Marcos 2

'Én-la̱ Nainá xi kjoa̱ ts'e̱ Jesucristo (MAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Xi komà jò jàn na̱chrjein, ijchò ìjngoò k'a Jesús ján na̱xa̱ndá Capernaum. Kiì'nchré xi̱ta̱ nga ya̱ tíjna Jesús ya̱ ni'ya jè.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Ti̱k'e̱‑ne kjìn jchán xi̱ta̱ ijchò maxkót'aà‑la̱ skanda mì ti kiì tsì'ndè‑ne xotjoa̱ ni'ya. Jesús kiìchja̱yajiìn‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Jngoò xi̱ta̱ j'iìko̱ xi mìkiì ma síhiníyá yijo‑la̱. Ñijòn xi̱ta̱ yangui.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Nga mìkiì komà kitjò'nde‑la̱ nga jahas'en ya̱ xotjoa̱ ni'ya, nga 'ñó kjìn xi̱ta̱ títsa̱jna, ya̱á kiskíx'a̱ i̱tsjá ni'ya ya̱ kixi̱‑la̱ ñánda tíjna Jesús. Ya̱á kiskinìjen‑ne jè xi̱ta̱ xi xk'én xi kjiya‑la̱ yá.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Jesús, k'e̱ nga kijtseè nga jñà xi̱ta̱ koi mokjeiín‑la̱ i̱t'aà tse, kitsò‑la̱ jè xi̱ta̱ xi xk'én:
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Ya̱ títsa̱jna i'nga xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés nga nchisíkítsjeèn i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱. Kitsò:
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “¿Mé‑ne ko̱s'ín chja̱‑ne jè xi̱ta̱ jè nga Nainá chja̱jno‑la̱? Nga ta̱jngoò Nainá síjchàat'aà‑ná jé‑ná.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Ti̱k'e̱ kijtseèya‑la̱ Jesús koni s'ín nchisíkítsjeèn i̱jiìn ini̱ma̱‑la̱. Kitsò‑la̱:
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 ¿Mé xi ìsa̱ chiba 'in tjín? Tsà xan‑la̱ jè xi̱ta̱ xi xk'én: “Jé‑lè jye kàchàat'aà‑lè”, o tsà xán‑la̱: “Chjoí na̱chan‑lè, ti̱sítji̱in, ti̱tjeí.”
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Kokoò‑nò nga 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, tjí'ndeé‑na nga sìjchàat'aà‑la̱ jé‑la̱ xi̱ta̱ i̱ i̱sò'nde.
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 ―Ji̱, k'oa̱á xan‑lè: Ti̱sítji̱in, chjoí na̱chan‑yá‑lè, t'in‑ne ni'ya‑lè.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 K'e̱é tsasítje̱n jè xi̱ta̱ xk'én. Kiskoé na̱chan‑la̱. Itjojiìn‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱ xi títsa̱jna. K'e̱ nga kijtseè kjoa̱ koi, tà kjòxkón‑la̱ ngats'iì xi̱ta̱. K'e̱é jeya kisìkíjna Nainá. Kitsò:
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Jesús, ìjngoò k'a itjo. Kiì ján i̱ndiì ndáchikon. Ngats'iì xi̱ta̱ ya̱á ijchòkon, i̱kjoàn tsakóya‑la̱ 'én ndaà‑la̱ Nainá.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 K'e̱ nga nchifì, Jesús kijtseè jè Leví, ki'ndí‑la̱ Alfeo. Tíjnat'aà ími̱xa̱ ya̱ ñánda síkíchjítjì tsojmì ts'e̱ Roma. Kitsò‑la̱:
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 K'e̱ nga tíjnat'aà ími̱xa̱ Jesús nga tíkjèn ya̱ ni'ya‑la̱ Leví, kjìn ma xi̱ta̱ xi síkíchjítjì tsojmì ko̱ xi̱ta̱ xi jé tjín‑la̱ títsa̱t'aàko̱ ími̱xa̱ Jesús ko̱ xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱. Kjìn jchán ma xi̱ta̱ xi tji̱ngui‑la̱.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Jñà xi̱ta̱ xi okóya kjo̱tíxoma‑la̱ Nainá xi kiskiì Moisés ko̱ xi̱ta̱ fariseo k'e̱ nga kijtseè Jesús nga tíkjèn‑ko̱ xi̱ta̱ xi tse jé tjín‑la̱ ko̱ xi̱ta̱ xi síkíchjítjì tsojmì, kitsò‑la̱ jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Jesús:
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 K'e̱ nga kiì'nchré Jesús; kitsò‑la̱:
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Jngoò k'a, k'e̱ nga jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ Juan ko̱ jñà xi kota'yàt'aà‑la̱ xi̱ta̱ Fariseo nchibìtsa̱jnachjan, kiì i'nga xi̱ta̱ koi nga kiskònangui‑la̱ Jesús. Kitsò‑la̱:
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Kitsò Jesús:
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ta̱nga ki̱jchò na̱chrjein k'e̱ nga tjáxìn‑la̱ x'i̱n xi kòbixan; k'e̱‑né nga kítsa̱jnachjan xi̱ta̱.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 ’Jngoò nikje i̱baà mìkiì ma si̱jto‑ne ko̱ nikje xi̱tse̱; nga jè nikje xi̱tse̱, kjeèn‑yó‑né koa̱ ko̱tejnda‑né jè nikje i̱baà. Ìsa̱á tse ko̱ma ñánda kixajndà kji.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Ti̱koa̱á mìtsà yá xi ko̱ma binchá xán ixiì ko̱ chrjoa̱ jchínga; tsà ko̱s'ín s'e̱en, k'e̱ nga jye ko̱jchá xán, si̱ìxajndà chrjoa̱ jchínga, i̱kjoàn chi̱ja xán ko̱ chrjoa̱. Jè xán ixiì, chrjoa̱ xi̱tse̱é sinchá.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Jngoò na̱chrjein nìkjáya ja Jesús ya̱ ñánda títje̱ trigo. Jñà xi̱ta̱ xi kota'yàt'aà‑la̱ tsate chiba natín‑la̱ trigo.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Jñà xi̱ta̱ Fariseo kitsò‑la̱:
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 — ausente —
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 — ausente —
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Ìjngoò k'a kitsò Jesús:
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 K'oa̱á s'ín tjín, 'a̱n xi Ki'ndí‑la̱ Xi̱ta̱ xan‑la̱ yijo‑na̱, skanda jè na̱chrjein nìkjáya, 'a̱án otiìxoma‑la̱.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.