Marcos 4

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús ìjngoò k'a tsibíts'ia̱ nga tsakóya ya̱ i̱ndiì ndáchikon. Kjìn jchán ma xi̱ta̱ xi chixoñat'aà‑la̱. Jesús jahas'en jngoò chitso xi kjijnajiìn ndáchikon; i̱kjoàn tsibìjnaya. Ngats'iì xi̱ta̱, ya̱á títsa̱jnat'aà nanguií ya̱ i̱ndiì ndáchikon.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Kjìn ska̱ya kjoa̱ xi mangásòn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱. K'e̱ nga tsibéno̱jmí‑la̱ kitsò‑la̱:
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 ―Ndaà ti̱ná'yaà. Jngoò xi̱ta̱ kiì kíjndi̱ xojmá.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 K'e̱ nga tsibíts'ia̱ nga kiskíjndi̱ xojmá, chixò chiba ya̱ i̱ya ndi̱yá. I̱kjoàn j'iì ni̱se; tsakjèn.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Nguì k'oa̱ tjín chixò ñánda na̱xi̱ choòn nga chiba ni'nde tjín‑la̱. Jñà xojmá koi, ni̱to̱ón isò koi‑né nga mì na̱nga̱ tjín nangui.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Ta̱nga k'e̱ nga itjokàtji ts'oí nga kjòtsjè ndobá, kixìñó, i̱kjoàn jngoò k'aá kixì, koi‑né nga tsjìn‑la̱ i̱ma̱.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Nguì k'oa̱ tjín chixò ya̱ i̱jiìn na'yá. K'e̱ nga kjò'nga na'yá, kisìk'en‑ngui xka̱‑la̱ xojmá; k'oa̱á ma‑ne nga mìkiì tsajà‑la̱ toò.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Ta̱nga jñà xojmá xi chixò ñánda nangui ndaà, tsijin, kjò'nga, tsajà‑la̱ toò, ndaà itjo. Kitsjaà katé, jàn‑kaàn skanda jngoò sìndo̱ toò nga jngoò ìjngoò.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 I̱kjoàn kitsò Jesús:
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 K'e̱ nga jye tsibìjna ta̱jngoò Jesús, jñà xi̱ta̱ xi chrañà títsa̱jnat'aà‑la̱ ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi tejò ma‑ne, kiskònangui‑la̱ kó tsòya‑ne 'én xi tsibéno̱jmí.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Kitsò Jesús:
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 mé‑ne nga mìkiì skoe̱‑ne na̱s'ín skótsejèn, ti̱koa̱á mìkiì ko̱chi̱ya‑la̱ na̱s'ín kji̱'nchré. Nga jñà xi̱ta̱, majìn‑la̱ síkjatjìya kjo̱hítsjeèn‑la̱ koa̱ mìkiì jcha̱t'aà‑la̱ jé‑la̱.
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Kitsò Jesús:
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Jè xi bítje̱ xojmá, jè ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi síka'bí 'én‑la̱ Nainá.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Jñà xojmá xi chixò ya̱ i̱ya ndi̱yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá. K'e̱ nga ma i̱skan nga jyeé 'nchré, f'iì xi̱ta̱ nei̱í faáxìn jè 'én ya̱ i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱ xi̱ta̱.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Jñà xojmá xi chixò ya̱ ñánda na̱xi̱ choòn, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá. Tsjaá s'e‑la̱ k'e̱ nga sa̱ 'nchré.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Ta̱nga jè 'én mìkiì ndaà kisijiìn ini̱ma̱‑la̱ koni xka̱ xi tsjìn‑la̱ i̱ma̱, mì 'ñó binchako̱ 'én, ta chiba na̱chrjein chíkjoa̱‑la̱. K'e̱ nga mé kjoa̱ xi sakó‑la̱ ko̱ tsà xi̱ta̱ fìtji̱ngui kondra̱‑la̱ nga jè nga̱tjì‑la̱ 'én‑la̱ Nainá, ni̱to̱ón síkíjna ndi̱yá‑la̱ Nainá.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Jè xojmá xi chixò ya̱ ñánda tjín na'yá, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 ta̱nga 'ñó síkájno kjoa̱ ts'e̱ tsojmì xi tjín i̱sò'nde; ko̱ jè kjoa̱ nchi̱ná kona̱cha̱n‑la̱; ko̱ mejèn yije‑la̱ tsojmì xi tjín i̱sò'nde. Jñà kjoa̱ koi síkits'ón‑jiìn 'én‑la̱ Nainá, k'oa̱á ma‑ne nga mìkiì makjìn‑ya.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Ta̱nga jñà xojmá xi chixò ñánda nga nangui ndaà, jñà ngaya‑la̱ xi̱ta̱ xi 'nchré 'én‑la̱ Nainá koa̱ mokjeiín‑la̱; i̱kjoàn makjìn‑ya 'én, k'oa̱á ngaya‑la̱ koni yá xi ojà‑la̱ toò. Tsjá katé, jàn‑kaàn skanda jngoò sìndo̱ nga jngoò ìjngoò yá.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Jesús kitsò‑ìsa:
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Ni̱mé kjoa̱ tjín xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì jcha̱‑la̱; ti̱koa̱á tsjìn kjoa̱ xi tjí'ma i̱'ndei̱ xi mìkiì ko̱tsejèn.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 ¡Ndaà ti̱ná'yaà koni xan‑nò!
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Jesús kitsò‑ìsa‑la̱:
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Jè xi tjín‑la̱ [kjo̱hítsjeèn], tjoé‑ìsa‑la̱; ta̱nga jè xi tsjìn‑la̱, skanda tjá'aán‑la̱ [kjo̱hítsjeèn] xi chiba tjín‑la̱.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Kitsò Jesús:
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Jè no̱jmé, síxá nga bisò, ma'nga, na̱s'ín jè xi̱ta̱ xi bítje̱ mìkiì tíbeè kós'ín tísíxá nga jè xi̱ta̱ ojnafè‑né k'e̱ nga ni̱tje̱n; nga s'e i̱sén osítje̱n;
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 nga jè nangui tísíjchá; ítjòn bitjo xka̱‑la̱, i̱skan ma'nga, i̱kjoàn tjo‑la̱ natín koa̱ i̱kjoàn majchá ni̱ji̱n.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 K'e̱ jye majchá ni̱ji̱n, jye ma maxkó nga jye ijchò chi̱ba̱‑la̱ nga sincháxkó ni̱ji̱n.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jesús ìjngoò k'a kitsò:
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Jè mangásòn‑ko̱ koni kji xojmá mostaza; k'e̱ nga sitje̱ i̱jiìn nangui, jè xi ìsa̱ i̱tsé kji i̱ i̱t'aà nangui.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 K'e̱ nga jye sitje̱, bisò, ma'nga skanda ìsa̱á 'nga ma koni ngats'iì xka̱ xi ma chine xi sitje̱ i̱ndiì ni'ya. 'Ñó 'nga ma chrja‑la̱ skanda ma bíndaà'a tjé‑la̱ ni̱se ya̱ ngui 'nguién‑la̱.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Jesús kjìn ska̱ya kjoa̱ xi mangásòn kisìkjeén nga tsakóya 'én ndaà‑la̱ Nainá, koni kji nga ndaà fìya‑la̱ xi̱ta̱.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Nguì ko̱ó kjoa̱ xi mangásòn tsakóya‑la̱ xi̱ta̱; ni̱mé 'én kiìchja̱ xi mìtsà kjoa̱ xi mangásòn tsibéno̱jmí; ta̱nga k'e̱ nga jye tíjnat'aàxìn‑ko̱ xi̱ta̱‑la̱ xi kota'yàt'aà‑la̱, k'e̱é ìjngoò k'a tsakóya ndaà yije‑la̱.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 K'e̱ nga jye kòjñò nga ti̱jè‑ne na̱chrjein, Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱‑la̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Jñà xi̱ta̱ xi kjìn ma‑ne ta ya̱á kisìkítsa̱jna; kiì Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ nga títsa̱jnaya chitso. Ti̱koa̱á tsafáhijtako̱ chitso xi i'nga.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 K'e̱ nga jye tjímajiìn nandá, j'iì jngoò tjo̱xkón xi ta̱xki̱ komà‑né; kiskímiì'nga nandá koa̱ jè chitso jye kitseè nandá.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Jesús ya̱á kjinafè tàts'en chitso. Kijnanguisko jngoò nikje nguisko. K'e̱é kisìkjaá‑la̱, kitsò‑la̱:
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Jesús k'e̱é tsasítje̱n, tsohótiko̱ jè tjo̱; kitsò‑la̱ ndáchikon:
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Jesús kitsò‑la̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱:
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ ndaà jchán kitsakjòn. Xki̱ xi ján kjònangui‑la̱ xíkjín, tsò‑la̱:
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.