Marcos 9
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs VC
1 Jesús kitsò‑ìsa̱:
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Nga komà joòn na̱chrjein, Jesús kiìmijìn‑jno jngoò nindoò xi 'nga kji; tà jñà kiìko̱ Pedro, Jacobo ko̱ Juan. K'e̱ nga ijchò i̱'nde jè, Jesús, jahatjìya í'ñó i̱sén‑la̱ nga nguixko̱n jñà xi̱ta̱ koi.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Jè nikje‑la̱ 'ñó kjòchroba, tsí ote ni'ín né. Tsjìn xi̱ta̱ nga tíjtsa i̱sò'nde xi ma‑la̱ ts'iìn nikje koni s'ín kjòchroba.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ti̱koa̱á kijtseè jè Elías ko̱ Moisés nga nchijoókjoò ko̱ Jesús.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Jè Pedro kitsò‑la̱ Jesús:
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Jè Pedro tà k'oa̱á kitsò. Mì ti̱ kì beè‑ne kó s'ín kiìchja̱ nga 'ñó kitsakjòn xi̱ta̱ koi.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 K'e̱é j'iì jngoò 'nguién‑la̱ ifi xi tsibí'ma xi̱ta̱ koi; ya̱á i̱jiìn ifi kina'yà jngoò‑la̱ 'én xi kitsò:
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Ti̱k'e̱‑ne kiskoòtsejèn xi̱ta̱ koi. Mì ti̱ yá tjín‑ne. Tà jè ta̱jngoò Jesús síjna.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 K'e̱ nga inchrobàjen‑t'aà‑ne nindoò, Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ tsibí'ma jè kjoa̱ jè, sakoa̱á tsajoóya‑ne kó tsò‑ne xi tsò‑la̱ kjoa̱áya‑la̱.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Kiskònangui‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Jesús kitsò‑la̱:
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Ta̱nga 'a̱n, k'oa̱á xán‑nò, jè Elías jyeé j'iì. Jñà xi̱ta̱ k'oa̱á s'ín kisìko̱ koni s'ín mejèn‑la̱. Ta̱nga k'oa̱á s'ín tíchja̱ Xo̱jo̱n‑la̱ Nainá nga k'oa̱á s'ín ko̱mat'in.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Jesús k'e̱ nga ijchò‑ne ñánda títsa̱jna xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ xi i'nga, kijtseè nga kjìn jchán ma xi̱ta̱ xi títsa̱jna. Ya̱á títsa̱jnajiìn i'nga xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés, 'ñó nchijoóya‑ne.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Jñà xi̱ta̱ k'e̱ nga kijtseè nga ijchò Jesús, tà k'oa̱á ko̱ma‑la̱. Kiì yije kóho̱tjín nga kisìhixat'aà.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Jesús kiskònangui‑la̱, kitsò‑la̱:
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 K'e̱é kiìchja̱ jngoò xi̱ta̱ xi ya̱ tíjnajiìn. Kitsò:
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Ni̱to̱n ñánda tíjna k'e̱ nga tsobà'ñó, majndoòt'aà nangui ko̱ ochrje ndáxó tso'ba, síjts'iìn ni̱'ño̱, i̱kjoàn si̱jna tsjò. Koi tìsìjé‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑lè nga kàtachrjekàjiìn ini̱ma̱‑la̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í ta̱nga mìkiì bitjokàjiìn‑la̱.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 K'e̱é kiìko̱ jè ti ya̱ nguixko̱n Jesús; jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, k'e̱ nga kijtseè Jesús, ìjngoò k'a k'en xín ti. K'e̱ nga kiskaàt'aà nangui tsangáyà'nde koa̱ itjo ndáxó tso'ba.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Jesús kiskònangui‑la̱ na̱'èn‑la̱, kitsò‑la̱:
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í kò kjìn jchán k'a síkatje̱n‑jiìn ni'ín ko̱ síkatje̱n‑jiìn nandá nga mejèn‑la̱ sík'en. Tsà ko̱ma‑lè mé xi si̱koi̱i, jcha̱hi̱ma̱takòn‑náje̱n ko̱ ti̱chját'aà‑náje̱n.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Jesús kitsò‑la̱:
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Ni̱to̱ón 'ñó kiìchja̱ jè na̱'èn‑la̱ ti. Kitsò:
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Jesús k'e̱ nga kijtseè nga tíma kjìn xi̱ta̱, tsohótiko̱ jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í; kitsò‑la̱:
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Jè ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í kiskindàyaxá; i̱kjoàn ìjngoò k'a k'en xín ti. I̱kjoàn itjojiìn‑ne ini̱ma̱‑la̱. Kisìkájna jè ti koni tsà jye k'en, jñà xi̱ta̱ xi nchikotsejèn, kitsò:
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Ta̱nga jè Jesús kitsobà'ñó tsja; kiskímiì'nga; i̱kjoàn tsasíjna kixi̱ jè ti.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 K'e̱ nga jahas'en ni'ya Jesús, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ kiskònangui‑la̱ nga ta̱jngoò, kitsò‑la̱:
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Kiìchja̱ Jesús, kitsò:
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 K'e̱ nga kiì‑ne ya̱ i̱'nde jè, jahatojiìn nangui Galilea. Ta̱nga Jesús majìn‑la̱ nga xi̱ta̱ skoe̱;
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Jesús k'oa̱á s'ín tsakóya‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kitsò‑la̱:
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ta̱nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ mìkiì kjòchi̱ya‑la̱ 'én xi kitsò‑la̱. Tà kitsakjòn‑né, mìkiì kiskònangui‑la̱.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 K'e̱ nga ijchò ya̱ na̱xa̱ndá Capernaum, k'e̱ nga jye títsa̱jna i̱ya ni'ya, Jesús kiskònangui‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ tà jyò tsibìtsa̱jna, koi‑né, k'e̱ nga nchinchrobá ya̱ ndi̱yá, tsajoóya‑ne yá xi̱ta̱ xíkjín xi kíjna ítjòn.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Jesús tsibìjna; i̱kjoàn kiìchja̱‑la̱ nga tejò xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Jesús kiskoé jngoò ndí ti. Tsasíjna 'nchòhosen. Tsa'nga. I̱kjoàn kitsò‑la̱:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 ―Ni̱ta̱ yá‑ne xi i̱t'aà ts'a̱n skoétjò jngoò ndí ti koni jè, 'a̱án xi skoétjò‑na; ko̱ jè xi skoétjò‑na mìtsà tà 'a̱n skoétjò‑na, ti̱koa̱á jè skoétjò xi kisìkasén‑na̱.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Kiìchja̱ Juan, kitsò:
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Jesús kitsò:
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Jè xi mìtsà kondra̱ tsa̱ján, i̱t'aà tsa̱ján tíjna.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Ngats'iì xi̱ta̱ xi i̱t'aà ts'a̱n tsjá jngoò chi̱tsín‑nò nandá, koií kjoa̱‑la̱ nga xi̱ta̱‑la̱ Cristo 'mì‑nò, o̱kixi̱í xi xan‑nò, jñà xi̱ta̱ koi, tjoé‑la̱ chjí‑la̱.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 ’Ni̱ta̱ yá‑ne xi jé ski̱nìjiìn jngoò ndí xi̱ta̱ i̱ma̱ xi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'a̱n, ìsa̱á‑la ndaà ko̱ma tsà si̱ngui'ñó jngoò nda̱jo̱ natsí ís'iìn, i̱kjoàn si̱katje̱ngui ndáchikon.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Tsà jè ndsa̱a ótsji jé‑nò, ti̱chátjòn. Ìsa̱á ndaà‑ne tsà xkoán titsjoò nga ki̱tjás'e̱n‑jñoò kjoa̱binachon mì k'oa̱‑ne tsà jò ma ndsa̱a koa̱ ján konguió i̱jiìn ni'ín ñánda mìkiì bits'o,
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 ya̱ ñánda mìkiì biyaà chi̱'ndo xi kine‑ná ko̱ ya̱ ñánda mìkiì bits'o ni'ín nga tìtiá.
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Tsà jñà ndso̱koò ótsji jé‑nò, ti̱chátjòn. Ìsa̱á ndaà‑ne tsà xkoán titsjoò nga ki̱tjás'e̱n‑jñoò kjoa̱binachon mì k'oa̱‑ne tsà jò ma ndso̱koò koa̱ ján konguió i̱jiìn ni'ín,
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 ya̱ ñánda mìkiì biyaà chi̱'ndo xi kine‑ná ko̱ ya̱ ñánda mìkiì bits'o ni'ín nga tìtiá.
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Tsà jñà xkoòn ótsji jé‑nò, ti̱nachrjeè. Ìsa̱á ndaà‑ne tsà jngoò ma xkoòn nga ki̱tjás'e̱n‑jñoò ñánda tíhotíxoma Nainá mì k'oa̱á‑ne tsà jò ma xkoòn koa̱ ján konguió i̱jiìn ni'ín
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 ya̱ ñánda mìkiì biyaà chi̱'ndo xi kine‑ná ko̱ ya̱ ñánda mìkiì bits'o ni'ín nga tìtiá.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 ’Ngats'iì xi̱ta̱ sa̱ ni'ín ko̱tsjeè‑ne, koa̱ jñà kjo̱tjò xi tsjá xi̱ta̱, na̱xa̱á ko̱jnchra‑ne.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Jè na̱xa̱, ndaà‑né; ta̱nga tsà mì ti̱ kiì jnchra‑ne, ¿kós'ín si̱ko̱‑là nga ko̱jnchra ìjngoò k'a? Kàtasijiìn na̱xa̱ ini̱ma̱‑nò koa̱ 'nchán titsa̱jnako̱ xinguio̱o.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.