ni̱se; tsakjèn.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Nguì koa̱ tjín chixò ñánda na̱xi̱ choòn nga chiba ni'nde tjín‑la̱. Jñà xojmá koi, ni̱to̱ón isò, koi‑né nga mì na̱nga̱ tjín nangui.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ta̱nga k'e̱ nga itjokàtji ts'oí nga kjòtsjè ndobá, kixìñó, i̱kjoàn jngoò k'aá kixì, koi‑né nga tsjìn‑la̱ i̱ma̱.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Nguì koa̱ tjín chixò ya̱ i̱jiìn na'yá. K'e̱ nga kjò'nga na'yá, kisìk'en‑ngui xka̱‑la̱ xojmá.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Jñà xi chixò ñánda nangui ndaà, ndaà tsajà‑la̱ toò. Tjín xi kitsjaà jngoò sìndo̱ nga jngoò ìjngoò xojmá, tjín xi kitsjaà jàn kaàn, koa̱ tjín xi kitsjaà katé.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Ndaà ti̱ná'yaà koni xan‑nò.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ijchòkon ñánda tíjna koa̱ kiskònangui‑la̱ kitsò‑la̱:
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Jesús kitsò‑la̱:
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Jè xi tjín‑la̱ kjo̱hítsjeèn, k'oi̱í ìsa̱‑la̱ skanda tsatoó s'e̱‑la̱, ta̱nga jè xi tsjìn‑la̱, skanda tjá'aán‑la̱ mé xi chiba tjín‑la̱.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Koií kjoa̱‑la̱ k'e̱ nga okoòya, koií 'én chjà‑la̱ kjoa̱ xi mangásòn. Jñà xi̱ta̱ koi, sík'aá xko̱n ta̱nga mìkiì tsejèn‑la̱. Binchá líká‑la̱ ta̱nga mìkiì 'nchré, ti̱koa̱á mìkiì machi̱ya‑la̱.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Kjoa̱ ts'e̱ xi̱ta̱ koi, k'oa̱á s'ín bitasòn koni kitsò Isaías xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá, nga kitsò:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ koi, tájaàjiìn tjín;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 ’Jñò, mé tà ndaà‑nò nga tjín xkoòn nga ma tsejèn‑nò ko̱ tjín líká‑nò nga ma na'yà kjoa̱ xi tíma na̱chrjein i̱'ndei̱.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 O̱kixi̱í xi xan‑nò, kjìn xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá ko̱ xi xi̱ta̱ kixi̱ kjòmejèn‑la̱ nga skoe̱ jè xi jñò titsa̱'yaà ta̱nga mìkiì kijtseè; ti̱koa̱á kjìn xi̱ta̱ kjòmejèn‑la̱ nga kji̱'nchré jè xi jñò titsa̱na'yà ta̱nga mìkiì kiì'nchré.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 ’Ti̱ná'yaà kó tsòya‑ne jè kjoa̱ xi mangásòn ts'e̱ xi̱ta̱ xi kíjndi̱ xojmá.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Jñà xojmá xi chixò i̱ya ndi̱yá, jè ngaya‑la̱ koni jñà xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá koni s'ín otíxoma ta̱nga mìkiì machi̱ya‑la̱; f'iì xi̱ta̱ nei̱í, i̱kjoàn faáxìn jè 'én i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Jñà xojmá xi chixò ya̱ ñánda na̱xi̱ choòn, jè ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá. Tsjaá ma‑la̱ nga sa̱ 'nchré.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ta̱nga jè‑nè nga tsjìn‑la̱ i̱ma̱, ta chiba na̱chrjein chíkjoa̱‑la̱. K'e̱ nga mé kjoa̱ xi sakó‑la̱ ko̱ tsà xi̱ta̱ fìtji̱ngui kondra̱‑la̱ nga jè nga̱tjì‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, ni̱to̱ón síkíjna ndi̱yá‑la̱ Nainá.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Jñà xojmá xi chixò i̱jiìn ñánda tjín na'yá, jè ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá ta̱nga 'ñó síkájno kjoa̱ ts'e̱ tsojmì xi tjín i̱sò'nde ko̱ jè kjoa̱ nchi̱ná kona̱cha̱n‑la̱. Jñà kjoa̱ koi síkits'ón‑jiìn 'én‑la̱ Nainá, k'oa̱á ma‑ne nga mìkiì makjìn‑ya.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ta̱nga jñà xojmá xi chixò ñánda nga nangui ndaà, jè ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá koa̱ machi̱ya‑la̱; i̱kjoàn makjìn‑ya 'én, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni yá xi ojà‑la̱ toò. Tjín xi tsjá katé; tjín xi tsjá jàn‑kaàn; tjín xi tsjá jngoò sìndo̱ nga jngoò ìjngoò yá.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Jesús nguì jngoò kjoa̱ xi mangásòn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱, kitsò‑la̱:
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Ta̱nga k'e̱ nga kjifè yije kóho̱tjín xi̱ta̱, j'iì kondra̱‑la̱ nga tsibítje̱jiìn xka̱ ijñá xi mìkiì ndaà ya̱ i̱jiìn trigo. I̱kjoàn kiì.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 K'e̱ nga jye kjò'nga jñà trigo koa̱ kixò‑la̱ natín, ya̱á tsatsejèn‑jiìn ijñá xi mìkiì ndaà.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 K'e̱é kiì jñà chi̱'nda nga tsibéno̱jmí‑la̱ nei‑la̱. Kitsò‑la̱: “Na̱'èn, jñà xojmá xi tsibìtji̱i ya̱ nangui‑lè, ndaà‑né. Ta̱nga, ¿ñánda j'iì‑ne ijñá xi mìkiì ndaà xi tsatsejèn‑jiìn trigo?”
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Jè nei‑la̱ nangui, kitsò: “Jngoò‑la xi̱ta̱ kondra̱‑na̱ xi o̱kis'iìn.” K'e̱é kitsò jñà xi̱ta̱ chi̱'nda: “¿A mejèn‑lè nga ko̱nguí‑je̱n, chjínèjiìn‑je̱n jñà ijñá xi mìkiì ndaà?”
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Ta̱nga jè nei‑la̱ nangui kitsò: “Majìn, tsà chjínè jñò ijñá xi mìkiì ndaà, tsà koi na̱chrjein‑la̱ ya̱á chjínèkjoò jñà trigo.”
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Ti̱koa̱á‑ne kàtamajchákjoò ingajò skanda k'e̱ nga jye ko̱jchá. K'e̱ nga jè na̱chrjein nga si̱ncháxkó, 'a̱án ko̱xán‑la̱ chi̱'nda xi koi̱ìxkó: “Ítjòn xìn ki̱ncha ijñá xi mìkiì ndaà, ko̱'ñójté‑né mé‑ne nga ki̱ti̱‑ne. Nga ko̱ma i̱skan ki̱nchàxkó jñà trigo; ya̱á ki̱ncha i̱ya ni'nga‑na̱.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Jesús ìjngoò k'a tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ kjoa̱ xi mangásòn, kitsò‑la̱:
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 O̱kixi̱‑né xojmá jè, jè xi ìsa̱ i̱tsé kji ngats'iì xojmá xi tjín, ta̱nga k'e̱ nga jye majchá, ìsa̱á 'nga ma koni xka̱ xi ma chine xi sitje̱ i̱ndiì ni'ya. K'oa̱á kji 'nga ma koni jngoò yá 'nga; f'iì ni̱se xi tjímajiìn i̱sén, jñà chrja‑la̱ ya̱ bíndaà'a tjé‑la̱ ni̱se.
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Jesús nguì jngoò k'a tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ kjoa̱ xi mangásòn, kitsò‑la̱:
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Ngats'iì 'én koi, Jesús, nguì kjoa̱ xi mangásòn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱; ni̱mé 'én kiìchja̱ xi mìtsà kjoa̱ xi mangásòn tsibéno̱jmí.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 K'oa̱á s'ín tsitasòn koni s'ín kitsò jè xi̱ta̱ xi kiìchja̱ ngajo‑la̱ Nainá nga kitsò:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Jesús k'e̱ nga kisìhixat'aà xi̱ta̱ xi kjìn ma; i̱kjoàn jahas'en ni'ya. Ya̱á ijchòkon xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kitsò‑la̱:
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Jesús kitsò:
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 ko̱ jè nangui, jè i̱sò'nde; jñà xojmá xi ndaà, jñà‑né xi̱ta̱ xi títsa̱jnajiìn kjo̱tíxoma‑la̱ ngajmiì; jñà ijñá xi mìkiì ndaà, jñà‑né xi xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱ nei̱í;
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 ko̱ jè xi̱ta̱ kondra̱ xi tsibítje̱ ijñá xi mìkiì ndaà, ti̱jè‑ne xi̱ta̱ nei̱í; k'e̱ nga jye sincháxkó tsojmì xi ko̱jchá jè ngaya‑la̱ k'e̱ nga kjoe̱het'aà i̱sò'nde; koa̱ jñà xi bíxkó tsojmì, jñà ngaya‑la̱ àkja̱le̱.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 K'oa̱á s'ín sincháxkó ijñá xi mìkiì ndaà mé‑ne nga ko̱tsjòjiìn‑ne ni'ín nga ki̱ti̱, k'oa̱á s'ín ko̱ma k'e̱ nga kjoe̱het'aà i̱sò'nde.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 'A̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱ siìkasén àkja̱le̱‑na̱ i̱t'aà ts'e̱ kjo̱tíxoma‑na̱ mé‑ne nga koi̱ìxkó ngats'iì xi̱ta̱ xi bít'in‑la̱ xi̱ta̱ xi kj'ei̱í nga kàtátsji jé, ko̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi ch'o s'ín.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Ya̱á ko̱tsjoya nga̱jo̱ ñánda títì ni'ín; ya̱á ski̱ndàya ko̱ si̱ìjts'iìn ni̱'ño̱.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Koa̱ jñà xi xi̱ta̱ kixi̱, k'oa̱á s'ín ote ko̱tsejèn koni ndobá‑la̱ ts'oí ya̱ ñánda nga tíhotíxoma Na̱'èn‑la̱. ¡Ndaà ti̱ná'yaà koni xan‑nò!
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ’Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni jngoò to̱n xi 'ñó chjí xi tíjna'ma i̱jiìn nangui. Jè xi̱ta̱ xi sakó‑la̱, tsjaá ma‑la̱. Ti̱ya̱á ìjngoò k'a bíjna'ma‑ne. K'e̱é fì katíjna yije tsojmì xi tjín‑la̱; i̱kjoàn otse nangui jè, nga ts'e̱ ko̱ma to̱n xi 'ñó chjí‑la̱.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 ’Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, k'oa̱á ti̱s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò xi̱ta̱ xi koi xá s'ín nga tsojmì otíjnaya. Ótsji ndáto̱n chjí xi 'ñó ndaà.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 K'e̱ nga jye sakó‑la̱ xi 'ñó chjí, i̱kjoàn fì katíjna yije tsojmì‑la̱ xi tjín‑la̱; k'e̱é otse ndáto̱n jè.
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 ’Koni s'ín otíxoma jè xi ngajmiì nchrobá‑ne, ti̱koa̱á k'oa̱á s'ín ngaya‑la̱ koni jngoò na̱'ya xi nìkatje̱n‑jiìn ndáchikon mé‑ne nga ko̱ma kjìn sko̱ya ti̱n koi̱ìxkóya‑ne.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 K'e̱ nga jye tse na̱'ya‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi sík'en ti̱n, fìko̱ ya̱ i̱ndiì ndáchikon; ya̱á faájiìn ngats'iì ti̱n xi ndaà kjoàn; ni̱si̱yá binchá; koa̱ jñà ti̱n xi mìkiì ndaà kjoàn, síkatsjoò‑né.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 K'oa̱á s'ín ko̱ma k'e̱ nga kjoe̱het'aà i̱sò'nde, ki̱tjojen àkja̱le̱ xi kjoa̱ájiìn jñà xi̱ta̱ xi ch'o s'ín ya̱ ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ kixi̱.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Ko̱ jñà xi̱ta̱ xi ch'o s'ín ko̱tsjoya nga̱jo̱ ñánda títì ni'ín; ya̱á ski̱ndàya ko̱ si̱ìjts'iìn ni̱'ño̱.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jesús kiskònangui‑la̱ jñà xi̱ta̱, kitsò‑la̱:
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 K'e̱é kitsò‑la̱ Jesús:
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Jesús, k'e̱ nga jye tsibéno̱jmíya kjoa̱ xi mangásòn, kiì‑ne.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 K'e̱ nga ijchò‑ne nangui‑la̱ ján Nazaret, ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, tsibíts'ia̱ nga tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ 'én‑la̱ Nainá. Koa̱ jñà xi̱ta̱ ta̱ kjòxkón‑la̱, k'e̱é kitsò:
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 ¿A mìtsà jè ti‑la̱ chji̱ne̱yá? ¿A mìtsà jè nea̱‑la̱ xi 'mì María? ¿A mìtsà 'ndse̱ ma Jacobo, José, Simón, ko̱ Judas?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ti̱koa̱á, ¿a mìtsà i̱ títsa̱jnajiìn‑ná jñà íchjín ndichja? ¿Ñánda ma yije‑la̱ kjoa̱ koi?
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 K'oa̱á ma‑ne nga mìkiì kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús. Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Mìkiì kjìn kjo̱xkón xi ndaà tjín kis'iìn nga jñà xi̱ta̱ xi ya̱ i̱'nde‑la̱ mìkiì kòkjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱ Jesús.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.