Marcos 5

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ijchò ján xijngoaà ndáchikon ya̱ nangui‑la̱ xi̱ta̱ Gadareno.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 K'e̱ nga itjojen chitso Jesús ijchò kasìt'aà jngoò‑la̱ xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱. Jè xi̱ta̱ jè ya̱á itjo‑ne i̱tsjó nga̱jo̱ mik'en.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Xi̱ta̱ jè ya̱á bìjnaya ya̱ i̱tsjó nga̱jo̱ mik'en. Mì yá xi ma bít'aà'ñó na̱s'ín na'ñó ki̱cha̱ cadena.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Kjìn k'a o̱kis'iìn‑ko̱ nga tsibít'aà'ñó ndso̱ko̱ ko̱ tsja na'ñó ki̱cha̱ cadena. Ni̱yá xi chíkjoa̱‑la̱ nga kisì'nchré; otejtso xó cadena.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ko̱ na̱chrjein ko̱ ni̱tje̱n ya̱á ojmeèsòn nindoò ñánda tjín i̱tsjó nga̱jo̱‑la̱ mik'en. Kjindáya tsò kjindáya ská nga kjaán ko̱ yijo‑la̱; 'beé‑la̱ nda̱jo̱ yijo‑la̱.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 K'e̱ nga kijtseè nga kjiìn tínchrobá Jesús, tsangachikon. Kiì kasìt'aà chrañà‑la̱, tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 'Ñó kiìchja̱, kitsò:
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Koií k'oa̱s'ín kiìchja̱‑ne nga jè Jesús kitsò‑la̱:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Jesús kiskònangui‑la̱. Kitsò‑la̱:
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í, 'ñó tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mì i̱t'aà xìn ski̱nì ya̱ i̱'nde jè.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Ko̱ ya̱ chrañà i̱t'aà nindoò, kjìn chi̱nga̱ nchikjèn‑jno.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tsibítsi'ba‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Jesús kitsjaà'nde‑la̱; jñà ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í itjojiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱ jè; i̱kjoàn jahas'en‑jiìn yijo‑la̱ chi̱nga̱. Ma‑la̱ tsà jò jmiì jñà chi̱nga̱ xi tsanga; tsatíkjájen‑jno ya̱ na̱xi̱ skanda i̱jiìn ndáchikon, ya̱á k'en yije i̱jiìn ndáchikon.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Jñà xi̱ta̱ xi ko'ndà chi̱nga̱, tsanga. Kiì kéno̱jmí‑la̱ xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ko̱ xi̱ta̱ rancho̱ jè kjoa̱ xi komà. Jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá ijchò katsejèn‑la̱ kjoa̱ xi komà.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kjìn xi̱ta̱ ijchò ñánda tíjna Jesús, kijtseè jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ nga sa̱ ítjòn. Jyò tíjna. Íkjá‑ne nikje‑la̱. Ndaà tjín‑ne kjo̱hítsjeèn‑la̱. Xi̱ta̱ xi ijchò, ta kitsakjòn‑la̱.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Jñá xi̱ta̱ xi kijtseè koni s'ín komàt'in jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í tíjiìn ini̱ma̱‑la̱ nga kjòndaà‑ne ko̱ chi̱nga̱ xi tsatíkjá, tsibéno̱jmí‑la̱ jñá xi̱ta̱ xi ijchò xi mìkiì kijtseè.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Jñà xi̱ta̱ xi ijchò tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga xìn i̱'nde kàtjì.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 K'e̱ nga jahas'en chitso Jesús, jè xi̱ta̱ xi ini̱ma̱ ch'o‑la̱ nei̱í kisijiìn ini̱ma̱‑la̱, tsibítsi'ba‑la̱ Jesús nga mejèn‑la̱ kji̱ko̱.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ta̱nga jè Jesús mìkiì kitsjaà'nde‑la̱. Kitsò‑la̱:
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Xi̱ta̱ jè, kiì; i̱kjoàn tsibíts'ia̱ nga tsibéno̱jmí‑la̱ jñà xi̱ta̱ na̱xa̱ndá Decápolis jè kjo̱ndaà xi kisìko̱ Jesús. Ngats'iì xi̱ta̱ xi kis'eno̱jmí‑la̱ tà k'oa̱á komà‑la̱.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Jesús tsibìjna'ya chitso, inchrobà ìjngoò k'a‑ne ján xijngoaà ndáchikon, kjìn jchán xi̱ta̱ chixoñat'aà ìjngoò k'a‑la̱, koa̱ ya̱á tsibìjnandiì ndáchikon.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ijchòkon jngoò xi̱ta̱ xi 'mì Jairo xi xi̱ta̱ ítjòn ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga. K'e̱ nga kijtseè Jesús tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 'Ñó tsibítsi'ba‑la̱, kitsò‑la̱:
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Jesús kiìko̱, kjìn jchán xi̱ta̱ kiìtji̱ngui‑la̱; chi̱ba̱‑la̱ ó'nchò'ñó‑né.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ya̱á tsóhojiìn jngoò chjo̱ón xi kjò tejò nó xk'én, ch'in jní tjín‑la̱.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Kjòtseé tísíkjeiín kjo̱'in i̱t'aà ts'e̱ chji̱ne̱xkiì; jye xó kisìkje yije to̱n‑la̱; mìkiì mandaà‑ne, ta̱ saà tíma'ñó ch'in‑la̱.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Chjo̱ón jè, k'e̱ nga kiì'nchré i̱t'aà ts'e̱ Jesús, kiìjiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ kjìn; i̱jto̱n íts'i̱n kitsobà‑ne nikje‑la̱ Jesús.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 K'oa̱s'ín tísíkítsjeèn, kitsò: “Tsà tà jè nikje‑la̱ sìkoa̱a, ko̱ndaá‑na.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 K'e̱ nga kitsobà'ñó nikje‑la̱, ni̱to̱ón kisijyò‑la̱ jní, koa̱ kijtseèyaá‑la̱ yijo‑la̱ nga jye kjòndaà‑ne ch'in‑la̱.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Jesús ni̱to̱ón kijtseèya‑la̱ nga nga'ñó‑la̱ itjojiìn; kisìkátji, kiskoòtsejèn‑jiìn‑la̱ xi̱ta̱ kjìn, kitsò:
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús kitsò‑la̱:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ta̱nga jè Jesús kotsejèn‑jiìn‑la̱ jñà xi̱ta̱ nga mejèn‑la̱ skoe̱ yá xi kitsobà'ñó nikje‑la̱.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Chjo̱ón jè, tsí tíhotsé‑né nga kitsakjòn, nga jyeé tíjiìn‑la̱ kós'ín komà ch'in‑la̱; kiì, tsasèn‑xkó'nchit'aà‑la̱ Jesús; tsibéno̱jmí kixi̱ yije‑la̱ kós'ín komàt'in.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesús kitsò‑la̱:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Tákó ti̱k'e̱é tíchja̱‑ìsa Jesús nga j'iì i'nga xi̱ta̱ xi inchrobà‑ne ni'ya‑la̱ xi̱ta̱ ítjòn ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, kitsò‑la̱:
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ta̱nga jè Jesús, nga kiì'nchré koni kitsò o̱kixi̱ xi j'iìko̱, kitsò‑la̱ jè na̱'èn‑la̱ ndí tsòti:
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jesús mìkiì kitsjaà'nde nga kjìn xi̱ta̱ kiìko̱. Tà jè Pedro, Jacobo ko̱ Juan 'ndse̱ Jacobo.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 K'e̱ nga ijchò ni'ya‑la̱ jè xi̱ta̱ ítjòn ts'e̱ ni'ya i̱ngo̱ sinagoga, Jesús kijtseè nga fìjen fìkjá xi̱ta̱, 'ñó nchikjindáya ko̱ 'ñó nchisíkájno.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Jahas'en ni'ya Jesús, kitsò‑la̱:
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna tà tsijnòkeè Jesús. K'e̱é tsachrje yije ni'ya kóho̱tjín xi̱ta̱; tà jñà tsibìtsa̱jna na̱'èn‑la̱, nea̱‑la̱, ko̱ xi̱ta̱ ts'e̱ xi tji̱ko̱. I̱kjoàn jahas'en ñánda kijna ndí tsòti.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kiskoé tsja, kitsò‑la̱:
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Jè ndí tsòti ni̱to̱n tsasítje̱n, tsajmeè‑ne. Jye kjò tejò nó tjín‑la̱. Jñà xi̱ta̱ xi títsa̱jna, 'ñó jchán kitsakjòn.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ta̱nga Jesús 'ñó kitsjaà o̱kixi̱ nga mì yá xi̱ta̱ xi ke̱èno̱jmí‑la̱. I̱kjoàn kitsò‑la̱:
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.