Marcos 6
'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ARIB
1 Jesús itjojiìn‑ne ya̱ i̱'nde jè, kiì‑ne nangui‑la̱ Nazaret, tji̱ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 K'e̱ nga jye ijchò na̱chrjein nìkjáya, tsibíts'ia̱ nga tsakóya 'én ndaà‑la̱ Nainá ya̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga. Kjìn jchán ma xi̱ta̱ xi kiì'nchré‑la̱ koni s'ín tsakóya. Jñà xi̱ta̱, tà k'oa̱á komà‑la̱, kjònangui‑la̱ xíkjín, kitsò:
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿A mìtsà jè xi chji̱ne̱yá xi ti‑la̱ María, xi 'ndse̱ ma Jacobo, José, Judas ko̱ Simón? ¿A mìtsà ti̱koa̱ i̱ títsa̱jnajiìn‑ná íchjín ndichja?
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ta̱nga jè Jesús kitsò‑la̱:
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Jesús ni̱mé kjo̱xkón xi ndaà tjín kis'iìn nangui‑la̱, tà chiba xi̱ta̱ xk'én xi tsohót'aà‑la̱ tsja nga kisìndaà‑ne.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tà kjòxkón‑la̱ Jesús, nga jñà xi̱ta̱ koi, mìkiì mokjeiín‑la̱ i̱t'aà ts'e̱.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Nga komà i̱skan, Jesús kiìchja̱‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne xi jè tsibíxáya‑la̱; jò jò kisìkasén, kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga ko̱chrjekàjiìn ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í xi tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 K'oa̱á ti̱s'ín kitsjaà‑la̱ o̱kixi̱ nga ni̱mé tsojmì k'oa̱ k'e̱ nga kjoi̱ ndi̱yá. Kitsò‑la̱:
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ko̱maá tsjayaà xo̱jté‑nò. Tà jngoò na̱chro̱ ch'aà. Kì jò ch'aà.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Jesús kitsò‑ìsa‑la̱:
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Tsà tjín na̱xa̱ndá ñánda mìkiì skoétjò‑nò, tsà majìn‑la̱ nga 'nchré‑nò, titjo̱jñoò, titsajneè chijo‑la̱ ndso̱koò mé‑ne nga skoe̱‑ne nga jñà tjín‑la̱ jé nga mìkiì 'nchréñijon. Xi nguì o̱kixi̱ k'oa̱á xan‑nò k'e̱ nga ki̱jchò na̱chrjein‑la̱ jñà na̱xa̱ndá koi, ìsa̱á tse kjo̱'in s'e̱‑la̱ koni s'ín komàt'in na̱xa̱ndá Sodoma ko̱ Gomorra.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Xi̱ta̱ koi, kiì nga tsibéno̱jmíya‑la̱ xi̱ta̱ nga kàtasíkájno jé‑la̱ nga mì ti̱ jé ko̱hótsji‑ne.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Kjìn ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsachrjekàjiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱, ti̱koa̱ kjìn xi̱ta̱ kisìndaà‑ne xi xk'én nga kisìkaàjno‑la̱ asìti̱.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jè Herodes xi xi̱ta̱ xá ítjòn tíjna, kiì'nchré i̱t'aà ts'e̱ Jesús nga jye xki̱ xi ján na̱xa̱ndá kina'yà‑la̱. Tjín xi̱ta̱ xi kitsò:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Tjín xi̱ta̱ xi kitsò:
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Jè Herodes, k'e̱ nga kiì'nchré kitsò‑né:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Nga ìsa̱ kjòtseé, Herodes kisìkasén xi̱ta̱ nga kitsobà'ñó Juan nga kiskinìs'en nda̱yá, koi kjoa̱‑la̱ ts'e̱ chjo̱ón Herodías xi chjo̱ón‑la̱ Felipe nga jè Herodes chixàn‑ko̱ xi chjo̱ón‑la̱ 'ndse̱.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Nga jè Juan xi kis'iìn bautizar xi̱ta̱, kjìn k'a o̱kitsò‑la̱ Herodes:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Jè chjo̱ón Herodías, kòjtikeè Juan, mejèn‑la̱ nga si̱ìk'en ta̱nga mìkiì ma xi síko̱.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Nga jè Herodes, beèxkón Juan ko̱ síkinda̱‑ne nga jye tíjiìn‑la̱ nga xi̱ta̱ kixi̱‑né ko̱ xi̱ta̱ tsjeè‑né. Herodes k'e̱ nga chja̱ko̱ Juan, matsjaá‑la̱ nga 'nchré‑la̱, ta̱nga mìkiì beè mé xi s'i̱in, a si̱ìkitasòn‑né, a xi majìn.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ijchò jngoò na̱chrjein xi ndaà ts'e̱ chjo̱ón Herodías k'e̱ nga tsachrje s'eí‑la̱ jè Herodes jè na̱chrjein nga kits'iìn. Ijchò xi̱ta̱‑la̱ xi̱ta̱xá ítjòn, ko̱ xi̱ta̱ sko̱‑la̱ soldado, ko̱ xi̱ta̱ nchi̱ná xi tjín kóho̱kji Galilea nga tsakjèn‑ko̱ Herodes.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ti̱koa̱ ijchò tsòti‑la̱ Herodías, jahas'en ni'ya; kitè. Jè Herodes ko̱ xi̱ta̱ xi títsa̱jna, ndaà jchán kisaseèn‑la̱ koni s'ín kitè jè tsòti. Herodes, xi xi̱ta̱ xá ítjòn tíjna, kitsò‑la̱:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 K'oa̱á s'ín kitsjaà‑la̱ tso'ba nga tsjá yije‑la̱ ni̱ta̱ mé xi mejèn‑la̱ na̱s'ín osen nangui xi jè otíxoma‑la̱.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Jè tsòti, itjo ni'ya, kiskònangui‑la̱ nea̱‑la̱. Kitsò‑la̱:
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Jè tsòti, ni̱to̱ón jahas'en ìjngoò k'a ni'ya ñánda tíjna xi̱ta̱xá ítjòn. Kitsò‑la̱:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Jè Herodes, xi xi̱ta̱xá ítjòn tíjna, 'ñó kjòba‑la̱ k'e̱ nga kiì'nchré‑la̱ jè tsòti. Ta̱nga koií kjoa̱‑la̱ nga jye kitsjaà‑la̱ 'én‑la̱ nga nguixko̱n xi̱ta̱ xi títsa̱jna s'eí, kjo̱'ñó kisìkitasòn‑la̱.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Jè Herodes, ti̱k'e̱é‑ne kisìkasén jngoò soldado, kitsjaà o̱kixi̱ nga kàtjanchrohóko̱ sko̱ Juan.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Jè soldado kiì ján nda̱yá nga tsatesin Juan; i̱kjoàn j'iìko̱ sko̱ Juan; tjíya‑la̱ chro̱ba̱ nga kitsjaà‑la̱ jè tsòti; ko̱ jè tsòti kisìnga̱tsja nea̱‑la̱.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 K'e̱ nga kiì'nchré xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Juan nga jye k'en, kiìkjaá yijo‑la̱ nga kiskinìs'en‑ngui jngoò nga̱jo̱ i̱tsjó‑la̱ mik'en.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 K'e̱ nga j'iì ìjngoò k'a‑ne jñà xi̱ta̱ xi tsibíxáya‑la̱ Jesús, tsibéno̱jmí ngats'iì kjoa̱ xi kis'iìn ko̱ xi tsakóya ñánda kiì.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Jesús kitsò‑la̱:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Tsibìtsa̱jnaya chitso nga ta jñà kiì jngoò i̱'nde i̱t'aà xìn ñánda tsjìn xi̱ta̱.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ta̱nga kjìn xi̱ta̱ kijtseè k'e̱ nga kiì. Kijtseèxkon nga jè Jesús. I̱kjoàn kiìtji̱ngui‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ na̱xa̱ndá xi ya̱ chrañàt'aà‑la̱ nga kiì‑ne ndso̱ko̱; skanda ìsa̱ ítjòn ijchò jñà xi̱ta̱ koi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Jesús, k'e̱ nga itjojen chitso, kijtseè nga 'ñó kjìn ma xi̱ta̱ xi títsa̱jna; kjòhi̱ma̱keè‑né. K'oa̱á ngaya‑la̱ koni jñà orrè xi tsjìn‑la̱ paxtò xi ko'ndà. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ko̱ nga kjìn 'én tsibéno̱jmí‑la̱.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 K'e̱ nga jye 'ñó kjòhoxòn, jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús ijchò kinchat'aà‑la̱, kitsò‑la̱:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ko̱t'ìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ kàtjì‑ne nga kàtatse tsojmì xi ski̱ne̱ ya̱ na̱xa̱ndá ko̱ tsà jñà ni'ya ñánda nga chrañàt'aà.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Kiìchja̱ Jesús, kitsò‑la̱:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Kitsò Jesús:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 K'e̱é kitsjaà o̱kixi̱ Jesús nga kàtìtsa̱jnajtín jñà xi̱ta̱ ya̱ i̱jiìn ijñá ñánda sa̱se̱ choòn.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Íjngó íjngó sìndo̱ tsibìtsa̱jnajtín‑ne jñà xi̱ta̱; ko̱ tjín ñánda icháte icháte tsibìtsa̱jnajtín‑ne.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesús kiskoé jñà i̱nchra̱jín xi 'òn ma‑ne ko̱ jñà ti̱n xi jò ma‑ne; i̱kjoàn kiskoòtsejèn ngajmiì; kitsjaà‑la̱ kjo̱ndaà Nainá; i̱kjoàn kisìxkoa̱ya i̱nchra̱jín; k'e̱é kitsjaà‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ nga kisìka'bí‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ kjìn xi títsa̱jna. Ti̱koa̱ kisìjòya ti̱n xi jò ma‑ne. Kitsjaà‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Tsakjèn yije kóho̱tjín xi̱ta̱ kó nga kjòskiì.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 K'e̱é tsibíxkó‑ne i̱nchra̱jín ko̱ ti̱n xi kjòxkoa̱ya jñà xi tsiningui‑ne; nguì tejò ni̱si̱yá komà.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Jñà xi̱ta̱ xi tsakjèn, 'òn jmiì ma‑ne xi xi̱ta̱ x'i̱n.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nga komà i̱skan, Jesús kisìkas'en xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ya̱ i̱ya chitso mé‑ne nga ìsa̱ ítjòn ki̱jchò‑ne ján na̱xa̱ndá Betsaida ya̱ xijngoaà ndáchikon; koa̱ jè Jesús k'e̱é tísíhixat'aà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne nga jye nchifì‑ne.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 K'e̱ nga jye kisìhixat'aà xi̱ta̱, Jesús kiìmijìn‑jno jngoò nindoò nga kiì kiìchja̱t'aà‑la̱ Nainá.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 K'e̱ nga jye kòjñò, jè chitso, jyeé ya̱ síjna jngoò osen ndáchikon. Jesús, nga ta̱jngoò tsibíjnat'aà nangui,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 kijtseè chitso nga mìkiì ma fì. Nga jè tjo̱ bíchjoà ikon‑la̱. K'e̱ nga ta̱jñòya ìsa̱, Jesús kiìtji̱ngui‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ nga kiì‑ne ndso̱ko̱ ya̱ i̱sòn nandá. Ta̱nga k'oa̱á kis'iìn koni tsà mejèn‑la̱ nga kjoi̱ ítjòn‑la̱ chitso.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, k'e̱ nga kijtseè nga tífìsòn nandá, k'oa̱á s'ín kisìkítsjeèn, kitsò, tsà ini̱ma̱ ch'o‑né; kiskindàya xkón
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 nga kitsakjòn‑la̱ k'e̱ nga kijtseè kóho̱tjín. Ta̱nga Jesús ni̱to̱ón kiìchja̱‑la̱, kitsò‑la̱:
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 K'e̱ nga jahas'en chitso Jesús, ni̱to̱ón kisijyò‑ne tjo̱. Tà k'oa̱á komà‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 nga kj'eè kì ndaà fahas'en‑jiìn‑la̱ jè kjo̱xkón xi kis'iìn Jesús ts'e̱ i̱nchra̱jín, koi‑né nga tájaàjiìn tjín ini̱ma̱‑la̱.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 K'e̱ nga jye tsatojiìn ndáchikon, ijchò ján nangui Genesaret; ya̱á tsibít'aà'ñó chitso‑la̱ ya̱ i̱ndiì ndáchikon.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 K'e̱ nga tsitajen yije chitso, jñà xi̱ta̱ xi ya̱ títsa̱jna, ni̱to̱ón kijtseèxkon nga jè Jesús.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ti̱koa̱á ni̱to̱ón kiì kóho̱kji nga jngoò itjandiì i̱'nde jè. I̱kjoàn tsibíts'ia̱ xi̱ta̱ nga j'iìko̱‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi xk'én; kjisòn‑la̱ na̱chan‑yá ya̱ i̱'nde ñánda nga 'nchré xi̱ta̱ nga bijchó Jesús.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ni̱ta̱ ñánda na̱xa̱ndá nga jahas'en Jesús, tsà na̱xa̱ndá jtobá‑né, na̱xa̱ndá iì‑né, i̱nchi̱ya‑né, ko̱ tsà rancho̱‑né, jñà xi̱ta̱ ya̱á sikáyijò jñà xi̱ta̱ xi xk'én ya̱ jngohosen ndi̱yá; i̱kjoàn bítsi'ba‑la̱ na̱s'ín tà jè i̱tjòn nikje‑la̱ tsobà'ñó nga kàtandaà‑ne. Ngats'iì xi̱ta̱ xi kitsobà'ñó nikje‑la̱ kjòndaà yijeé‑ne.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.